Discussie zonder einde a.k.a. parkeren

Geplaatst op 24 June, 2017 

Wat ben ik strontjaloers op de binnenstad van Oosterhout want weet je wat ze daar wel hebben en wij in Oosterheide niet? OK, de binnenstad heeft problemen maar daar ben ik niet jaloers op. Nee, wat de binnenstad wel heeft en Oosterheide niet is een onderwerp dat 24/7 het vuur in mensen doet oplaaien.

Hang je na een dag hard werken moe boven een bord aardappelen met het idee de rest van de avond met een krantje en tv rustig uit te zitten, kun je als door een wonder weer helemaal tot leven worden gewekt. Niet door seks, drugs en rock & roll maar door slechts één woord: PARKEREN.

Je bent het zat dat je je buren maar amper kent en niet meer woorden uitwisselt dan goeiemorgen of lekker weertje. Dat kun je drastisch veranderen door het met je buren te hebben over PARKEREN

Heb je al een tijdje moeite om werkelijk verbinding te maken met je partner en denk je graag terug aan hoe vurig jullie contact was toen jullie nog maar pas verliefd waren? Maak je partner dan eens midden in de nacht wakker en spreek het magische woord: PARKEREN.

De binnenstad kan veel van Oosterheide leren en als er iets is dat wij in Oosterheide van de binnenstad kunnen leren is het dit: laten we het in Oosterheide in hemelsnaam ook over PARKEREN hebben want PARKEREN = VURIGE FURIE.

Dus ja, hoe krijgen we dat in Oosterheide voor elkaar? Ik zou zeggen: voortaan betaald PARKEREN op Zuiderhout. Of nee, nog krachtiger: gratis PARKEREN in de binnenstad en dat financieren met betaald PARKEREN op Zuiderhout. Ik maak hier geen vrienden mee, weet ik, maar als diezelfde VURIGE FURIE ook hier in Oosterheide heeft toegeslagen zal iedereen zeggen: KLOOTZAK!

U snapt het wel.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , ,

Stadsprofeten

Geplaatst op 23 June, 2017 

We moeten eens even praten mensen, over onze stad, over Oosterhout.

Nog niet zo lang geleden werden een heleboel mensen ineens coach. Iedereen kan en mag zichzelf coach noemen en dat hebben we geweten. Social media werd overspoeld met adviezen en tips over hoe we ons leven het beste kunnen leven en ja, nog erger, met van die coachvragen. Hoe zet jij jezelf in je kracht? Hoe ga jij vandaag authentiek zijn en je passie omarmen?

Je met het leven van een ander bemoeien is natuurlijk iets van alle tijden maar werd pas een probleem toen daar een verdienmodel bij werd gevonden.

De meeste van die coaches zijn inmiddels weer verdwenen en dat zou goed nieuws zijn als ik niet had ontdekt dat ze niet zijn verdwenen maar zijn getransformeerd, ja echt. Ze bemoeien zich nu niet meer met het leven van andere mensen maar met complete steden! Het zijn stadsprofeten geworden die zeggen te weten wat goed is voor onze stad.

Nu mag van mij iedereen gerust een mening hebben over onze stad en ideeën hoe de stad leuker, gezelliger, leefbaarder, veiliger en aantrekkelijker te maken. Ja, doe dat vooral, bemoei je met de stad. MET JE EIGEN STAD!

Met de coaches ging het mis omdat ze niet in de schoenen stonden van de mensen met wiens levens ze zich bemoeiden. Met die stadsprofeten gaat het op dezelfde manier mis als met die coaches: ze bemoeien zich met steden waar ze zelf niet eens wonen. Recipe for disaster als je het mij vraagt.

Hoe kunnen we deze ramp afwenden? De stadsprofeten met pek en veren uit onze stad verjagen? Dat wordt een lastige want ze wonen hier niet eens. Nee, laten we zelf stadsprofeet worden en ons met onze eigen stad bemoeien. Beter voor de stad en beter voor onszelf.

Morgenmiddag verzorgt de ORTS een live uitzending van het programma Oosterhout vandaag op zaterdag. De uitzending is van 15:00 – 17:00 uur vanaf het Hemaplein in de Arendshof. Thema is de  binnenstad die maar niet wil bruisen en hoe we die wel aan het bruisen krijgen. Kom dan ook en hang ongegeneerd de stadsprofeet uit van je eigen stad.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , ,

De stad mag wat meer punkrock zijn

Geplaatst op 15 April, 2017 

Vorige week zaterdag, ik had net ‘Stad zoekt zichzelf geblogd’en zat via YouTube wat muziek te luisteren: Rise Against.

Ja goh zeg, denk je dat die gasten van Rise Against nadenken over het dna van hun band, daar bijeenkomsten voor organiseren en een extern bureau voor inhuren om het proces te begeleiden? Nee natuurlijk niet, die stappen het podium op en geven alles.

Zei ik dat ze alles geven? Hell yes, ook als het halleluja slecht weer is.

Kijk, die spirit mag ik erg graag. Een stad kan dat ook. Hoe? Oefenen, net als Rise Against. Passie, plezier, samen, ergens in geloven, energie, knallen en het gewoon doen.

Punkrock bands zijn muzikaal gezien niet de meest virtuoze bands en moeten doorgaans hard werken om van hun muziek te kunnen leven.  Beperkt als ze zijn compenseren ze dat ruimschoots met precies datgene waar ik zo voor val: jezelf helemaal uitleven met datgene wat je wel kunt en daar heel veel anderen in meesleuren.

Mijn allereerste kennismaking met punkrock was uitgerekend the Ramones. Ze speelden op een festival en zocht ik samen met vrienden een plekje op veilige afstand van het podium. Het kan daar vooraan nogal tekeer gaan, hier staan we goed.

The Ramones begonnen. One, two, three, four en de koelbox die één van ons bij zich had (in die tijd mocht je nog een koelbox meenemen) was al tien meter richting podium verplaatst en wij tien meter de andere kant op. No escape, we zaten middenin de Ramones-madness.

Kijk, dat is punkrock, dat pakt je gewoon op en smijt je ergens neer en dat is nog vet leuk ook.

Op vakantie doe ik wel eens boodschappen in van die kleine supermarktjes waar ze een heel beperkt assortiment hebben. Zul je zien dat je daar heel creatief van wordt en dingen kookt die je normaal gesproken nooit kookt. Beperkte middelen haalt het beste in je naar boven.  Punkrockers snappen dat als geen ander.

Dus stad: ga punkrocken en give it all. Gooi en smijt met alles wat je in je hebt.

En hier hield het blogje op, ik had het grotendeels een week geleden al geschreven met het idee het later in de week wel een keer online te zetten. Dat werd iets later en daarom kan ik er nog iets aan toevoegen:

Stad: koester de punkrock die je al in je hebt.

Ik bedoel natuurlijk het einde van café de Kloek afgelopen dinsdag. Als er in Oosterhout een plek is was die de geest van punkrock uitademt uitademde, dan is was het wel de Kloek. Potver was zonde dat René en Janny ermee moeten stoppen. De stad verliest en niet alleen de Kloek.

Bewaard onder Mening, Muziek | Reageer

Tags: , ,

Stad zoekt zichzelf

Geplaatst op 7 April, 2017 

Ik vond Oosterhout maar een nietszeggende stad. Ik woonde in Breda en kende Oosterhout alleen van de A27 als ik richting Utrecht ging of daar juist vandaan kwam. Oosterhout was die langgerekte strook bewoning vlak bij Breda. Als ik Oosterhout passeerde was ik bijna thuis of net van huis.

In Breda hoorde ik nooit iets over Oosterhout, over wat daar aan het gebeuren was of vroeger was gebeurd of dat daar iets ging gebeuren. Dat er in den lande nog een andere stad was die ook Oosterhout heette maakte het er niet gemakkelijker op me een beeld te vormen van Oosterhout anders dan die strook langs de A27. Noem het gerust een vooroordeel vanuit onbekendheid want dat wat het ook.

Nu ik er door tal van ontwikkelingen, gebeurtenissen, mirakels, drama’s en meer van dat soort bepalende situaties zelf alweer meer dan tien jaar woon, snap ik van Oosterhout nog steeds maar vrij weinig. Zeg me gerust dat dit komt omdat ik geen echte Oosterhouter ben, dan heb je wellicht een punt. Andersom vraag ik me af of de echte Oosterhouter zijn/haar stad wel echt begrijpt.

Ik ken maar weinig echte Oosterhouters, de meeste mensen waar ik mee om ga zijn net als ik vette import zoals dat heet. Bij de gemeente hoef ik ook niet aan te kloppen met de vraag wat voor stad Oosterhout is. Tuurlijk kunnen ze me over de stad een karrenvracht aan kengetallen geven. Aan cijfers geen gebrek, maar wat zeggen al die cijfers over de stad?

Nee, de gemeente is zelf ook op zoek, heeft daartoe een serieuze partij in de hand genomen, Ruimtevolk, om een analyse te maken van het DNA van de stad.

Een stad heeft natuurlijk helemaal geen DNA, een stad bestaat uit mensen en die maken de stad en die stad van mensen verandert elke dag. Een stad beweegt, soms snel en soms langzaam, en zodra je denkt een stad te begrijpen is ie weer ongrijpbaar. Prima vind ik dat, heerlijk zelfs, soms ook vreselijk. Het is net als met een goede vriend: prima kerel maar soms een echte pain in the ass.

Een stad op zoek naar het DNA van zichzelf. Dat doet me denken aan mensen die zichzelf een beetje naar de sodemieter hebben geholpen en in een poging weer op te krabbelen, zichzelf weer willen vinden. Prima hoor, dapper zelfs, maar jezelf vinden doe je niet aan de zijlijn van de samenleving, op een plek waar alles nice and easy is.

Jezelf vinden doe je in contact met anderen, door te dromen, daar wat van te maken, te falen en weer op te staan. Jezelf vinden doe je door te leven, te ademen, lief te hebben en afgewezen worden. Door je hart te volgen, keuzes te maken zonder zekerheid, door te verdwalen, te verzuipen en weer boven water te komen. Leven is geboren worden en sterven, geboren worden en sterven en weer geboren worden.

Jezelf vinden? Heb je je leven een beetje geleefd, dan heb je een aardig beeld van wie je bent als je afscheid neemt met de fysieke dood.

Op zoek gaan naar je DNA? Ik denk niet dat je dat moet doen. Dat DNA ontdek je gaandeweg wel en overdrijf de rol van dat DNA niet. Opvoeding, familie, vrienden, de straat, toeval, zoveel facetten die mede vormen wie je bent.

Terwijl ik me dit allemaal zit te bedenken fiets ik vandaag door de stad. Passeer talloze vlaggen Oosterhout familiestad. Ja goh, wat voor stad is dit nou? Is dit een familiestad of een stad die zelf niet weet wat voor stad het is? Cut the crap, wat boeit het! Wat boeit is wat voor stad we willen zijn en hoe we daarnaar gaan handelen.

De stad die we nu zijn vind het allemaal wel best zolang alles maar blijft zoals het was. Sorry folks, reality check: niks blijft zoals het was, zelfs niet in good old Oosterhout. Dan kun je passief achterover leunen en maar zien wat ervan komt of helpen de stad kleur te geven, om het even wat voor kleur.

En oh ja, grijs telt niet mee als kleur.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Bruisen: by any means necessary

Geplaatst op 26 March, 2017 

Kijk, als je een stadscentrum wilt laten bruisen, dan moet je dat niet aanpakken zoals het Nederlands elftal Bulgarije wilde aanpakken. Nee, dan moet je met het mes tussen de tanden willen strijden en vuile handen durven maken.

Ik noem het de by any means necessary strategie. Makkelijke strategie natuurlijk want dan mag je van jezelf lekker veel zoals daar gratis en voor niks zijn de volgende tips:

Centrumbewoners buiten sluiten.
Centrum bewoners wonen al in het centrum en die gaan daar niet zomaar weg. Daar hoef je dan ook verder geen aandacht aan te besteden want dat is zonde van de tijd en dat vertraagt alleen maar. Nee, die buit is binnen. Negeren en buiten sluiten die hap want dat komt de daadkracht en besluitvaardigheid ten goede. Centrum bewoners moeten nou zo langzamerhand toch weten dat een bruisend stadscentrum maar één ding betekent: rinkelende kassa’s van winkeliers en horeca.

Verplaats voorzieningen.
Voorzieningen verspreid over de stad is natuurlijk een pain in the ass voor het centrum. Verplaats die voorzieningen naar het centrum. Alles buiten het centrum moet nou toch zo langzamerhand weten dat het centrum er is voor de voorzieningen en de rest van de stad er alleen maar is om te vreten en te slapen. Oh ja, en om geld uit te geven in het centrum. Neem nou dat stadhuis: weg ermee! Laat al die burgers maar lekker naar het centrum komen om hun zaakjes met die ambtenaren te regelen. Ambtenaren in het centrum, burgers in het centrum: ik zeg je dat dit een win/win situatie is.

Verwaarloos de rest van de stad.
Om mensen van A naar B te krijgen kun je A aantrekkelijker maken maar vergeet vooral deze niet: je kunt ook B onaantrekkelijker maken. Om mensen naar het stadscentrum te krijgen kunnen we ook de rest van de stad ernstig verwaarlozen. Vuil minder vaak ophalen en opruimen, dat soort werk. Groen weghalen of niet onderhouden. Dat het er allemaal een beetje verloedert, niet van de ene op de andere dag want dat valt teveel op maar geleidelijk. Zul je eens zien hoe graag die mensen uit de buitenwijken weer naar het mooie centrum komen.

Maak die buurtnetwerken kapot.
Ook heel vervelend: die buitenwijken hebben allemaal van die netwerken met mensen die iets moois van hun wijk willen maken. Bah! Allemaal van die positief ingestelde mensen met leuke mooie verhalen over hun wijk. Kapot ermee. Infiltreer in die netwerken en sloop van binnenuit. Door roddel en achterklap bijvoorbeeld, mensen tegen elkaar opzetten. Oosterheide is zo’n vreselijk voorbeeld. Oosterheide Rocks zeggen ze daar. Dat moet worden Oosterheide Sucks. Moeilijk is dat niet.

Hack de routenavigatie.
Al die automobilisten rijden tegenwoordig met een navigatiesysteem aan boord. Zelf kunnen ze de weg niet vinden, weten ook niet waar ze zijn. Maak daar gebruik van: hack die navigatiesystemen en zorg ervoor dat wat hun bestemming ook is, de navigatie ze maar naar één plek stuurt: ons stadscentrum. Alle auto’s binnen een straal van 10 – 20 km van de stad onderscheppen en naar het centrum loodsen. Deze vind ik vrij briljant.

Vul deze lijst gerust aan en doe dit niet voor de stad want de stad leidt alleen maar af van het heilige doel: de bruisende binnenstad. By any means necessary nondedju!

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Laat vrijheid van meningsuiting de boel niet vervuilen

Geplaatst op 15 January, 2017 

Nee, dit gaat niet over wat je allemaal wel en niet mag zeggen onder het mom van vrijheid van meningsuiting. En ja, dit gaat wel over afval.

‘Folders verspreiden mag nu ook op alle openbare parkeerplaatsen rondom de winkelcentra. In 1989 besloot het college voor die gebieden een verbod in te stellen. De reden: het achterlaten van papieren onder ruitenwissers van auto’s geeft te veel zwerfafval. Deze regel verdwijnt nu, want oordeelt het college, ‘het is vrijheid van meningsuiting’.’

Bron: BN DeStem Oosterhout.

Mag dit onder het mom van vrijheid van meningsuiting?

Dit citaat komt uit een artikel over de APV en dat daar in Oosterhout regels uit geschrapt worden. Met je fikken aan andermans auto zitten om ongevraagd reclame meuk achter de ruitenwissers achter te laten mag voortaan onder het mom van vrijheid van meningsuiting. Ja echt, het staat er, ik verzin dit niet zelf.

Hey jij, blijf @#$$! met je poten van mijn auto af!

Nee hoor, ik mag dat, is vrijheid van meningsuiting.

Kijk nou wat je doet met je reclame meuk, het ligt allemaal op straat, zwerfafval!

Ik mag dat, is vrijheid van meningsuiting.

