Ik mis de gemeente van een jaar geleden
Geplaatst op 12 april, 2015
November 2014 laat de gemeente weten heesters te gaan omvormen naar gras om te besparen op de kosten voor onderhoud. Later zal blijken dat het om 20% van alle heesters gaat, een flinke operatie.
Via Facebook vraag ik de gemeente om in mijn wijk de stukjes waar de heesters verdwijnen via een burgerinitiatief te mogen gebruiken voor het zogenaamde bijenlint: bloemen die als voedsel dienen voor de bijen. Via Facebook krijg ik geen antwoord. Dan maar per mail en dat leidt ertoe dat ik begin december aan tafel zit bij de gemeente.
Van de kant van de gemeente is weinig voorbereid, zo is er geen lijst met locaties die ik mag gebruiken voor het bijenlint. Er komen wel twee voorwaarden op tafel: het moet om aaneengesloten locaties gaan zodat er geen misverstanden ontstaan bij het maaien en de locaties mogen geen overlast opleveren voor de omwonenden. Als voorbeeld van overlast wordt genoemd omwonenden met tuintjes die er last van hebben als het zaad van de bloemen in hun tuintjes terecht komt.
Met wijkbewoners gaan we aan de slag om geschikte locaties in kaart te brengen. Die vinden we. We maken foto’s en geven op plattegronden precies aan waar deze locaties zich bevinden. Alle ingediende locaties worden door de gemeente afgewezen met als reden dat we in de wijk geen bloemenmengsels mogen gebruiken omdat omwonenden, zo zegt de gemeente, daarover gaan klagen omdat ze dat als onkruid ervaren.
De gemeente komt met het tegenvoorstel zelf een aantal locaties aan te wijzen die we mogen gebruiken. Dat tegenvoorstel komt er niet want de gemeente besluit deze locaties zelf te gaan inzaaien.
We stellen de gemeente voor om op de locaties waar de heesters verdwijnen en waar gras voor in de plaats komt toch ten minste witte klaver in te zaaien als voedsel voor de bijen. Ook dit voorstel gaat van tafel omdat er gemiddeld 1x per week wordt gemaaid.
Een jaar geleden kreeg ik van de gemeente nog een kilo van zo’n bloemenmengsel om het bijenlint verder uit te rollen en nu mogen we het niet gebruiken. Je mag het wel gebruiken hoor, zegt de gemeente, alleen moet je voor draagvlak bij de omwonenden zorgen. Draagvlak? Wanneer hebben we voldoende draagvlak? Dat weet de gemeente zelf ook niet. Het antwoord is dat we dat zelf moeten aanvoelen.
En zo staan we sinds november nog met lege handen. Wel een hoop tijd en energie er tegenaan gegooid met nul resultaat. Nou ja, ik mag wel één locatie gebruiken waar de heesters verdwijnen omdat we er geen bloemenmengsel gaan inzaaien maar omdat we er samen met een hoveniersbedrijf vaste bijenplanten gaan planten. Of ik dan wel even een onderhoudscontract willen tekenen met daarin de verklaring dat als het onderhoud niet voldoet aan de normen van de gemeente, de gemeente alles op mijn kosten mag weghalen.
En dan nu terug naar een jaar geleden.
We vroegen de gemeente om in de wijk een grasveld te mogen omvormen tot bijenlint. Dat mocht. Geen contract en we kregen van de gemeente nog advies en gereedschap om dit te realiseren.
We vroegen ook een ander grasveld te mogen omvormen tot buurtmoestuin. Ook dat mocht. En ook zonder contract en ook met advies van de gemeente hoe dit aan te pakken. Oh ja, en ook nog met twee vrachtwagens vol met compost toe.
Wat is er in een jaar tijd veel veranderd bij de gemeente. Waar is die gemeente gebleven met durf en enthousiasme? Waar is die gemeente gebleven die ons duwtjes in de rug gaf? Wat is er gebeurd dat de angst voor klagende omwonenden de dienst uitmaakt? Wat is er gebeurd dat lekker samenwerken plaats heeft gemaakt voor onderhoudscontracten?
Zijn het de verkiezingen geweest? Of de transities waar de gemeente de handen aan vol heeft? Zeg het maar…
Ik mis de gemeente van een jaar geleden.
Bewaard onder Mening | 4 Comments
Tags: buurtbeheer, gemeente, Oosterhout
Mijn volgende stad is Arnhem of Middelburg
Geplaatst op 9 april, 2015
Oosterhout is als ik het goed tel mijn zesde woonplaats. Mijn volgende wordt Arnhem of Middelburg.
Kijk, ik heb de smaak wel een beetje te pakken van ergens te wonen waar ook echt wat gebeurt, waar mensen ook echt iets van hun leefomgeving willen maken, desnoods door de verhalen over diezelfde leefomgeving net iets mooier te maken dan de werkelijkheid. Mooie verhalen als self fulfilling prophecies zijn toegestaan, ja zelfs noodzakelijk.
En daarom zou ik kiezen voor Arnhem of Middelburg, omdat daar de verhalen vandaan komen waar ik voor val. In Arnhem komen ze van Paul de Bruijn en in Middelburg van Edwin Mijnsbergen. Ze bloggen, Twitteren en Facebooken over hun stad als over een geliefde. Niet dat ze alles aan hun stad even geweldig vinden hoor, oh nee. Hun stad is meer een geliefde waar je al enige tijd mee samen bent als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik val voor hun verhalen en daardoor val ik val op Arnhem en Middelburg. En weet je, al die online berichten over deze steden leveren nog geld op ook. Lees dit maar eens: Online berichten over Arnhem ruim 33 miljoen waard
Wat nou als diezelfde organisatie die deze 33 miljoen heeft berekend, zou vaststellen dat de online berichten over mijn wijk Oosterheide een miljoen of twee waard zouden zijn? Raar is het niet: aantal inwoners Oosterheide gedeeld door aantal inwoners Arnhem maal 33 miljoen. Dus ik ga stug door met de wijkblog Oosterheide om die twee miljoen te cashen en het daarna in Arnhem of Middelburg eens goed uit te geven…
Paul en Edwin en hun verhalen over Arnhem en Middelburg zijn onder andere hier te vinden:
Urban Inspiration
Coehoorn Centraal
Mijns inziens
Wij zijn de stad Middelburg
Middelburg dronk
Plus nog hun talloze Twitter- en Facebook accounts.
Online platformen als de cashcows voor de stad. Ja, laten we het in Oosterhout hebben over de parkeertarieven, lekker belangrijk.
Alvast een goed weekend allemaal.
Bewaard onder Mening | 2 Comments
Tags: arnhem, Coehoorn Centraal, Edwin Mijnsbergen, marketing, Middelburg, Oosterhout, Paul de Bruijn
I love parken
Geplaatst op 5 april, 2015
Oosterhout is echt geen grote stad en toch zijn er nog een heleboel mooie plekjes waar ik nog niet ben geweest. Neem nou het Lukwelpark. Ik fiets er elke week meerdere keren voorbij maar even afstappen en er een wandeling maken….. Vandaag dus.
Veel water en mooie hoogteverschillen. Lag er maar sneeuw, dan gingen we hier sleeën, die gedachte. En dat onder een heerlijke voorjaarszon.
Ook veel loslopende honden. Niks op tegen in een losloopgebied. Wel iets tegen baasjes die hun hond de baas laten zijn. Hoe vaak kun je ‘KOM HIERRRRRR!‘ roepen voordat je het idee hebt voor lul te staan? Best vaak.
Ik snap die paniek over toenemende leegstand niet zo goed. Steden zijn aan het veranderen, misschien in een richting die we vrezen omdat deze zo anders is dan we gewend zijn. Het mag allemaal wel wat minder strak en netjes en wat natuurlijker en chaotischer. Als we echt niet weten wat we met lege plekken in onze stad aanmoeten, laten we er dan parken aanleggen.
Bewaard onder Fotobloggen | Reageer
Tags: Fotobloggen, Lukwelpark, Oosterhout
Draagvlak gemeente vs draagvlak burgerinitiatief
Geplaatst op 3 april, 2015
Een praktijkcase in mijn eigen stad.
De gemeente ruimt 9ha heesters om te besparen op onderhoud. In mijn wijk willen we op een aantal van die plekken waar de heesters verdwijnen bloemenmengsel inzaaien om zo bij te dragen aan het zogenaamde bijenlint, een lint van bloemen dat ervoor zorgt dat de bijen, die het toch al moeilijk hebben, aan voedsel kunnen komen. Dat bijenlint kost de gemeente helemaal niets want we doen al het werk en onderhoud met wijkbewoners en zorgen zelf voor het bloemenzaad, onder andere via sponsoring.
Leuk idee toch? Ik denk dan aan gejuich op het gemeentehuis.
De gemeente is echter bang dat omwonenden gaan klagen over die bloemenmengsels en keurt onze verzoekjes om bloemenmengsels in te zaaien af. Tenzij we zorgen voor voldoende draagvlak bij de omwonenden.
En dat vind ik nou zo interessant: draagvlak.
Kijk, ik snap best dat het niet de bedoeling is dat een eenling of een klein groepje actieve wijkbewoners gaat bepalen wat er in een wijk gebeurt. Maar wat is het risico hier? We willen geen schietbaan aanleggen, we willen alleen maar voor bloemen zorgen. Er is geen risico, alleen de mogelijkheid tot discussie over mooi en lelijk.
Laat hier de teugels vieren gemeente. De openbare ruimte is voor burgers een makkelijke instapgelegenheid voor wat jullie burgerparticipatie noemen. Maak de drempel om in te stappen hier zo laag mogelijk, kunnen die burgers ervaren hoe leuk het is om samen zorg te dragen voor de eigen leefomgeving en bestaat de kans dat ze later grotere burgerinitiatieven nemen.
Maar terug naar het draagvlak. Hoe zouden we dat kunnen doen? Bij omwonenden aanbellen en ze vertellen wat we van plan zijn en vragen wat ze ervan vinden. Of een bewonersbrief schrijven met informatie en dat huis aan huis bezorgen. En natuurlijk kijken of er reacties komen.
Maar nu jullie gemeente, wanneer hebben jullie ergens draagvlak voor? De gemeenteraad bestaat uit 31 leden. Dat betekent dat als 16 leden ergens voor zijn, een voorstel wordt aangenomen dat impact kan hebben op de pakweg 55.000 inwoners van de stad.
Met 16 op 55.000 hebben jullie voldoende draagvlak, dat is 0,29‰. In mijn wijk wonen globaal 9.000 inwoners. 0,29‰ daarvan is 2,6 inwoners. En dat draagvlak hebben we ruimschoots zonder dat we daarvoor langs de deuren hoeven.
Nu hoor ik jullie denken dat die 31 gemeenteraadsleden gekozen zijn en samen die 55.000 vertegenwoordigen. We weten allemaal dat dit niet klopt. Ik heb een jaar gleden op iemand gestemd die me nooit vraagt wat ik ergens van vindt of wat ik wil dus hoe kan zo iemand mij vertegenwoordigen?
Dus: ofwel heeft de gemeente met 16 mensen voldoende draagvlak en wij in de wijk met 2,6 inwoners. Ofwel wij hebben geen draagvlak en dan de gemeente ook niet, zelfs niet met 31 raadsleden.
Bewaard onder Mening | 4 Comments
Tags: buurtdemocratie, democratie, draagvlak, gemeente, gemeenteraad, Oosterhout
Oosterhout is precies goed
Geplaatst op 29 maart, 2015
Een tijdje geleden vroeg iemand me of ik het in Oosterhout naar mijn zin heb. We zaten samen in de kroeg in Breda waar ik lang heb gewoond. Niet in die kroeg, wel in Breda.
Voor mij is Oosterhout op dit moment precies goed.
Oosterhout is zodanig klein dat je er iedereen kunt ontmoeten. Raadsleden, wethouders en soms de burgemeester, je kunt ze tegen het lijf lopen en ze je verhaal vertellen en ze luisteren nog ook. Oosterhout is ook zodanig groot dat er genoeg gebeurt, je hoeft je hier geen moment te vervelen.
Natuurlijk ben ik wel eens jaloers op grotere steden zoals Arnhem waar echt ‘kick ass’ burgerinitiatieven plaatsvinden als Coehoorn Centraal. En ik ben ook wel eens jaloers op kleinere gemeenschappen zoals den Hout omdat bijna iedereen elkaar daar kent.
Maar toch, Oosterhout is nu mijn plek.
Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments
Tags: Coehoorn Centraal, den Hout, Oosterhout
Operatie kaalslag
Geplaatst op 27 maart, 2015
Operatie kaalslag werd het deze week nog genoemd door een medewerker van de gemeente.
Operatie kaalslag
Wat is er aan de hand? In onze stad wordt 20% van alle heesters verwijderd om plaats te maken voor gras. Reden: besparen op de kosten voor onderhoud.
In totaal 9ha heesters minder waaronder beplanting die bijzonder nuttig is voor de bijen, vlinders en vogels. Wat een treurnis.
Treurnis? Welnee! Wat zullen de koeien blij zijn met al die extra graas-hectares en de honden met 9ha extra schijtruimte.
Goed weekend allemaal.
Bewaard onder Fotobloggen | 7 Comments
Tags: gemeente, groen, Oosterhout
Bouwen in de wijk is contact met de wijk
Geplaatst op 6 maart, 2015
Soms lees je iets en ben je ineens een paar jaar terug in de tijd.
Het is 2013 en midden in een woonwijk moet een supermarkt worden gebouwd. Moet omdat de inspraakavond van de gemeente weinig tot de verbeelding overlaat. Die inspraak is er alleen voor de vorm want die supermarkt gaat er gewoon komen zo blijkt als zelfs een woordvoerder van de gemeente laat weten de concurrentie goed is voor de twee ander supermarkten die er al zijn binnen een straal van 50m.
Tijdens een bijeenkomst met de gemeente en de aannemers die de klus gaan uitvoeren vraag ik de omwonenden bijvoorbeeld via social media op de hoogte te houden van de geplande bouwactiviteiten zodat we weten waar we aan toe zijn en we kunnen anticiperen.
Gemeente en aannemers: zover zijn wij nog niet. Geen probleem zeg ik, dan help ik jullie erbij.
Het gratis aanbod word geweigerd en niet veel later trekken de aannemers zoals een leger dat doet de wijk binnen om daar voor een half jaar bezit van te nemen.
De systeemwereld van organisaties en bedrijven is ingericht om onpersoonlijk te zijn omdat efficiency voorop staat. Zet zoiets midden in de leefwereld die een wijk is en dan wordt communicatie voor de systemwereld een pain in the ass dus hop: contact met de omgeving minimaal en het binnen de gestelde termijn en kosten opleveren maximaal.
Arnhem onderzoekt ‘plicht’ tot informeren buurt over bouwprojecten is wat ik las en waarmee ik versterkt met de kennis en ervaring van nu terugkijk op wat er in 2013 is gebeurd. Ik kan het nog steeds niet geloven dat de gemeente en aannemers toen zo’n enorme kans lieten liggen.
Hoewel? Als ik het bekijk vanuit de kloof tussen systeemwereld en leefwereld dan begin ik het te begrijpen en het is precies op dit punt waar onze hele samenleving aan het veranderen is: alles wordt weer menselijker. Het werd tijd. Applaus voor Arnhem.
Bewaard onder Mening | 2 Comments
Tags: aannemers, bouwen, buurtbeheer, Communicatie, gemeente, Oosterhout
De wijk heeft conflicten nodig
Geplaatst op 7 februari, 2015
In de wijk waar ik woon zijn we vorig jaar begonnen met het aanleggen van een bijenlint: bloemen voor de bijen. Hartstikke leuk om samen met andere wijkbewoners een grasveldje om te toveren tot een kleurrijke bloemenzee.
Maar de inzet is natuurlijk hoger want het gaat om de bijen. En het gaat ook nog om iets anders: als je in je eigen wijk aan de slag gaat met bloemen voor de bijen of om het even wat, verandert je relatie met de wijk, wordt de wijk een stukje meer jouw wijk.
Dit jaar willen we het bijenlint verder uitrollen en nou wil het toeval dat de gemeente op tal van plekken in de stad heesters wil vervangen door gras omdat dit goedkoper in onderhoud is. Aha, dat zijn dus potentiële plekjes voor het bijenlint.
Dan zie ik het heel simpel: de gemeente haalt de heesters weg en bespaart zich de kosten van het inzaaien en maaien van gras want in de plaats daarvan zaaien wij bloemen voor de bijen in. Iedereen blij: de bijen, de gemeente en de wijkbewoners die zo graag samen in de wijk aan de slag willen.
Maar dat ligt toch even iets anders. In gesprekken met de gemeente over het gebruik van de plekken waar de heesters verdwijnen, komt al snel de voorwaarde op tafel dat de betreffende plekken niet te dicht bij woningen mogen liggen omdat omwonenden anders gaan klagen. Wat wij bloemen voor de bijen noemen en wat de gemeente kruidenrijk gras noemt, wordt door omwonenden beschouwd als onkruid. en daar wordt over geklaagd…..bij de gemeente. En dat moet worden voorkomen.
Nou, ik denk daar toch iets anders over.
Ik begrijp heel goed de zorgvuldigheid waarmee de gemeente beslist over het al dan niet toestaan dat plekjes openbaar groen door bewoners worden gebruikt voor een bijenlint. Ik begrijp ook heel goed dat de gemeente veel ervaring heeft met bewoners die klagen over onkruid dat eigenlijk kruidenrijk gras is en dat de gemeente zich liever bezig houdt met andere dingen dan het aanhoren en afhandelen van klachten daarover.
En ik wil ook graag dat de gemeente begrijpt dat we in de wijk conflicten nodig hebben. Niet van die conflicten waarbij iedereen elkaar voor rotte vis uitmaakt en externe bemiddeling nodig is, maar conflicten in de zin van meningsverschillen rondom burgerinitiatieven zoals het uitrollen van het bijenlint.
Conflicten daarover horen in eerste instantie niet bij de gemeente thuis maar bij de betrokkenen in de wijk zelf. De wijk heeft het nodig te leren omgaan met dergelijke conflicten, omgaan met meningsverschillen en met verschillende belangen. In de politiek zijn dergelijke conflicten heel normaal en is het debat bedoeld om samen een weg te vinden naar een oplossing. In de wijk hebben we dat debat ook nodig, gevoed door conflicten. Willen we als wijk echt kunnen zeggen deze wijk is van ons, dan is het nodig dat we leren met elkaars verschillen om te gaan en dat we leren naar elkaar te luisteren, elkaar te begrijpen en samen naar een oplossing te zoeken die voor iedereen werkt.
Een verzoek tot het gebruik van een stukje openbaar groen voor het bijenlint afwijzen om eventuele klachten te voorkomen is niet goed voor de bijen en niet goed voor de ontwikkeling van de wijk. We hebben de bijen nodig om te overleven en de conflicten om te groeien.
Hoewel het bijenlint hier alleen als voorbeeld is gebruikt kun je alle ontwikkelingen rondom het bijenlint volgen op de wijkblog Oosterheide.
Bewaard onder Mening | 6 Comments
Tags: buurtbeheer, conflict, Oosterhout
Creative commons
Zwerven door het alledaagse © 2007 door Peter de Kock is in licentie gegeven onder CC BY-NC-SA 4.0
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.