Kleine stapjes die groots uitpakken: Emily-Jane Lowe-Townley

Geplaatst op 22 April, 2016 

De dag na de presentatie van René Rövekamp over het geheime recept tegen de plastic soep, gaf Emily-Jane Lowe-Townley in Teteringen een presentatie over Leven zonder Afval.

De presentatie was georganiseerd door een lokale afdeling van de Rotary en die waren zo vriendelijk geweest het MEK (Milieu Educatie en Kinderboerderij) uit Oosterhout in de genegenheid te stellen deze presentatie ook bij te wonen met een aantal mensen. En zo was ik dankzij de Rotary en het MEK op donderdagavond 7 april in het dorpshuis in Teteringen.

Aanvankelijk zag het er niet zo best uit want Emily-Jane liet vanuit een file bij Gorinchem weten dat ze muurvast stond. Of we op haar wilden wachten of de presentatie liever doorschuiven naar een andere datum. Via smartphones werd al snel de analyse gemaakt dat ze waarschijnlijk een half uur vertraging zou hebben en zo besloten de meeste mensen op Emily-Jane te wachten.

Leven zonder afval (1)

Presentatie Leven zonder Afval

Mensen die iets bijzonders doen worden vrijwel altijd geïnspireerd door andere mensen die iets bijzonders doen en zo ziet Emily-Jane op een dag op tv hoe Bea Johnson in een jaar tijd slechts een weckpot vol afval heeft verzameld. Zo begint in 2013 haar avontuur om te leven zonder afval.

Leven zonder afval lijkt in onze hedendaagse samenleving een onmogelijke opgave, zoiets als leven zonder adem te halen. Steeds meer producten zijn verpakt en het is haast nog een wonder dat in de supermarkt de spruitjes niet afzonderlijk in plastic zijn verpakt.

Om meteen maar even duidelijk te maken wat de omvang van het probleem is: we produceren per jaar  550 kilo afval per persoon en dat kan en moet drastisch minder.

Emily-Jane laat zien dat leven zonder afval een proces is en dat je zoiets niet van de ene op de andere dag reasliseert. Haar stappenplan: weigeren – verminderen – hergebruik – recycle – compost.

Wat volgt is een stroom aan praktische tips zoals:

Niet een presentatie dat je de volgende dag meteen je hele leven omgooit, wel een presentatie dat je de volgende dag in de supermarkt bewuster bent van je keuzes en daar begint het, bij bewustzijn.

Via haar blog, social media en haar boek deelt ze met ons wat ze zelf heeft geleerd zoals verpakkingsvrij winkelen:

Meer weten over Leven zonder Afval? Je kunt Emily-Jane vinden en volgen via:

Twitter: https://twitter.com/emily_townley_
Facebook: https://www.facebook.com/levenzonderafval/
Blog: http://levenzonderafval.blogspot.nl/
Webwinkel: http://www.mijnwebwinkel.nl/winkel/levenzonderafval/

Net als tijdens de presentatie van René Rövekamp over het geheime recept tegen de plastic soep, deed ik live verslag via Twitter.

Daarbij viel als reactie al snel het woord naïef. Maar naïef is voor mij hier een mooi woord omdat het voor durf zorgt om te experimenteren met een leven met minder afval.

Vanuit de zaal werd opgemerkt dat plastic verpakking wel mooi zorgt voor voedselhygiëne. Ja denk ik dan, en ook voor plastic IN je voedsel.

De presentatie van René en die van Emily-Jane hebben het een en ander met elkaar gemeen. Afval bijvoorbeeld maar dat is niet de belangrijkste overeenkomst. Nee, waar het hier werkelijk om gaat is dat je met kleine stapjes groots kunt uitpakken, dat je door een voorbeeld te geven, ook al is dat soms met vallen en opstaan, een heleboel mensen kunt inspireren. René en Emily-Jane zijn geen supergoden, wat zij kunnen, kan iedereen.

Bewaard onder Inspiratie | Reageer

Tags: ,

Straatverhalen

Geplaatst op 30 October, 2015 

Vanmiddag nog tijdens het hardlopen. Kom ik na een prachtig mooi herfstrondje terug in onze wijk, zie ik daar iemand zwerfafval opruimen.

Dan moet ik gewoon even stoppen en dank je wel zeggen. En dat deed ik met het idee meteen weer door te lopen. Doorlopen? Geen sprake van! Deze meneer had wat te vertellen.

Hij weet alles: wie de lege flesjes en blikjes op straat gooien en wie de illegale afvaldumpers zijn die openbare afvalbakken volproppen met hun vuilniszakken. Hij weet welke vuilnisbakken ze gebruiken en rond welk tijdstip ze hun rondje doen op zoek naar een lege afvalbak. Maar ook hoe erg hij het vindt dat er zoveel afval op straat ligt.

Dan denk ik twee dingen:

  1. Mensen die wat te vertellen hebben: ga bloggen.
  2. Ambtenaren: kom vanachter jullie bureaus vandaan en luister naar deze mensen.

De verhalen liggen op straat en veel van deze verhalen dragen oplossingen in zich mee. Ze moeten verteld worden en ze moeten gehoord worden.

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags: , , ,

Waar ben ik aan begonnen?

Geplaatst op 28 April, 2015 

Soms  begin je ergens aan zonder precies te weten wat het is of waar het naar toe gaat. De vraag waar ben ik aan begonnen? is onvermijdelijk. Het beste moment voor deze vraag is als je al zover op weg bent dat je niet meer terug kunt. En wilt.

Ik heb het hier over avonturen waar je helemaal in op gaat.

In november 2013 begon ik met het opruimen van zwerfafval. Je kunt alles daarover teruglezen op de wijkblog Oosterheide. Wat er sinds eind 2013 allemaal is gebeurd dat is teveel om op te noemen en ik heb daar ook geen zin in want ik wil meteen door naar dat waar ben ik aan begonnen? moment.

Dat kwam 28 maart toen ik met een zwerfafval prikstok aan het dansen was.

Super sympathiek van de cameramensen dat ze ‘Liefde is: Statiegeld‘ in de film hebben laten zitten.

Waar ben ik aan begonnen? Ik hoef het niet meer te weten, ik wil het niet eens weten want het is veel leuker zo…

Miranda, Juul, Madelon en iedereen die meehelpt aan een schone planeet: enorm bedankt.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , , ,

Zelfs afval kan een winkelcentrum redden

Geplaatst op 26 April, 2015 

Afgelopen vrijdag vond in winkelcentrum de Arendshof de eindpresentatie plaats van de projectweek ‘Wasteland‘, een project van het Frencken college rondom het thema afval. En project waar ik maandag een bijdrage aan mocht leveren door samen met een groep Havo 4 leerlingen zwerfafval op te ruimen.

Een week ook die in de Arendshof nogal wat reuring teweeg bracht door de aanwezigheid van een heleboel enthousiaste jonge mensen die daar werkten aan hun afvalproject. Precies wat dit winkelcentrum dat gebukt gaat onder toenemende leegstand goed kan gebruiken.

Op een strategisch gelegen terrasje bestelde ik koffie. ‘Goed voor het winkelcentrum, al deze drukte‘ zei ik er nog bij. Wat ik terug kreeg was koffie en ‘Als ze maar niet allemaal tegelijk komen‘. Ja goh, je zult toch ineens honderd klanten of misschien nog meer over de vloer krijgen, daar moet je toch niet aan denken. De horror!

Van binnenuit lijkt dit winkelcentrum kansloos. Maar van buitenaf….. Kijk nou toch eens voor wat voor moois dat afval in de Arendshof zorgde. Er zijn zoveel mogelijkheden dit winkelcentrum te redden. Van binnenuit gaat het niet gebeuren maar van buitenaf… Zelfs afval kan het.

Met dank aan het Frencken.

Wasteland 24-5-2015 1

Iedereen klaar voor de eindpresentatie

Wasteland 24-5-2015 2

Rondgang door de Arendshof: Wasteland kunst 1

Wasteland 24-5-2015 3

Rondgang door de Arendshof: Wasteland kunst 2

 Wasteland 24-5-2015 4

Rondgang door de Arendshof: Wasteland kunst 3

Wasteland 24-5-2015 5

Rondgang door de Arendshof: Wasteland kunst 4

Wasteland 24-5-2015 6

Rondgang door de Arendshof: Wasteland kunst 5

Wasteland 24-5-2015 7

Rondgang door de Arendshof: Wasteland kunst 6

Bewaard onder Fotobloggen | 2 Comments

Tags: , , , , ,

Alle verpakkingen verplicht groen

Geplaatst op 17 April, 2015 

Ik zat nog even te denken aan een oplossing voor het zwerfafval, en dan met name dat het in beeld brengen van het zwerfafval volgens gedragswetenschappers averechts werkt (lees hiervoor: Zwerfafval opruimen kan het probleem groter maken).

De oplossing is zo simpel dat ik niet snap dat niemand er eerder aan heeft gedacht: maak alle verpakkingen verplicht groen. Blikjes, plastic flesjes, plastic zakjes en al die andere verpakkingsmaterialen, maak ze groen. Van dat camouflagegroen zoals van legerkleding. Waarom? Omdat je het zwerfafval dan niet meer ziet liggen natuurlijk! En een probleem dat we niet zien bestaat niet. Probleem opgelost en iedereen gelukkig.

Liggen al die verpakkingsmaterialen in de natuur onzichtbaar maar geduldig te wachten tot ze letterlijk op ons bord mogen verschijnen. En wij maar denken dat we een gezond bordje groen naar binnen werken…

Goed weekend allemaal

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Zwerfafval opruimen kan het probleem groter maken

Geplaatst op 17 April, 2015 

Ik lees wel eens wat weet je. Zo las ik in het magazine GRAM van de NVRD (Koninklijke Vereniging Voor Afval En Reinigingsmanagement) iets over gedragsbeïnvloeding in de openbare ruimte.

Volgens de dames en heren gedragswetenschappers heb ik het probleem van het zwerfafval waarschijnlijk groter gemaakt dan het al is. Niet door afval op straat te gooien, integendeel, door het juist op te ruimen.

Volgens deze wetenschappers heeft het tonen van het verzamelde zwerfafval na een opruimactie een averechts effect. Het zou namelijk de boodschap geven dat veel mensen hun afval achterlaten en dat dit normaal is. Het tonen van zwerfafval heeft een negatief effect en dat geldt ook voor de zwerfies als deze alleen het zwerfafval in beeld brengen en niet de opruimactie.

Ik heb opruimacties georganiseerd en het verzamelde zwerfafval gefotografeerd en gedeeld via blogs en social media. Ik heb geteld en gewogen hoeveel zwerfafval we hebben opgeruimd en daarover geblogd. Ik heb zwerfafval gefotografeerd en dat gedeeld via een actie met digitale ansichtkaarten ‘de groeten uit Oosterhout’.

En ik maar denken dat ik door het opruimen van zwerfafval bijdraag aan een schonere stad. Niet dus! En dat geldt niet alleen voor mij maar ook voor een steeds groter wordende groep fanatieke zwerfafvalopruimers  in heel Nederland. Niet het zwerfafval is het virus maar wij opruimers.

Als ik de gedragswetenschap mag geloven kunnen we zwerfafval beter ‘s nachts opruimen als niemand het ziet. Want stel je voor als mensen zien dat we zwerfafval opruimen, dan denken ze dat veel mensen zwerfafval achterlaten en dat dit normaal is. Openbare afvalbakken moeten ook weg, die kunnen de aandacht vestigen op het bestaan van afval. Vuilniswagens kunnen om die reden ook beter ‘s nachts rijden of helemaal niet en zo kan ik nog wel even door gaan.

Het beste is dat we met de ogen gesloten over straat gaan en als we op lege flesjes, blikjes, plastic zakjes en dergelijke trappen, dat we ons voorstellen dat het iets heel anders is of dat we ons voorstellen dat we dromen of hallucineren.

Ik heb thuis vijftien prikstokken staan om zwerfafval op te ruimen. Gemeente, kom die spullen maar ophalen, stilletjes en ‘s nachts..

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags: ,

Met die liefde moet je wel wat doen

Geplaatst op 23 January, 2015 

Afgelopen vrijdag mocht ik tijdens de nieuwjaarsreceptie van Groen Links in Oosterhout een groen lintje plus oorkonde in ontvangst nemen. Niet omdat ik lid ben van Groen Links of ook maar enige politieke ambitie heb maar, zoals ik het zie, omdat Groen Links graag waardering wil uiten voor wat onze wijk Oosterheide afgelopen jaar in beweging heeft gebracht.

Diezelfde vrijdag, ‘s morgens tijdens het hardlopen, bedacht ik een dankwoord. Hier een fragment daarvan:

Het tegenovergestelde van liefde is niet haat maar onverschilligheid. Wij mensen zijn onuitputtelijke en oneindige bronnen van liefde, niemand uitgezonderd. Maar met die liefde moet je wel wat doen….

Gelukkig kent ons dagelijks leven een overvloed aan uitnodigingen om iets met die liefde te doen. Als voorbeeld iets dat letterlijk en figuurlijk voor het oprapen ligt: zwerfafval. Behalve een probleem van ongekende proporties, zijn al die plastic flesjes en blikjes op straat ook een uitnodiging om iets te gaan doen.

Probeer het maar eens uit en ruim eens een maand lang elke dag één stukje zwerfafval op, één stukje, meer is niet nodig. En ontdek, ervaar en voel hoe het je verandert tot in het diepste van je wezen. Dat is de liefde die aan het werk is.

Je kunt aan dat proces nog een katalysator toedienen met behulp van een verhaal. Mijn verhaal is een wijk waar mensen samen eigenaarschap uitoefenen over hun eigen wijk en dat in die wijk overvloed stroomt naar waar gebrek, schaarste en behoefte is.

Maak je verhaal groot want andere mensen doen graag mee aan iets groots. Vertel je verhaal zo vaak je maar kunt, niet met de bedoeling anderen te overtuigen maar omdat je elke keer als je je verhaal vertelt, je er zelf een stukje meer in gaat geloven.

Maar let op: er kunnen bijwerkingen optreden. Zo is het mogelijk dat je je uiterste best doet zover mogelijk uit de buurt van de politiek te blijven en dat je ineens op een nieuwjaarsreceptie van Groen Links staat of (gebeurde ter plekke) een arm van een wethouder van de SP om je heen krijgt…

Op 31 januari gaan we weer zwerfafval opruimen. Als je zin hebt: doe met ons mee. En als het je na afloop niets heeft gedaan, zeg het me dan: Peter, je verhaal is bullshit. Als het je wel wat heeft gedaan, zeg het me dan ook want dat helpt mij weer om in mijn eigen verzinsels te geloven.

Dank jullie wel voor de uitnodiging, de erkenning en de aanmoediging…..

Voor wie er bij was: de tekst zoals ik die heb uitgesproken kan best iets anders zijn geweest. Ik heb deze namelijk nooit opgeschreven.

Lees ook: Oorkonde voor de wijk

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , , , ,

Ik betaal dus hoef zelf verder niks te doen

Geplaatst op 7 December, 2014 

Een voor mij nogal schokkende oproep: stop met het opruimen van zwerfafval want we betalen de gemeente ervoor om het op te ruimen en door zwerfafval te laten liggen wordt de gemeente wakker.

Huh?

Tja, je betaalt ergens voor en dan worden daarmee alle verantwoordelijkheden overgedragen…

Denk even aan wat je per jaar aan gezondheidszorg betaalt. Betekent dat dan dat je daarmee de verantwoordelijkheid voor je eigen gezondheid uit handen geeft aan zo’n zorgverzekeraar? Dat je dan zelf niks hoeft te doen aan je eigen gezondheid omdat je er immers een zorgverzekeraar voor betaalt? Ja joh, beweeg zo weinig mogelijk en eet zo vet als je kunt want je betaalt je zorgverzekeraar al genoeg en dan moet die maar voor je gezondheid zorgen.

Ik herken dit soort redeneringen wel en ze hebben maar één doel: het verschaffen van een excuus om zelf niks te hoeven doen. Mindfucks, dat zijn het.

Terug naar het zwerfafval: we hebben de keuze het op te ruimen of om het letterlijk op ons bord te krijgen en op te eten. Kies nou nog maar eens.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , ,

Volgende pagina →