Fuzz Club Eindhoven 2024

Geplaatst op 24 mei, 2024 

Twee dagen Effenaar, twee dagen psychedelische muziek.

Wat lastig te definiëren die psychedelische muziek maar wat dondert het in een wereld waarin we al veel te veel willen duiden en verklaren en daar columns over schrijven en praatprogramma’s mee volproppen.

Muziek luisteren die je nergens anders hoort, visuals zien die je nergens anders ziet, mensen om me je heen waar je nergens anders mee samen bent.

Het instrumentale gitaarlawaai van Verstärker op je laten inbeuken. Door zang weg te laten verandert de muziek, wordt die intenser. Ook de opbouw wordt anders zoals ook een maaltijd anders wordt als je het vlees weglaat.

Veel Fender Jazz Masters met flink wat delay en reverb en ook de verrassing van een sitar zoals in de show van Helicon.

Sexy ogende krulsnoeren, zoveel leuker om naar de kijken dan gitaristen met een zendertje in de kontzak. Verwonderen vanaf het balkon of die pedal boards echt zo groot moeten zijn.

De dwarsfluit van Upupayama, ook weer eens wat anders.

The Underground Youth zonder drumstel maar in plaats daarvan lekker staand meppen op alleen een snaredrum en een floortom.

De aanstekelijke energie van Frankie and the Witch Fingers, dat je denkt is dat wel natural wat die Frankie daar staat te doen, de hele show lang? En dat je dan van anderen die Frankie beter kennen terug hoort dat het inderdaad natural is.

Dat je later bij de T-shirt verkoop de gitaarlawaaier van Verstärker spreekt en hem vertelt wat hun muziek met je doet, dat je het in je hele lijf voelt en beleeft. En dat ie dan z’n handen samenvouwt en dank, dank, dank uitspreekt omdat ze in de VS nooit zulke feedback krijgen.

Tussendoor foto’s maken zoals van The Black Delta Movement en tot de conclusie komen dat je via een foto niets kunt overbrengen van de ervaring van het moment.

The Black Delta Movement

Jezelf ergens in onderdompelen en maar zien wat ervan komt, dat was onlangs Fuzz Club Eindhoven 2024.

Bewaard onder Muziek | Reageer

Tags:

Stemmingswisseling

Geplaatst op 17 februari, 2024 

Als ik mijn gitaar anders stem, klinkt ie anders, speelt ie anders, voelt ie anders en doet ie anders. Is het ineens een ander instrument.

Ik kan dat bij mezelf ook, mijn stemming veranderen, en dan gebeurt er iets soortgelijks.

 

Bewaard onder Muziek | 2 Comments

De zachte maan is dood

Geplaatst op 20 januari, 2024 

Best een mooi menselijk trekje dat de dood van iemand die je niet persoonlijk hebt gekend je zo kan raken.

Het was deze zomer dat ik hier in het park werd aangesproken op wat er op mijn T-shirt stond. Meteen werden favoriete nummers uitgewisseld en ging de telefoon aan op zoek naar dat gevoel dat een paar minuten muziek teweeg kan brengen, dat gevoel dat je leeft, ook echt leeft, dat gevoel rechtstreeks vanuit je hart.

Het T-shirt leeft nog.
Hier in de kast.
De zachte maan niet.
Die is dood.
Gisteren.
Ineens.

Dead love was een van de eerste nummers dat ik leerde kennen van The Soft Moon en Become the lies het laatste.

 

 

 

Het was raak Luis Vasquez, het was raak. Recht in mijn hart.
Goed gemikt, dank je wel.

Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | Reageer

Tags: , ,

Je kunt de toekomst zien

Geplaatst op 12 november, 2023 

”I’ve got this theory
that you can see inside yourself in the same proportions as you can see externally.
So if you are in a city and you see a wall, wall, wall,
or in a forest tree, tree, tree,
and then you look inside yourself you get muddled up as to what’s close and what’s far away.
And if you are in a desert or by the sea or something like this,
you have this amazing sense of space.
And then you can see things are close and far away,
and see everything in proportion,
and then you can see clearer.
This is what I think.
I feel good when i am surrounded by a big open empty space.
So you can see what’s coming,
you can see the future.”

Justin Sullivan


FROM HERE – 40 Years NEW MODEL ARMY (english) | Rockpalast | Documentary 2020

Bewaard onder Citaten, Muziek | Reageer

Tags: , , ,

Stofzuiger

Geplaatst op 18 november, 2022 

K*t onderburen met die k*t stofzuiger.

Dat was wat ik hoorde, een k*t stofzuiger en dat was wat ik dacht, k*t onderburen.

Maar het was geen k*t stofzuiger van mijn k*t onderburen. Het was een stuk zwart vinyl dat 33 rondjes per minuut maakte. In mijn eigen kamer. Ergens eind ’85.

Vandaag jarig want 18 november 1985 is de geboortedatum van Psychocandy van the Jesus and Mary Chain.

 
Het was een rare tijd. Terugkijkend mooier dan het werkelijk was.

Ik hoop zo ooit ook terug te kijken op 2022, mooier dan het werkelijk was.

Mildheid en met het hart en zo.

Bewaard onder Muziek | Reageer

Tags:

Ali & Ava

Geplaatst op 29 juli, 2022 

Eerder deze maand zag ik de film Ali & Ava, een mooi kijkcadeautje op fietsafstand dankzij Film op locatie en H19.

Ik vond het een lieve film waarin de liefde voor muziek een belangrijke rol speelt in het leven van twee mensen en die elkaar vinden mede dankzij die liefde. Mede dankzij die liefde want er is nog een andere kracht in het spel en dat is pijn, relatiepijn. Pijn kan een vruchtbare bodem zijn waar iets moois uit op kan bloeien.

Hun pijn is niet klein maar eerder een zwart gat waar ze elke dag mee moeten leven. Aan een zwart gat kan in het heelal door de enorme zwaartekracht zelfs geen licht ontsnappen. Ali & Ava hebben elkaar nodig om hun pijn naar elkaar in de openheid te brengen en daardoor weet hun licht wel aan dat zwarte gat te ontsnappen.

Zou ik de film in een enkele zin moeten samenvatten, dan deze: een film over twee verschillende mensen die door muziek en pijn bij elkaar komen. Maar zo zakelijk als het hier staat is de film niet, verre van dat:

Verder niet over nadenken maar gewoon gaan kijken naar Ali & Ava.

Bewaard onder Films, Muziek | Reageer

Tags: , ,

Het kan ineens klaar, over en uit zijn (2)

Geplaatst op 27 mei, 2017 

Alles sterft. Peter Steele zong het met zijn band Type O Negative. Hij stierf en niemand had het verwacht.

50 jaar geleden maakten the Beatles hun iconische album ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band‘. Één van de makers, John Lennon, zei over de dood ooit: I’m not afraid of death because I don’t believe in it. It’s just getting out of one car, and into another. Toen hij daadwerkelijk overstapte in een andere auto had niemand het verwacht.

Deze maand stierf Chris Cornell, zanger en gitarist van Soundgarden, Audioslave en Temple of the Dog. Niemand had het verwacht.

Tegen het onverwachte is niemand opgewassen. Wat we  kunnen doen tot het zover is, is onszelf zijn.  Wat een geschenk is dat!

Thx Chris

Lees ook: Het kan ineens klaar, over en uit zijn

Bewaard onder Muziek | 2 Comments

Tags:

Mijn eerste liefde

Geplaatst op 25 mei, 2017 

Wie mijn wijkblog Oosterheide volgt weet dat we vorige week vrijdag een hartstikke leuk evenement hadden georganiseerd in activiteitencentrum de Bunthoef: Food & Roots.

Food & Roots was een gezellig avondje met lekker eten en drinken, muziek en verhalen. Iedereen mocht één liedje uitkiezen, een liedje dat voor hem/haar een bijzondere betekenis heeft en wie dat wilde mocht erbij vertellen wat het persoonlijke verhaal bij dat bijzondere liedje is.  En zo kwamen vorige week vrijdag wel wat pareltjes voorbij hoor…

Zelf had ik mijn eerste liefde meegenomen, zo’n liefde die je nooit meer vergeet en je nog altijd doet voelen hoe die liefde lang geleden voelde.

We woonden in die tijd boven de winkel van mijn vader. Als ik door een piepklein transistor radiootje mijn grote liefde hoorden, dan rende ik de trappen af naar het kantoortje achterin de winkel van mijn vader, pakte daar een iets groter radiootje, denderde daarmee terug naar boven, zette beide radiootjes tegenover elkaar, volume lekker hard, ik ertussen in en madly in love.

En stiekem, nou nee, niet stiekem, ben ik het nog steeds.

Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

Volgende pagina →