In wonderen geloven

Geplaatst op 31 maart, 2011 

Veertig dagen lang gewerkt aan ‘Project Miracle’ zoals Melody Beattie het noemt in haar boek ‘Make Miracles in Forty Days’. Veertig dagen lang elke dag 5 – 10 dingen opschrijven waar je dankbaar voor bent. Alleen of samen met een iemand die je genoeg vertrouwt om je dagelijkse schrijfsels mee uit te wisselen.

De subtitel van Melody’s boek luidt: ‘Turning what  you have into what you want’. ‘What you have’ gaat over dankbaarheid voor alles wat er is. Alles, niet alleen de leuke momenten maar ook, of juist vooral, momenten die gepaard gaan met boosheid, frustratie, verdriet en angst. ‘Project Miracle’ betekent ‘what you have’ via dankbaarheid veranderen in ‘what you want’.

Op papier klinkt het allemaal geweldig en ook het opschrijven van de dagelijkse dankbaarheid is leuk om te doen. Vooral schrijven over waar ik van baal of wat niet gaat zoals ik wil, brengt opluchting en verlichting.

Maar nu ben ik toe aan de wonderen en ik heb ze na veertig dagen nog niet zien gebeuren. Ja, wel die kleine alledaagse wondertjes. Die zijn ook leuk en het is fijn om er even een moment bewust bij stil te staan. Zoals vandaag toen mijn dochter me zei: ‘Ik ga op de trampoline springen en jij wordt blij’.

Ik ben toe aan de grote wonderen. Ik wil dat het universum eens flink uitpakt met een wonderen festijn. In haar boek schrijft Melody om na veertig dagen door te gaan met de dankbaarheid, maar om het minimaal veertig dagen de kans te geven. Ik ga er graag mee door want ik ben nieuwsgierig en heb ook wel een paar wonderen nodig.

De afgelopen weken voelden aan als shit. Robery Burney schrijft in ‘Codependence – De Dans van Gewonde Zielen‘ dat als je je shit voelt, dat je dan bemest wordt om te groeien. Nou, bemesting genoeg de voorbije weken: projecten die niet lopen, samenwerkingen die niet echt van de grond komen  en vooral twijfel en onzekerheid of ik mijn koers wil gaan verleggen en zo ja, hoe.

En alsof dat nog niet genoeg is, ben ik op dit moment Brene Brown’s boek ‘The Gifts of Imperfection’ aan het lezen met ook al zo’n mooie subtitel: ‘Let go of who you think you’re supposed to be and embrace who you are’. Door Brene Brown’s onderzoek naar schaamte en kwetsbaarheid, begin ik me bewust te worden hoe dat in mij werkt en dat is confronterend om onder ogen te zien. Maar gelukkig heb ik dan weer ‘Project Miracle’ om daar dankbaarheid op los te laten.

Er is wel een ander wondertje gebeurd trouwens. Vorige week viel ineens en onverwacht het nieuwe boek van Petra Maartense in de brievenbus: ‘De Magische Gouden Ring’. Een vertelling die je in één adem uitleest. Een verhaal dat voor mij perfect aansluit bij ‘Project Miracle’ van Melody Beattie. Als je ‘De Magische Gouden Ring’ leest, ga je namelijk weer in wonderen geloven. Sterker nog: je gaat erop vertrouwen dat ze gebeuren.

En zo heb ik met ‘Project Miracle’ en ‘De Magische Gouden Ring’ een ijzersterk duo in handen om me de wonderen te brengen die ik nodig heb.

Mijn dochter had vandaag op school een toverstafje geknutseld. De symboliek van een  toverstafje in huis bevalt me wel.

Lees ook:

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | 3 Comments

Tags: , , , , , , , ,

Codependency is aan het veranderen

Geplaatst op 25 maart, 2011 

Het fenomeen dat Codependency is, is aan het veranderen.  De symptomen van Codependency zijn aan het veranderen omdat onze maatschappij aan het veranderen is. Melody Beattie schreef er in 2009 een boek over: ‘The New Codependency’.

Tien, twintig jaar geleden, was duidelijk dat als iemand een obsessieve focus had op andermans problemen of verslaving, er Codependency issues in het spel waren.

Tegenwoordig hebben mensen geen vriend, vriendin, partner of familielid met problemen of een verslaving meer nodig  om zich  obsessief op te kunnen focussen want dankzij het Internet en de media vervullen de problemen in Japan en het Midden Oosten nu deze rol.

Of de obsessieve focus nu is gericht op een partner met een verslaving, een vriend of vriendin met problemen of wat er in Japan en het Midden Oosten gebeurt, de inzet is steeds hetzelfde: niet naar jezelf hoeven kijken, jezelf weghouden van de dingen die je wel kunt veranderen (jezelf) en jezelf machteloos maken.

Lees ook:

Bewaard onder Actualiteit, Codependency | 2 Comments

Tags: , , , , ,

Project dankbaarheid deel 2

Geplaatst op 22 maart, 2011 

Tijdens het avondeten doen we altijd een rondje ‘Wat vond je leuk en wat vond je niet leuk vandaag’. Iedereen mag dan om de beurt iets noemen wat hij/zij die dag leuk vond en wat hij/zij die dag niet leuk vond.

Onopgemerkt is het eigenlijk een speelse variant geworden van wat Melody Beattie beschrijft in haar boek ‘Make Miracles in Forty Days‘. Door uit te spreken wat er die dag was (leuk of niet leuk) erken je dat het er was. Erkennen dat iets er was, is een vorm van ‘dank je wel’ zeggen.

Wat ik leuk vind vandaag was dat het heerlijk weer was, de warmte van de zon voelen op mijn jas toen ik ’s middags even een korte wandeling maakte. Wat ik niet leuk vond vandaag, was dat ik een aantal schrijfprojecten die ik steeds uitstel, nog verder heb uitgesteld.

Lees ook: Project dankbaarheid

Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments

Tags: ,

Extreem gedrag

Geplaatst op 10 maart, 2011 

Ik heb wat filosofietjes over wat we extreem gedrag noemen:

1. Als het over ons eigen gedrag gaat, zijn de extremen de routekaart naar harmonie en balans. Harmonie en balans vinden we vaak door eerst een paar keer ‘heen en weer te stuiteren’ tussen de uitersten waarbij gaandeweg het proces de afstand tussen de uitersten steeds kleiner wordt.

2. Als het over het gedrag van een ander gaat, zijn de extremen spiegels die ons willen helpen iets in onszelf helder te krijgen. Door het extreme karakter van het gedrag kan het ons niet ontgaan en wordt de spiegel op een presenteerblaadje voor ons neergezet. We hoeven er alleen maar in te kijken.

Een citaat dat ik eerder aanhaalde in ‘Een emotionele wond als bron van kracht‘:

‘For many of our defects, all we’ve done is cross a line.  Take a few steps backwards, or redirect the energy and it becomes an asset.’

Melody Beattie

Bewaard onder Citaten, Mening | 2 Comments

Tags: , , ,

Project dankbaarheid

Geplaatst op 18 februari, 2011 

Geïnspireerd door Melody Beattie’s nieuwe boek ‘Make Miracles in Forty Days‘, ben ik begonnen met project dankbaarheid.

Over dankbaarheid blogde ik al eerder dus het is niet bepaald een nieuw project. Wat er nieuw aan is, is dat ik elke dag vijf dingen opschrijf waar ik dankbaar voor ben maar waar ik eigenlijk helemaal niet dankbaar voor ben. Huh?

Op dit moment zit ik lekker comfortabel op de bank met mijn laptop op schoot te bloggen. Het is erg gemakkelijk daar dankbaar voor te zijn want ik ben er ook echt dankbaar voor. Maar dat is niet waar dit project over gaat.

Ik heb op dit moment een flinke verkoudheid en baal daar vreselijk van. Daar dankbaar voor zijn, dat is waar dit nieuwe project over gaat. Elke dag opschrijven: Ik ben dankbaar voor….. en dan vijf dingen noemen. Vijf dingen waar je niet bepaald dansend van op de tafel springt. Bijvoorbeeld: Ik ben dankbaar voor….. dat ik een verkoudheid heb, dat mijn keel pijn doet, dat het snot uit mijn neus loopt, dat ik moet hoesten en dat ik me koortsig voel.

Elke dag vijf van die dingen.  Wat er dan gaat gebeuren? Geen idee. Ik vermoed dat het iets gaat doen met het loslaten  van weerstand, blokkades en wrok. En als ik die weerstand, blokkades en wrok niet loslaat, dan schrijf ik gewoon op dat ik daar dankbaar voor ben.

Dankbaarheid transformeert.

Lees ook:

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | 7 Comments

Tags: , ,

Een emotionele wond als bron van kracht

Geplaatst op 6 december, 2010 

Een emotionele wond is meer dan alleen maar het epicentrum van een heleboel pijn.

In haar blogpost ‘Persistence pays off’ geeft Melody Beattie als voorbeeld obsessie:

‘Know yourself.  Know Life. Then be true to yourself. Take some of that obsession.  Turn it into persistence and passion.  Then go after what you want. The defect becomes power.’

Obsessie klinkt niet echt gezond maar het is een heel klein stapje van obsessie naar ergens in volharden. En volharding kan weer bijzonder nuttig zijn als je bijvoorbeeld een droom wilt realiseren.

Je kent vast wel het gezegde ‘Schelden doet geen zeer’. Ik weet niet wie dit bedacht heeft, ik vermoed dat het iemand is geweest die zelf graag anderen uitschold en daar een excuus voor nodig had.

Het is met schelden net als met de Chinese watermarteling waarbij het slachtoffer vastgebonden op tafel lag en waterdruppels op zijn/haar voorhoofd kreeg. Wat is nou een druppel water? Op zich niks bijzonders maar als die druppels maar lang genoeg blijven vallen wordt het een gekmakende marteling.

Schelden gaat na verloop van tijd wel pijn doen. Oordelen horen ook.

Ik kan een oordeel horen en op rationeel niveau weten dat het niets over mij zegt maar alles over degene die het oordeel uitspreekt. En toch kan ik op emotioneel niveau voelen dat er iets gebeurt. Ik kan de pijn voelen van het aanhoren van oordeel na oordeel na oordeel na oordeel.

Wat zich op emotioneel niveau laat voelen, helpt mij om oordelen al vanaf grote afstand te herkennen. Ik heb er een radar voor ontwikkeld. Oordelen herkennen is bijzonder waardevol bij het communiceren omdat oordelen iets zeggen over de behoeften die spelen bij mezelf  en een ander.

‘For many of our defects, all we’ve done is cross a line.  Take a few steps backwards, or redirect the energy and it becomes an asset.’ Melody Beattie

Lees ook:

 

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | Reageer

Tags: , , , ,

Keuzes maken

Geplaatst op 5 juli, 2010 

Keuzes maken wordt wel eens voorgesteld als een kruispunt. Het kruispunt staat voor allerlei mogelijkheden waar je alle kanten mee op kunt en waar je jouw richting kiest.

Dankzij een blogpost van @Hemelwandelaar ontdekte ik dat ik kiezen op dit moment eerder ervaar als een rotonde dan als een kruispunt. Een rotonde waar ik voortdurend rondjes maak om alle keuzes te overzien. Zolang ik niet helder heb welke keuze ik wil maken, blijf ik rondjes maken over de rotonde.

Ik kan je vertellen dat als je op een rotonde rondjes blijft maken, je heel erg moe en duizelig wordt. En dan wordt kiezen nog moeilijker want als je moe en duizelig bent, verlies je gevoel voor richting.

@Hemelwandelaar gaf me als suggestie om eens een afbeelding van een rotonde te kiezen en erover te schrijven. Bladerend door allerlei afbeeldingen van rotondes zag, wist en voelde ik binnen een halve minuut wat me te doen staat: stoppen met rondjes maken en midden op de rotonde, in het centrum, stil blijven staan en me gewoon laten omringen door alle keuzes. Het centrum van de rotonde is mijn eigen centrum en daar stil staan betekent rust, balans en acceptatie. Precies het tegenovergestelde van wat rondjes op de rotonde maken doet.

Ik herinnerde me een stukje van Melody Beattie over keuzes maken. In ‘The language of letting go’ schrijft zij:

‘We can become peaceful. We do not have to act in a haste of urgency just to relieve our discomfort, just to get an answer. We can wait until our mind is peaceful. We can wait for clear direction. Clarity will come. The answer will come, and it will be good for us and those around us.’

Dus daar sta ik dan midden op de rotonde en ik doe even helemaal niks. Dat is op dit moment de belangrijkste keuze.

Bewaard onder Citaten, Persoonlijk | 10 Comments

Tags: ,

Vraag en antwoord: hoe kom ik van codependency af? (3)

Geplaatst op 30 maart, 2010 

Dit artikel is een vervolg op de lezersvraag: ‘Hoe kom ik van codependency af?’ In het derde deel van deze lezersvraag: onderwijs jezelf, ga lezen en leren over codependency.

Het helingsproces is geen intellectueel proces. Je kunt alles over codependency weten en tegelijkertijd reageren op dagelijkse situaties vanuit emotionele wonden. Leren over codependency is geen vervanger voor het emotionele proces maar kan dat proces wel ondersteunen.

Het helingsproces houdt ook in het veranderen en verruimen van je perspectieven op jezelf, relaties, het leven, spiritualiteit en eigenlijk alles. Lezen en leren kan daarbij behulpzaam zijn. Deel van het helingsproces is ook jezelf omringen met mensen en informatie die je tot steun zijn.

Zoek naar websites en boeken waar je de informatie en ondersteuning vindt die jij nodig hebt. Heb je meer met boeken over spiritualiteit of persoonlijke ontwikkeling? Prima, lees dat dan want het gaat erom dat het jouw keuzes zijn.

Melody Beattie en Robert Burney zijn mijn favoriete schrijvers. Het zijn echte ervaringsdeskundigen waardoor wat ze schrijven herkenbaar is en tegelijkertijd zo liefdevol en ondersteunend bij het helingsproces.

Melody Beattie heeft talloze boeken geschreven over codependency en over leren voor jezelf zorgen. Hier een aantal van haar titels:

Vooral ‘Language of letting go’ en ‘More language of letting go’ zijn fijne boekjes vol korte verhaaltjes voor meditatie of zelfreflectie. Als je elke dag begint met zo’n verhaaltje, dan heb je al een dosis ‘zorg voor jezelf’ binnen voor de dag begint.

Je vindt Melody Beattie op Internet op http://melodybeattie.com/

Robert Burney schrijft vooral op Internet, zijn websites bevatten een overvloed aan artikelen over codependency, heling van het innerlijke kind, spiritueel geloof, metafysica, relaties en alcoholisme. Hij schreef ook een boek: The dance of wounded souls.

Hier een overzicht van zijn websites:

Deze Joy2MeU website is zodanig uitgebreid dat Robert een aantal aparte websites heeft gecreëerd voor specifieke thema’s:

Lees ook deel 1 en 2 van ‘Hoe kom ik van codependency af?’

Bewaard onder Codependency, Vraag en antwoord | 3 Comments

Tags: , , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →