Het systeem zieken

Geplaatst op 25 February, 2016 

Waarom mensen met zesjesmentaliteit succesvoller zijn… Dit blogje las ik net en moest automatisch terugdenken aan biologieles lang geleden. Biologie interesseerde me nog minder dan militaire dienst maar had er nog een jaar mee te dealen voor ik dit vak kon laten vallen.

Biologie was eigenlijk doodeenvoudig, het was alleen een kwestie van de boel in je kop stampen en klaar! Inzicht? Niet nodig. Weten waar het over gaat? Niet nodig. Stampen en tijdens het proefwerk reproduceren, that’s all.

Ze gaf ons drie proefwerken per trimester. Bij de eerste twee deed ik waar ik toen goed in was: stampen en reproduceren. En dan ging ik berekenen wat ik voor het derde proefwerk nodig had om uit te komen op een zes. Uitkomst: ga maar heerlijk achterover leunen.

Na het tweede trimester had ze mijn strategie in de gaten. Ze vond het niet leuk en zei er wat van maar niet overtuigend genoeg om van strategie te veranderen.

Biologie kan werkelijk interessant zijn, dat is wat ik er nu van vind, maar in een systeem en cultuur waar niet de interesse of nieuwsgierigheid telt maar het cijfer ga je cijfermatig te werk. En dat deed ik en wel perfect al zeg ik het zelf.

Bewaard onder Persoonlijk | 7 Comments

Tags:

Grote veranderingen

Geplaatst op 11 July, 2014 

Stel je voor dat je voor een grote verandering staat: verandering van baan, een andere partner, verhuizen naar een andere stad, je baan opzeggen en dat boek schrijven waar je al jaren van droomt of alles achter je laten en een jaar lang de wereld rondreizen.

En stel je dan voor dat je aan de vooravond van die grote verandering door een erehaag van mensen mag lopen, rennen of dansen die luid applaudisseren en jou toejuichen.

En stel je voor dat je niet alleen door die erehaag loopt, rent of danst, maar dat je dat met een heleboel andere mensen doet die voor dezelfde verandering staan als jij.

Zou die grote verandering dan niet ineens een stuk gemakkelijker worden? Zou die grote verandering niet ineens een feestje worden in plaats van iets om bang voor te zijn?

Bij Kindcentrum de Ontdekking hebben ze zo’n ritueel.

Op de laatste woensdag van het schooljaar verzamelen alle kinderen, leerkrachten en ouders zich op het schoolplein. Als eerste is groep acht aan de beurt. Door een dikke rij kinderen, leerkrachten en ouders lopen, rennen en dansen ze van de schoolingang naar de uitgang die symbool staat voor de grote wereld buiten de zo vertrouwde school. Er is muziek, applaus en toejuichingen.

Daarna is groep 7 aan de beurt voor hetzelfde ritueel. Alleen lopen, rennen en dansen zij niet naar de uitgang maar naar hun nieuw leerkracht die aan de overkant van het schoolplein staat en met wie ze na ze zomervakantie een jaar samen zijn.  En zo komt elke groep aan de beurt.

Het is een ontroerend ritueel en oh zo belangrijk. Ik heb er weinig behoeft aan om in wrok terug te kijken naar mijn schooltijd maar zo’n ritueel had ik ook wel gewild.  Het staat misschien haaks op het beeld dat het journaal en de kranten ons voorschotelen maar de wereld is in rap tempo enorm aan het verbeteren.

Het werd tijd.

Bewaard onder Mening | 3 Comments

Tags: , , ,

Nederlandse les +++

Geplaatst op 19 June, 2014 

Nederlandse les +++, dat is Nederlandse les met extra’s.

Zoals vandaag.

Omdat een paar weken geleden tijdens de les het woord ‘milieustraat’ ter sprake kwam, ontstond het idee om samen maar eens een kijkje te gaan nemen op de milieustraat. Vandaag kregen we er een rondleiding met een uitgebreid verhaal. In het Nederlands natuurlijk. Meteen een leuke en praktische les.

Maar behalve dat, is zo’n uitstapje ook een mooie manier om de deelnemers aan de Nederlandse les de stad te leren kennen en te leren over hoe we in Nederland bijvoorbeeld omgaan met afval en recycling. Je zou het een speelse manier van inburgeren kunnen noemen. Meteen kwam één van de deelneemsters met het idee om vaker samen uitstapjes te maken. Bijvoorbeeld naar een museum of naar een Albert Heijn en daar dan meteen alles wat we zien in het Nederlands te benoemen.

Tijdens de Nederlandse les leren we ook over elkaars geboorteland. Mag iedereen om de beurt daar iets over vertellen en mogen de anderen daarna vragen stellen.  Zo werd laatst aan iemand de vraag gesteld: wat mis je aan je geboorteland? Alles, zo was het antwoord. Kijk, dan zijn we met z’n allen even stil.

We hebben natuurlijk ook volop plezier. Vandaag zagen we op de milieustraat een aantal lege blikken knakworst liggen. Dan is het woord ‘knakworst’ ineens het woord van de dag dat naarmate iedereen het vaker uitspreekt, steeds grappiger klinkt.

Het zou best eens heel leuk kunnen worden schreef ik 5 mei over de Nederlandse. Van alle activiteiten waar ik in de wijk bij betrokken ben geraakt, is dit misschien wel de allerleukste geworden.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , , , ,

Nederlandse les

Geplaatst op 5 May, 2014 

Taalvakken waren op de middelbare school niet mijn favoriet en Nederlands al helemaal niet. Ik bedoel: bij Engels, Duits of Frans leer je een andere taal, dan heb je het idee dat je echt wat nieuws leert. Maar Nederlands? Dat spreekt, leest en schrijft iedereen al.

Dus hielden we ons bij Nederlands bezig met zinsontleding, samenvattingen maken, boeken lezen en literatuurbesprekingen. Klassikaal lazen we de Gijsbrecht van Aemstel van Joost van den Vondel , een werk uit 1637. Het is dat de zaaddodende werking ervan zich gelukkig niet fysiek heeft gemanifesteerd anders was ik nu geen vader geweest.

Opstellen schrijven, dat deden we ook. En als het onderwerp waar we het mee moesten doen me een beetje aansprak,  vond ik dat nog leuk ook. Een titel als ‘de buren van hiernaast‘, daar kon ik wel wat mee. Nu nog trouwens. Kwestie van fantasie.  Het is een dun lijntje naar misschien heb ik het bloggen er een klein beetje aan de danken.

Boeken lezen doe ik ook nog maar de credits daarvoor gaan naar Ben Borgart want het is aan zijn boek ‘de Vuilnisroos’ te danken dat ik ontdekte dat literatuur ook leuk kon zijn.

Vrijdag was ik in activiteitencentrum de Bunthoef om er een paar foto’s te maken ter promotie van het Internetcafé dat we daar gaan draaien. Of ik zin had om op vrijdagochtend Nederlandse les te geven voor een groep mensen van buitenlandse afkomst. Op die vraag was ik niet voorbereid en voor ik erover na kon denken zei ik al ja.

Ik weet niet hoe lang ik dat ga doen en ook niet hoe. Het zou best eens heel leuk kunnen worden.

Lees ook: Internetcafé in de Bunthoef 

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: ,

Worstelen met visie, missie, strategie en doelen

Geplaatst op 29 May, 2013 

Ben jij iemand die worstelt met het helder krijgen van zijn/haar visie, missie, strategie en doelen? In hemelsnaam, reageer dan niet op deze blogpost en als je dat niet kunt laten, doe het dan vooral niet onder je eigen naam. Er liggen namelijk hele hordes op de loer die erop uit zijn je hun workshop binnen te sleuren om je te coachen en te trainen die zaken helder te krijgen.

In ‘Stop stealing dreams’ vertelt Seth Godin dat onderwijs is bedoeld om te leren gehoorzamen omdat dit zo verrekte handig is was als voorbereiding op een werkend leven in de fabrieken van het industriële tijdperk.

Tien, twintig jaar getraind worden in gehoorzamen, dat hakt er diep in. Hoe diep?

Misschien wel zo diep dat als we helemaal op eigen benen staan we zelf regeltjes gaan verzinnen om aan te gehoorzamen, regeltjes in de vorm van visie, missie, strategie en doelen. Oh ja, en ook to do lijsten, laat ik die vooral niet vergeten.

Het mag allemaal best wat intuïtiever. Als dat betekent dat het chaotisch wordt: laat maar gebeuren. Vandaag de ene kant op en morgen de andere en niet weten waar het op uitdraait: laat maar gebeuren. Volop in twijfel zijn en in onzekerheid: laat maar gebeuren. Onderweg tegen de ene verrassing na de andere aanlopen: laat maar gebeuren.

Ik heb mijn visie, missie, strategie, doelen en to do’s volstrekt helder. Voor mij geen workshops.

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags: , , ,

Revolutie in het onderwijs

Geplaatst op 17 June, 2010 

Nu ik Sir Ken Robinson‘s ‘Bring on the learning revolution!’ op me heb laten inwerken, kan ik wel zeggen dat de titel van de vorige blogpost ‘verandering in het onderwijs‘ wel erg voorzichtig is uitgedrukt. Revolutie dus.

Lees ook: Een spetterend betoog voor creativiteit in het onderwijs

Bewaard onder Inspiratie | Reageer

Tags: ,

Verandering in het onderwijs

Geplaatst op 15 June, 2010 

Op het verjaardagsfeestje ontstond een interessante discussie over het onderwijs. Wat de discussie extra kleur gaf, was dat een aantal van de aanwezigen zelf in het onderwijs werken.

Gek genoeg waren de meeste het er wel over eens dat onderwijs niet meer verplicht zou moeten zijn maar dat het nodig is dat onderwijs zo goed/inspirerend/creatief is, dat kinderen er graag naar toe gaan. Vanuit behoefte en niet vanuit verplichting.

De meeste waren het er ook over eens dat er drastische veranderingen nodig zijn in het onderwijs. De vraag was waar deze veranderingen vandaan moeten komen. Van het onderwijzend personeel? Er was niet veel vertrouwen dat het onderwijzend personeel, vaak zelf al lange tijd deel van het systeem en gericht op controle, de omslag gaat maken.

De klanten dan, gaan de klanten voor de omslag zorgen? Zou kunnen maar wie zijn dan de klanten van het onderwijs? De kinderen? Nee, want die betalen niet. De ouders zijn de klanten want zij betalen. Maar hoe gaan ouders dan voor de omslag zorgen? Nee, daar gaat de omslag ook niet vandaan komen.

De veranderingen komen van twee kanten:

Op de eerste plaats wel van de klanten maar dat zijn niet de ouders,  ook al betalen zij voor het onderwijs in de vorm van geld. De klanten zijn wel degelijk de kinderen. De verandering begint daar. Zij zijn de klanten omdat zij betalen met een wezenlijk deel van hun tijd, tot hun zestiende jaar maar liefst. En de meeste nog veel langer. Zij zijn de klanten van het onderwijs en daar begint de verandering. Deze verandering is al aan de gang.

De tweede kant waar de verandering vandaan komt, is de arbeidsmarkt. Door de afbrokkeling van het fabriekssysteem en door de enorme uitdagingen waar onze samenleving mee worstelt, is er niet langer behoefte aan mensen die primair zijn opgeleid om te gehoorzamen en om het fabriekssysteem te dienen. Met een diploma of  universitaire bul in gehoorzaamheid kom je er niet meer. Deze verandering is ook al aan de gang.

Het was een heel gezellig feestje. Vandelin Fooled speelde er een akoestische live versie van zijn Internet hit ‘I walked back home’. Binnen stond de tv aan en behaalde Argentinië zijn eerste overwinning op het WK voetbal.

Bewaard onder Actualiteit, Mening | 7 Comments

Tags: ,

Het fabriekssysteem – een voorbeeld

Geplaatst op 13 April, 2010 

Op een productie afdeling werkt iemand aan een technische installatie. Het is een bijzondere installatie en nog nooit eerder zo gemaakt. Het ontwerp klopt niet helemaal en er zijn extra onderdelen nodig en improvisatie. Wat nu? De meneer die de installatie bouwt, besluit de onderdelen te gaan halen bij een technische groothandel op vijf minuten loopafstand. Bij terugkomst komt hem dit op een officiële waarschuwing te staan omdat hij zonder toestemming van zijn leidinggevende de deur uit was gegaan.

Op aangeven van de leidinggevende deelt het hoofd personeelszaken de waarschuwing uit en komt er een officiële notitie in het personeelsdossier. Om deze case compleet te maken: op het moment dat de onderdelen nodig waren, was de leidinggevende niet bereikbaar omdat hij in vergadering was.

Het gebeurde lang geleden maar er zijn maar zat bedrijven waar het nog steeds gebeurt. Het zijn dezelfde bedrijven waar het management klaagt over gebrek aan eigen initiatief en ondernemersgeest. Maar het fabriekssysteem is niet bedacht om eigen initiatief en ondernemersgeest te stimuleren. Het is bedacht om de regeltjes te volgen. Het is bedacht om van mensen vervangbare productie-eenheden te maken.

Sinds ik Seth Godin in Antwerpen heb horen spreken en zijn boek ‘Linchpin’ aan het lezen ben, kan ik een aantal dingen beter begrijpen. Zoals waarom kinderen al op jonge leeftijd leren binnen de lijntjes kleuren en toestemming vragen als ze naar de wc willen. De leidinggevende en het hoofd personeelszaken uit het voorbeeld zullen dat als kind voorbeeldig hebben gedaan.

Lees ook:

Bewaard onder Boeken, Mening, Ondernemen | 4 Comments

Tags: , , ,

Volgende pagina →