Volg je hart en je verdwaalt vanzelf

Geplaatst op 3 augustus, 2012 

Aankomst op de camping is altijd weer een confrontatie met het vervelende werk van een jaar geleden: het afbreken, inpakken, naar huis rijden, schoonmaken en opruimen.

Een kampeervakantie vraagt altijd flink wat nazorg maar als je een jaar later op de camping staat en alles uitpakt en ziet dat alles netjes schoon en compleet is en direct gereed voor gebruik, dan ben je blij dat je al dat vervelende werk hebt gedaan.

Soms komt de voldoening van wat je doet pas een jaar later. Ik probeer daaraan te denken als het moment van afbreken, inpakken, naar huis rijden, schoonmaken en opruimen weer is aangebroken

Terwijl ik de tent opzet zijn een stukje verderop op het veld een man en een vrouw bezig hun tent in te pakken. De man komt naar me toe en zegt: ‘Here you have a douchemuntje….’ Ik moet lachen, niet omdat hij me in het Engels aanspreekt maar vanwege ‘douchemuntje’. Ik bedank hem in het Engels en daarna in het Nederlands en er ontstaat een gesprek.

Ze willen met de fiets door de Duitse Eifel trekken en meteen raad ik ze een tocht langs het Moezeldal aan tussen Trier en Koblenz. ‘Ja, daar willen we heen’ zegt de man en ik pak een gedetailleerde kaart uit mijn tas. Terwijl we een geschikte fietsroute zoeken, wens ik hem bij wijze van grap toe om ook vooral lekker te verdwalen. Hij vat het serieus op: ‘Jaaaaaa, verdwalen’ en hij kijkt erbij zoals alleen een echte avonturier dat doet.

‘Volg je hart’ zegt de vrouw. ‘En dan verdwaal je vanzelf’ flap ik eruit. Ik moet er zelf om lachen: volg je hart en je verdwaalt vanzelf.

Ik draag deze woorden op aan iedereen die ergens terecht is gekomen en niet weet hoe, aan iedereen die ergens is maar niet precies weet waar, aan iedereen die verder wil maar niet weet waarheen. Jullie zijn verdwaald omdat jullie je hart hebben gevolgd. Dat is niet erg, dat is prachtig. Voor wat jullie doen bestaat geen routekaart. Ga verder met jullie hart te volgen, ga verder met verdwalen en hou ons op de hoogte.

Bewaard onder Persoonlijk | 5 Comments

Tags: , ,

Het voordeel van niet weten wat je wilt

Geplaatst op 25 juni, 2012 

Vrijdag sprak ik weer iemand die niet weet wat ze wil. Ik zeg ‘weer’ omdat ik vaker mensen spreek die niet weten wat ze willen. Ze weten heel goed dat ze iets anders willen maar wat dat andere dan precies is weten ze niet.

Ik zou daar een gat in de markt in kunnen zien en er meteen marketing op loslaten en een serie workshops voor ontwikkelen maar dat doe ik niet. Twee redenen:

  1. Ik ben één van hen want ik weet zelf ook niet precies wat ik wil.
  2. Het is juist heel nuttig om niet te weten wat je wilt.

Mensen die graag met doelen, projectplannen en lijsten vol concrete to-do acties werken zullen gruwelen van punt 2.

En toch heeft niet weten wat je wilt een belangrijk voordeel:

Als je niet weet wat je wilt kun je jezelf ook niet saboteren. Als je niet weet wat je wilt blijf je onder de radar van het reptielenbrein want dat komt meteen in actie bij de minste of geringste dreiging of verandering.

Hoe beweeg je dan toch in de richting van wat je wilt, ook al weet je niet wat het is?

Er zijn meerdere manieren van weten dan alleen weten met je hoofd. Ik weet in mijn hoofd niet hoe ik ervoor moet zorgen dat mijn hart blijft kloppen en toch klopt mijn hart.

Misschien weten je hart en ziel al lang wat je wilt en bewegen ze je onopgemerkt in de juiste richting ook al weet je in je hoofd niet welke richting dat is.

Als ik iemand spreek die niet weet wat hij/zij wil, staat dat meestal garant voor een heerlijk openhartig gesprek en zo ging het vrijdag ook.  En voor het geval het grote bullshit is wat ik hier schreef, dan nog heeft niet weten als voordeel dat het prachtige ontmoetingen oplevert.  Bedankt A.

Lees ook: Helende ontmoetingen

Bewaard onder Persoonlijk | 10 Comments

Tags: , , , , ,

Verstand en gevoel

Geplaatst op 27 september, 2011 

Al geruime tijd ben ik betrokken bij een project om een online community te creëren. De visie van de bedenker ervan en ook zijn doel spraken me aan en ik besloot mee te doen.

Met de tools die het Internet tegenwoordig biedt, is het mogelijk om snel (als het moet kan het zelfs binnen een dag) een community te starten maar vanaf het begin verliep het project moeizaam en er deden zich allerlei vreemde tegenvallers voor.

Pas een paar weken geleden herkende ik het patroon: het project stroomde niet, het voelde als drijfzand waarbij je bij elke beweging verder wegzakt in plaats van vooruit komt.  Mijn gevoel zei ermee te stoppen en ik begon alvast stappen te ondernemen de community in de onafgemaakte vorm over te dragen aan de bedenker.

Vorige week kreeg ik een telefoontje van de bedenker van de community en we bedachten een noodscenario om de boel vlot te trekken. Het plan klonk goed maar voelde niet goed. Rationeel zag het er allemaal goed uit maar het gevoel zei er toch echt mee te stoppen.

De volgende dag kreeg ik een e-mailtje van de bedenker: na een nachtje slapen had hij besloten er alsnog mee te stoppen. Verrassend? Zoals ik al zei: het project stroomde niet.

Samengevat: Peter, volg je gevoel. Je mag erop vertrouwen.

Bløf over de opstand van het hart en het verstand:

Bewaard onder Persoonlijk | 10 Comments

Tags: , , , ,

Communicatie met het hart

Geplaatst op 22 juli, 2009 

Wij zijn multidimensionale wezens, we bestaan tegelijkertijd op verschillende niveaus. Veel disfunctionele overtuigingen komen voort uit de verwisseling van die niveaus: dat wat waar is op het ene niveau als waarheid projecteren op het andere niveau is vragen om ellende.

Stel je voor dat we op het hoogste spirituele niveau perfect zijn, dat we de Liefde zijn.  Als je dat projecteert op het fysieke niveau hier op aarde, op het mens-zijn, dan kun je je gemakkelijk gaan oordelen over de niet zo perfecte aard van het mens-zijn. En het is nou juist de bedoeling om als perfect spiritueel wezen te ervaren hoe het mens-zijn is met alle ongemakken en beperkingen van dien. Als mens hoort het erbij om af en toe ook eens boos te zijn en om een conflict te hebben met een ander. De ervaring van ruzie maken en weer uitpraten, heerlijk!

Ik merk dat door de toenemende belangstelling voor spiritualiteit, ook steeds meer spiritueel jargon wordt losgelaten op hoe we mens moeten zijn. Het voorbeeld dat ik regelmatig hoor is dat van de ‘hart tot hart communicatie’ of ‘communicatie vanuit het hart’ of ‘luisteren met je hart’.

Er is vast en zeker een niveau in ons multidimensionaal bestaan waar het hart deze functies vervult. Maar hier op aarde met de benen stevig op de grond en in de blubber hebben we niet voor niks een mond gekregen om mee te praten en oren om mee te luisteren.  We hebben niet voor niks een taal van woorden die aan alle kanten rammelt maar waar we het wel mee moeten doen. En dat is precies wat het spirituele wezen dat we zijn wil ervaren: hoe het is om zich via taal, gesproken taal, te verbinden met anderen. Een verbinding nota bene die er op een hoger niveau natuurlijk al lang en breed is.

Als je die mensentaal maar niks vindt en liever van hart tot hart communiceert of liever met je hart luistert, prima! Probeer het maar eens uit als je bij de bakker een brood wilt bestellen. Wedden dat het een stuk sneller gaat als je gewoon zegt ‘Een half volkoren graag’?

Bewaard onder Communicatie, Mening, spiritualiteit | 5 Comments

Tags: , ,

Omgaan met veranderingen

Geplaatst op 9 juli, 2009 

In de VirtualLight broadcast July 2009, segment 1, vertelt Steve Rother over het sturen van de wielen van een auto als metafoor voor omgaan met veranderingen.

Veranderingen kunnen gepaard gaan met het gevoel vast te zitten, weten waar je passie ligt maar niet weten hoe daar te komen, niet weten welke stappen je als eerste moet nemen. We willen dan graag duidelijke signalen hebben en willen precies weten waar we naar toe gaan voordat we die eerste stap zetten.

De metafoor gaat als volgt.

Stap in je auto, zet het stuur van het stuurslot af maar start de motor niet en laat de auto stilstaan. Probeer dan met je stuur de wielen te sturen. Merk hoe moeilijk dat dan gaat als de auto stilstaat. Laat daarna de auto rijden. Merk hoe gemakkelijk het nu is je stuur te verdraaien en je wielen te sturen als de auto wat snelheid heeft.

We willen graag kunnen sturen en alles op z’n plaats hebben voordat we op het gaspedaal trappen. Maar als je begint te bewegen op welke manier of in welke vorm dan ook, in de richting waar je hart je naar toe trekt, dan gaan de deuren vanzelf voor je open. Je zult zelfs  zijdeuren vinden die voor je open gaan en die je ergens brengen wat nog veel beter en mooier is dan je zelf eerst in gedachten had. Het gaat er om jezelf in beweging te brengen, het gaat niet om de bestemming maar om de reis.

Bewaard onder spiritualiteit | Reageer

Tags: , , , ,

Bedrijven met een bewustzijn en een hart

Geplaatst op 18 april, 2009 

De nieuwe Steve Rother video broadcast ‘Beacons of Light’ heeft dit keer als thema ‘Conscious Corporations’. Zoals zo vaak geeft deze broadcast weer veel antwoorden op actuele vragen: wat is er met onze ondernemingen, bedrijven en organisaties aan het gebeuren?

Ondernemingen hadden altijd maar één enkel doel: geld verdienen. Het was niet nodig dat ondernemingen een bewustzijn hadden en een hart en dus hadden ze ook geen bewustzijn en geen hart. Bedrijven hoefden ook geen verantwoordelijkheid te dragen voor de mensheid en planeet aarde. Dit is nu allemaal aan het veranderen. De veranderingen die op een wereldwijde schaal plaatsvinden, en die wij crisis noemen, duwen de bedrijven in de richting deze transitie te maken. De transitie naar bewustzijn en een hart. De transitie naar verantwoordelijkheid dragen voor de mensheid en planeet aarde. Bedrijven die deze transitie niet maken vallen uit elkaar, dat wat nu al gebeurt.

Mijn favoriete citaat: ‘Your wealth is currently counted by how much you pass to each other, not by how much one person has.’

Lees ook: Handboek voor ondernemen in de nieuwe tijd

Bewaard onder Citaten, Ondernemen, spiritualiteit | Reageer

Tags: , , ,

Geven maakt lichter

Geplaatst op 14 maart, 2009 

Ik was vanochtend al vroeg op pad om boodschappen te doen. Bij de winkelwagentjes naast de supermarkt speelde  een muzikant accordeon, we groetten en wensten elkaar een fijn weekend.

Terug thuis merkte ik dat ik zin had om wat te geven, om iets weg te geven. Gisteren was een dag van ontvangen geweest, een verrassing die zomaar uit de lucht was komen vallen en vanochtend had ik zin om wat weg te geven. 

Ik liep terug naar het winkelcentrum en kocht er bloemen voor iemand die een periode vol veranderingen doorleeft. Bloemen als blijk van erkenning en steun. Deze boodschap die ik de bloemen wilde laten vertellen maakte de bloemen nog mooier dan ze al waren. Ik passeerde de muzikant weer en deed wat geld in het doosje dat hij op de grond had liggen. 

Onderweg naar huis had ik de beleving van mezelf lichter te voelen, letterlijk en figuurlijk lichter. Geven, als het vanuit het hart is, maakt lichter en het doet de overvloed stromen. Door het geld te laten rollen kunnen de bloemmist en de muzikant daar op hun beurt ook weer leuke dingen mee doen. De gedachte daaraan maakt geld uitgeven nog leuker dan het al is.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , ,

Follow your heart

Geplaatst op 27 december, 2008 

“…almost everything, all external expectations, all pride, all fear of embarasment or failure, these things just fall away in the face of death, leaving only what is truly important. Remembering that you are going to die is the best way I know to avoid the trap of thinking you have something to lose. You are already naked. There is no reason not to follow your heart.”

Steve Jobs, fragment uit ‘Steve Jobs Stanford Commencement Speech 2005

Bewaard onder Citaten | Reageer

Tags:

← Vorige paginaVolgende pagina →

Deze blog maakt gebruik van cookies Privacy informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close