Wat kan man zijn toch confronterend zijn

Geplaatst op 11 februari, 2011 

In zijn boek ‘Codependence – De Dans van Gewonde Zielen’ schrijft Robert Burney:

‘Als kind leerde ik van het rolmodel van mijn vader dat boosheid de enige emotionele reactie was die een man voelde. Van mijn moeder wiens definitie van liefde inhield dat je niet boos kunt zijn op iemand waar je van houdt, leerde ik dat het niet OK was om boos te zijn op iemand waar ik van hield. Er bleef voor mij weinig toestemming over om te voelen. Dat betekende niet dat ik geen gevoelens had – het betekende dat ik in oorlog was met mijn eigen gevoelens, dat ik niet eerlijk met mezelf kon zijn dat ik ze had. Zolang ik niet emotioneel eerlijk kon zijn met mezelf was er geen manier om te weten wie ik was. Totdat ik begon om het verdriet en woede uit mijn kindertijd te erkennen, het verdriet, de pijn en de angst die ik heel mijn leven had ontkend, was ik niet in staat om eerlijk te zijn met mezelf en om te weten wie ik Werkelijk was.’

Ik dacht aan deze tekst toen ik het filmpje zag van Jackson Katz: Tough Guise: Violence, Media & the Crisis in Masculinity. Vooral het begin van dit filmpje is confronterend waarin jonge mannen vertellen welke kwaliteiten zij associëren met mannelijkheid.

‘Als het rolmodel van wat een man is een man niet toestaat om te huilen of om bang te zijn, als het rolmodel van wat een vrouw is een vrouw niet toestaat om boos of agressief te zijn, dan is dat emotionele oneerlijkheid. Als de standaards van een maatschappij het volledige bereik van het emotionele spectrum ontkennen en bepaalde emoties als negatief labelen, dan is dat niet alleen emotioneel oneerlijk, het creëert emotionele ziekte.’

Robert Burney in ‘Codependence – De Dans van Gewonde Zielen’

Er is emotioneel werk aan de winkel mannen…..en vrouwen. Zodat we ontdekken wie we zijn.

Het volledige boek ‘Codependence – De Dans van Gewonde Zielen‘ kun je gratis downloaden.

Lees ook: Wat kan man zijn toch mooi zijn

Bewaard onder Boeken, Citaten, Codependency | Reageer

Tags: , , , , ,

Tien vragen over de dans van gewonde zielen

Geplaatst op 3 februari, 2011 

Sinds een paar weken geef ik het gratis e-book ‘Codependence – De Dans van Gewonde Zielen‘ uit.  Tijd voor een interview met de vertaler en online uitgever van dit boek: Peter de Kock 🙂

Wat betekent dit boek voor jou? Het was het eerste spirituele boek dat ik ooit las en het begin van een heel ander leven, van leren van mezelf te houden.

Waarom heb je het boek vertaald? Omdat er in het Nederlands zo weinig wordt gepubliceerd over codependency.

Waarom geef je het boek gratis weg? Ik ben ermee bij twee uitgeverijen geweest waarvan ik zeker wist dat ze het wilden uitgeven en dat uiteindelijk niet deden. Mijn intuïtie zei toen: geef het zelf uit, online en gratis. En dat heb ik gedaan.

Wat trekt jou op dit moment nog aan in het boek? Tijdens het vertalen heb ik het vaak gelezen en telkens als ik het las, raakte het me weer opnieuw, raakte het op andere en diepere plekken. Er zijn maar weinig boeken die dit hebben. ‘De Alchemist’  van Paulo Coelho, heeft dit ook.

Wie moeten dit boek lezen? Niemand moet. De mensen die dit boek nodig hebben, zullen het op het juiste moment vinden. Of het boek vindt hen. Zo heeft het boek mij ook gevonden. Het moment is belangrijk, had ik het boek één jaar eerder ontdekt, dan was het niet bij me geland.

Wat is je mooiste herinnering aan jouw werk aan het boek? Dat toen ik besloot het boek online gratis uit te geven, ik binnen no time daarover een akkoord had met de schrijver, Robert Burney, en hulp kreeg van Huub Koch die het grafisch ontwerp heeft gemaakt. Dat gaf me vertrouwen in mijn intuïtieve beslissing het op deze manier te doen.

Als mensen je vragen wat codependency is, wat zeg je dan? Dat ligt er aan hoeveel tijd ik heb. Codependency is een vreselijk veelzijdig verschijnsel dat zich op meervoudige niveaus manifesteert. Mijn kortst mogelijke antwoord zou zijn: codependency is in oorlog zijn met jezelf.

Hoe overwin je codependency? Je overwint het niet in de zin van dat je de strijd ertegen kunt winnen. Heling begint meestal met te erkennen dat je er juist machteloos over bent en dat het je hele leven verkloot.

Heb je verder nog plannen met het boek? Met het boek niet, dat vindt z’n weg wel. Ik ga me meer richten op andere manieren om behulpzaam te zijn bij bewustwording over codependency en bij het ondersteunen van mensen bij het proces van heling.

Heb je nog een slotopmerking? Dat ik dankbaar ben voor Robert Burney, dat hij dit boek schreef, en in het bijzonder voor de laatste zin uit zijn boek: Je bent Liefdevol. Je bent Geliefd. Je bent LIEFDE.

Bewaard onder Boeken, Codependency, Persoonlijk | 15 Comments

Tags: , , ,

Het einde van het industriële tijdperk

Geplaatst op 2 juli, 2010 

Dankzij een tip van Michael Minneboo kreeg ik het eergisteren even heel erg warm van een video van Douglas Rushkoff.

Ik kan de video kort samenvatten met Douglas Rushkoff’s woorden:

This isn’t just a crisis, this is actually an opportunity. This is probably the first moment in the last couple of hundred years we have had to rebuild our society and our economy on principles that serve humanity instead of killing life.

Als je redenen nodig hebt om blij te zijn met het einde van het industriële tijdperk en met alle crisissen die dat met zich meebrengt, dan is de volgende video echt een aanrader.

Als je nog meer redenen nodig hebt om blij te zijn, lees dan zijn boek Life Inc.  – How The World Became A Corporation And How To Take It Back

Bewaard onder Actualiteit, Boeken | 8 Comments

Tags: , , ,

Empathie in de oorlog

Geplaatst op 18 juni, 2010 

Empathie en oorlog lijken zo op het eerste gezicht twee woorden die niets maar dan ook helemaal niets met elkaar te maken  hebben. Nu ik het boek ‘The age of empathy’ van Frans de Waal heb uitgelezen, denk ik daar anders over.

Als voorbeeld van hoe diep empathie in ons wezen ligt opgesloten, schrijft hij dat de meerderheid van de soldaten, hoewel ze goed bewapend zijn, nooit doden. Tijdens de tweede wereldoorlog schoot er van elke vijf Amerikaanse soldaten maar eentje daadwerkelijk op de vijand.

Nooit geweten dat zelfs tijdens de grootste menselijke waanzin aller tijden (oorlog) empathie zo’n wezenlijke rol speelt.

Lees ook: De empatische beschaving

Bewaard onder Boeken | 2 Comments

Tags: ,

De essentie van een onderneming

Geplaatst op 7 juni, 2010 

Connect!

Ik las net een stukje in het boek ‘Connect!’ van Menno Lanting over de belangrijkste kenmerken van wat hij noemt de Connected!organisatie. Onder het kopje ‘Authenticiteit’ schrijft hij:

Merken, organisaties en werkgevers moeten weer ‘mens’ worden. Eigenlijk is dat een passende definitie van authenticiteit: menselijk zijn.

Connect! is een zeer helder en inspirerend geschreven boek over de ontwikkelingen op het gebied van sociale netwerken en de gevolgen daarvan voor organisaties, bedrijven en individuen. Het boek is de geschreven getuigenis van veranderingen die overal om ons heen plaatsvinden.

Borrelen

Toen ik dat stukje las over het weer ‘mens’ worden, dacht ik terug aan een super geslaagde borrel afgelopen vrijdag samen met een groot aantal ex-collega’s. De formule van deze borrel is heel eenvoudig: iemand bedenkt een plaats en tijdstip en nodigt een aantal ex-collega’s uit die hij/zij graag weer eens wil zien en spreken. Iedereen die uitgenodigd wordt mag op zijn/haar beurt weer andere ex-collega’s uitnodigen die hij/zij graag weer wil ontmoeten. Zo ontstaat een informele kettingreactie met aan het eind ervan een borrel waarvan niemand van tevoren weet wie er allemaal komen.

Sommige deelnemers hadden maar korte tijd voor het bedrijf gewerkt (anderhalf jaar) en anderen juist heel lang (veertig jaar). De één had het bedrijf nog maar kort geleden verlaten en de ander deed dat vijfentwintig jaar geleden. Sommigen vertrokken vanwege pensioen of een andere baan en anderen hadden liefst nog wat langer willen blijven maar waren vanwege reorganisaties ontslagen. Het leeftijdsverschil tussen de jongste en oudste deelnemer was meer dan vijftig jaar.

Samen met twee anderen startte ik een paar maanden geleden met veel plezier de kettingreactie voor deze borrel  en afgelopen vrijdag heb ik met nog meer plezier genoten van het samen zijn met zoveel bijzondere mensen.

Menselijkheid

Wat al die mensen gemeenschappelijk hadden, is dat ze voor kortere of langere tijd voor hetzelfde bedrijf hebben gewerkt. Maar wat deze mensen samenbracht en met elkaar verbond, was niet het bedrijf. Mensen kwamen niet samen vanwege financiële cijfers, bedrijfsstrategieën, marketing plannen, of productontwikkelingen. Deze onderwerpen, die de dagelijkse gang van zaken binnen een bedrijf overheersen, waren niet de verbindende factor om samen te komen. Geen van deze onderwerpen vormde ook maar 10 seconden het gespreksonderwerp.

Wat deze mensen samen bracht en met elkaar verbond, was hun mens-zijn. De formele kanten van een bedrijf of organisatie zoals de cijfers, strategieën, plannen, regels en procedures zijn het bekende zichtbare topje van de ijsberg, het stukje dat steeds in de schijnwerpers staat.  Maar het grootste deel van de ijsberg, het onzichtbare deel onder water, is de menselijkheid. Hoewel deze menselijke kant niet zo veel en vaak in de schijnwerpers staat, is het wel de essentie van het bedrijf of organisatie.

Het weer mens worden van bedrijven en organisaties klinkt daarom paradoxaal. De mensen zijn namelijk altijd al de essentie van bedrijven en organisaties geweest dus hoezo dan weer mens worden?

Ik denk dat het mens worden betekent dat het onzichtbare deel van de ijsberg zichtbaar gemaakt wordt. Zoals op zo’n borrel. Verandering betekent soms dat wat er altijd al was, zichtbaar maken. Want ere wie ere toekomt: de mens.

Bewaard onder Boeken, Ondernemen, Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , ,

De empatische beschaving

Geplaatst op 3 juni, 2010 

Ik heb het boek ‘The age of empathy’ van Frans de Waal voor ongeveer 3/4 gelezen en ben onder de indruk van zijn betoog (en talloze voorbeelden) over hoe diepgaand het vermogen tot empathie aanwezig is in ons lichaam en geest. Sociaal gedrag, zo stelt hij, is veel belangrijker dan het zo vaak aangehaalde en geroemde recht van de sterkste.

Ik vind dit zeer interessant te lezen in een tijd, zo net voor de verkiezingen, waar politici het debat en de verkiezingen tot een strijd maken om hun eigen punten er doorheen te drukken en proberen zich het recht van de sterkste toe te eigenen. Of deze manier van politiek bedrijven ons uiteindelijk verder gaat helpen is maar de vraag.

Wat ons wel verder helpt is de vorming van een empatische beschaving, gefundeerd op verbinding en sociaal gedrag in plaats van op concurrentie en strijd. Wat het boek van Frans de Waal meer dan duidelijk maakt, is dat dit geen utopie is maar dat de bouwstenen hiervoor al in ruime mate aanwezig zijn. Die bouwstenen dat zijn wij, de mensen. Wij zijn empatische wezens.

Een prachtige video die dit in tien minuten illustreert, is de volgende (goed opletten want het tempo ligt hoog):

Credits: ik vond deze video op de blog van Joe Brummer

Bewaard onder Actualiteit, Boeken, Mening | 9 Comments

Tags: ,

Het volgende boek: Succeskompas

Geplaatst op 4 mei, 2010 

Het volgende boek dat klaar ligt om te lezen is eigenlijk meteen al een goede bekende: Succeskompas van Theo Buijsrogge.

Het is geen toeval dat ik Succeskompas voor me heb liggen, net nu ik Linchpin uit heb van Seth Godin. Daar waar Seth Godin schrijft dat een Linchpin iemand is die zelf zijn eigen kaart maakt en zijn eigen route uitstippelt om een artiest te zijn, een kunstenaar, om emotioneel werk te doen, om geschenken en kunst te geven en om een verschil te maken in deze wereld, schrijft Theo Buijsrogge in Succeskompas over richting geven aan je leven en werk, over leven en werken vanuit je essentie.

Succeskompas geeft je geen kant en klare routekaart in handen maar wel een overvloed aan gereedschappen en hulpmiddelen om er zelf eentje te ontwikkelen: een routekaart om te leven en werken vanuit je essentie. En als je leeft en werkt vanuit je essentie ben je naar mijn idee ook een Linchpin en leef je, zoals Paulo Coelho het in zijn boek ‘De Alchemist’ noemt, je persoonlijke legende. En zo vallen een aantal van mijn favoriete boeken samen.

Theo Buijsrogge heeft bij het schrijven van Succekompas  een enorme hoeveelheid kennis, inzichten, theorieën en methodieken op het gebied van spiritualiteit bij elkaar gebracht en daar als het ware de essentie van de essentie uit geperst om je van daaruit te helpen bij het opstellen van je persoonlijke Succeskompas of het Succeskompas van je organisatie.

Om je een indruk te geven van de hoeveelheid aan onderwerpen hier enkele voorbeelden: de essentie van het universum en de mens, leven vanuit je essentie, meditatie, yoga, affirmaties, visualisaties, geweldloze communicatie, The Work van Byron Katie, synchroniciteit, spiegelen, Spiral Dynamics en het Michaelsysteem. Met aan het slot natuurlijk het ontwikkelen van het Succeskompas.

Ik heb Theo Buijsrogge leren kennen via het Spiritueel OndernemersNetwerk waar Theo de oprichter van is. Vorig jaar hebben we flink wat uurtjes samen gewerkt aan het doornemen van zijn manuscript, het discussiëren over de verschillende onderwerpen en het polijsten van de tekst. Ik kende het boek tot voor kort alleen als Word-document en om het dan ineens in boekvorm in handen te hebben is een mooie ervaring.

Het is namelijk ook een mooi boek geworden. Wat dat betreft wil ik graag uitgeverij Quist erkenning geven. De uitgeverij wereld is onder invloed van het Internet behoorlijk aan het veranderen. Maar waar een uitgeverij echt puntgaaf werk levert, en waar ik als boekenlezer graag voor betaal, is het transformeren van een manuscript tot een mooi vormgegeven en opgemaakt boek.

Theo Buijsrogge geeft ook lezingen en workshops over het Succeskompas. Wil je daar meer over weten, check dan de website www.succeskompas.nl

Bewaard onder Boeken, spiritualiteit | 3 Comments

Tags: , , ,

Boek uit

Geplaatst op 3 mei, 2010 

Het boek is uit. Ik heb het over ‘Linchpin’ van Seth Godin, een boek dat ik wil toevoegen aan mijn lijstje boeken die mijn denken veranderden.

Het laat ook wel een soort van leegte achter nu het boek uit is. