Laat vrijheid van meningsuiting de boel niet vervuilen

Geplaatst op 15 January, 2017 

Nee, dit gaat niet over wat je allemaal wel en niet mag zeggen onder het mom van vrijheid van meningsuiting. En ja, dit gaat wel over afval.

‘Folders verspreiden mag nu ook op alle openbare parkeerplaatsen rondom de winkelcentra. In 1989 besloot het college voor die gebieden een verbod in te stellen. De reden: het achterlaten van papieren onder ruitenwissers van auto’s geeft te veel zwerfafval. Deze regel verdwijnt nu, want oordeelt het college, ‘het is vrijheid van meningsuiting’.’

Bron: BN DeStem Oosterhout.

Mag dit onder het mom van vrijheid van meningsuiting?

Dit citaat komt uit een artikel over de APV en dat daar in Oosterhout regels uit geschrapt worden. Met je fikken aan andermans auto zitten om ongevraagd reclame meuk achter de ruitenwissers achter te laten mag voortaan onder het mom van vrijheid van meningsuiting. Ja echt, het staat er, ik verzin dit niet zelf.

Hey jij, blijf @#$$! met je poten van mijn auto af!

Nee hoor, ik mag dat, is vrijheid van meningsuiting.

Kijk nou wat je doet met je reclame meuk, het ligt allemaal op straat, zwerfafval!

Ik mag dat, is vrijheid van meningsuiting.

Vrijheid van meningsuiting, allemaal prima. Maar het gaat hier over reclame maken en daar zijn meer dan genoeg kanalen voor beschikbaar. En natuurlijk hoeven we die overvloed aan kanalen niet ook nog eens uit te breiden met andermans auto.

Remember de slogan ‘Samen Oosterhout schoon‘, is dat nog serieus te nemen met al die folders straks als zwerfafval op straat? Of is dat ook vrijheid van meningsuiting, dat je je mening in de vorm van een reclamefolder ook op straat mag flikkeren?

Kom op Oosterhout, laat jezelf van je schone kant zien en walk your ‘ Samen Oosterhout schoon’ talk.

Bedankt Tessa dat je me hierop wees.

Bewaard onder Mening | 1 Comment

Tags: , , ,

Burgerinitiatief? Schrijf geen plan!

Geplaatst op 15 January, 2017 

Afgelopen dinsdag was ik bij de ‘Raadsbijeenkomst participatie en samenwerking’, een bijzonder interessante avond op de Oosterhoutse prachtplek Catharinadal die begon met dit filmpje over de rol en betekenis van de drie buurtbeheerders van de gemeente Oosterhout:


 

Even voorstellen
De ‘Raadsbijenkomst participatie en samenwerking’ was georganiseerd door Eric Kaarsemaker, raadsgriffier van de gemeente Oosterhout, daarbij ondersteund door Igno Pröpper van Partners+Pröpper.

Verder waren bij deze avond aanwezig uiteraard de leden van de gemeenteraad Oosterhout en een groep zogenaamde ‘initiatiefnemers’, Oosterhouters die zich via burgerinitiatieven inzetten voor hun buurt, wijk of stad.

Naast initiatiefnemers uit de Beemdenbuurt, Houthaven, Vrachelen, Slotjes-Oost, Oosteind en Den Hout, mocht ik namens Oosterheide meedoen. Na het filmpje mochten we ons als initiatiefnemers in 1 minuut voorstellen aan de raadsleden.

Ik heet Peter de Kock en woon in Oosterheide. Sinds drie en een half jaar ben ik in Oosterheide betrokken bij tal van initiatieven en projecten waarvan het bijenlint, bloemen zaaien voor de bijen, het massaal opruimen van zwerfafval en de buurtmoestuin de bekendste zijn.

Deze activiteiten hebben met elkaar gemeen dat ze leuk zijn om te doen en ook nuttig zijn want groen en schoon dragen bij aan veiligheid en leefbaarheid.  Maar wat belangrijker is: ze zorgen ervoor dat we weer een band krijgen met elkaar en met onze wijk.

Die band is in een wijk als Oosterheide hard nodig want Oosterheide is een wijk met grote verschillen: arm en rijk, analfabeet en opgeleid, eenzaam en verbonden,

We kunnen het allemaal goed hebben maar daarvoor hebben we wel een band met elkaar nodig. 

Die band wordt alleen maar belangrijker als in de nabije toekomst grondstoffen steeds schaarser worden en de effecten van de klimaatveranderingen zich pijnlijk laten voelen. We hebben elkaar dan hard nodig om met elkaar te delen wat er is en om samen creatieve, groene en duurzame oplossingen te bedenken. Niet eens zozeer voor onszelf maar vooral voor onze kinderen en kleinkinderen bij wie we ecologisch zwaar in het krijt staan.  

 Waar ik blij van wordt zijn alle mensen waarmee ik de afgelopen jaren in contact ben gekomen. Wat ik betreur is dat ik hier niet veel eerder mee begonnen ben en dat dit proces niet 10x zo snel gaat maar daar komt na vanavond ongetwijfeld verandering in.

Voorbereiding.
De initiatiefnemers waren een week eerder al bij elkaar gekomen samen met Eric en Igno om de avond met de gemeenteraad voor te bereiden. Daarbij was voornamelijk een inventarisatie gemaakt van onze successen en klachten. Deze voorbereidende avond was er eentje die flink knetterde in de zin van passie, betrokkenheid en de enorme drive om initiatieven voor elkaar te krijgen.

En afgelopen dinsdag vond dan de ‘Raadsbijeenkomst participatie en samenwerking’ plaats met als één van de doelstellingen: het ontwikkelen van een gemeenschappelijk beeld over samenwerking tussen gemeentebestuur en de samenleving en de rol van de raad.  Interessant, dat zeg ik je.

Speed daten
Een rondje speed daten, voor mij het leukste onderdeel van de avond. De raadsleden mochten bedenken wat voor burgerinitiatief zij zelf als burger zouden willen nemen en daarbij kwamen tal van mooie initiatieven voorbij zoals: fruitbomen planten op plekken met openbaar groen, kleinschalige ontmoetingsplekken in de wijken, de Antoniuskerk als poortgebouw voor de Heilige Driehoek, het Slotjesveld veranderen in stadstuinen en een pizza oven in Den Hout.

Hierover mochten de raadsleden advies inwinnen bij de initiatiefnemers waarbij ik al meteen een groep enthousiaste raadsleden bij me kreeg over het veranderen van het Slotjesveld in stadstuinen.

Met de buurtmoestuin Oosterheide heb ik wel wat fouten gemaakt en geleerd: begin klein, laat het aantal vierkante meters evenredig groeien met de omvang van de community en zorg voor draagvlak. Begin desnoods met één vierkante meter want dat is beter dan een paar honderd vierkante meter en erachter komen dat je te weinig mensen hebt of dat er amper draagvlak is.

En wat hele grote initiatieven betreft zoals de Antoniuskerk: ga erover bloggen als begin, ga je dromen, ideeën en ambities delen.

Maatschappelijke initiatieven om samen aan te bouwen
Later op de avond werden we aan de hand van vier thema’s in groepjes gesplitst:

  1. Initiatieven openbare ruimte – zelf invulling geven aan eigen leefomgeving.
  2. Maatschappelijk vastgoed – accommodatie om maatschappelijk nuttige initiatieven te ontplooien.
  3. Baanbrekende initiatieven in het sociale domein – die niet passen binnen bestaande patronen (en wellicht invulling geven aan de gevraagde ‘transformatie’).
  4. Buurtbudget en buurtdemocratie – zelf keuzes maken over directe leefomgeving.

Elk groepje bestond uit twee initiatiefnemers en een aantal (6 – 8) raadsleden. Als ik mezelf had kunnen opsplitsen had ik graag meegedaan aan thema 1,2 en 4 en kreeg samen met Miranda van Bragt het maatschappelijk vastgoed toegewezen.

Dat was een logisch vervolg op onze voorbereiding van een week eerder waarbij Miranda onder andere het project ‘Galvanitas’ had ingebracht en ik het gebruik van de leegstand van het voormalige pand van de wijkbieb Oosterheide.

De bedoeling was om over deze thema’s al bouwend in gesprek te gaan en niet te gaan discussiëren.

Maatschappelijk vastgoed.
Met het maatschappelijk gebruik van het leegstaande pand van de voormalige wijkbieb Oosterheide als voorbeeld, liep de bouwsessie met de raadsleden vrijwel meteen dood.

In plaats van samen te bedenken wat er zoal mogelijk is met dit pand, ontstond vrijwel meteen een politieke discussie over oud zeer uit de tijd van de misstanden met de buurthuizen, het  beleid deze te sluiten en hiervoor in de plaats drie activiteitencentra te laten runnen door Surplus Welzijn. In plaats van vooruitkijken naar mogelijkheden, werd tien jaar achterom gekeken.

Mijn suggestie om bijvoorbeeld te kijken naar de mogelijkheden van een bewonersbedrijf, een sociale onderneming gerund door betrokken bewoners, viel in onvruchtbare aarde.

Na een korte pauze besloten Miranda en ik daarom het onderwerp wijkbieb te laten voor wat het is en van gedachten te wisselen over het project ‘Galvanitas’, het maatschappelijk gebruik van het pand waar vroeger Galvanitas in zat, een bijzonder bedrijf dat helaas failliet is gegaan. Een pand met enorme mogelijkheden, bijvoorbeeld als industriële en creatieve maakplek waar jongeren met hulp en begeleiding vaardigheden kunnen leren om zelfstandig dingen te maken.

Met dit onderwerp ontstond wel de zo gewenste meebouw-mindset, misschien omdat dit pand geen eigendom van de gemeente is en het daarom wat makkelijker was er ideeën voor te bedenken. Zo werd geopperd dat dit pand industrieel erfgoed kan worden en een regelarme zone waardoor ruimte ontstaat voor de initiatieven die Miranda ermee voor ogen heeft.

Schrijf geen plan.
Gelukkig bleek later dat de andere thema’s, 1,3 en 4, wel konden rekenen op constructief meedenken. Het maatschappelijk gebruik van het voormalig pand van de wijkbieb kon dit helaas niet.

Achteraf van mij een ongelukkige keuze dit pand als voorbeeld te nemen. Alle partijen hadden een politieke historie met dit pand waar ze (nog) niet los van willen komen.

Begin 2015 kreeg de gemeente Oosterhout een mooi plan in de schoot geworpen: Het ‘open source huis’ Oosterheide, een initiatief van Rob Beckers, onder andere bekend van de Ruilhandel Oosterhout, en waar ik samen met andere betrokken inwoners van Oosterheide aan mocht bijdragen. Ik citeer de inleiding van dit plan:

Eind 2015 komt het pand waar momenteel de wijkbibliotheek Oosterheide in is gevestigd leeg te staan. Dit vanwege het sluiten van de wijkbibliotheek Oosterheide en de integratie van wat wordt genoemd een bibliotheekfunctie in activiteitencentrum de Bunthoef.

Een leegstaand pand is een verarming voor de wijk, vooral als na verloop van tijd de effecten van verwaarlozing zichtbaar worden. Zoals Malcolm Gladwell in zijn boek ‘The Tipping Point’ uiteenzet kan dit op termijn andere en verdergaande vormen van verwaarlozing aantrekken. Maar het kan ook andersom….

Gemeentelijk vastgoed: leegstand of verzorgd en gebruikt door de wijk?

Daarom willen wij als actieve en betrokken burgers graag zorg dragen voor dit pand. Zorg dragen in de vorm van bijvoorbeeld ramen lappen, het omliggende groen onderhouden, het speeltuintje schoon houden, het interieur stofvrij houden en eenvoudige reparatiewerkzaamheden uitvoeren, zaken die met minimale middelen en maximaal enthousiasme realiseerbaar zijn.

In ruil hiervoor en in aansluiting hierop, willen wij dit pand gebruiken op een wijze die typerend is voor de huidige tijdgeest. Hierover gaat dit plan: het creëren van een open source huis waar de wijk zelf het eigenaarschap over heeft. Open source naar analogie van open source software: een huis waar iedereen die dat wil kan bijdragen, vormgeven, invullen en veranderen.

Dit plan werd in september 2015 door de gemeente Oosterhout afgewezen: we zouden een concurrent voor de Bunthoef worden en dat was niet gewenst.

Ik heb dit nooit zo goed begrepen. Burgerinitiatieven denken niet in termen van concurrentie maar in termen van een buurt of wijk vooruit helpen. Burgerinitiatieven laten zich ook niet naar een plek dirigeren die gerund wordt door een welzijnsorganisatie.

In de geest van participatie en samenwerking was het fijn geweest als ons toen bijvoorbeeld was verteld: leuk idee om zorg te dragen voor dit pand maar kunnen jullie misschien een andere invulling bedenken? Of als ons in november 2016 toen de ruiten van dit pand werden vernield, alsnog zou worden gevraagd of we voor dit pand willen zorgen.

Na de discussie afgelopen dinsdag ben ik dit wel gaan begrijpen: dat een burgerinitiatief dit pand na vertrek van de wijkbibliotheek te mogen gebruiken van begin af aan totaal kansloos was, nog steeds kansloos is en nog lange tijd kansloos zal blijven. Reden: achterom kijken in in plaats van vooruit kijken naar mogelijkheden. En ook teveel kijken naar beleid in plaats van naar de vraagstelling: wat heeft een wijk als Oosterheide nodig?

Achteraf was het een fout dat we hier begin 2015 een plan voor indienden bij de gemeente. Een raadslid zei afgelopen dinsdag gekscherend nog dit: weet je wat ik met een plan doe, dat komt onderop de stapel.  

In welke mate dit werkelijk gekscherend was bedoeld weet ik niet. Wel heb ik geleerd dat we bij de gemeente helemaal geen plannen moeten indienen als het gaat om burgerinitiatieven. Met plannen bedienen we de gemeente juist in de comfort zone. Stukken lezen, daar oordelen en een mening over vormen, beren op de weg zien, dat is waar de gemeente doorgaans goed in is.

Wat initiatiefnemers veel beter kunnen doen, is de gemeente verleiden. Bijvoorbeeld door ambtenaren, raadsleden en/of wethouders, mee te nemen naar een succesvol soortgelijk initiatief in de regio en ze daar te laten zien, voelen en ervaren, hoe geweldig mooi, leuk, nuttig en bijzonder zo’n initiatief kan zijn.

Vast in het systeem
Een andere interessante opmerking die ik hoorde afgelopen dinsdag is dat ook een gemeenteraad behoorlijk vast zit in een systeem en maar weinig ruimte heeft.

We hebben in Oosterhout 31 raadsleden en om het systeem te veranderen hebben we er maar enkele nodig met de mindset van een burgerinitiatiefnemer: spleten, kieren en scheuren in het systeem zoeken, daar een vette koevoet tussen willen steken en de boel oprekken.

Als je het mij vraagt is dit de essentie van de hele avond: welke raadsleden gaan dit doen, wie gaat helpen kantelen?

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , , ,

Aandacht voor het centrum en die voor de overige wijken

Geplaatst op 4 January, 2017 

Op de laatste dag van het jaar pakte de ORTS nog eens flink uit met een bijzondere live uitzending vanaf de ijsmarkt met het programma ‘Oosterhout vandaag op zaterdag’.  Twee uur lang werd er aan een grote tafel met heel veel gasten nagepraat 2016.

ORTS live vanaf de ijsbaan in Oosterhout

Om die grote tafel heen heerste een gezellig receptiesfeertje: gasten die al in de uitzending waren geweest, gasten die nog in de uitzending zouden komen en geïnteresseerden / actieve / betrokken  Oosterhouters, iedereen kletste er met iedereen vrolijk op los.

De ORST op z’n best, kan niet anders zeggen. In 2017 alsjeblieft elke zaterdag live en dan vanuit de Kloek natuurlijk.

Sta ik daar in dat receptiesfeertje gezellig wat te wijkouwehoeren met Eugene-Oosterheide Rocks-Springer, of ik maar even met cijfers wil komen. Wat? Cijfers? Je bedoelt spreadsheets en zo? Ja, spreadsheets.

Nee, het was godzijdank natuurlijk niet Eugene die om cijfers vroeg maar iemand die blijkbaar wat flarden uit ons gesprek had opgevangen en me had horen zeggen dat er meer aandacht en middelen naar het centrum van Oosterhout gaan dan naar Oosterheide. Ja zegt ze, als je daar geen cijfers over hebt word je niet serieus genomen.

Nou moet je weten dat ik in mijn vrije tijd niet met cijfers op zak loop en al helemaal niet met spreadsheets dus dat gesprek was gauw klaar.

Zit ik diezelfde avond thuis op m’n gemak via Internet de ORTS uitzending nog eens te beluisteren, ga ik voor de aardigheid eens zitten turven: hoe vaak valt tijdens de uitzending ‘centrum’ of ‘binnenstad’ en hoe vaak de naam van één van de andere wijken van Oosterhout?

De resultaten:

Eigenlijk is de score voor ‘Centrum / binnenstad’ nog hoger want de binnenstadsmanager werd tijdens de uitzending consequent stadsmanager genoemd en een stadsmanager is ie natuurlijk niet, wel een binnenstadsmanager. Dus stadsmanager heb ik niet meegeteld, binnenstadsmanager had ik zeker wel meegeteld net zoals ik centrumbewoner(s) wel heb meegeteld.

Nou kan ik er met tellen hier of daar eentje naast zitten hoor maar dat verandert weinig aan het totaalbeeld maar controleer me gerust.

Punt gemaakt lijkt me zo.

Lees ook: De stad is een geheel

…..en wat ik hier verder nog over ga bloggen.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , ,

Genoeg te wensen

Geplaatst op 31 December, 2016 

Vrijdagochtend, hardlopen en mezelf zowat verliezen in de winterschoonheid van boswachterij Dorst:

Er is zoveel moois…..

30 december 2016, de dag ook dat het precies 9 jaar geleden is dat ik begon met bloggen. De impact? Wil je je leven grondig overhoop gooien? Ga bloggen!

2017 wordt een prachtjaar omdat 2016 afscheid van ons neemt met een shitload aan verlangens. En verlangens zijn cool want ooit manifesteren verlangens zich hier op aarde als onze nieuwe werkelijkheid.

Mag ik ons dan toch iets toewensen, dan dit: dat we meer dan ooit in verbinding staan met onze dromen, ambities en verlangens en dat we daarmee 2017 inkleuren als het jaar dat iedereen het goed heeft met inbegrip van planeet aarde.

Tot in 2017!

Bewaard onder Fotobloggen, Mening | 4 Comments

Tags: , , ,

3x betrokkenheid in Middelburg

Geplaatst op 27 December, 2016 

Zes jaar geleden is het een traditie geworden, elk jaar mezelf een keertje helemaal onderdompelen in Middelburg: omdat het zo’n gezellige stad is en omdat er van die betrokken mensen wonen waar het bijzonder goed mee afspreken is. De laatste drie jaar kom ik er net voor Kerst vanwege Middelburg Winterstad.

Middelburg Winterstad

Maar laat ik eerlijk zijn: het gaat me om de mensen en om dat ene winterterras van Seventy Seven waar ik me in een heuse blokhut vol oude bankstellen, jaren 70 schemerlampen en een platenspeler waar iedereen plaatjes op mag draaien helemaal thuis voel.

Vorige week donderdag mocht ik er weer zijn, samen met Fabiola, Sonja en Edwin en we hadden het wel ergens over ja…… Ik noem drie dingen maar er waren er 30 of misschien wel 300.

Betrokken bij de bieb
De wereld die ik zelf helaas ook ken: van gemeenten die willen bezuinigen en dan de bibliotheek aanpakken. Lekker makkelijk want bibliotheekbezoekers gaan doorgaans niet rellen of demonstreren, dus ja, pak die bieb maar als eerste aan want daar komt weinig last van. Het speelt nu in Vlissingen waar de bieb dreigt te worden uitgekleed en gedegradeerd tot wat in Oosterhout de zogenaamde bibliotheekvoorzieining is genoemd, een mooi woord voor een paar boekenkasten.

De bieb, en dat is volgens mij de grootste kracht ervan, is een beetje van ons allemaal. En daarom heeft net zoals over het Nederlands voetbalelftal, bijna iedereen er een mening over. Dat is goed, heel goed, moet je als bieb trots op zijn en wat mee doen. Maar dat wil de bieb niet meer, daar wat mee doen. Zo worden er op de ledenvergadering van de Vereniging Openbare Bibliotheken geen externe relaties en media vertegenwoordigers meer toegelaten en moeten uitingen via social media via de afdeling communicatie om te waarborgen dat alleen positief nieuws naar buiten wordt gebracht. De bieb moet weer de bieb worden, dat is wat ik ervan denk. Aan betrokkenheid geen gebrek, doe daar wat mee bieb!

Betrokken bij krimp
Dankzij het project Deel&Ulrum mochten Edwin en ik in 2014 kennis maken met het fenomeen krimp. We waren toen een weekje te gast in Ulrum om daar te leren en te bloggen over krimp.

Accepteren dat je woon- en leefomgeving onderhevig is aan krimp en in de niet zo heel verre toekomst misschien wel helemaal ophoudt te bestaan, er dan ondertussen ook nog het beste van maken zodat wat overblijft zo leefbaar mogelijk is, dat is nogal wat…

Het project Deel& Ulrum bood een unieke kans voor mensen uit het hele land om kennis te maken met Ulrum en met krimp en ook om de actieve gemeenschap in Ulrum met eigen inbreng van dienst te zijn.

Het project Deel & Ulrum loopt ten einde en het leek ons hilarisch om in het ‘pand Luth’ waar alle deelnemers aan dit project mochten logeren, een eindfeest te organiseren met daarbij natuurlijk alle deelnemers.

Maar de projectorganisatie heeft een idee dat beter aansluit bij de aard van dit project: volgend jaar een toer door Nederland langs alle deelnemers maken. Daar moeten zeker mooie blogjes uit voortkomen. Wees welkom in Oosterhout.

Betrokken bij de stad
Wij zijn de stad’, begonnen in 2014 als een pilotproject voor ondernemers in het centrum van Middelburg en in die korte tijd uitgegroeid tot de grootste online promotor van Middelburg die tot ver buiten Middelburg wordt gevolgd.

Middelburg is qua aantal inwoners vergelijkbaar met Oosterhout maar er zijn grote verschillen. In Oosterhout veel woorden over het centrum dat moet gaan bruisen, in Middelburg hoor je ze daar niet over maar krijgen ze gewoon dingen voor elkaar en al jaren lang. Neem nou Middelburg Winterstad of de drukste stapavond van het jaar: Kerstavond.  Jawel, Kerstavond, de avond dat je in andere steden een kanon kunt afvuren zonder dat iemand er last van heeft.

Wij zijn de stad lijkt zo eenvoudig in elkaar te zitten maar laat zich maar moeilijk kopiëren met behoud van het resultaat. Het geheim is dat je voor zo’n platform iemand nodig hebt die zo van zijn/haar stad houdt, dat ie er maar moeilijk uit te krijgen is, iemand voor wie zijn/haar stad een hele wereld is. Iemand die natuurlijk ook het klappen van de zweep kent als het om de inzet van social media gaat en iemand die ook nog eens een hoge gunfactor heeft. Ja, vindt die maar eens. Middelburg heeft er eentje….

Betrokken bij verandering
Ik vind betrokkenheid eigenlijk niet zo’n passend woord voor de berg aan energie die loskomt als mensen ergens zielsveel om geven. Betrokkenheid is niet iets dat per definitie gemak brengt, noch voor de betrokken mensen zelf, noch voor wie met ze in aanraking komt want uit betrokkenheid komen botsingen voort, vroeg of laat, hoe dan ook. En dat is precies de bedoeling. Betrokkenheid sleept en sleurt ook anderen mee in een woeste stroom van ideeën en vooral actie en ook dat is precies de bedoeling. Zonder betrokkenheid geen verandering.

En dan is het tijd om te gaan, niet mijn sterkste punt, maar dat ik dankzij Fabiola een volle tas mooie kinderboeken mocht meenemen voor de minibieb Oosterheide maakt het wat gemakkelijker.

Beelden van deze toch wel onstuimige bijeenkomst kun je zien via de volgende tweets:

Fabiola, Sonja, Edwin, Middelburg: bedankt!

Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , , , , ,

Kerstwens 2016

Geplaatst op 24 December, 2016 

Kerstwens 2016

Maak er iets moois van allemaal.

Bewaard onder Fotobloggen | 6 Comments

Tags: , ,

Alle wijken zijn gelijk

Geplaatst op 23 December, 2016 

Alle wijken zijn gelijk maar sommige wijken zijn meer gelijk dan andere wijken.

Gejat van George Orwell uit zijn boek ‘Animal Farm’.

