De wereld is ons thuis (en die houden we schoon)

Geplaatst op 26 May, 2017 

In 2015 leerde ik ze kenen: Dave, Cristina en hun twee kinderen. Contact maken met dit gezin was toen ‘onvermijdelijk’ want als je in Portugal woont, hier op vakantie bent in de Hannebroeck en daar in de bossen zwerfafval opruimt, dan heb je me!

Twee jaar later zijn ze weer terug in Nederland, in de Hannebroeck, dus ik daar woensdagochtend ook naar toe voor een hartelijk weerzien en een gezellig schoonmaakrondje door het bos.

Trash hunting bij de Hannebroeck. Foto door Luna en Armando de Haan RoLo

Ze hebben inmiddels zoveel van de wereld gezien dat niet één plek hun thuis is maar ze de hele wereld als hun thuis zien en dat perspectief verandert alles. Iedereen houdt thuis de boel schoon want laat je thuis de boel vervuilen, dan heb je jezelf daarmee.

Als je de hele wereld ziet als jouw thuis, dan probeer je overal waar je bent de boel schoon te houden want vervuiling heeft schijt aan grenzen. Vervuiling aan de andere kant van de wereld is net zo goed ons probleem als die blikjes en flesjes die we hier op straat aantreffen. Waar je ook bent: je bent thuis en je thuis houdt je schoon.

Goed om van ze te horen dat het hier in de bossen vergeleken met twee jaar geleden een stuk schoner is. Dit is waar we allemaal naar verlangen en met velen aan werken: de kanteling naar schoon.

Terug op de Hannebroeck krijg ik eindelijk Dave’s boek in handen: Kingdom of Ten. Via Facebook had ik al gezien dat hij een boek had geschreven en ook zelf heeft geïllustreerd maar hier is dan de echte Kingdom of Ten:

Kingdom of Ten door Dave de Haan

Er is ook een fraaie limited editon en daar leg ik ter plaatse snel ‘beslag’ op:

Kingdom of Ten limited edition

Kingdom of Ten is een bijzonder boek voor kinderen. Een meisje dat tijdens de rekenles in haar klas in slaap dommelt, komt terecht in een vreemde wereld van disharmonie:  de wereld van de even en oneven cijfers die voortdurend vechten met elkaar. Ze bedenkt een geweldig plan: een koninklijk bal waar de cijfers met elkaar moeten dansen. Ze maakt koppeltjes: de 2 met de 8, de 3 met de 7 enz. En tijdens de dans gebeurt er iets magisch.

Kingdom of Ten is een boek over liefde en harmonie en hoe dat met een beetje hulp en verbeelding binnen ieders handbereik ligt. Lees het verder zelf zou ik zeggen, je kunt Kingdom of Ten bestellen via Lulu.

In de tuin komt een gitaar op tafel. Of ik wat wil laten horen. Thuis speel ik elektrisch met een enorme bak distortion erop maar ik waag me aan een akoestische versie van één van de beste metal riffs ever: March of the S.O.D.

Hoe dat klonk? Dat weten ze alleen op de Hannebroeck…. Het was hoe dan ook een passend slot van een heerlijke ochtend.

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | 2 Comments

Tags: , ,

Mijn eerste liefde

Geplaatst op 25 May, 2017 

Wie mijn wijkblog Oosterheide volgt weet dat we vorige week vrijdag een hartstikke leuk evenement hadden georganiseerd in activiteitencentrum de Bunthoef: Food & Roots.

Food & Roots was een gezellig avondje met lekker eten en drinken, muziek en verhalen. Iedereen mocht één liedje uitkiezen, een liedje dat voor hem/haar een bijzondere betekenis heeft en wie dat wilde mocht erbij vertellen wat het persoonlijke verhaal bij dat bijzondere liedje is.  En zo kwamen vorige week vrijdag wel wat pareltjes voorbij hoor…

Zelf had ik mijn eerste liefde meegenomen, zo’n liefde die je nooit meer vergeet en je nog altijd doet voelen hoe die liefde lang geleden voelde.

We woonden in die tijd boven de winkel van mijn vader. Als ik door een piepklein transistor radiootje mijn grote liefde hoorden, dan rende ik de trappen af naar het kantoortje achterin de winkel van mijn vader, pakte daar een iets groter radiootje, denderde daarmee terug naar boven, zette beide radiootjes tegenover elkaar, volume lekker hard, ik ertussen in en madly in love.
 

 

En stiekem, nou nee, niet stiekem, ben ik het nog steeds.

Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

Elkaar aanspreken – part two

Geplaatst op 18 March, 2017 

Regels, regels, regels, wat een geworstel. Soms heb je ze nodig maar zijn ze er niet en soms zijn ze er maar zijn ze een pain in the ass.

Het was vrijdagochtend, lekker hardlopen in het bos. Rechts van me de polder met in de verte de skyline van Breda en links van me boswachterij Dorst. Komen daar ineens drie Bambi’s voorbij gerend, achtervolgd door een flinke hond. Not cool hondenbaasje!

Dus ik op zoek naar het baasje van die hond. Was het een vechthond geweest, was ik doorgelopen, eerlijk is eerlijk. Ik vind het baasje samen met de hond die ik even daarvoor nog op jacht had gezien.

Ik vertel wat ik gezien heb, of het misschien niet beter is de hond aan de riem te doen. Twee antwoorden. 1. Hij doet niks. 2. Het is hier een losloopgebied.

OK, eerst 1 dan maar: hij deed wel wat, hij was Bambi’s aan het opjagen.

Punt 2 vind ik veel erger. Je mag op de snelweg 130 maar je ziet in de verte een file. Blijf je dan gas geven om 130 te blijven rijden omdat het mag? Denk, denk, denk en verstop je niet achter regels.

Het werd nog erger: als het voor andere dieren niet veilig is dat honden hier loslopen, dan moeten de regels maar worden aangepast.

Lastig hoor, zelf nadenken. Vooral als je hond losloopt in een losloopgebied waarbij loslopen alleen geldt voor de paden en de hond in zijn enthousiasme om Bambi’s op te jagen die paden al lang en breed had verlaten.

Denk!

Lees ook: Elkaar aanspreken

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags:

Elkaar aanspreken

Geplaatst op 10 March, 2017 

Ik zei het beleefd: mevrouw, laat u die hondenpoep daar liggen? Ik zei het beleefd: meneer, dit is een voetgangersgebied.

Mevrouw vond dat er op mijn bakkes getimmerd moest worden en meneer vond dat ik mijn bakkes dicht moest houden. Ga toch samenwerken denk ik dan: fietst hij op de stoep door de stront die haar hond daar heeft uitgekakt.

Volgende week gaan ze allebei stemmen omdat ze vinden dat Nederland weer Nederland moet worden, normen en waarden en zo.

Goed weekend allemaal.

Bewaard onder Persoonlijk | 8 Comments

Tags:

Potje voetbal in de AH

Geplaatst op 26 February, 2017 

Was het een zaterdag? Was ik scherp? Yep, zaterdag en scherp.

Op weg naar de plaatselijke AH – Zuiderhout natuurlijk – passeerde ik een groepje jongeren, jaartje of 12, 13, die met een voetbal bezig waren. In een poging mij al lopende te poorten werd de bal tegen mijn benen gespeeld, niet erdoor maar er tegenaan: 1-0 voor mij.

Het ging vanzelf maar met hun bal aan de voet liep ik de AH binnen. Hoorde achter me wat kreten waar ik uit concludeerde dat ze dit niet hadden verwacht: 2-0 voor mij.

In de AH kreeg ik er eentje achter me aan die probeerde de bal af te pakken. Dus ik bal onder de voet en mijn lichaam tussen haar en de bal.  Aanval afgeslagen: 3-0 voor mij.

Om dan ook de sportiviteitsprijs nog te pakken pass ik de bal richting ingang van de AH. Zij achter de bal aan, ik boodschappen doen: 4-0 voor mij.

Ik had ook een Messi tegenover me kunnen hebben en zwaar voor lul kunnen staan en dan was het ook leuk geweest maar dit was leuker…..

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: ,

Tweetup: ontmoet je 0162 Twitter connecties

Geplaatst op 2 February, 2017 

Op 25 maart vindt de tweede editie plaats van #Tweetup0162, dit keer in café de Pub:

Daan maakte deze bijzonder mooie promo voor de #Tweetup0162

De eerste #Tweetup0162 vond alweer meer dan twee jaar geleden plaats in november 2014, toen in ‘Fever’.

Voor wie het fenomeen tweetup niet kent, het is eigenlijk heel simpel: een tweetup is een bijeenkomst van mensen die Twitteren. Mensen die elkaar al kortere of langere tijd via Twitter volgen, daar misschien al eens wat met elkaar hebben uitgewisseld, maar elkaar misschien nog nooit in het echt hebben ontmoet. Nou, daar is een tweetup een ideale gelegenheid voor elkaar ook eens in het echt te ontmoeten.

Oh ben jij het, was leuk je eindelijk eens in het echt te ontmoeten.

Iedereen die in het 0162 gebied, dus niet alleen Oosterhout, woont of werkt en die Twittert, is 25 maart van harte welkom. De bijeenkomst is informeel, entree is uiteraard gratis en je betaalt je eigen consumpties. Er komt in de Pub ook weer een Twitterwall, een groot scherm waarop alle tweets getoond worden die verstuurd worden met de hashtag #Tweetup0162.

En wat moet je dan op zo’n tweetup? Nou, er moet helemaal niks.  Heb je zin er plezier te maken? Doe dat. Heb je zin er nieuwe mensen te leren kennen? Doe dat. Politiek, voetbal, het weer bespreken? Doe dat. Wil je er netwerken? Doe dat. Wil je er zaken doen? Doe dat. Wil je er de wereld verbeteren? Doe dat. Heb je zin vanaf de zijkant alleen een beetje te observeren en daar later spijt van te hebben? Ook lekker doen.

Maar hoe weet nou iedereen dat er een tweetup is? Via Twitter natuurlijk. Laat via Twitter aan al je volgers weten dat er 25 maart een gezellige tweetup is in de Pub. Deel deze blog of gebruik de promo die Daan zo mooi getekend heeft en vraag anderen datzelfde te doen zodat er een kettingreactie ontstaat.

Kom je ook naar #Tweetup0162 en nodig je andere 0162 Twitteraars uit om ook te komen? Tot 25 maart dan in de Pub.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , ,

3x betrokkenheid in Middelburg

Geplaatst op 27 December, 2016 

Zes jaar geleden is het een traditie geworden, elk jaar mezelf een keertje helemaal onderdompelen in Middelburg: omdat het zo’n gezellige stad is en omdat er van die betrokken mensen wonen waar het bijzonder goed mee afspreken is. De laatste drie jaar kom ik er net voor Kerst vanwege Middelburg Winterstad.

Middelburg Winterstad

Maar laat ik eerlijk zijn: het gaat me om de mensen en om dat ene winterterras van Seventy Seven waar ik me in een heuse blokhut vol oude bankstellen, jaren 70 schemerlampen en een platenspeler waar iedereen plaatjes op mag draaien helemaal thuis voel.

Vorige week donderdag mocht ik er weer zijn, samen met Fabiola, Sonja en Edwin en we hadden het wel ergens over ja…… Ik noem drie dingen maar er waren er 30 of misschien wel 300.

Betrokken bij de bieb
De wereld die ik zelf helaas ook ken: van gemeenten die willen bezuinigen en dan de bibliotheek aanpakken. Lekker makkelijk want bibliotheekbezoekers gaan doorgaans niet rellen of demonstreren, dus ja, pak die bieb maar als eerste aan want daar komt weinig last van. Het speelt nu in Vlissingen waar de bieb dreigt te worden uitgekleed en gedegradeerd tot wat in Oosterhout de zogenaamde bibliotheekvoorzieining is genoemd, een mooi woord voor een paar boekenkasten.

De bieb, en dat is volgens mij de grootste kracht ervan, is een beetje van ons allemaal. En daarom heeft net zoals over het Nederlands voetbalelftal, bijna iedereen er een mening over. Dat is goed, heel goed, moet je als bieb trots op zijn en wat mee doen. Maar dat wil de bieb niet meer, daar wat mee doen. Zo worden er op de ledenvergadering van de Vereniging Openbare Bibliotheken geen externe relaties en media vertegenwoordigers meer toegelaten en moeten uitingen via social media via de afdeling communicatie om te waarborgen dat alleen positief nieuws naar buiten wordt gebracht. De bieb moet weer de bieb worden, dat is wat ik ervan denk. Aan betrokkenheid geen gebrek, doe daar wat mee bieb!

Betrokken bij krimp
Dankzij het project Deel&Ulrum mochten Edwin en ik in 2014 kennis maken met het fenomeen krimp. We waren toen een weekje te gast in Ulrum om daar te leren en te bloggen over krimp.

Accepteren dat je woon- en leefomgeving onderhevig is aan krimp en in de niet zo heel verre toekomst misschien wel helemaal ophoudt te bestaan, er dan ondertussen ook nog het beste van maken zodat wat overblijft zo leefbaar mogelijk is, dat is nogal wat…

Het project Deel& Ulrum bood een unieke kans voor mensen uit het hele land om kennis te maken met Ulrum en met krimp en ook om de actieve gemeenschap in Ulrum met eigen inbreng van dienst te zijn.

Het project Deel & Ulrum loopt ten einde en het leek ons hilarisch om in het ‘pand Luth’ waar alle deelnemers aan dit project mochten logeren, een eindfeest te organiseren met daarbij natuurlijk alle deelnemers.

Maar de projectorganisatie heeft een idee dat beter aansluit bij de aard van dit project: volgend jaar een toer door Nederland langs alle deelnemers maken. Daar moeten zeker mooie blogjes uit voortkomen. Wees welkom in Oosterhout.

Betrokken bij de stad
Wij zijn de stad’, begonnen in 2014 als een pilotproject voor ondernemers in het centrum van Middelburg en in die korte tijd uitgegroeid tot de grootste online promotor van Middelburg die tot ver buiten Middelburg wordt gevolgd.

Middelburg is qua aantal inwoners vergelijkbaar met Oosterhout maar er zijn grote verschillen. In Oosterhout veel woorden over het centrum dat moet gaan bruisen, in Middelburg hoor je ze daar niet over maar krijgen ze gewoon dingen voor elkaar en al jaren lang. Neem nou Middelburg Winterstad of de drukste stapavond van het jaar: Kerstavond.  Jawel, Kerstavond, de avond dat je in andere steden een kanon kunt afvuren zonder dat iemand er last van heeft.

Wij zijn de stad lijkt zo eenvoudig in elkaar te zitten maar laat zich maar moeilijk kopiëren met behoud van het resultaat. Het geheim is dat je voor zo’n platform iemand nodig hebt die zo van zijn/haar stad houdt, dat ie er maar moeilijk uit te krijgen is, iemand voor wie zijn/haar stad een hele wereld is. Iemand die natuurlijk ook het klappen van de zweep kent als het om de inzet van social media gaat en iemand die ook nog eens een hoge gunfactor heeft. Ja, vindt die maar eens. Middelburg heeft er eentje….

Betrokken bij verandering
Ik vind betrokkenheid eigenlijk niet zo’n passend woord voor de berg aan energie die loskomt als mensen ergens zielsveel om geven. Betrokkenheid is niet iets dat per definitie gemak brengt, noch voor de betrokken mensen zelf, noch voor wie met ze in aanraking komt want uit betrokkenheid komen botsingen voort, vroeg of laat, hoe dan ook. En dat is precies de bedoeling. Betrokkenheid sleept en sleurt ook anderen mee in een woeste stroom van ideeën en vooral actie en ook dat is precies de bedoeling. Zonder betrokkenheid geen verandering.

En dan is het tijd om te gaan, niet mijn sterkste punt, maar dat ik dankzij Fabiola een volle tas mooie kinderboeken mocht meenemen voor de minibieb Oosterheide maakt het wat gemakkelijker.

Beelden van deze toch wel onstuimige bijeenkomst kun je zien via de volgende tweets:

Fabiola, Sonja, Edwin, Middelburg: bedankt!

Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , , , , ,

Chaos laat ons weer mens zijn

Geplaatst op 11 December, 2016 

Vrijdag was ik in Utrecht om weer eens gezellig bij te kletsen met Michael en ook met Daan die wat later ook kon aansluiten. De onderwerpen die we bespraken kan ik hier maar beter niet noemen want daar komen rellen rellen van en daar hebben we er al genoeg van nietwaar?

Tuurlijk hadden we het over bloggen en over Michael’s boek dat in mei 2017 uitkomt. En over RenéSmurf, de ‘huis-reageerder’ op de blogs van Daan en naar wie we toch wel benieuwd waren….

Dat het daar in Utrecht een mooie dag werd, uiteraard. Mooier werd het nog toen ik met de Interliner naar huis wilde en al snel bleek dat de dienstregeling complete anarchie was vanwege een verkeerschaos op de A27, veroorzaakt door een aanrijding eerder op de dag.

Lijn 400 die me naar Oosterhout zou brengen kwam maar niet opdagen. Wel lijn 401 naar Breda en toen er niet veel later weer een bus lijn 401 arriveerde in plaats van de verwachte lijn 400, werd het tijd om vragen te stellen. Lijn 401 had maar liefst 70 minuten vertraging vanwege bergingswerkzaamheden op de A27 en de chauffeur verwachtte op de terugweg naar Breda ook vertraging vanwege file.

Wachten op lijn 400 voelde het minst interessant, misschien had die ook wel 70 minuten vertraging. De trein naar Breda nemen en van daaruit de bus naar huis klonk als de meest logische oplossing.  Maar tegen alle logica in koos ik toch voor de Interliner van lijn 401 naar Breda. In de bus was het lekker warm, er was wifi dus hey, karren maar.

Bij de plek des onheils was de berging al achter de rug en werd gewerkt aan het herstellen van de vangrail. Vanuit de richting Breda naar Utrecht een enorme file. In de andere richting ook file maar die viel mee en omdat de chauffeur de bus handig over de vluchtstrook loodste, reden we vlot door.

Onderweg bleek dat ik niet de enige was die in lijn 401 was gestapt maar liever in 400 had gezeten. Bij Sleeuwijk maakte de chauffeur een inventarisatie. Normaal gesproken rijdt hij daar de A27 weer op naar Breda maar hij koos ervoor Raamsdonkveer aan te doen om twee passagiers die ook gekozen hadden voor lijn 401 in plaats van 400, thuis te brengen.

Ja, en dan ik. Ik had in Raamsdonkveer kunnen uitstappen en daar wachten op lijn 326  die via Oosterhout naar Breda rijdt. Zegt de chauffeur: ‘blijf maar zitten, ik trek ‘m wel door Oosterhout heen’. En dat doet ie en zet me keurig in Oosterheide af om van daaruit via de A27 naar zijn eindbestemming  Breda te rijden.

Big deal? De chauffeur redeneerde heel logisch, zijn hele planning lag hopeloos overhoop en dan maakt deze alternatieve route ook niks meer uit.

Maar voor mij? Ik was hoe dan ook thuisgekomen maar het moment dat je je realiseert dat iemand die je helemaal niet kent zich verdiept in jouw situatie en besluit af te wijken van wat ie normaal gesproken hoort te doen om jou te helpen….

Maro man, ik vond het een groots gebaar.

Chaos helpt om anders te denken en te handelen, chaos is een uitnodiging het allerbeste uit jezelf  omhoog te halen en jezelf en de hele wereld in een split second opnieuw uit te vinden. Vrijdag was groots, in alle opzichten.

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , , , ,

Volgende pagina →