Vaals op z’n best

Geplaatst op 22 July, 2017 

Vaals laat zich meteen op z’n best zien met de gezelligheid waar ik zo van hou. Bij Taverne Chalet, één van mijn favoriete adresjes, kom ik bekenden tegen. Natuurlijk de altijd weer gastvrije en zorgzame Jo en Veronique die hun Taverne tot een plek maken om elk jaar met plezier weer terug te keren.

Heinz is er ook, we hebben elkaar vorig jaar leren kennen en hadden meteen een klik vanwege onze liefde voor jaren 80 new wave en punkmuziek. Noem Sisters of Mercy en we hebben het er meteen een uur over. Ik leer er ook nieuwe mensen kennen zoals Fred. Fed’s roots liggen in Engeland en spreekt inmiddels net zo authentiek Duits als Engels.

Fred trakteert ons met zijn smartphone spontaan op een muziek quiz: stukje van een liedje laten horen en vragen naar artiest en titel. We herkennen vrijwel alles maar wie o wie zong dit ook alweer? Frank ‘de wielrenner’ die ik ook van vorig jaar ken, weet de meeste antwoorden. Als hij zelfs een liedje van Britney Spears herkent schrikt ie er zelf van.

We gaan door tot de batterij van Fred’s telefoon zegt dat het genoeg is en er een einde komt aan een heerlijke avond die nog maar het voorspel is van de volgende dag want: morgen gratis bier…..

Taverne Chalet, Jo’s en Veronique’s place

De volgende dag brengt  een heuse quiz night in Taverne Chalet met, ja hoe kan het ook anders, Fred als quiz master.

Quiz night in Taverne Chalet in Vaals

Alle vragen zijn in het Duits, daarvoor was ik al gewaarschuwd maar die taalbarrière, daar sla ik me wel doorheen. Vraag me 5 betekenissen van het Duitse woord ‘etwa’ en ik noem ze allemaal dankzij een bloedfanatieke leraar Duits in een leven heel lang geleden en hier ver vandaan. Wortschatz heette het boek, dan weet je wel genoeg toch?

Eerst een blad met foto’s van beroemde voetballers met alleen hun voornaam vermeld. Of we maar even de achternamen willen invullen. Daarna volgen 30 algemene kennisvragen van het niveau halleluja waar ben ik aan begonnen? De hoofdstad van de Malediven? In welk land vond de Mau Mau opstand plaats? Keine blasse Ahnung.

Na afloop punten tellen. Ik eindig als laatste met 14 punten. Het team ‘de Bavaria boys’ met Heinz en Marcel winnen de pot. Fanatiek als iedereen is gaat de strijd ook na het tellen van de punten gewoon door want er is wat discussie.

Op de vraag welk Europees land dit jaar zijn 150 jarig bestaan viert was het juiste antwoord Canada. Juist, Canada, Europees land. Hilariteit all over the place.

Ik had wel alle muziekvragen goed. A night like this was volgens mij toch echt een song van the Cure. Nee zegt Fred, het juiste antwoord is Caro Emerald. WTF denk ik en zet mijn telefoon aan als bewijs: hallo, het is ook een song van The Cure. Het levert me een punt op. Ik eindig nog steeds als laatste. John en ik waren de enigen die individueel meespeelden, alle andere deelnemers speelden mee in teams van 2 of 3 mensen maar ook dat levert John en mij geen extra punten op.

Maar wat een fun. Er doen 3 generaties mee van studenten tot lieve oma’s en opa’s. We spreken alle talen door elkaar heen: Nederlands, Vaals, Duits, Frans en Engels. Weet op een gegeven moment niet meer welke taal tegen wie te spreken maar who cares want we verstaan elkaar allemaal.

Ik heb het hier zo naar mijn zin. De nazit duurt gelukkig nog uren als we de warmte van het café inruilen voor een heerlijke zomernacht buiten op het terras.  Een mens kan zich dan zo gelukkig voelen. Dat is wat Vaals zo goed kan: je gelukkig laten voelen. Ik hou van deze plek en van de mensen, ik hou van me gelukkig voelen.

PS: de quiz night in Taverne Chalet is elke eerste vrijdag van de maand en met de geboren quiz master Fred staat dit garant voor een heerlijk potje vermaak.

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: ,

Ga nou maar gewoon!

Geplaatst op 19 July, 2017 

Ik vind het hartstikke leuk om te doen, heb het er elk jaar enorm naar mijn zin, freewheel er door de prachtigste streek van Nederland, ontmoet er altijd bijzonder leuke en aardige mensen, ben helemaal vrij om te gaan en staan waar en hoe ik wil en kom gegarandeerd weer verrijkt terug. En toch moet ik elk jaar weer opnieuw tegen mezelf zegen: ga nou maar gewoon!

Pak ik mijn checklist met daarin alle alle dingen die ik zeker niet mag vergeten om mee te nemen of om vooraf te regelen. Die checklist begint met de woorden: ga nou maar gewoon!

Ben ik eenmaal op de plek aangekomen waar ik mijn hart aan heb verloren, open ik er mijn dagboek dat ik er elk jaar een week lang bijhoud en lees ik eerst de verhalen van vorig jaar die altijd eindigen met de woorden: ga nou maar gewoon!

Ik heb het natuurlijk over motorvakantie, mijn jaarlijkse retraite. Dat ‘ga nou maar gewoon’ klinkt misschien een beetje raar want waarom moet ik mezelf aansporen iets te doen wat ik zo leuk vind? Ga nou maar gewoon is bedoeld om mezelf los te maken van het leven dat ik 51 weken per jaar leef en niet zo zeer om mezelf in die ene prachtige week te storten.

Ik hou van het leven dat ik die 51 weken leef en van het leven dat ik die ene week leef. Om mezelf los te maken van dat 51 weken leven heb ik net als een raket die aan de aantrekkingskracht van de aarde wil ontsnappen straalaandrijving nodig. Ga nou maar gewoon is die straalaandrijving. En het werkt, het is krachtige en bijzonder duurzame rocket fuel.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags:

Niet gratis parkeren maar gratis bier is King!

Geplaatst op 1 July, 2017 

De discussie in onze stad houdt maar niet op: over parkeren in de binnenstad. En dan natuurlijk dat parkeren gratis moet zijn. Opmerkelijke redeneringen over en weer. Dat voor iemand die gaat winkelen parkeren geen meerwaarde heeft en dat het daarom gratis moet zijn.

Ik ben het daar na even nadenken zeer mee eens. Zelf kom ik graag in ‘de Huiskamer’ hier bij ons om de hoek op Zuiderhout, een gezellige plek om lekker even te kletsen met goed volk. Ik kom daar voor de contacten, koffie heeft daar voor mij geen meerwaarde en moet daarom gratis zijn.  U snapt me wel.

Het parkeren gaat helemaal niet over het parkeren natuurlijk maar over de binnenstad waar we vaker naar toe moeten, langer verblijven, meer uitgeven en meer ons best doen om iets te realiseren wat ‘bruisen’ wordt genoemd.

Ik heb daar een oplossing voor: niet gratis parkeren maar gratis bier is king! Moet je eens zien hoe rap we vaker naar de binnenstad gaan, er langer verblijven en de boel daar stevig laten bruisen.

En dan hoor ik de kritische vragen al: hoe draagt gratis bier dan bij aan meer uitgeven in de binnenstad? Winkeliers, zoek die bierdrinkers op in de kroeg, drink ook een biertje met ze, wordt vrienden en je krijgt iets wat onbetaalbaar is: gunfactor. En gunfactor omzetten in klanten die de deur bij je platlopen is een plakje cake.

Andere kritische vraag is of dat niet ongezond is dat promoten van gratis bier. Nee dat is het ook niet maar dat is het stimuleren van autogebruik ook niet. U snapt me wel.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , ,

Oosterhout leest superheldenboek ‘Mijn vriend Spider-Man’

Geplaatst op 30 June, 2017 

Remember? Dat je gratis en voor niks het nieuwe superheldenboek ‘Mijn vriend Spider-Man’ van   Michael Minneboo kon krijgen?

Wie was jou superheld? vroeg ik en het leek me zo leuk dit boek te kunnen bezorgen bij een echte liefhebber, iemand die al van kinds af aan strips leest en alles van superhelden weet, iemand die een huis vol strips heeft en die ook beurzen bezoekt, iemand die zich ook online profileert als een liefhebber van comics en Marvel, iemand die het liefst ook Spider-Man als favoriete superheld heeft.

Ja, dat moet wel heel, heel, heel toevallig zijn wil zo iemand zich als eerste melden als nieuwe eigenaar van het boek ‘Mijn vriend Spider-Man’ en dan nog in Oosterhout wonen ook.

Oosterhout leest ‘Mijn vriend Spider-Man’

Maar ik vond hem, precies zoals beschreven. Of beter gezegd: hij vond mij. Alex, heel veel leesplezier met ‘Mijn vriend Spider-Man’. Dit boek had geen betere plek kunnen krijgen dan bij jou.

En zo leest Oosterhout ‘Mijn vriend Spider-Man’.

Wat ik door ‘Mijn vriend Spider-Man’ begrijp is waarom Michael en Alex juist Spider-Man als favoriete superheld hebben: omdat het een mens is. OK, eentje met superkrachten maar ook eentje die als mens worstelt met precies dezelfde dingen als waar jij en ik mee worstelen. Bekend met relatieshit? Nou, Spider-Man alias Peter Parker ook.

Voordat we naar buiten gingen voor de foto  vroeg ik de partner van Alex nog hoe het is om samen te leven met iemand die van superhelden houdt. Dankzij haar antwoord kon ik dit blogje met een gerust hart tikken: ‘Ik heb er geen last van……….’

🙂

Goed weekend allemaal.

PS: wil je ‘Mijn vriend Spider-Man’ ook lezen? Koop het dan bij je lokale boekhandel of bestel het boek er.

Bewaard onder Boeken | 2 Comments

Tags: , ,

Discussie zonder einde a.k.a. parkeren

Geplaatst op 24 June, 2017 

Wat ben ik strontjaloers op de binnenstad van Oosterhout want weet je wat ze daar wel hebben en wij in Oosterheide niet? OK, de binnenstad heeft problemen maar daar ben ik niet jaloers op. Nee, wat de binnenstad wel heeft en Oosterheide niet is een onderwerp dat 24/7 het vuur in mensen doet oplaaien.

Hang je na een dag hard werken moe boven een bord aardappelen met het idee de rest van de avond met een krantje en tv rustig uit te zitten, kun je als door een wonder weer helemaal tot leven worden gewekt. Niet door seks, drugs en rock & roll maar door slechts één woord: PARKEREN.

Je bent het zat dat je je buren maar amper kent en niet meer woorden uitwisselt dan goeiemorgen of lekker weertje. Dat kun je drastisch veranderen door het met je buren te hebben over PARKEREN

Heb je al een tijdje moeite om werkelijk verbinding te maken met je partner en denk je graag terug aan hoe vurig jullie contact was toen jullie nog maar pas verliefd waren? Maak je partner dan eens midden in de nacht wakker en spreek het magische woord: PARKEREN.

De binnenstad kan veel van Oosterheide leren en als er iets is dat wij in Oosterheide van de binnenstad kunnen leren is het dit: laten we het in Oosterheide in hemelsnaam ook over PARKEREN hebben want PARKEREN = VURIGE FURIE.

Dus ja, hoe krijgen we dat in Oosterheide voor elkaar? Ik zou zeggen: voortaan betaald PARKEREN op Zuiderhout. Of nee, nog krachtiger: gratis PARKEREN in de binnenstad en dat financieren met betaald PARKEREN op Zuiderhout. Ik maak hier geen vrienden mee, weet ik, maar als diezelfde VURIGE FURIE ook hier in Oosterheide heeft toegeslagen zal iedereen zeggen: KLOOTZAK!

U snapt het wel.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , ,

Stadsprofeten

Geplaatst op 23 June, 2017 

We moeten eens even praten mensen, over onze stad, over Oosterhout.

Nog niet zo lang geleden werden een heleboel mensen ineens coach. Iedereen kan en mag zichzelf coach noemen en dat hebben we geweten. Social media werd overspoeld met adviezen en tips over hoe we ons leven het beste kunnen leven en ja, nog erger, met van die coachvragen. Hoe zet jij jezelf in je kracht? Hoe ga jij vandaag authentiek zijn en je passie omarmen?

Je met het leven van een ander bemoeien is natuurlijk iets van alle tijden maar werd pas een probleem toen daar een verdienmodel bij werd gevonden.

De meeste van die coaches zijn inmiddels weer verdwenen en dat zou goed nieuws zijn als ik niet had ontdekt dat ze niet zijn verdwenen maar zijn getransformeerd, ja echt. Ze bemoeien zich nu niet meer met het leven van andere mensen maar met complete steden! Het zijn stadsprofeten geworden die zeggen te weten wat goed is voor onze stad.

Nu mag van mij iedereen gerust een mening hebben over onze stad en ideeën hoe de stad leuker, gezelliger, leefbaarder, veiliger en aantrekkelijker te maken. Ja, doe dat vooral, bemoei je met de stad. MET JE EIGEN STAD!

Met de coaches ging het mis omdat ze niet in de schoenen stonden van de mensen met wiens levens ze zich bemoeiden. Met die stadsprofeten gaat het op dezelfde manier mis als met die coaches: ze bemoeien zich met steden waar ze zelf niet eens wonen. Recipe for disaster als je het mij vraagt.

Hoe kunnen we deze ramp afwenden? De stadsprofeten met pek en veren uit onze stad verjagen? Dat wordt een lastige want ze wonen hier niet eens. Nee, laten we zelf stadsprofeet worden en ons met onze eigen stad bemoeien. Beter voor de stad en beter voor onszelf.

Morgenmiddag verzorgt de ORTS een live uitzending van het programma Oosterhout vandaag op zaterdag. De uitzending is van 15:00 – 17:00 uur vanaf het Hemaplein in de Arendshof. Thema is de  binnenstad die maar niet wil bruisen en hoe we die wel aan het bruisen krijgen. Kom dan ook en hang ongegeneerd de stadsprofeet uit van je eigen stad.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , ,

Wie was jouw superheld?

Geplaatst op 10 June, 2017 

Afgelopen woensdag presenteerde Michael Minneboo bij boekhandel Scheltema in Amsterdam zijn eerste boek ‘Mijn vriend Spider-Man’, een boek over superhelden en wat die in je leven voor je kunnen betekenen.

Boekpresentatie Michael Minneboo

Nu was ik daar ook, no big deal, en, wel een big deal, heb twee exemplaren van dit speciale boek van Michael.  En daarom geef ik er eentje gratis weg.

Jij kunt dit mooie superheldenboek gratis en voor niks krijgen als:

  1. Je in Oosterhout woont (wel zo praktisch want ik kom dit boek persoonlijk bij jou thuis afleveren)
  2. Je de eerste bent die als comment op deze blogpost antwoord geeft op deze vraag: wie was of is jouw superheld en waarom?

Het boek ligt voor je klaar, nu jij!

Bewaard onder Boeken | 5 Comments

Tags: ,

En de chaos bevrijdde de stad

Geplaatst op 7 June, 2017 

Het was zo’n middelgrote stad waar maar weinig gebeurt. Natuurlijk gebeurde er wel eens was maar niet die dingen waardoor de stad echt vooruit kwam.

Wat er bijvoorbeeld wel gebeurde was dat er werd geklaagd over het parkeren, dat moest gratis zijn anders zou het centrum niet kunnen bruisen. Dat had dan weer te maken met onverwerkt trauma uit vorige levens toen er betaald moest worden voor het stallen van paard en wagen en voor het opruimen van de poep.

Om dat centrum te laten bruisen was een stadsmanager ingehuurd. Die vond dat burgers zich maar beter niet met dat centrum bemoeiden maar hooguit met de speeltuintjes in hun eigen buurt. Hij wilde wel graag dat diezelfde burgers massaal naar het centrum kwamen om hun portemonnee om te keren, dat dan weer wel. Het leverde de stadsmanger in ieder geval genoeg karma op om in een volgend leven terug te keren als speeltuinmanager.

En zo zou deze stad best wel heel oud kunnen worden maar oud en ook gelukkig? Dat was zeer de vraag.

Tot op een zekere dag een kleine politieke partij bij elkaar kwam. Deze bijeenkomst zou de geschiedenisboeken niet hebben gehaald ware het niet dat politicus 2 en 3 tegen nummer 1 zeiden: wij willen jou niet meer als onze nummer 1, voortaan is nummer 2 de nummer 1.

De pers dook erop, blij als ze waren dat ze eens iets anders konden melden dan dat eeuwige parkeren. Ze noemden het een coup en deze stad waar maar weinig gebeurde had ineens te maken met een heuse coup!

Het nieuws verspreidde zich al snel over de stad. Zelfs in het zuiden van de stad, in een wijk die net als andere wijken van de stad maar een beetje voor spek en bonen meedeed als aanhangsel van het centrum, waar de mensen niks hebben met parkeren, nog minder met bruisen, nog minder met politiek en nog veel minder met de stadsmanager, werd erover gesproken.

Ook in andere politieke partijen ontstond rumoer. Ook daar wilden nummers 2 wel eens de nummer 1 zijn, de nummers 10 een nummer 4, de nummers 7 een nummer 2. Kunt u het nog volgen?

Ineens bleek iedereen goede ideeën te hebben en tja, als nummer 1 heb je natuurlijk meer invloed iets met zo’n idee te doen dan als nummer 10. Als nummer 10 ben je het op een gegeven moment natuurlijk flink zat steeds maar te moeten horen dat je idee niet realistisch of wenselijk is of ‘ja maar…..’.
.
Al snel ontplofte dezelfde discussie ook in bedrijven, organisaties, scholen en zelfs in gezinnen tot uiteindelijk iedereen met iedereen overhoop lag en de stad in chaos verkeerde.

Chaos of niet, mensen willen natuurlijk wel brood op de plank en daarom ontstonden spontaan nieuwe vormen van samenwerking. Niet op basis van ‘ik ben nummer 1 en ik draag jou, nummer 2, op nu brood te bakken’. In plaats daarvan gingen mensen naar elkaar op zoek om samen een brood te bakken. De een had bijvoorbeeld een oven maar geen ervaring met brood bakken, de ander wist wel brood te bakken maar had geen oven en geen ingrediënten en weer een ander had wel de ingrediënten maar geen idee wat ermee te doen. Op deze manier samen brood bakken was zo leuk en het brood zo lekker, dat mensen nog meer op zoek gingen naar anderen om op deze manier mee samen te werken.

De stad knapte er zienderogen van op. Waar vroeger de stad stil stond vanwege discussies tussen de rangen en standen van al die verschillende nummers, gingen mensen nu met elkaar aan de slag. Geen gezeur meer over ‘niet wenselijk, niet realistisch, ja maar….’ maar elkaar opzoeken en samenwerken.

En ja, de stad werd oud en alsnog gelukkig, zielsgelukkig zelfs.

Bewaard onder Verhaaltjes | Reageer

Tags: , , , ,

Volgende Pagina →