Vrijheid van meningsuiting, allemaal prima. Maar het gaat hier over reclame maken en daar zijn meer dan genoeg kanalen voor beschikbaar. En natuurlijk hoeven we die overvloed aan kanalen niet ook nog eens uit te breiden met andermans auto.

Remember de slogan ‘Samen Oosterhout schoon‘, is dat nog serieus te nemen met al die folders straks als zwerfafval op straat? Of is dat ook vrijheid van meningsuiting, dat je je mening in de vorm van een reclamefolder ook op straat mag flikkeren?

Kom op Oosterhout, laat jezelf van je schone kant zien en walk your ‘ Samen Oosterhout schoon’ talk.

Bedankt Tessa dat je me hierop wees.

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags: , , ,

Burgerinitiatief? Schrijf geen plan!

Geplaatst op 15 January, 2017 

Afgelopen dinsdag was ik bij de ‘Raadsbijeenkomst participatie en samenwerking’, een bijzonder interessante avond op de Oosterhoutse prachtplek Catharinadal die begon met dit filmpje over de rol en betekenis van de drie buurtbeheerders van de gemeente Oosterhout:


 

Even voorstellen
De ‘Raadsbijenkomst participatie en samenwerking’ was georganiseerd door Eric Kaarsemaker, raadsgriffier van de gemeente Oosterhout, daarbij ondersteund door Igno Pröpper van Partners+Pröpper.

Verder waren bij deze avond aanwezig uiteraard de leden van de gemeenteraad Oosterhout en een groep zogenaamde ‘initiatiefnemers’, Oosterhouters die zich via burgerinitiatieven inzetten voor hun buurt, wijk of stad.

Naast initiatiefnemers uit de Beemdenbuurt, Houthaven, Vrachelen, Slotjes-Oost, Oosteind en Den Hout, mocht ik namens Oosterheide meedoen. Na het filmpje mochten we ons als initiatiefnemers in 1 minuut voorstellen aan de raadsleden.

Ik heet Peter de Kock en woon in Oosterheide. Sinds drie en een half jaar ben ik in Oosterheide betrokken bij tal van initiatieven en projecten waarvan het bijenlint, bloemen zaaien voor de bijen, het massaal opruimen van zwerfafval en de buurtmoestuin de bekendste zijn.

Deze activiteiten hebben met elkaar gemeen dat ze leuk zijn om te doen en ook nuttig zijn want groen en schoon dragen bij aan veiligheid en leefbaarheid.  Maar wat belangrijker is: ze zorgen ervoor dat we weer een band krijgen met elkaar en met onze wijk.

Die band is in een wijk als Oosterheide hard nodig want Oosterheide is een wijk met grote verschillen: arm en rijk, analfabeet en opgeleid, eenzaam en verbonden,

We kunnen het allemaal goed hebben maar daarvoor hebben we wel een band met elkaar nodig. 

Die band wordt alleen maar belangrijker als in de nabije toekomst grondstoffen steeds schaarser worden en de effecten van de klimaatveranderingen zich pijnlijk laten voelen. We hebben elkaar dan hard nodig om met elkaar te delen wat er is en om samen creatieve, groene en duurzame oplossingen te bedenken. Niet eens zozeer voor onszelf maar vooral voor onze kinderen en kleinkinderen bij wie we ecologisch zwaar in het krijt staan.  

 Waar ik blij van wordt zijn alle mensen waarmee ik de afgelopen jaren in contact ben gekomen. Wat ik betreur is dat ik hier niet veel eerder mee begonnen ben en dat dit proces niet 10x zo snel gaat maar daar komt na vanavond ongetwijfeld verandering in.

Voorbereiding.
De initiatiefnemers waren een week eerder al bij elkaar gekomen samen met Eric en Igno om de avond met de gemeenteraad voor te bereiden. Daarbij was voornamelijk een inventarisatie gemaakt van onze successen en klachten. Deze voorbereidende avond was er eentje die flink knetterde in de zin van passie, betrokkenheid en de enorme drive om initiatieven voor elkaar te krijgen.

En afgelopen dinsdag vond dan de ‘Raadsbijeenkomst participatie en samenwerking’ plaats met als één van de doelstellingen: het ontwikkelen van een gemeenschappelijk beeld over samenwerking tussen gemeentebestuur en de samenleving en de rol van de raad.  Interessant, dat zeg ik je.

Speed daten
Een rondje speed daten, voor mij het leukste onderdeel van de avond. De raadsleden mochten bedenken wat voor burgerinitiatief zij zelf als burger zouden willen nemen en daarbij kwamen tal van mooie initiatieven voorbij zoals: fruitbomen planten op plekken met openbaar groen, kleinschalige ontmoetingsplekken in de wijken, de Antoniuskerk als poortgebouw voor de Heilige Driehoek, het Slotjesveld veranderen in stadstuinen en een pizza oven in Den Hout.

Hierover mochten de raadsleden advies inwinnen bij de initiatiefnemers waarbij ik al meteen een groep enthousiaste raadsleden bij me kreeg over het veranderen van het Slotjesveld in stadstuinen.

Met de buurtmoestuin Oosterheide heb ik wel wat fouten gemaakt en geleerd: begin klein, laat het aantal vierkante meters evenredig groeien met de omvang van de community en zorg voor draagvlak. Begin desnoods met één vierkante meter want dat is beter dan een paar honderd vierkante meter en erachter komen dat je te weinig mensen hebt of dat er amper draagvlak is.

En wat hele grote initiatieven betreft zoals de Antoniuskerk: ga erover bloggen als begin, ga je dromen, ideeën en ambities delen.

Maatschappelijke initiatieven om samen aan te bouwen
Later op de avond werden we aan de hand van vier thema’s in groepjes gesplitst:

  1. Initiatieven openbare ruimte – zelf invulling geven aan eigen leefomgeving.
  2. Maatschappelijk vastgoed – accommodatie om maatschappelijk nuttige initiatieven te ontplooien.
  3. Baanbrekende initiatieven in het sociale domein – die niet passen binnen bestaande patronen (en wellicht invulling geven aan de gevraagde ‘transformatie’).
  4. Buurtbudget en buurtdemocratie – zelf keuzes maken over directe leefomgeving.

Elk groepje bestond uit twee initiatiefnemers en een aantal (6 – 8) raadsleden. Als ik mezelf had kunnen opsplitsen had ik graag meegedaan aan thema 1,2 en 4 en kreeg samen met Miranda van Bragt het maatschappelijk vastgoed toegewezen.

Dat was een logisch vervolg op onze voorbereiding van een week eerder waarbij Miranda onder andere het project ‘Galvanitas’ had ingebracht en ik het gebruik van de leegstand van het voormalige pand van de wijkbieb Oosterheide.

De bedoeling was om over deze thema’s al bouwend in gesprek te gaan en niet te gaan discussiëren.

Maatschappelijk vastgoed.
Met het maatschappelijk gebruik van het leegstaande pand van de voormalige wijkbieb Oosterheide als voorbeeld, liep de bouwsessie met de raadsleden vrijwel meteen dood.

In plaats van samen te bedenken wat er zoal mogelijk is met dit pand, ontstond vrijwel meteen een politieke discussie over oud zeer uit de tijd van de misstanden met de buurthuizen, het  beleid deze te sluiten en hiervoor in de plaats drie activiteitencentra te laten runnen door Surplus Welzijn. In plaats van vooruitkijken naar mogelijkheden, werd tien jaar achterom gekeken.

Mijn suggestie om bijvoorbeeld te kijken naar de mogelijkheden van een bewonersbedrijf, een sociale onderneming gerund door betrokken bewoners, viel in onvruchtbare aarde.

Na een korte pauze besloten Miranda en ik daarom het onderwerp wijkbieb te laten voor wat het is en van gedachten te wisselen over het project ‘Galvanitas’, het maatschappelijk gebruik van het pand waar vroeger Galvanitas in zat, een bijzonder bedrijf dat helaas failliet is gegaan. Een pand met enorme mogelijkheden, bijvoorbeeld als industriële en creatieve maakplek waar jongeren met hulp en begeleiding vaardigheden kunnen leren om zelfstandig dingen te maken.

Met dit onderwerp ontstond wel de zo gewenste meebouw-mindset, misschien omdat dit pand geen eigendom van de gemeente is en het daarom wat makkelijker was er ideeën voor te bedenken. Zo werd geopperd dat dit pand industrieel erfgoed kan worden en een regelarme zone waardoor ruimte ontstaat voor de initiatieven die Miranda ermee voor ogen heeft.

Schrijf geen plan.
Gelukkig bleek later dat de andere thema’s, 1,3 en 4, wel konden rekenen op constructief meedenken. Het maatschappelijk gebruik van het voormalig pand van de wijkbieb kon dit helaas niet.

Achteraf van mij een ongelukkige keuze dit pand als voorbeeld te nemen. Alle partijen hadden een politieke historie met dit pand waar ze (nog) niet los van willen komen.

Begin 2015 kreeg de gemeente Oosterhout een mooi plan in de schoot geworpen: Het ‘open source huis’ Oosterheide, een initiatief van Rob Beckers, onder andere bekend van de Ruilhandel Oosterhout, en waar ik samen met andere betrokken inwoners van Oosterheide aan mocht bijdragen. Ik citeer de inleiding van dit plan:

Eind 2015 komt het pand waar momenteel de wijkbibliotheek Oosterheide in is gevestigd leeg te staan. Dit vanwege het sluiten van de wijkbibliotheek Oosterheide en de integratie van wat wordt genoemd een bibliotheekfunctie in activiteitencentrum de Bunthoef.

Een leegstaand pand is een verarming voor de wijk, vooral als na verloop van tijd de effecten van verwaarlozing zichtbaar worden. Zoals Malcolm Gladwell in zijn boek ‘The Tipping Point’ uiteenzet kan dit op termijn andere en verdergaande vormen van verwaarlozing aantrekken. Maar het kan ook andersom….

Gemeentelijk vastgoed: leegstand of verzorgd en gebruikt door de wijk?

Daarom willen wij als actieve en betrokken burgers graag zorg dragen voor dit pand. Zorg dragen in de vorm van bijvoorbeeld ramen lappen, het omliggende groen onderhouden, het speeltuintje schoon houden, het interieur stofvrij houden en eenvoudige reparatiewerkzaamheden uitvoeren, zaken die met minimale middelen en maximaal enthousiasme realiseerbaar zijn.

In ruil hiervoor en in aansluiting hierop, willen wij dit pand gebruiken op een wijze die typerend is voor de huidige tijdgeest. Hierover gaat dit plan: het creëren van een open source huis waar de wijk zelf het eigenaarschap over heeft. Open source naar analogie van open source software: een huis waar iedereen die dat wil kan bijdragen, vormgeven, invullen en veranderen.

Dit plan werd in september 2015 door de gemeente Oosterhout afgewezen: we zouden een concurrent voor de Bunthoef worden en dat was niet gewenst.

Ik heb dit nooit zo goed begrepen. Burgerinitiatieven denken niet in termen van concurrentie maar in termen van een buurt of wijk vooruit helpen. Burgerinitiatieven laten zich ook niet naar een plek dirigeren die gerund wordt door een welzijnsorganisatie.

In de geest van participatie en samenwerking was het fijn geweest als ons toen bijvoorbeeld was verteld: leuk idee om zorg te dragen voor dit pand maar kunnen jullie misschien een andere invulling bedenken? Of als ons in november 2016 toen de ruiten van dit pand werden vernield, alsnog zou worden gevraagd of we voor dit pand willen zorgen.

Na de discussie afgelopen dinsdag ben ik dit wel gaan begrijpen: dat een burgerinitiatief dit pand na vertrek van de wijkbibliotheek te mogen gebruiken van begin af aan totaal kansloos was, nog steeds kansloos is en nog lange tijd kansloos zal blijven. Reden: achterom kijken in in plaats van vooruit kijken naar mogelijkheden. En ook teveel kijken naar beleid in plaats van naar de vraagstelling: wat heeft een wijk als Oosterheide nodig?

Achteraf was het een fout dat we hier begin 2015 een plan voor indienden bij de gemeente. Een raadslid zei afgelopen dinsdag gekscherend nog dit: weet je wat ik met een plan doe, dat komt onderop de stapel.  

In welke mate dit werkelijk gekscherend was bedoeld weet ik niet. Wel heb ik geleerd dat we bij de gemeente helemaal geen plannen moeten indienen als het gaat om burgerinitiatieven. Met plannen bedienen we de gemeente juist in de comfort zone. Stukken lezen, daar oordelen en een mening over vormen, beren op de weg zien, dat is waar de gemeente doorgaans goed in is.

Wat initiatiefnemers veel beter kunnen doen, is de gemeente verleiden. Bijvoorbeeld door ambtenaren, raadsleden en/of wethouders, mee te nemen naar een succesvol soortgelijk initiatief in de regio en ze daar te laten zien, voelen en ervaren, hoe geweldig mooi, leuk, nuttig en bijzonder zo’n initiatief kan zijn.

Vast in het systeem
Een andere interessante opmerking die ik hoorde afgelopen dinsdag is dat ook een gemeenteraad behoorlijk vast zit in een systeem en maar weinig ruimte heeft.

We hebben in Oosterhout 31 raadsleden en om het systeem te veranderen hebben we er maar enkele nodig met de mindset van een burgerinitiatiefnemer: spleten, kieren en scheuren in het systeem zoeken, daar een vette koevoet tussen willen steken en de boel oprekken.

Als je het mij vraagt is dit de essentie van de hele avond: welke raadsleden gaan dit doen, wie gaat helpen kantelen?

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , , ,

Aandacht voor het centrum en die voor de overige wijken

Geplaatst op 4 January, 2017 

Op de laatste dag van het jaar pakte de ORTS nog eens flink uit met een bijzondere live uitzending vanaf de ijsmarkt met het programma ‘Oosterhout vandaag op zaterdag’.  Twee uur lang werd er aan een grote tafel met heel veel gasten nagepraat 2016.

ORTS live vanaf de ijsbaan in Oosterhout

Om die grote tafel heen heerste een gezellig receptiesfeertje: gasten die al in de uitzending waren geweest, gasten die nog in de uitzending zouden komen en geïnteresseerden / actieve / betrokken  Oosterhouters, iedereen kletste er met iedereen vrolijk op los.

De ORST op z’n best, kan niet anders zeggen. In 2017 alsjeblieft elke zaterdag live en dan vanuit de Kloek natuurlijk.

Sta ik daar in dat receptiesfeertje gezellig wat te wijkouwehoeren met Eugene-Oosterheide Rocks-Springer, of ik maar even met cijfers wil komen. Wat? Cijfers? Je bedoelt spreadsheets en zo? Ja, spreadsheets.

Nee, het was godzijdank natuurlijk niet Eugene die om cijfers vroeg maar iemand die blijkbaar wat flarden uit ons gesprek had opgevangen en me had horen zeggen dat er meer aandacht en middelen naar het centrum van Oosterhout gaan dan naar Oosterheide. Ja zegt ze, als je daar geen cijfers over hebt word je niet serieus genomen.

Nou moet je weten dat ik in mijn vrije tijd niet met cijfers op zak loop en al helemaal niet met spreadsheets dus dat gesprek was gauw klaar.

Zit ik diezelfde avond thuis op m’n gemak via Internet de ORTS uitzending nog eens te beluisteren, ga ik voor de aardigheid eens zitten turven: hoe vaak valt tijdens de uitzending ‘centrum’ of ‘binnenstad’ en hoe vaak de naam van één van de andere wijken van Oosterhout?

De resultaten:

Eigenlijk is de score voor ‘Centrum / binnenstad’ nog hoger want de binnenstadsmanager werd tijdens de uitzending consequent stadsmanager genoemd en een stadsmanager is ie natuurlijk niet, wel een binnenstadsmanager. Dus stadsmanager heb ik niet meegeteld, binnenstadsmanager had ik zeker wel meegeteld net zoals ik centrumbewoner(s) wel heb meegeteld.

Nou kan ik er met tellen hier of daar eentje naast zitten hoor maar dat verandert weinig aan het totaalbeeld maar controleer me gerust.

Punt gemaakt lijkt me zo.

Lees ook: De stad is een geheel

…..en wat ik hier verder nog over ga bloggen.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , ,

Volgende pagina →