Voor goedheid zijn ontmoetingsplaatsen nodig

Geplaatst op 9 August, 2016 

Natuurlijk heb ik ook Aken weer bezocht en er rondgehangen alsof ik er voor de eerste keer kwam. In Aken voel ik mij onverklaarbaar lekker op mijn gemak en gelukkig hoef ik dat ook niet te verklaren.

Ik vond er dat pleintje weer dat me in de zomer van 2013 op het idee bracht dat elke buurt wel zo’n pleintje kan gebruiken waar buurtbewoners regelmatig de gang van zaken in de buurt bespreken om ook echt iets te doen om het leven in de buurt aangenamer te maken. Samen voor de eigen buurt staan en ik noemde dat buurtdemocratie.

Buurtdemocratie pleintje in Aken (1)

Pleintje in Aken…

Buurtdemocratie pleintje in Aken (2)

… buurtdemocratie

Die wandeling daar in 2013 en wat ik daarna ben gaan bloggen over buurtdemocratie heeft heel wat teweeg gebracht, de wijkblog Oosterheide is er de getuige van.

Plekken waar mensen samen kunnen komen, waar mensen elkaar kunnen ontmoeten zoals dit pleintje, zijn zo belangrijk voor een samenleving. Een voorbeeld hiervan vond dicht bij huis plaats.

Moet je voorstellen dat een bijzonder dierbaar familielid in het buitenland komt te overlijden en dat je niet naar de crematie kunt omdat je niet over de middelen beschikt om een flinke reis te maken. Je vertelt hierover op zo’n gezellige plek waar mensen uit de wijk samen komen en ter plekke wordt een oplossing gevonden: iemand biedt spontaan aan dat je zijn auto een paar dagen mag lenen en een ander biedt aan via crowdfunding voor de brandstof te zorgen.

Zoveel goedheid! Je leest er nooit over in de krant want journalisten schrijven liever over dingen die mis gaan en missen daardoor juist de dingen die er echt toe doen zoals dit voorbeeld wat echt is gebeurd.

Maar goedheid alleen is niet genoeg want er is wel een plek nodig waar die goedheid kan stromen naar degene die het nodig heeft. Een ontmoetingsplek is zo’n plek, een plek waar verhalen worden uitgewisseld en waar problemen oplossingen worden. En als die oplossingen er niet zijn, dan zijn wij er, voor elkaar.

Bewaard onder Persoonlijk | 10 Comments

Tags: , , , , , ,

Sla deze keer eens rechtsaf in plaats van linksaf

Geplaatst op 5 August, 2016 

Vorig jaar was het me al bijzonder goed bevallen in Vaals en omstreken: wandelen.

Als je ergens al tien jaar lang komt en alle plekjes denkt te kennen moet je er eens gaan wandelen. Dan zie nog veel en veel meer want hoe langzamer je beweegt, hoe rijker de ervaring. Dus dit jaar de tendens voortgezet: wandelen, veel wandelen.

Zo denk ik het Drielandenpunt te kunnen dromen. Een beetje vergane glorie is het daar wel rondom die drie grenspalen, een plekje voor toeristen die er alleen maar geweest willen zijn zo van: Drielandenpunt – foto’s maken bij de grenspalen – friet en ijs eten – afvinken – what’s next?

Maar als je vanaf dat hoogste punt van Nederland aan de Nederlandse, Duitse of Belgische zijde te voet de bossen en de heuvels intrekt: WOW, wat is er dan veel moois!

Wandelen, dan zie je meer

Wandelen, dan zie je meer

Nog leuker wordt het als je de wandelpaden even verlaat en dan langs en akker vol mais ineens middenin een prachtig bijenlint staat:

Bijenlint Vaals

Bijenlint…

En je komt ook mensen tegen, soms bange mensen zoals een gezin waarvan de mama me heel even aankijkt, haar dochter stevig tegen zich aantrekt en zegt: ‘Ich schütze dich‘. Ja ho zeg, hoe maak je je kind bang voor andere mensen?

De mooiste ontdekking was dit bijzondere houten toestel:

Luisteren naar het bos (1)

Liggen…..

Luisteren naar het bos (2)

….. en luisteren naar het bos

Een flink houten hoortoestel met een ligbankje om met aandacht naar het bos te luisteren:

Een dag of wat daarvoor had ik vanaf een terras in Maastricht nog even contact met Michael  Minneboo. In één van zijn berichtjes schreef hij: En sla deze keer eens rechtsaf als je linksaf al geweest bent.

Als je iets nieuws wilt zien of wilt meemaken, doe dan eens wat Mike zegt. Het werkt!

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , , , , ,

Stadsliefde

Geplaatst op 27 July, 2016 

Hoe kun je van anderen verwachten dat ze genoeg van jouw stad houden om deze eens te bezoeken? Dat ze er tijd door te brengen, geld uitgeven, enthousiast zijn, familie en vrienden vertellen hoe leuk het er is en daarna graag nog eens terugkeren.

Tijdens een wandeling in Vaals kwam ik in een straatje terecht waar ik graag even stopte om eens goed te kijken:

Groene gevel Vaals

Groene gevel Vaals

Juist, je moet eerst zelf van je stad houden en laten zien dat je er heel graag een groot deel van je leven doorbrengt. Bijvoorbeeld door ervoor te zorgen dat de stad schoon is en dat er heel veel groen en bloemen zijn. Zoiets doe je natuurlijk samen maar je kunt prima zelf beginnen zoals op je eigen stoepje.

Net over de Duitse grens vond ik dit voorbeeld, op deze manier toch net iets meer dan zomaar een garagebox:

Groen dak Vaals

Groen dak Vaals

Trekt je stad niet genoeg bezoekers? Dan weet je nu wat er aan de hand is en hoe dit op te lossen.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , , , ,

Leren van toerisme: schoon, groen en bloemen werken

Geplaatst op 23 July, 2016 

Vaals heeft natuurlijk een aantal voordelen die mijn stad Oosterhout niet heeft. Vaals ligt middenin de schoonheid van het Zuid-Limburgse heuvellandschap, ligt vlakbij prachtige steden als Aken en Maastricht en trekt een boel toeristen vanwege het drielandenpunt.

Prachtig Vaals

Prachtig Vaals

Maar Oosterhout kan wel van Vaals leren. Vaals weet net als andere steden waar toerisme een belangrijke rol speelt, dat drie dingen belangrijk zijn:

Natuurlijk is deze lijst nog veel langer maar ik kies deze drie omdat ik ze zelf ook belangrijk vind en omdat ze vrij eenvoudig zijn te realiseren en resultaat hebben.

Wie als toerist vanuit Nederland Vaals binnen rijdt, komt via de Maastrichterlaan. De eerste kennismaking met Vaals is dan al meteen aangenaam. Ondanks het feit dat door de reconstructie van de Maastrichterlaan veel groen is verdwenen, zijn er meteen veel nieuwe bomen aangeplant. Het is er schoon en er zijn mooie bloemrijke perken aangelegd. Zo kom je een stad graag binnen.

Wie als toerist Oosterhout binnen rijdt, komt waarschijnlijk vanuit het zuiden omdat daar net buiten de stad vakantieparken als Katjeskelder, het Haasje, de Eekhoorn en de Hannebroeck liggen. De eerste kennismaking van deze toeristen met Oosterhout is Oosterheide. Mede door de aanwezigheid van drie grote supermarkten, een Mc Donalds en nog enkele andere eet- en drink gelegenheden, is Oosterheide niet bepaald het toonbeeld van schoon en dan zeg ik het nog netjes. Welkom in Oosterhout beste toerist, hoeveel zwerfafval heeft u gezien op uw weg richting centrum? Dit kan beter, veel beter. Een eerste indruk van een stad moet goed zijn en op z’n minst schoon. Een schoon centrum heeft weinig zin als de weg daarheen bezaaid is met plastic en blik.

Hoe zit het met het groen in Oosterhout? Rondom de stad ligt gelukkig een heleboel groen zoals landgoed Oosterheide, boswachterij Dorst en de Vrachelse heide en dat is fantastisch. En ook al heeft de gemeente vorig jaar 20% van alle heesters in de stad geruimd, er is in de stad nog aardig wat groen. Maar willen we leren van toerisme, dan moeten de ambities hier flink omhoog. We hebben veel meer groen nodig, misschien wel tot aan de grens van overdrijving aan toe want groen brengt sfeer, gezelligheid en in de zomer de steeds belangrijker wordende verkoeling. Waar is in Oosterhout het eerste groene dak?

Dit jaar hebben we in Oosterhout, alleen in het centrum helaas, een aantal mooie bloembakken en op de markt enkele hanging baskets. Ook hier kan de ambitie flink omhoog want neem nou een karakteristieke plek als de markt. Of je het nou leuk vindt of niet, één gebouw is daar bijzonder dominant aanwezig: de Sint-Janbasiliek. Een muur van bakstenen is niet bepaald mijn idee van een mooie stadservaring:

Markt Oosterhout

De Markt in Oosterhout

Dat het heel anders kan zag ik in Vaals:

Groene kerk Vaals

Groen en bloemen maken het verschil

Niet alleen een stuk mooier en gezelliger maar je bewijst er ook de bestuivers een dienst mee:

Bestuivers Vaals

Bestuivers hebben bloemen nodig

Dus Oosterhout, verwijder op de Markt langs de basiliek 2 – 3m bestrating en maak er een plantvak boordevol groen en bloemen.

Wat me ook bevalt aan Vaals is dat de horeca er in tegenstelling tot Oosterhout niet op een kluitje zit. Daardoor is er in Vaals meer op- en neer geloop wat te beleving van levendigheid ten goede komt. Zo staat in Vaals midden tussen de woningen Taverne Chalet waar omwonenden ‘s avonds gezellig een biertje drinken en contact maken.

De gemeente Vaals herkent dit belang maar al te goed want ook op plekken als bij Taverne Chalet staan bloemen:

Bloembakken Vaals

Bloemen: niet alleen in het centrum

Schoon, groen, bloemen, dat is echt heel makkelijk te onthouden. Maar nog beter: makkelijk te realiseren.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , , , , , ,

Boomspiegels, hoe gaat dat in andere gemeenten?

Geplaatst op 17 July, 2016 

Niet zo lang voordat ik vertrok voor een retraite, want dat is motorvakantie ook, had ik via Twitter een wat eigenaardig contact met de gemeente Oosterhout.

Aanleiding waren twee boomspiegels die ik samen met een vriend had ingezaaid met bloemenmengsel voor een mooi bijenlint. Net toen de bijen zich tegoed deden aan de eerste bloemen, werden deze tijdens groen onderhoud rücksichtslos kapot gemaaid.

Risico van het vak als je op eigen initiatief wat moois gaat maken van boomspiegels. Helemaal waar maar met deze conclusie houdt het natuurlijk niet op. En daarom probeerde ik via Twitter met de gemeente iets eenvoudigs af te spreken zoals een stukje lint om de boom of een bordje met een symbool erop zodat voor de onderhoudsploeg duidelijk is: deze boomspiegel met rust laten.

Het antwoord: de gemeente heeft geen bloemen staan bij de boomspiegels en daar wordt dan ook geen rekening mee gehouden.

Ja goh, dat is helemaal niet wat ik vroeg. Denk eens om gemeente: bewoners die hun steentje bijdragen aan een groene stad en de gemeente gratis onderhoud uit handen nemen. Een weekje weg uit Oosterhout vond ik het dan ook bijzonder intrigerend te zien hoe andere gemeenten omgaan met boomspiegels.

Voorbeeld 1: een gemeente die wel degelijk zorgt voor bloemrijke boomspiegels.

Gemeenten die het van toerisme moeten hebben weten het: bloemen werken. In Oosterhout wordt hier wel eens minachtend over gedaan in de zin van dat wat bloembakken het centrum niet gaan redden. Bloembakken redden niks, dat klopt, maar ze werken wel. In Vaals weten ze dat en daarom zorgt de gemeente er daar wel voor dat in het oog springende boomspiegels rijkelijk zijn voorzien van bloemen:

Boomspiegel Vaals (1)

Bloemrijke boomspiegel van de gemeente Vaals

Boomspiegel Vaals (2)

Bloemrijke boomspiegel van de gemeente Vaals

Voorbeeld 2: Burgers die een boomspiegel helemaal zelf onder handen nemen.

Ook dit voorbeeld komt uit Vaals, gevonden in een zijstraat van de Maastrichterlaan:

Boomspiegel Vaals (3)

Bloemrijke boomspiegel guerilla gardening

Deze boomspiegel is door omwonenden voorzien van bloemen. Hoog in de boom hebben ze zelf een  informatiebordje opgehangen. 100% DIY.

Boomspiegel Vaals (4)

Bloemrijke boomspiegel guerilla gardening

Laat mij hier staan, precies!

Voorbeeld 3: Een gemeente en burgers die het samen regelen.

Dit voorbeeld komt uit Aken waarbij burgers voor de boomspiegel zorgen en de gemeente de boomspiegel markeert met een duidelijk informatiebordje:

Boomspiegel Aken (1)

Groene boomspiegel Aken

En wat staat er op het informatiebordje:

Boomspiegel Aken (2)

Groene boomspiegel Aken

Dus ja gemeente Oosterhout, kijk eens om je heen hoe andere gemeenten omgaan met boomspiegels. Hou wat meer van groen en bloemen en van wat burgers zelf proberen bij te dragen aan een groene stad.

de gemeente heeft geen bloemen staan bij de boomspiegels en daar wordt dan ook geen rekening mee gehouden.

Zo vanzelfsprekend is dit helemaal niet.

Gelukkig kwam er na wat het bot klinkende antwoord nog een welkome handreiking van de kant van de gemeente om toch tot een oplossing te komen. Hiermee kunnen we hopelijk in het voorjaar van 2017 toch weer wat moois maken van een aantal boomspiegels waarbij mijn voorkeur op dit moment uitgaat naar  een zo hoog mogelijk DIY-gehalte.

Bewaard onder Mening | 10 Comments

Tags: , , , , , , , , , ,

Wat je kunt leren van je motor

Geplaatst op 15 July, 2016 

Motorvakantie 2016 begon heel anders dan de tien voorgaande edities namelijk met een motor die geen enkele kik gaf. Ik had mijn motor natuurlijk ook eerder uit de stalling moeten halen dan een dag voor mijn geplande vertrek maar aan die wijsheid had ik op dat moment helemaal niks.

De accu bleek overleden. Opladen, reanimeren, het hielp allemaal niks. Er moest een nieuwe accu komen en die kwam er dankzij fantastische hulp van Motoport uit Breda.

Een dag later dan gepland stond ik op de camping, klaar voor de 2016 editie van wat motorvakantie is gaan heten. Diezelfde avond op het terras begreep ik het al: mijn eigen accu was niet zozeer overleden maar wel dringend toe aan een flinke oplaadbeurt.  Zoals ik mijn motor had toevertrouwd aan de deskundige handen van Motorport Breda, was het nu aan mij om zorg te dragen voor mijn eigen accu.

Een motor kun je in december een winterbeurt geven en daarna aan de druppellader hangen maar dat is niet voldoende. Alles heeft zorg en aandacht nodig, een motor maar ook zijn berijder.

En wat helpt deze berijder dan beter dan een weekje motorvakantie? Het kwam als geroepen!

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , ,

Beslissinkjes: I love it

Geplaatst op 19 July, 2015 

Tien jaar motorvakantie heeft me een overvloed aan moois gebracht, van prachtige landschappen en steden tot echte vriendschappen. Tien weken retraite want zo voelt motorvakantie. Nieuwe inzichten, verlangens en dromen die zich laten zien omdat daar ineens zoveel ruimte voor is.

Als je eens een week geen rekening hoeft te houden met anderen (dat doe je natuurlijk altijd wel een beetje als is het maar dat je ‘s avonds even naar huis belt) weet je zeker dat er in die ruimte nieuwe dingen gaan ontstaan. Misschien niet diezelfde week al maar misschien weken of maanden later maar dan wel vanuit dat zaadje dat in die ene week was.

Naarmate die week vordert voel je weer wat je al die andere weken ook al hebt gevoeld: dat je weer een beetje extra verliefd bent op het leven dat je leeft. Je hoeft daar niet naar op zoek te gaan, het komt vanzelf. Je kunt dat gevoel niet vasthouden en dat hoeft ook niet, geloof gewoon dat het een proces in gang zet waarin die nieuwe verlangens en dromen bij je terugkeren maar dit keer als realiteit.

Ik ben dan ook erg dankbaar voor de motorvakanties. Voor de beslissing ooit op motorrijles te gaan. Het is maar een klein stapje om een rijschool te bellen en je aan te melden maar met wat een nasleep zeg! Maar wie weet heeft de conceptie voor al dat moois al veel eerder plaatsgevonden. Zo had ik als kind naast mijn bed een poster van Barry Sheene hangen. Barry wie? Barry Sheene!

Ik mag graag geloven dat het allemaal daar al is begonnen. Zoiets simpels als een poster naast je bed hangen en daar dan tientallen jaren later vruchten van plukken, zoveel dat je kunt blijven plukken.

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: , , , ,

Kies desnoods een willekeurige richting

Geplaatst op 12 July, 2015 

Maandag, de dag voordat de week echt heet zou worden. Misschien wel de enige verantwoorde dag om Vaals –> Trier –> Moezeldal –> Koblenz –> Vaals te rijden. De Koninginnenrit heb ik het wel eens genoemd omdat ie zo mooi is en best lang. Tijdens een warme dag betekent best lang ook best zwaar.

De fun zat hem dit keer in de staart. Als ik dan in Koblenz arriveer ben ik voor mijn gevoel al klaar maar dat is goed mis. Moet dan nog wel even terug naar Vaals. Ik rij zonder navigatie en stoppen om de kaart te checken doe ik alleen als het niet anders kan dus zodra ik een bordje Bonn zie ben ik in gedachten al bijna thuis. Stukje autobahn richting Bonn en zoals ik het me van de kaart herinner komt er dan ergens een afslag voor de richting Aken.

En ik ben onderweg naar Bonn. So far so good. Maar niet over de autobahn. Rechts van me zie ik de Rijn en voor me een binnendoorweggetje dwars door allerlei dorpjes. Maar wel richting Bonn. En dan rij ik ineens Bonn binnen. Dit was niet de bedoeling, helemaal niet de bedoeling. Het is er warm, het is er druk en ik wil hier meteen weg maar welke kant op?

Ik weet dat ik naar het westen moet rijden maar bordjes noord-oost-zuid-west bestaan niet. De aandrang zo snel mogelijk Bonn te verlaten is zo groot dat ik beslis het eerste het beste bordje te volgen richting een plaatsje dat ik niet ken. Misschien ga ik wel helemaal de verkeerde kant op maar alles beter dan de drukte van de grote stad.

Een half uurtje later sta ik in dat plaatsje. Dit is dan wel een moment om even te stoppen en de kaart te pakken. Er zijn twee mogelijkheden: ik ontdek dat ik in de juiste richting ben gereden of ik ontdek dat ik de verkeerde kant op ben gegaan. Kaart pakken, plaatsnaam opzoeken en…. opluchting! Ik zit nog steeds aan de zuidkant van Bonn en ben naar het westen gereden.

Ik stap weer op en rij verder. Niet veel later zie ik plaatsnamen die ik ken van vorige routes. Veel later dan verwacht kom ik weer op de camping.

Verdwalen, niet weten hoe verder, is in de hectiek van een wereld in chaos en transformatie, ja zelfs revolutie, bijna de orde van de dag. Gewoon een richting kiezen zonder te weten of het de juiste is maakt dat je de situatie weer de baas wordt. En van daaruit komt het goed, hoe dan ook. Soms met een omweg. Vergeet dan niet van het uitzicht te genieten.

Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , , ,

Volgende pagina →