Spelregels van het universum: energie

Geplaatst op 24 september, 2010 

Ik krijg nog regelmatig uitnodigingen van de spiegelogie fanclub. Ik weet nog dat tijdens het  fanclubspel altijd 1 of 2 spelregels werden voorgelezen. In totaal waren er 21 spelregels en daarvan werden er willekeurig twee uitgekozen om voor te lezen. Meestal mochten de nieuwkomers de spelregels kiezen door een getal onder de 22 te noemen. Die spelregels hadden altijd weer zo’n ‘AHA-OH JA-effect’.

Bij de uitnodiging die ik deze week ontving, was toevallig de tekst van spelregel 1 en 2 bijgesloten. Mijn oog viel op spelregel 1:

spelregel 1: energie

De fundamentele bouwstof van het universum is energie. Energie komt zowel in zichtbare als onzichtbare vorm voor.
Alles wat we zien en voelen is een uitdrukking van energie. Energie steunt ons onvoorwaardelijk. Een ander woord voor onvoorwaardelijke steun is `liefde’. Alles wat we zien en voelen is dus een uitdrukking van liefde. Als we ons verzetten tegen het stromen van energie of liefde, voelt dat oncomfortabel. Als we ons juist naar die stroom richten zijn we opgewekt en tevreden.

AHA…..OH JA…..

Bewaard onder spiritualiteit | 5 Comments

Tags: , , ,

Wat is verlichting?

Geplaatst op 8 juli, 2010 

“Met verlichting bedoelen we niets anders dan dat alle aspecten van jouw wezen in het licht van bewustzijn mogen verschijnen. Verlichting betekent dus niet dat je je overal bewust van bent, maar dat je bereid bent je daarvan bewust te worden. Dat je bereid bent alles te aanvaarden en onder ogen te zien wat er in je leeft. Dat is liefde: accepteer jezelf zoals je bent.” – Pamela Kribbe in haar boek ‘Gesprekken met Jeshua’.

Ik dacht altijd dat verlicht zijn betekende dat je een soort van (Jezus Christus + Martin Luther King + Ghandi) in het kwadraat moest zijn.  De betekenis die Pamela Kribbe eraan geeft vind ik heel wat pragmatischer. Wel een klap in het gezicht van de spiritueeltjes die denken dat het niet OK is om af en toe boos te zijn 🙂

Bewaard onder Citaten, spiritualiteit | 8 Comments

Tags: , ,

Kun je wel verliefd zijn OP iemand?

Geplaatst op 12 maart, 2010 

Petra maait met haar reactie op de vorige blogpost zowat het gras voor mijn voeten weg met de vraag: kun je wel verliefd zijn OP iemand? Ik begeef me nu op glad ijs maar doe het toch. Nee, je kunt ook niet verliefd zijn op iemand.

We zeggen in ons taalgebruik:  ‘Ik ben boos op jou’ omdat we de overtuiging hebben (vaak onbewust) dat de ander de oorzaak is van onze boosheid. Zo zeggen we ook: ‘Ik ben verliefd op jou’ omdat we de overtuiging hebben (eveneens vaak onbewust) dat de ander de oorzaak is van de liefde die we ervaren. We maken dan de ander tot bron van die liefde. Zo’n bron moet veroverd worden, beheerst en gecontroleerd om verzekerd te blijven van die liefde: vroeger of later een effectief recept voor relatieproblemen.

Maar net zo min als een ander de bron is van de boosheid die je voelt, is een ander de bron van de liefde die je  ervaart. Die bron van liefde ben je zelf en de ander waar je verliefd op bent, fungeert als spiegel voor die bron. Die liefde ligt niet buiten jezelf bij een ander maar in jezelf. Die ander helpt je alleen maar die liefde in jezelf te ervaren door deze naar je terug te spiegelen. Als je dat weet hoef je de ander ook niet te veroveren, te beheersen en controleren.

Ik zou nog een nieuwe blogpost kunnen schrijven over of je teleurgesteld kunt zijn IN iemand. Nee, dat kun je niet. Teleurstelling heeft niks met de ander te maken maar alles met je eigen verwachtingen.  Met je verwachtingen creëer je je eigen teleurstellingen. De ander helpt je alleen maar aan te tonen dat je verwachtingen niet klopten.

Lees ook: Je bent nooit boos OP iemand

Bewaard onder Communicatie, Mening | 12 Comments

Tags: ,

Codependency in onze muziekcultuur

Geplaatst op 1 maart, 2010 

In ‘Codependency symptomen‘ schreef ik dat onze hele maatschappij disfunctioneel is en symptomen vertoont van codependency. Afgelopen weekend hoorde ik op de radio wat voorbeelden voorbijkomen van codependency in onze muziekcultuur.  Ik heb als voorbeeld tien songtekstfragmenten verzameld:

And I can’t stop thinking about you. And I can’t stop thinking about your love. (Maroon 5)

I can’t Live. If living is without you. (Mariah Carey)

You make me feel like a natural woman. (Aretha Franklin)

You make me real. (Westlife)

Hopelessly devoted to you. (Olivia Newton John)

You love me, you complete me. (Keyshia Cole)

That I’m lost without your love. Life without you isn’t worth the trouble of. (Bread)

Now who’s to guide me. Because I’m lost at sea. Without your love. (Billy Holliday)

You’re the first and last thing on my mind. (Blue)

Cause if you’re gone…inside. I’d die without you. (P.M. Dawn)

Liefde en relaties zijn een rijk gevulde inspiratiebron voor songwriters. In veel songteksten klinken de liefde en de relatie echter als een obsessie en een totale afhankelijkheid van de ander, zeg maar gerust als een flinke verslaving. Hetzelfde zie je terug in relatiedrama’s in films.

Bewaard onder Codependency, Muziek | 35 Comments

Tags: , ,

Vraag en antwoord 22-01-10

Geplaatst op 22 januari, 2010 

Ik controleer bijna dagelijks de statistieken van mijn weblog. Wat me daarin het meest intrigeert zijn de ‘search engine terms’, de zoektermen die mensen via een zoekmachine naar mijn blog hebben gebracht. Sommige van die zoektermen zijn ronduit ontroerend, andere weer heel inspirerend. Zoektermen waar vaak een heel verhaal achter zit.

Die zoektermen brachten me op het idee een nieuwe rubriek te maken: vraag en antwoord. In ‘vraag en antwoord’ wil ik regelmatig korte reacties geven op de zoektermen die mensen naar mijn blog hebben gebracht. Hier de eerste ‘vraag en antwoord’ blogpost.

Hoe kun je van iemand blijven houden?

Daar zijn geen garanties voor. Wat wel helpt is van jezelf blijven houden. Dat wat je zelf niet hebt (bijvoorbeeld liefde voor jezelf) kun je ook niet delen met een ander.

Waarom zijn er problemen?

Misschien zijn er wel helemaal geen problemen en is het enige probleem de manier waarop wij tegen situaties aankijken. We noemen de situatie het probleem maar in feite is onze manier van denken het probleem. Er zijn situaties die om een respons vragen, zo’n situatie noemen we dan een probleem. In het Engels betekent responsibility the ability to respond. Het vermogen om een respons te geven. Situaties die om een respons vragen, helpen ons om onszelf te ontwikkelen, te groeien, keuzes te maken en om in beweging te komen. Ze confronteren ons met wie we zijn en waar we voor staan.

Jezelf vergelijken met anderen

Niet doen. Vergelijken leidt tot oordelen. Oordelen over de ander, jezelf of allebei. Oordelen staan de verbinding met jezelf en de ander in de weg. Nou is niet doen natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan. Oordelen zijn er nu eenmaal, soms in een fractie van een seconde. Wat helpt is om je ervan bewust te zijn dat je oordeelt en wat die oordelen dan zijn Onderzoek ze, schrijf er bijvoorbeeld over in een dagboekje, dan verliezen ze steeds meer hun greep op je.

Valkuil voor pleasers

People pleasing is zelf de valkuil. People pleasing gaat voorbij aan je eigen verantwoordelijkheden en aan die van de ander. In mijn beleving is people pleasing een vorm van controle en manipulatie. Alles wat je buiten jezelf probeert te controleren krijgt macht over jou. Je geeft je eigen macht weg. Als je je maar lang en vaak genoeg richt op anderen, weet je op een gegeven moment niet meer wie je zelf bent.

Bewaard onder Vraag en antwoord | 8 Comments

Tags: , , ,

Leven in een gigantische lasagneschotel

Geplaatst op 4 november, 2009 

Stel je voor dat je in een gigantisch grote lasagne schotel leeft, ergens in de laag kaas bovenop. Het enige wat je ziet is kaas, overal kaas. Als iemand je vraagt naar jouw wereldje zeg je: ‘kaas’.

Op een gegeven moment heb je het wel gehad met die kaas en ga je op onderzoek uit. Je gaat graven en na een tijdje kom je in een laag saus terecht. Je hele wereld verandert van kaas in saus, ineens is alles saus.

Maar ook dat gaat op een gegeven moment vervelen en je graaft nog verder, nog dieper tot je op een laag pasta terecht komt. En weer verandert alles en is je hele wereld ineens pasta.

En zo graaf je steeds verder en verder, dieper en dieper, laag na laag. Maar hoe diep je ook graaft, je hebt geen idee dat je in een lasagneschotel zit. Alleen degene die de lasagneschotel heeft klaargemaakt, ziet en weet dat al die laagjes samen een heerlijke lasagneschotel vormen.

Het leven is ook zo’n laagjes aangelegenheid. Je kunt erin graven en allerlei laagjes ontdekken. Hartstikke leuk en spannend. In sommige laagjes is het goed uit te houden, in andere heel wat minder.

Maar de verwarring wordt groot als je de realiteit en waarheid van het ene laagje projecteert op de realiteit van het andere laagje. Als voorbeeld weer de lasagne. Stel je zit een paar laagjes diep ergens tussen de tomaten. Ergens in een bovenliggend laagje hoor je iemand roepen: ‘Help  me want het leven is zo vreselijk. Alles is kaas en ik hou niet van kaas’. Antwoord je dan terug: ‘Hoezo is het leven vreselijk? Alles is tomaat en tomaat is heerlijk’ ?

Ik moet hier aan denken als ik hoor zeggen dat alles liefde is, dat ook het geweld in zijn meest gruwelijke verschijning eigenlijk een daad van liefde is omdat er lessen zijn te leren van het geweld en omdat zielen hebben afgesproken elkaar die lessen aan te bieden hier op aarde.

In het laagje lasagne waarin wij hier zitten, is geweld echt geen liefde. Misschien bestaan er diepere laagjes waar geweld een andere betekenis heeft maar hier op aarde, in het laagje aardse modder waar wij in rondlopen, is geweld niet iets wat we maar moeten wegwuiven met het idee dat alles liefde is.

In zijn boek ‘The Dance of Wounded Souls’ schrijft Robert Burney dat het verdraaide en  vervormde perspectief dat we van het leven hebben ontwikkeld, voor een deel het resultaat is van proberen de waarheden van het ene niveau, toe te passen op de realiteit van een ander niveau.

Andersom werkt het natuurlijk ook zo: omdat in het laagje waarin we ons hier bevinden zoiets  als geweld bestaat, betekent dit nog niet dat er ook geweld is op de andere lagen. Of dat het universum of god of hoe je alles wat er is maar wilt noemen, een gestoord gewelddadig zootje is.

Lees ook:

Bewaard onder Boeken, Mening, spiritualiteit | 2 Comments

Tags: , , , ,

De invloed van een kleine groep

Geplaatst op 16 juni, 2009 

In het ‘Happinez‘ magazine nummer 4/2009 staat een interview met de Amerikaanse ingenieur en spiritueel coach Gregg Braden.

Gregg vertelt tijdens het interview over een experiment uit 1993 waarbij zo’n 4000 mensen bij elkaar kwamen in Washington D.C. om te mediteren.  Ze wilden onderzoeken of ze door te mediteren de criminaliteit in de stad konden terugbrengen. En wat bleek: in de acht weken dat het experiment duurde daalde de criminaliteit met 23%.

En nu komt het! Op de vraag hoeveel mensen nodig zijn om een meetbaar effect te hebben antwoordt Gregg: de wortel uit 1% van een samenleving. Hij geeft als voorbeeld de stad Amsterdam met zo’n 800.000 inwoners. De wortel uit 1% bedraagt dan 90 mensen! Als 90 mensen in Amsterdam in een coherente staat van vrede of liefde verkeren kan dit volgens Gregg een groot effect hebben op de hele samenleving.

De wortel uit 1%. Denk niet dat wat je doet een druppel op een gloeiende plaat is.

Bewaard onder Inspiratie | Reageer

Tags: , ,

Liefde en angst

Geplaatst op 16 mei, 2009 

Waar liefde is kan geen angst zijn. Je handelt uit liefde of uit angst. Liefde is angst laten varen.

Je kent ze vast wel, dit soort statements over liefde en angst. Het Internet en allerlei Self-Help boeken staan er vol mee. Liefde en angst worden vaak neergezet als tegenpolen: angst = ego = negatief, liefde = hogere Zelf = positief.

Het klinkt voor mij nogal zwart/wit. Het klinkt of  je handelt vanuit 100% angst en 0% liefde OF 100% liefde en 0% angst. Alsof daar tussenin een groot vacuüm bestaat.

Maar het vacuüm is niet leeg (onder andere Nassim Haramein – Unified Field Theory) en ook de ruimte tussen liefde en angst is niet leeg. Het is niet OF het ene OF het andere. Liefde en angst zijn met elkaar verbonden. Als bondgenoten, niet als vijanden.

Een batterij heeft een pluspool en een minpool om de elektriciteit te laten stromen. De pluspool en minpool van de batterij zijn verschillend en gelijkwaardig, de ene pool is niet beter of slechter dan de andere. Beide polen zijn nodig.

Naar analogie van de batterij heeft angst een functie om de liefde te laten stromen. Angst is als het ware de uitnodiging voor de liefde die zegt: ‘Liefde, kom gauw hier naar toe want hier ben ik, angst!’. Angst verdrijft de liefde niet. Angst verwelkomt de liefde, nodigt de liefde uit.

Angst bestrijden is net zo zinloos als de minpool van een batterij elimineren want dan is er geen stroom meer.

Liefde is geen angst laten varen. Liefde is angst accepteren zodat de liefde kan stromen.

Bewaard onder Mening, spiritualiteit | 3 Comments

Tags: , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →