Voor goedheid zijn ontmoetingsplaatsen nodig

Geplaatst op 9 August, 2016 

Natuurlijk heb ik ook Aken weer bezocht en er rondgehangen alsof ik er voor de eerste keer kwam. In Aken voel ik mij onverklaarbaar lekker op mijn gemak en gelukkig hoef ik dat ook niet te verklaren.

Ik vond er dat pleintje weer dat me in de zomer van 2013 op het idee bracht dat elke buurt wel zo’n pleintje kan gebruiken waar buurtbewoners regelmatig de gang van zaken in de buurt bespreken om ook echt iets te doen om het leven in de buurt aangenamer te maken. Samen voor de eigen buurt staan en ik noemde dat buurtdemocratie.

Buurtdemocratie pleintje in Aken (1)

Pleintje in Aken…

Buurtdemocratie pleintje in Aken (2)

… buurtdemocratie

Die wandeling daar in 2013 en wat ik daarna ben gaan bloggen over buurtdemocratie heeft heel wat teweeg gebracht, de wijkblog Oosterheide is er de getuige van.

Plekken waar mensen samen kunnen komen, waar mensen elkaar kunnen ontmoeten zoals dit pleintje, zijn zo belangrijk voor een samenleving. Een voorbeeld hiervan vond dicht bij huis plaats.

Moet je voorstellen dat een bijzonder dierbaar familielid in het buitenland komt te overlijden en dat je niet naar de crematie kunt omdat je niet over de middelen beschikt om een flinke reis te maken. Je vertelt hierover op zo’n gezellige plek waar mensen uit de wijk samen komen en ter plekke wordt een oplossing gevonden: iemand biedt spontaan aan dat je zijn auto een paar dagen mag lenen en een ander biedt aan via crowdfunding voor de brandstof te zorgen.

Zoveel goedheid! Je leest er nooit over in de krant want journalisten schrijven liever over dingen die mis gaan en missen daardoor juist de dingen die er echt toe doen zoals dit voorbeeld wat echt is gebeurd.

Maar goedheid alleen is niet genoeg want er is wel een plek nodig waar die goedheid kan stromen naar degene die het nodig heeft. Een ontmoetingsplek is zo’n plek, een plek waar verhalen worden uitgewisseld en waar problemen oplossingen worden. En als die oplossingen er niet zijn, dan zijn wij er, voor elkaar.

Bewaard onder Persoonlijk | 10 Comments

Tags: , , , , , ,

De basis van de samenleving

Geplaatst op 26 January, 2016 

Lekker tempo hè?

Het was me al opgevallen dat er sinds het laatste stoplicht een fietser vlak achter mee reed en met hetzelfde tempo. Ook onder de fietsers bestaan bumperklevers om lekker makkelijk uit de wind te blijven maar wind stond er niet dus wat doe jij zo vlak achter me?

Hij kwam naast me. Niet om te passeren maar om te praten, verrassend. Jaar of 17, scholier en zegt Lekker tempo hè?

Zeker, dit is mijn favoriete versnelling, op deze twee tandwielen heb ik de meeste slijtage. En we hebben een gesprek. Over fietsen, mountainbiken, tandwielen, vallen, een zere knie, examens en programmeerambities.

Vijf minuten later is het voorbij. Ik ben thuis en hij ook bijna.

Als ik er zin in heb kan ik wel een spontaan potje kletsen maar zomaar naast een onbekende fietser gaan rijden en een gesprek beginnen? Nee, nog nooit gedaan.

De basis van de samenleving is contact met elkaar en dat is nou juist zo eenvoudig als je er tenminste niet over nadenkt maar gewoon doet.

Bedankt man!

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: , ,

Werken aan verbindingen

Geplaatst op 3 January, 2016 

Plekken waar toevallige ontmoetingen kunnen ontstaan kunnen we niet genoeg hebben in de wijk. De  openbare ruimte zou zodanig moeten zijn ingericht dat deze één grote ontmoetingsplaats is en niet een middel om zo snel mogelijk op een plek te geraken waar je je geld kunt uitgeven.

Overal heb je mensen met een hart voor hun wijk die keihard werken om verbindingen tot stand te brengen.

En dat is mooi, fantastisch en broodnodig.

Maar het is geen goed teken voor hoe onze openbare ruimte is ingericht en hoe onze samenleving functioneert.

Alle moois toegewenst voor 2016 en in het bijzonder veel prachtige toevallige ontmoetingen.

 

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , ,

Een stabiele samenleving wordt gedragen door drie poten

Geplaatst op 23 December, 2015 

Een tafel met twee poten is hoogst instabiel. Onze huidige samenleving rust grotendeels op twee poten: de macht van de politiek en de macht van de bedrijven. Geen wonder dat onze samenleving zo instabiel is.

Met vier poten is het al stukken beter maar iedereen weet dat een tafel op vier poten kan wiebelen. Nee, dan drie poten, dat is ideaal. Een tafel op drie poten staat altijd stabiel. Onze samenleving heeft een derde poot nodig: WIJ.

Bewaard onder Mening, Muziek | 2 Comments

Tags: , ,

Goed dat we ons aan elkaar ergeren gemeente

Geplaatst op 28 March, 2015 

Hallo gemeente,

Ik weet zeker dat jullie je aan ons ergeren en dat is goed, ga daar vooral mee door. Wij zijn inderdaad een stelletje cowboys die niet in een hokje zijn te stoppen en wij doen inderdaad ook ons best een aantal van jullie regels en procedures te saboteren.  We kunnen impulsief zijn, hartstochtelijk en onberekenbaar en hebben soms maar weinig oog voor wat jullie het algemeen belang noemen. Het is allemaal waar wat jullie van ons vinden.

Wij ergeren ons ook aan jullie en dat is ook goed en wij gaan daar mee door. Wij vinden dat jullie inderdaad teveel naar regeltjes en procedures kijken en dat jullie bang zijn voor het avontuur. Jullie kunnen kil, koel en berekenend zijn en hebben soms maar weinig oog voor vernieuwing en voor wat er in de straten, buurten en wijken van de stad gebeurt. Het is allemaal waar wat wij van jullie vinden.

En toch, we hebben elkaar nodig. We zijn samen een nieuwe dans aan het leren en dat gaat gepaard met elkaar zo af en toe op de tenen trappen. Soms best hard en pijnlijk. Tegenstellingen zijn ervoor om nieuwe verlangens te lanceren en dat doen we samen volop. Bedankt voor jullie aandeel daarin.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: ,

Meehelpen omdat je het leuk vindt

Geplaatst op 8 October, 2014 

Een paar weken geleden was ik in de buurtmoestuin bij Kindcentrum de Ontdekking bezig met het omspitten van onkruid. Dat was hard nodig om ervoor te zorgen dat als mensen de onlangs geplaatste AED nodig hebben, ze zich niet eerst een weg hoeven te banen door het onkruid.

Een voorbijgangster vroeg me nog wie er eigenlijk voor die buurtmoestuin zorgt. Daar hoef ik nooit lang over na te denken: wie zich ertoe geroepen voelt en wie er zin in heeft.

Want, zo blogde ik eerder, de buurtmoestuin gaat over de samenleving van de toekomst, een samenleving waar niemand ‘de baas’ is en waar mensen vanuit vrijheid bijdragen wat ze willen, hoe ze het willen en wanneer ze het willen. Handelen vanuit eigen behoeften in plaats van dat iemand zegt wie wat wanneer moet doen.

Leuk bedacht toch? Maar werkt het ook? Met de buurtmoestuin wil het met deze filosofie op dit moment niet zo erg vlotten. En toch geloof ik wel in deze filosofie.

Op het schoolplein van Kindcentrum de Ontdekking heb ik ook twee keer zand geveegd, gewoon lekker authentiek met een bezem. En wie komen er dan helpen, zonder dat het ze wordt gevraagd of wordt opgedragen? Kinderen! Ze hadden hun pauze kunnen besteden aan lekker buiten spelen maar een flink aantal wilde dolgraag meehelpen met vegen. En dat deden ze vol overgave, gewoon omdat ze het leuk vinden.

Ik herhaal: en toch geloof ik wel in deze filosofie.

Meer over de buurtmoestuin lees je op de wijkblog Oosterheide

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , , ,