Van masterplan naar masterverhaal

Geplaatst op 9 november, 2014 

Vorige week wat ik te gast bij de presentatie van een wel zeer bijzonder project: als blikken konden blozen

Medio september volgend jaar krijgt stichting B.O.C.K. (Broedplaats Oosterhoutse Cultuur en Kunst) de beschikking over het gebouw van zwembad de Blikken. En wat daar de komende tien jaar gaat gebeuren spreekt enorm tot mijn verbeelding. Niet op de laatste plaats omdat dit gebouw in de wijk Oosterheide staat, in mijn wijk.

Tijdens de presentatie ging het op een gegeven moment over projectplannen en over een commissie van aanbevelingen. Dan denk ik: dit is zo’n  bijzonder project met zulke bijzonder mensen in een tijd waarin alles aan het veranderen is, laten we dit project dan ook gebruiken om nieuwe manieren van samenwerken te ontdekken en te ontwikkelen. De maatschappij schreeuwt erom. En tegelijkertijd begrijp ik dat zoiets met een op zekerheid ingestelde partner als de gemeente Oosterhout een lastig verhaal wordt.

Een paar dagen na de presentatie zag ik dit:

It turns out that if your ideas are ridicuously big, it is easier to get people to get along with this

If you go somewhere and you spend time there, you can let the project grow ogranically. 

Work without a masterplan…

Geen masterplannen meer maar een kort en bondig, liefst groots, masterverhaal. En dat doet met name een enorm beroep op het vertrouwen van de gemeente Oosterhout die de moed heeft het gebouw van zwembad de Blikken toe te vertrouwen aan kunstenaars. En dan is het maar een kleine stap ook de moed te hebben erop te vertrouwen dat er binnen tien jaar tijd iets prachtigs tot stand komt met dat gebouw zonder masterplan. Juist zonder masterplan.

Dus begin je project met een BBQ…  De bubbels waarmee het project van stichting B.O.C.K. van start ging waren trouwens ook een goed begin.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , , ,

Praten en niks doen

Geplaatst op 24 oktober, 2014 

Er is nog wel het een en ander mis in de wijk, dingen die echt beter en leuker kunnen, laten we erover praten.

En dan praten we erover. Over wat er mis is en hoe het anders kan. En dan zijn we klaar met praten en gaan we naar huis. Zijn we erg betrokken geweest bij ons eigen wijkje en daarom weten we zo goed wat er mis is en hoe het anders kan. We zien het met arendsogen, weten het met miljarden hersencellen en bespreken het met duizenden woorden.

De volgende dag is alles zoals het gisteren was en volgende week ook en volgende maand ook en volgend jaar ook.

Maar met arendsogen blijven we alles volgen en met miljarden hersencellen alles verbeteren en met steeds meer woorden alles bespreken, tot we er zo moe van worden dat we alle redenen van de wereld hebben ons belangrijkste gereedschap niet te gebruiken.

Goed weekend allemaal.

Bewaard onder Mening | 1 Comment

Tags:

Dit was het DEEL & Ulrum avontuur

Geplaatst op 14 oktober, 2014 

Alweer twee weken gelezen waren Edwin Mijnsbergen en ik een weekje te gast in Ulrum. Ulrum, waar ligt Ulrum? In de buurt van de Waddenzee op tijd remmen anders rijd je erin….

We waren daar voor het project DEEL & Ulrum  om bij te dragen aan, en mee te kijken met, het toekomstbestendig maken een dorp dat kampt met de gevolgen van krimp. Op de website staat een prachtige definitie: ”een toekomstbestendig dorp is een dorp dat is afgestemd op de behoeften van de bewoners”.

We blogden op het DEEL & Ulrum blog volgende stukjes (in chronologische volgorde):

Even voorstellen: Peter de Kock
Even voorstellen: Edwin Mijnsbergen
Leegte vult zich vanzelf
“Laten we hopen dat er een supermarkt is”
Lokaal, regionaal of…?
Een plek om nog jaren te blijven volgen
Ulrum leren kennen door het de rug toe te keren
De Ulrum verhalenwals
Pand Luth: lekker retro
Deel & Ulrum in tweets

Content marketing voor Ulrum, jazeker!

Mogelijk dat het hiermee nog niet helemaal klaar is. Zo zit ik bijvoorbeeld te denken aan een blogje wat de wijk Oosterheide kan leren van Ulrum. Nou, in ieder geval dit:

…dat als voorzieningen beginnen te verdwijnen, het een sneeuwbal effect wordt. En dat je dan serieus kans loopt elkaar na 10, 20 of 30 jaar aan te kijken om tot de conclusie te komen: WTF, nu zijn alle voorzieningen weg, en een hoop van de mensen ook.  Koester de voorzieningen in je wijk en koester de mensen met wie je samenwoont.  Eigenlijk dit: hou van je wijk.

Bedankt voor dit inzicht Ulrum en bedankt ook Edwin voor jouw uitnodiging mee naar Ulrum te gaan.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , ,

Meehelpen omdat je het leuk vindt

Geplaatst op 8 oktober, 2014 

Een paar weken geleden was ik in de buurtmoestuin bij Kindcentrum de Ontdekking bezig met het omspitten van onkruid. Dat was hard nodig om ervoor te zorgen dat als mensen de onlangs geplaatste AED nodig hebben, ze zich niet eerst een weg hoeven te banen door het onkruid.

Een voorbijgangster vroeg me nog wie er eigenlijk voor die buurtmoestuin zorgt. Daar hoef ik nooit lang over na te denken: wie zich ertoe geroepen voelt en wie er zin in heeft.

Want, zo blogde ik eerder, de buurtmoestuin gaat over de samenleving van de toekomst, een samenleving waar niemand ‘de baas’ is en waar mensen vanuit vrijheid bijdragen wat ze willen, hoe ze het willen en wanneer ze het willen. Handelen vanuit eigen behoeften in plaats van dat iemand zegt wie wat wanneer moet doen.

Leuk bedacht toch? Maar werkt het ook? Met de buurtmoestuin wil het met deze filosofie op dit moment niet zo erg vlotten. En toch geloof ik wel in deze filosofie.

Op het schoolplein van Kindcentrum de Ontdekking heb ik ook twee keer zand geveegd, gewoon lekker authentiek met een bezem. En wie komen er dan helpen, zonder dat het ze wordt gevraagd of wordt opgedragen? Kinderen! Ze hadden hun pauze kunnen besteden aan lekker buiten spelen maar een flink aantal wilde dolgraag meehelpen met vegen. En dat deden ze vol overgave, gewoon omdat ze het leuk vinden.

Ik herhaal: en toch geloof ik wel in deze filosofie.

Meer over de buurtmoestuin lees je op de wijkblog Oosterheide

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , , ,

Zelf een bibliotheek beginnen

Geplaatst op 26 september, 2014 

Er komt een kamer vrij in je huis, bijvoorbeeld omdat je kinderen gaan studeren en op kamers gaan wonen maar de reden doet er eigenlijk niet toe. Dus ineens komt er een kamer vrij en dan?

Weet je wat? Je begint er gewoon een bibliotheek! Een echte bibliotheek met heel veel mooie boeken die je gratis kunt lenen zonder dat je lid hoeft te worden, met een gezellige tafel waar je kunt zitten en lezen, waar je ook heerlijke espresso kunt drinken en waar je met de eigenaresse over boeken kunt praten en meer van die dingen waar je blij van wordt.

Zo’n bibliotheek bestaat, hier in Oosterhout aan de Rulstraat nummer 42: Serendipity boekuitleen.

Vanmiddag was ik er samen met Fabiola en Günter die helemaal uit Middelburg waren gekomen voor het verhaal over de buurtmoestuin en voor de mooiste boekenplekken van Oosterhout.

Over Serendipity had ik via Twitter al gehoord en stond al een tijdje op mijn verlanglijstje om er eens te gaan kijken. Dat werd vanmiddag. Middenin een woonstraat, in je eigen huis, een echte bibliotheek. En wat voor eentje! Een plek die iedereen wel zou willen in zijn/haar straat.

Buiten staat een ‘Free Little Library‘, een schattig klein kastje waar iedereen een boek uit kan halen en een ander boek in kan stoppen. Een schattig klein kastje, dat is het ook, maar ook een symbool van de vernieuwing die door de stad trekt. Oosterhout is  zich aan het vernieuwen en wel van onderop, door initiatieven zoals Serendipity. Voor wie het wil zien ontstaat er een nieuw ragfijn weefsel door de stad dat alles doet veranderen.

Serendipity 3

 

Serendipty 1

 

Serendipity 4

 

Serendipity 2

 

Serendipty 5

Bewaard onder Boeken, Fotobloggen, Mening | 10 Comments

Tags: , , , ,

Wat die hoogspanningsleidingen weerspiegelen

Geplaatst op 9 september, 2014 

Hoogspanningsleidingen, waar staan die voor, wat spiegelen ze ons terug? Om eens drie dingen te noemen:

Want laat dat nou precies zijn wat diezelfde hoogspanningsleidingen hier in de wijk teweeg brengen:

Natuurlijk is er verzet tegen de plannen om die hoogspanningsleidingen rakelings langs de wijk te laten lopen en zijn de hoogspanningsleidingen de ‘vijand’ die bestreden moet worden’. Maar nu die leidingen er nog niet zijn, is het ook een ‘vriend’ die ons helpt aan verbinding, energie en voeding. Een mooie symboliek die hoogspanningsleidingen.

Zou het dan ook zo werken dat als we ons maar genoeg focussen op verbinding, energie en voeding in de wijk, die hoogspanningsleidingen hun rol hebben gespeeld en ze niet meer nodig zijn? We zullen het zien. Op dit moment gonst het van de verbindingen en knettert het van de energie en voeding in de wijk.

Lees hierover ook: ‘Het beste wat jullie kan overkomen‘

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags: , , ,

Het beste wat jullie kan overkomen

Geplaatst op 7 september, 2014 

Een paar maanden geleden was ik op het stadhuis voor een bijeenkomst ’12 jaar Succesvol Buurtpreventie’ in Oosterhout.

Na afloop kwam ik in gesprek met een aantal dames uit de wijk Dommelbergen. Ze beklaagden zich erover dat ze in hun wijk maar geen mensen meekregen om mee te doen met activiteiten in de wijk.

Het beste wat jullie kan overkomen is dat er midden in jullie wijk een chemische fabriek wordt gebouwd. Moet je eens zien hoe snel mensen mee gaan doen.

Dat is wat ik zei, voor de grap. Ze konden er wel om lachen.

Maar het kan wreed lopen want in onze wijk Oosterheide staat zoiets dergelijks te gebeuren. Geen chemische fabriek maar wel 380kV hoogspanningsleidingen rakelings langs de wijk, langs woningen en scholen en dwars door natuurgebieden.

Heel de wijk in beroering natuurlijk.

Niks is 100% goed of 100% slecht. Of die hoogspanningsleidingen er daadwerkelijk komen weet ik niet maar het ziet er op dit moment wel naar uit. Maar dit is wat de plannen ook teweeg brengen: dat mensen uit de wijk in actie komen, spontaan een petitie starten, een Facebook community beginnen, een flyer ontwerpen en die verspreiden. Mensen zijn op zoek naar wegen en manieren om voor hun wijk te zorgen. De gemeente is daar ook naar op zoek en kan niet anders dan die zoektocht samen met de bewoners ondernemen. Ja, we gaan samenwerken.

De wijk is in beweging met hopelijk als uitkomst dat het traject voor de hoogspanningsleidingen wordt herzien. Maar ook met deze uitkomst: dat de wijk weer een flinke stappen heeft gezet om die samenleving te worden die we allemaal graag willen, waarin we allemaal samen zorg dragen voor onze wijk. En dat we allemaal zeggen: dit is onze wijk, als je dat maar weet.

Je kunt ons steunen door deze petitie te ondertekenen:
http://www.petities24.com/geen_hoogspanningsmasten_door_oosterhout

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Leef groots en doe iets kleins

Geplaatst op 3 augustus, 2014 

Ik snap het niet, dat kleine stapjes zo betekenisloos worden gemaakt. Alsof alleen het grote telt.

Maar grote stappen bestaan niet. Elke grote stap is een aaneenschakeling van een heleboel kleine stapjes. Waarom zou je dan nog langer kleine stapjes kleineren als je weet dat ze deel uitmaken van iets groots?

Maar ik snap het toch wel een beetje. Want iedereen is in staat iets kleins te doen. Iedereen, niemand uitgezonderd. Dat betekent dat we allemaal in staat zijn dag in, dag uit, bij te dragen aan iets groots. En mijn god, was is dat beangstigend zeg om met iets groots bezig te zijn, iets dat zo groot is dat we het niet eens kennen en waar we toch aan meewerken.  Hoe komen we dan onder die angst uit? Simpel: door het kleine te kleineren en betekenisloos te maken want dan hoeven we lekker niks te doen. We hebben dan een goed excuus bedacht.

Zo las ik in de discussies over het per ongeluk maaien van het door vrijwilligers aangelegde bijenveld dat een veld meer of minder voor de bijen niet uitmaakt.

Diezelfde vrijwilligers hebben toch echt 120 uur vrijwilligerswerk in dat veld geïnvesteerd vanuit de overtuiging dat hun bijdrage, hoe klein ook, wel degelijk uitmaakt. En gelijk hebben ze want dat geploeter in dat veld en het zaaien van de zaadjes is nu, mede dankzij het per ongeluk maaien, hard op weg de relatie met de gemeente te veranderen. Eigenaarschap over eigen wijk is nu voelbaar geworden door het verlies van iets moois en mensen laten zich horen.  Het verandert alles.

Elk bijenveldje, elke bloem, kan helpen het verschil te maken. Een flesje zwerfafval opruimen helpt ook het verschil te maken, een bemoedigend woord voor iemand die het even moeilijk heeft ook.

Verandering is een aaneenschakeling van kleine stapjes. Er heeft nog nooit iets groots plaatsgevonden zonder dat daar een heleboel kleine stapjes aan vooraf gingen.

En dan nog even iets anders: door kleine stapjes te zetten blijf je ook nog eens onder de radar van het reptielenbrein.

Lees ook:

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →