Het kan ineens klaar, over en uit zijn (2)

Geplaatst op 27 May, 2017 

Alles sterft. Peter Steele zong het met zijn band Type O Negative. Hij stierf en niemand had het verwacht.

50 jaar geleden maakten the Beatles hun iconische album ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band‘. Één van de makers, John Lennon, zei over de dood ooit: I’m not afraid of death because I don’t believe in it. It’s just getting out of one car, and into another. Toen hij daadwerkelijk overstapte in een andere auto had niemand het verwacht.

Deze maand stierf Chris Cornell, zanger en gitarist van Soundgarden, Audioslave en Temple of the Dog. Niemand had het verwacht.

Tegen het onverwachte is niemand opgewassen. Wat we  kunnen doen tot het zover is, is onszelf zijn.  Wat een geschenk is dat!

Thx Chris

Lees ook: Het kan ineens klaar, over en uit zijn

Bewaard onder Muziek | Reageer

Tags:

Mijn eerste liefde

Geplaatst op 25 May, 2017 

Wie mijn wijkblog Oosterheide volgt weet dat we vorige week vrijdag een hartstikke leuk evenement hadden georganiseerd in activiteitencentrum de Bunthoef: Food & Roots.

Food & Roots was een gezellig avondje met lekker eten en drinken, muziek en verhalen. Iedereen mocht één liedje uitkiezen, een liedje dat voor hem/haar een bijzondere betekenis heeft en wie dat wilde mocht erbij vertellen wat het persoonlijke verhaal bij dat bijzondere liedje is.  En zo kwamen vorige week vrijdag wel wat pareltjes voorbij hoor…

Zelf had ik mijn eerste liefde meegenomen, zo’n liefde die je nooit meer vergeet en je nog altijd doet voelen hoe die liefde lang geleden voelde.

We woonden in die tijd boven de winkel van mijn vader. Als ik door een piepklein transistor radiootje mijn grote liefde hoorden, dan rende ik de trappen af naar het kantoortje achterin de winkel van mijn vader, pakte daar een iets groter radiootje, denderde daarmee terug naar boven, zette beide radiootjes tegenover elkaar, volume lekker hard, ik ertussen in en madly in love.
 

 

En stiekem, nou nee, niet stiekem, ben ik het nog steeds.

Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

De stad mag wat meer punkrock zijn

Geplaatst op 15 April, 2017 

Vorige week zaterdag, ik had net ‘Stad zoekt zichzelf geblogd’en zat via YouTube wat muziek te luisteren: Rise Against.

Ja goh zeg, denk je dat die gasten van Rise Against nadenken over het dna van hun band, daar bijeenkomsten voor organiseren en een extern bureau voor inhuren om het proces te begeleiden? Nee natuurlijk niet, die stappen het podium op en geven alles.

Zei ik dat ze alles geven? Hell yes, ook als het halleluja slecht weer is.

Kijk, die spirit mag ik erg graag. Een stad kan dat ook. Hoe? Oefenen, net als Rise Against. Passie, plezier, samen, ergens in geloven, energie, knallen en het gewoon doen.

Punkrock bands zijn muzikaal gezien niet de meest virtuoze bands en moeten doorgaans hard werken om van hun muziek te kunnen leven.  Beperkt als ze zijn compenseren ze dat ruimschoots met precies datgene waar ik zo voor val: jezelf helemaal uitleven met datgene wat je wel kunt en daar heel veel anderen in meesleuren.

Mijn allereerste kennismaking met punkrock was uitgerekend the Ramones. Ze speelden op een festival en zocht ik samen met vrienden een plekje op veilige afstand van het podium. Het kan daar vooraan nogal tekeer gaan, hier staan we goed.

The Ramones begonnen. One, two, three, four en de koelbox die één van ons bij zich had (in die tijd mocht je nog een koelbox meenemen) was al tien meter richting podium verplaatst en wij tien meter de andere kant op. No escape, we zaten middenin de Ramones-madness.

Kijk, dat is punkrock, dat pakt je gewoon op en smijt je ergens neer en dat is nog vet leuk ook.

Op vakantie doe ik wel eens boodschappen in van die kleine supermarktjes waar ze een heel beperkt assortiment hebben. Zul je zien dat je daar heel creatief van wordt en dingen kookt die je normaal gesproken nooit kookt. Beperkte middelen haalt het beste in je naar boven.  Punkrockers snappen dat als geen ander.

Dus stad: ga punkrocken en give it all. Gooi en smijt met alles wat je in je hebt.

En hier hield het blogje op, ik had het grotendeels een week geleden al geschreven met het idee het later in de week wel een keer online te zetten. Dat werd iets later en daarom kan ik er nog iets aan toevoegen:

Stad: koester de punkrock die je al in je hebt.

Ik bedoel natuurlijk het einde van café de Kloek afgelopen dinsdag. Als er in Oosterhout een plek is was die de geest van punkrock uitademt uitademde, dan is was het wel de Kloek. Potver was zonde dat René en Janny ermee moeten stoppen. De stad verliest en niet alleen de Kloek.

Bewaard onder Mening, Muziek | Reageer

Tags: , ,

Een plek zonder pijn

Geplaatst op 12 March, 2017 

Wil iedereen toch, geen pijn?

Welkom op aarde waar pijn bij het ticket is inbegrepen. Kleine lettertjes niet gelezen? Jammer dan.

Ervoor weglopen? ‘Running away only makes it worse’

Plekken zonder pijn zijn er genoeg: voor de tv hangen, Internet, werken, drank, drugs, religie en nog veel meer. Goed dat het er allemaal is want anders zou de wereld ontploffen in agressie.

Goed ook dat er pijn is want we hebben er ongelooflijk veel moois aan te danken. De nieuwe plaat van Life of Agony bijvoorbeeld.

Bewaard onder Muziek | Reageer

Tags:

Ik wil de herinneringen graag intact houden

Geplaatst op 18 February, 2017 

Nieuwsbrief van 013: ‘De beste tijdloze bands vind je dit jaar in 013‘. 31 mei The Mission en op 26 oktober Peter Hook & The Light.

The Mission zag ik voor het eerst live toen Wayne Hussey en Craig Adams net een jaar uit Sisters of Mercy waren gestapt. Hun eerste langspeler ‘God’s Own Medicine‘ was toen nog in de maak.

Peter Hook zag ik live met New Order toen hun eerste New Order plaat uit was: Power, Corruption & Lies. Daarvoor hadden ze natuurlijk ‘Movement‘ gemaakt maar dat was nog een echte Joy Division plaat, Power Corruption & Lies was de eerste plaat met het onmiskenbare New Order geluid.

Een geweldige tijd, achteraf en bij nader inzien dan, die ik niet over zou willen doen, of toch wel, nee beter van niet, hoewel…

En dan nu, 2017, de kans dezelfde live ervaring te ondergaan. Doen? Gaat tegenvallen zei iemand me,  zoals toen wordt het nooit meer.  Die bands zijn anders geworden, Wayne, Craig en Peter zijn nu stukken ouder en ik ook, wil ik dat onder ogen zien, weerspiegeld op het podium? Wat zou jij doen?

Ouder worden, daar gaat het niet om, wel hierom: ik wil de herinneringen zoals ze zijn graag intact houden. Dat geldt niet voor alle herinneringen maar wel deze. Vraag me niet waarom, dat is alleen voor intimi.

Bewaard onder Muziek | 4 Comments

Tags:

Intens

Geplaatst op 28 October, 2016 

Alsof er iets of iemand stiekem aan wat knoppen heeft zitten draaien en daarna snel is weggerend want het woord van vandaag, en al enige tijd daarvoor, is intens.

Wie of wat het op z’n geweten heeft weet ik niet, hoef ik niet te weten en zal ik nooit weten maar ik voel het wel. Nou dit:

als iets hevig is, een intens verlangen, sterk, krachtig, wat je hevig voelt, diep, aandachtig, allemachtig, bijzonder, bovenmate, buitenmate, diep gevoeld, geweldig onstuimig, heftig, hevig, innig en sterk, intensief, in hoge mate, krachtig, levendig.

Zomaar wat betekenissen van intens.

Ik zie wel eens van die spirituele weersverwachtingen voorbijkomen, een soort van horoscopen zeg maar en die lees ik nooit want ik zie zelf wel hoe het gaat, voel en ervaar zelf wel wat er zoal speelt.

Dus ja, intens beste spirituele-weersverwachtingen-bedenkers, of jullie het nou voorspeld hebben of niet: this is it!

En daarom viel ik vorige week vrijdag als een blok voor de Belgische band Grimmsons want zij waren al die betekenissen van intens. Spiegeltjes zijn heerlijk.

Lees ook: Even ontsnappen

Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | Reageer

Tags:

Even ontsnappen

Geplaatst op 23 October, 2016 

Ik kan niet aan mijzelf ontsnappen zong Adrian Borland in ‘I can’t escape myself‘. Gelijk had ie en daarom kun je ook maar beter goede vrienden worden met jezelf en is dat nog belangrijker dan goede vrienden worden met anderen.

Vrijdagavond speelden in de Mezz, in samenwerking met Onderstroom Breda, drie straffe Belgische bands: Grimmsons, Partisan en Tangled Horns. Qua hardheid en ook naar mijn voorkeur was een logische volgorde geweest: Patisan, Tangled Horns en als laatste Grimmsons.

Maar OK, Grimmsons moest aftrappen en deed dat zo ongelooflijk hard, intens en met overgave, dat het een half uur wel mogelijk leek om even aan jezelf te ontspannen. Voor die teleurstelling, die worsteling, dat gevoel of waar je die avond ook mee rondliep: tijdens dat ene half uur wat daar amper ruimte voor want die werd grondig ingenomen door een vette bak met goeie herrie.

Bewaard onder Muziek | 4 Comments

Tags: ,

Hou het simpel

Geplaatst op 23 September, 2016 

Dingen ingewikkeld maken is niet moeilijk, daarom kunnen we ook allemaal politicus worden.

Om de kracht van de eenvoud te ervaren moet je niet bij de politiek te rade gaan maar bij een superieure kunstvorm die rockmuziek heet:

Mark Verver, bedankt broeder voor deze tip.

Bewaard onder Muziek | Reageer

Tags: , ,

Volgende pagina →