Ik ken mensen uit alle wijken van Oosterhout en nog nooit heb ik iemand horen zeggen dat zijn/haar wijk meer gelijk is dan de andere wijken van Oosterhout. Toch worden niet alle wijken gelijkwaardig behandeld en gaan er naar verhouding meer middelen en aandacht naar het centrum dan naar de wijken daar omheen.

Ik weet niet hoe daar in Dommelbergen, Vrachelen, Slotjes en Strijen tegenaan gekeken wordt, wel weet ik dat er in de buitengebieden Oosterheide en Oosteind mensen zijn die zich afvragen: horen wij nog wel bij Oosterhout?

Zelf heb ik gekscherend aan de gemeente Breda wel eens gevraagd of ze de gemeentegrenzen niet kunnen opschuiven tot aan het Wilhelminakanaal. Maar helaas: Breda wijst annexatie Oosterhout zuid af via Twitter.

In het verlengde van ‘horen wij nog wel bij Oosterhout’ is het verleidelijk om het bevoorrechte centrum zoveel mogelijk links te laten liggen. En dat gebeurt hier en daar ook, geloof me maar. Niet dat we het centrum al die middelen en aandacht niet gunnen maar omdat we dat onze eigen wijken ook gunnen. Noem het maar jaloezie.

Begrijpelijk maar moeten we daar naar handelen? Moeten we het centrum maar uit de weg gaan daar waar mogelijk? Ja. Nee natuurlijk, nee, nee, nee. Doen we dat wel, dan doen we precies hetzelfde als al die partijen die het centrum meer gelijk behandelen dan de andere wijken van Oosterhout. Dan zeggen we eigenlijk: alle wijken zijn gelijk maar die van ons is meer gelijk.

Dus doe dat nou niet, geef het goede voorbeeld en laat zien dat de hele stad je aan het hart gaat en dat er in je hart een speciaal plekje is voor je eigen wijk: geweldig! Maar laat dat zien door inzet voor je eigen wijk en niet door een ander stukje van de stad zo’n beetje te boycotten.

En als er dan toch dringend iets geboycot moet worden, boycot dan haat, onverdraagzaamheid en geweld. Het is er de tijd van het jaar voor.

Lees ook: de stad is een geheel

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , ,

Doe mij zo’n vader

Geplaatst op 21 December, 2016 

Als vader maak je nogal eens iets mee. Een film bijvoorbeeld die totaal niet voor jou is bedoeld maar voor jonge meiden die zich graag laten meesleuren door een verhaal over verliefd worden op een jonge popster. Ik heb het over de Nederlandse film Hart Beat:

 

 
Ik doe deze film tekort als ik zeg dat het slot een Nederlandse variant is van Love Actually waarin verschillende verhaallijnen samen komen in ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’. Ik doe deze film ook tekort als ik zeg dat ie nogal doorzichtig is omdat alle liefdesfilms zo verlopen: twee mensen ontmoeten elkaar, je weet als kijker dat het een klik wordt ook al probeert het verhaal je een ander kant op te sturen, uiteindelijk krijg je als kijker toch gelijk want die klik komt er maar dan ontstaat er een misverstand en gaan ze weer ieder hun eigen weg om in de grande finale toch weer zoenend samen te komen.

Maar ik wil deze film niet tekort doen want hij was niet voor mij bedoeld maar ik zag hem wel.

En gelukkig maar want ik zag een prachtige scene. Op het moment dat die twee, Zoë en Mik, die voor elkaar zijn voorbestemd, verder dan ooit uit elkaar drijven, is daar ineens de vader van  Zoë die zijn dochter kwetsbaar laat weten dat je je gevoel moet volgen, dat je daarvoor moet gaan, ook al kan het je later pijn doen. En hij kan het weten want hij en zijn partner, de moeder van Zoë, zijn uit elkaar aan het gaan.

Ja goh, doe mij maar zo’n vader maar dat kan helaas niet meer. Wat wel kan is dat ik zelf zo’n vader wordt en ook dat ik mezelf zo af en toe zo toespreek. Wat je hebt gemist in je eigen ouders kun je altijd nog aan je eigen kinderen meegeven en aan jezelf. Zo gaat er niks verloren.

Bewaard onder Films, vaderschap | 6 Comments

Tags: , , , ,

Volgende Pagina →