Wat is de essentie van menselijkheid?

Geplaatst op 28 januari, 2011 

Laatst werd ik aangesproken op mijn menselijkheid. Bij het horen van het woord sta ik meteen op scherp want ik hou me er de laatste tijd veel mee bezig.

Het ging de spreekster erom dat zij vond dat ik in een bepaalde situatie niet die menselijkheid had gebracht waar ik over blog.  Waar het om ging was dat ik in een situatie met haar niet die belangstelling en mededogen had getoond die zij graag wilde.

Ze had gelijk. Ik had in die situatie nauwelijks of geen belangstelling of mededogen getoond. Is dat een gebrek aan menselijkheid? In haar beleving wel.

Maar de kant van menselijkheid die we graag aan anderen laten zien en waarvan we graag willen dat anderen die aan ons laten zien zoals belangstelling en mededogen, is slechts een stukje van de koek.

Kijk als voorbeeld naar de woordwolk vol menselijkheid en je ziet vrijwel allemaal woorden die mensen graag positief  associëren met menselijkheid. Maar menselijkheid gaat ook over schaduwkanten.

Menselijkheid houdt ook in dat we allerlei beperkingen hebben waardoor we soms, zelfs tegen onze partner of beste vriend of vriendin, wel eens zeggen: wat jij nu nodig hebt, kan ik je nu niet geven. En soms lukt het zelfs niet dit te zeggen. Dan is het er gewoon niet. Ook dat is menselijk. Dan hebben we het mededogen dat de ander graag wil misschien eerst zelf nodig om het daarna pas aan een ander te kunnen geven.

En zo heb ik mijn eigen beperkingen weer aardig goed gepraat. Ook dat is menselijk 🙂

En dat brengt me bij de vraag: wat is de essentie van menselijkheid? Ik denk dat de essentie ervan is dat we leren om eigen verantwoordelijkheid te nemen voor onze imperfectie. En dat we leren er nog van te genieten ook.

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 7 Comments

Tags: , , ,

Recept voor menselijkheid

Geplaatst op 25 januari, 2011 

Zie in alle gebrek aan menselijkheid dat je in de wereld ziet een uitdrukkelijke uitnodiging jouw eigen menselijkheid te tonen.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags:

Heerlijk menselijk die irritatie

Geplaatst op 24 januari, 2011 

Alle gevoelens horen natuurlijk bij het mens-zijn maar er is er eentje die mij expliciet doet denken aan de imperfectie die het mens-zijn zo siert. Dat gevoel is irritatie.

Irritatie komt meestal voort uit het idee of overtuiging dat een situatie of gebeurtenis anders moet zijn dan dat deze is. Het stoplicht gaat net voor mijn neus op rood en ik wil dat het groen is: irritatie. De rij voor de kassa is lang en ik wil meteen geholpen worden: irritatie. Het regent en ik wil dat het zonnig is: irritatie.

Het is zo heerlijk menselijk die irritatie. Ik denk dat ik er voorlopig nog even mee door ga om me te verzetten tegen de werkelijkheid en om situaties anders te willen dan ze zich voordoen 🙂

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | Reageer

Tags: , ,

Mensen raken mensen aan

Geplaatst op 20 januari, 2011 

Vorige week was ik op een nieuwjaarsreceptie waar drie generaties medewerkers van een bedrijf waren. De oudste was dik in de tachtig, de jongste een twintiger.

Een paar dagen geleden zag ik de foto’s van die receptie. Wat me raakte was de schoonheid van mensen die mensen aanraken. Mensen die elkaar de hand schudden, mensen die oogcontact met elkaar maken, mensen die hun lach of zorgelijke blik met elkaar uitwisselen. Het waren foto’s vol warmte, genegenheid, respect en empathie.

Wat een contrast met een verhaaltje (A.u.b. geen mail meer sturen en Het is niet de bedoeling dat het went)  dat ik las op het blog ‘Dit is MarsMania’ over het informeren per e-mail over de dood van een collega.

Als reactie schreef ik:

Ik zou de dood van A. wel willen zien als een uitnodiging om menselijkheid te tonen, om samen in verbinding te zijn en zo imperfect als we (gelukkig) zijn, met horten en stoten, een traan en een lach, te delen en uit te wisselen. Niet via de mail natuurlijk maar in direct menselijk contact met elkaar. We zijn geen computers, we zijn mensen.

Dood, geboorte, rouwen, vieren, het zijn uitnodigingen voor menselijk contact. Raak aan en doe het vooral imperfect, dan eer je de essentie van waarom we op deze planeet rondlopen.

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 1 Comment

Tags: , ,

Menselijkheid en oorlog

Geplaatst op 23 december, 2010 

Ik snap het niet en wil het ook niet snappen.

Ik heb het over oorlogsrecht. Dat er mensen zijn die zich bezighouden met oorlogsrecht, met de (zogenaamde) menselijke maat van het oorlog voeren.

Oorlog voeren is per definitie de meest onmenselijke handeling waar mensen op deze planeet toe in staat zijn. Hoe kan zoiets ook maar een klein beetje menselijk worden gemaakt? Moeten we dat wel willen, dat oorlog voeren zo menselijk mogelijk wordt gemaakt? Zo van: het is nu eenmaal een gegeven dat er oorlog wordt gevoerd, dan kunnen we er maar beter  regels voor opstellen om het zo menselijk mogelijk te maken.

Ik snap het niet en wil het ook niet snappen.

We hebben het hier over vernietiging en dood op een massale schaal. Hoe kan zoiets ook maar enigszins menselijk zijn? Is het menselijk als er geen burgerslachtoffers vallen? En militairen dan, zijn dat dan geen mensen? En is oorlog voeren überhaupt mogelijk zonder dat er burgerslachtoffers vallen?

Ik snap het niet en wil het ook niet snappen.

Waarom is er een oorlogsrecht? We hebben toch allemaal recht op vrede? Waarom is er eigenlijk nog oorlog?

Je kunt me naïef noemen maar liever dat dan een oorlogvoerende realist.

‘If everyone demanded peace instead of another television set, then there’d be peace.’ John Lennon

Bewaard onder Mening | 13 Comments

Tags: , , ,

Menselijkheid anno 2010

Geplaatst op 13 december, 2010 

Als bedrijf X een week lang klanten op bezoek krijgt, worden de klanten elke avond  geëntertaind: worden ’s avonds mee uit eten genomen en krijgen de stad te zien.

Als bedrijf X  een paar maanden lang een buitenlandse collega op bezoek krijgt, wordt deze aan zijn/haar lot overgelaten. Niemand die informeert hoe het is om in een vreemd land te zijn, niemand die aanbiedt samen wat te gaan eten of drinken, niemand die voorstelt om de interessante plekjes in de stad te laten zien. Een enkeling weet zelfs na maanden dagelijks het bureau van die buitenlandse collega te hebben gepasseerd, niet wie die buitenlandse collega is.

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags:

Een emotionele wond als bron van kracht

Geplaatst op 6 december, 2010 

Een emotionele wond is meer dan alleen maar het epicentrum van een heleboel pijn.

In haar blogpost ‘Persistence pays off’ geeft Melody Beattie als voorbeeld obsessie:

‘Know yourself.  Know Life. Then be true to yourself. Take some of that obsession.  Turn it into persistence and passion.  Then go after what you want. The defect becomes power.’

Obsessie klinkt niet echt gezond maar het is een heel klein stapje van obsessie naar ergens in volharden. En volharding kan weer bijzonder nuttig zijn als je bijvoorbeeld een droom wilt realiseren.

Je kent vast wel het gezegde ‘Schelden doet geen zeer’. Ik weet niet wie dit bedacht heeft, ik vermoed dat het iemand is geweest die zelf graag anderen uitschold en daar een excuus voor nodig had.

Het is met schelden net als met de Chinese watermarteling waarbij het slachtoffer vastgebonden op tafel lag en waterdruppels op zijn/haar voorhoofd kreeg. Wat is nou een druppel water? Op zich niks bijzonders maar als die druppels maar lang genoeg blijven vallen wordt het een gekmakende marteling.

Schelden gaat na verloop van tijd wel pijn doen. Oordelen horen ook.

Ik kan een oordeel horen en op rationeel niveau weten dat het niets over mij zegt maar alles over degene die het oordeel uitspreekt. En toch kan ik op emotioneel niveau voelen dat er iets gebeurt. Ik kan de pijn voelen van het aanhoren van oordeel na oordeel na oordeel na oordeel.

Wat zich op emotioneel niveau laat voelen, helpt mij om oordelen al vanaf grote afstand te herkennen. Ik heb er een radar voor ontwikkeld. Oordelen herkennen is bijzonder waardevol bij het communiceren omdat oordelen iets zeggen over de behoeften die spelen bij mezelf  en een ander.

‘For many of our defects, all we’ve done is cross a line.  Take a few steps backwards, or redirect the energy and it becomes an asset.’ Melody Beattie

Lees ook:

 

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | Reageer

Tags: , , , ,

Klagen en erkenning geven

Geplaatst op 3 december, 2010 

Vandaag reed ik met de trein. Je weet wel, van die organisatie waar zoveel over wordt geklaagd. Je zult mij niet horen klagen over dat klagen want er zijn genoeg situaties waar de NS niet de service en kwaliteit levert die haar klanten graag willen.

De treinen die ik nodig had reden op het moment dat ze volgens de planning zouden vertrekken en arriveerden zonder vertraging op de plaats van bestemming. De stem die tijdens de reis informatie gaf over de stations van aankomst, klonk voor mij duidelijk en vriendelijk. Ik had een comfortabele zitplek aan het raam en kon tijdens de reis lekker lezen en naar muziek luisteren. Op het station heeft een baliemedewerker van de NS mij precies de hulp en ondersteuning gegeven die ik nodig om  helderheid te krijgen over het gebruik van mijn OV chipkaart.

Klagen kan waardevol zijn omdat het kan fungeren als feedback. Maar wat als de NS nou eens wel die service en kwaliteit levert die je als klant graag wilt, wat dan? Is dat dan vanzelfsprekend? Bij terugkomst ik Breda had ik het verlangen erkenning te geven voor de plezierige reis die ik had gehad. Bij de informatiebalie stonden op dat moment drie medewerkers van de NS een praatje te maken.

Ik begon als volgt: ‘Er wordt op Internet veel geklaagd over de NS…’. Meteen zei één van hen: ‘Ik heb geen Internet’. Misschien was hij bang voor kritiek. Maar ik vertelde dat ik een plezierige reis had gehad en dat ik wilde bedanken voor hun bijdrage daaraan.

Een korte stilte, alsof ze even tijd nodig hadden om over te schakelen van de klacht die ze verwachtten naar de erkenning die ze kregen. En toen blije gezichten. Eentje riep me nog na: ‘Daar kunnen we een heel weekend op teren hoor’.

Ik voel me nog blij als ik aan die drie terugdenk. Laten we niet vergeten dat we met mensen te maken hebben. Een klacht kan waardevol zijn. Erkenning geven ook.  Doe mee aan de terugkeer van de menselijkheid en geef zo af en toe eens wat erkenning.

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 11 Comments

Tags: , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →