De strijd tussen presteren en behoeften
Geplaatst op 6 januari, 2012
Als het hoofd en het lichaam twee verschillende dingen willen, is er oorlog in de tent: innerlijk geweld tegen de behoeften van dat moment. Het is het verschil tussen moeten en nodig hebben, de strijd tussen presteren en behoeften.
De behoeften vragen niet om strijd. Die maken zich kenbaar aan de hand van gevoelens. Dat begint subtiel als een zacht en liefdevol tikje op je schouder: zou je niet eens even wat rust nemen?
Het hoofd kent die subtiliteit niet. Het kan alleen maar luidruchtig schreeuwen: je moet dit en je moet dat want anders…… Schreeuwen, oordelen en bang maken in de hoop dat je erin trapt.
Behoeften kunnen zich trouwens ook luid en duidelijk laten voelen, vooral als je ze steeds langer negeert. Dan wordt het tikje op je schouder op een gegeven moment een harde klap in je gezicht. Niet met de bedoeling je pijn te doen maar met de bedoeling om naar je lichaam te luisteren.
Wie wint?
Als de behoeften winnen, blijft het in het hoofd nog een tijdje doorzeuren. Als het hoofd wint, kan het lichaam ziek worden. Wat is erger?
Op papier is die keuze dus niet zo moeilijk te maken.
Bewaard onder Mening | 11 Comments
Tags: behoeften, gevoelens, geweld, geweldloze communicatie, presteren
De grootsheid van het kleine
Geplaatst op 5 januari, 2012
Toen ik over mijn oud collega J schreef, had ik geen idee dat het zoveel reacties zou oproepen, reacties die mij aan het denken hebben gezet.
Toen J vroeger ’s morgens koffie zette en belangstellend vroeg hoe het weekend was geweest of hoe de zaken thuis gingen, deed hij dat niet met het idee dat iemand zich dat een leven lang zou blijven herinneren als een daad van menselijkheid, deed hij dat niet om het verschil te maken.
Kleine dingen bestaan eigenlijk niet. Gooi een klein steentje in een vijver en zie eens hoe ver de kringen zich voortplanten.
Als je wist dat al die kleine dingetjes die je elke dag doet voor anderen van heel veel betekenis is? Als je wist dat die paar speciale woorden een leven lang meegaan in iemands herinnering als een daad van menselijkheid? Als je wist dat wat voor jou heel normaal en vanzelfsprekend is om te doen, voor een ander een wereld van verschil maakt? Als je dat allemaal wist, zou je dan nog aan jezelf twijfelen?
In haar prachtige blogpost ‘Vertrouwen, het antwoord op de crisis‘ schrijft Petra Maartense: Deze crisis gaat over het gebrek aan inzicht in de eigen waarde.
Doe als J en zet die koffie, toon belangstelling, doe dat wat voor jou normaal en vanzelfsprekend is en weet gewoon dat het een wereld van verschil maakt. En als een ander iets kleins doet wat voor jou een wereld van verschil maakt, vertel het hem of haar en deel het ook met anderen. Goed voor ons inzicht in onze eigen waarde. Slecht voor de crisis.
Lees ook: Een warm mens
Bewaard onder Mening | 2 Comments
Tags: crisis, menselijkheid, Petra Maartense, waarde
Prettige feestdagen
Geplaatst op 13 december, 2011
Ze komen weer dichterbij: de feestdagen.
Dit is mijn definitie van de feestdagen: dagen waarop onze verwachtingen van onszelf, van anderen en van het leven, zo gigantisch afwijken van hoe we werkelijk zijn, hoe anderen werkelijk zijn en hoe het leven werkelijk is, dat je gerust kunt spreken van het toppunt van disfunctionaliteit.
En dat toppunt, dat moet gevierd worden. Prettige feestdagen allemaal.
Bewaard onder Mening | 12 Comments
Tags: verwachtingen
Waar je je aandacht op richt, groeit
Geplaatst op 12 december, 2011
Het is voor mij een beetje een slogan aan het worden zoals die van het halfvolle en halflege glas.
In eerste instantie brengt het een nieuw perspectief om naar de dingen te kijken en om je leven te leven op een manier die je graag wilt. Maar op een gegeven moment gaat het irriteren en doet zich de vraag voor of het wel waar is en of het altijd waar is. Is het altijd waar dat waar je je aandacht op richt, groeit?
Ik wil het even hebben over de vergeten en meest onderschatte levenskwaliteit: rouwen.
Rouwen begint voor mij met herkennen en erkennen wat ons is overkomen. Het gedachtegoed van Geweldloze Communicatie ziet rouwen als een behoefte en noemt het soms ook wel het vieren van verlies. Hoe vreemd dat soms ook klinkt, het maakt wel duidelijk dat rouwen gaat over verlies zoals het verlies van een baan, het verlies van een vriendschap of het verlies van een relatie.
Maar we mogen in onze emotioneel disfunctionele cultuur niet rouwen. Ja, twee dagen mogen we rouwen als we daarna maar gewoon weer aan het werk gaan en niemand tot last zijn met wat we voelen en wat we hebben verloren.
Tegen iemand die rouwt zeg je niet dat het glas halfvol is in plaats van halfleeg. Tegen iemand die rouwt zeg je ook niet dat waar je je aandacht op richt, groeit. Wat je er dan eigenlijk mee zegt, is dat er geen ruimte mag zijn voor het verdriet en de pijn.
Rouwen is een transformatieproces van loslaten en accepteren. Het herkennen en erkennen van ons verhaal, van wat er is gebeurd en van het verdriet en de pijn, is daarvan een wezenlijk onderdeel.
Het niet herkennen en erkennen van het verdriet en de pijn onder het mom van het halfvolle glas of onder het mom dat het verdriet en de pijn juist groeit als je er aandacht aan besteedt, is emotioneel disfunctioneel.
Misschien is het wel waar dat het glas halfvol is maar soms is het nodig naar het halflege glas te kijken om daarna weer met volle teugen te kunnen genieten van het halfvolle glas.
Misschien is het wel waar dat waar je je aandacht op richt, groeit. Maar soms is het nodig je aandacht te richten op iets dat raakt in pijn en verdriet zodat je de emotionele wond van het verlies kunt helen om daarna weer met volle van het leven te genieten.
Het gaat er niet om wat waar is, wat telt is wat werkt.
Bewaard onder Mening | 9 Comments
Tags: aandacht, emotionele wond, gevoelens, rouwen, verlies
Rijk leven
Geplaatst op 21 november, 2011
Dankzij een initiatief van Karin Ramaker zijn er een aantal prachtige lijstjes te bewonderen met hoogte- en dieptepunten uit het leven van verschillende bloggers:
Karin Ramaker:
25 gekke, mooie, idiote, stomme dingen die je hebt gedaan
Nog meer gekke, mooie, idiote, stomme dingen die ik heb gedaan
Katja Linders:
25 Gekke, mooie, idiote, stomme dingen die je hebt gedaan
Maaike van Dijk:
25 gekke, mooie, idiote, stomme dingen die ik heb gedaan
Peter de Kock:
25 gekke, mooie, idiote, stomme dingen die ik heb gedaan
Nog meer gekke, mooie, idiote, stomme dingen die ik heb gedaan
Conclusie: wat is een mensenleven rijk aan ervaringen en wat voelt het fijn daarover uit te wisselen.
Zaterdagmiddag was ik op een reünie van mijn oude tai chi groep die drie en een half jaar ophield te bestaan. We trainden jaren samen en deelden al die jaren ook aardig was lief en leed met elkaar. Zaterdag vertelden we elkaar de verhalen over wat we hadden meegemaakt sinds we als groep uit elkaar gingen.
Conclusie: wat is een mensenleven rijk aan ervaringen en wat voelt het fijn daarover uit te wisselen.
Zaterdagavond was ik in Breda voor een avondje dansen op nostalgische new wave uit de jaren 80. Muziek die allerlei herinneringen naar boven bracht. Ik sprak er iemand die ik meer dan tien jaar niet had gezien. Ook dat bracht weer allerlei herinneringen naar boven, herinneringen aan vriendschappen waarvan sommige nog bestaan en andere niet meer. Herinneringen ook aan momenten die gemakkelijk weer een nieuw lijstje kunnen vormen van gekke, mooie, idiote en stomme dingen.
Conclusie: wat is een mensenleven rijk aan ervaringen en wat voelt het fijn daarover uit te wisselen.
Bewaard onder Mening, Persoonlijk | Reageer
Tags: Karin Ramaker, leven, rijkdom, verhalen vertellen
Vandaag niet geblogd
Geplaatst op 18 november, 2011
Daarom:
#malewishlist to love myself enough to feel tired and take some rest instead of violating my boundaries for the sake of work, work, work
Check op twitter de hashtag #malewishlist als je wilt lezen waar mannen naar verlangen. Ook handig om het beeld uit de media te doorbreken dat mannen alleen maar oorlog voeren, de planeet vervuilen, hun zakken corrupt vullen en politieke machtsspelletjes spelen. #malewishlist is een initiatief van Rick Belden.
Bewaard onder Mening, Persoonlijk | Reageer
Tags: liefde, Malewishlist, Man zijn, Rick Belden
Druk alles uit in kosten voor een betere wereld
Geplaatst op 4 november, 2011
Onze taal is, hoe rijk die ook lijkt en hoeveel woorden we ook hebben, een beperkt instrument om onze werkelijkheid volledig mee uit te drukken. En als we dan een paar woorden vinden die onze werkelijkheid van het moment precies weergeven, dan blijken die woorden voor een ander ineens een andere betekenis te hebben. Lastig gevalletje die taal.
Economen en boekhouders hebben daar iets op gevonden: druk de werkelijkheid niet uit in woorden maar in kosten. Dat is veel gemakkelijker en een kostprijs van bijvoorbeeld 100 Euro betekent voor iedereen 100 Euro. Nooit meer misverstanden en miscommunicatie.
En het is ook veel gemakkelijker om aan te leren. In plaats van een haast oneindige verzameling woorden en hun betekenis en allerlei ingewikkelde grammaticale regels, hoef je alleen nog maar tien cijfers te kennen en een rekenmachine kunnen bedienen.
Taal is een hulpmiddel ons met elkaar te verbinden. Roept verbinding met een ander angst op? Druk dan alles uit in kosten en geniet van de vervreemding.
Lees ook: Factuur van moeder aarde
Bewaard onder Mening | 7 Comments
Tags: geld, taal, verbinding
Uitnodiging tot menselijkheid
Geplaatst op 1 november, 2011
Afgaand op de tweets waarin het woord ‘menselijkheid’ voor komt, is er een chronisch gebrek aan menselijkheid in ons land. In de meeste van die tweets worden andere mensen, vooral politici, opgeroepen om meer menselijkheid te tonen.
Het lijkt mij een recept voor frustratie: iemand ervaart gebrek aan menselijkheid en vindt dat een ander dat gebrek moet opvullen. En doet die ander dat?
Natuurlijk kunnen we meer menselijkheid goed gebruiken maar als je ergens een gebrek aan menselijkheid ervaart, is dat een uitnodiging om zelf meer menselijkheid te brengen. Het gebrek aan menselijkheid zie ik als een overvloed aan uitnodigingen om zelf meer menselijkheid te brengen.
Lees ook:
Bewaard onder Mening | 4 Comments
Tags: menselijkheid
Creative commons
Zwerven door het alledaagse © 2007 door Peter de Kock is in licentie gegeven onder CC BY-NC-SA 4.0
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.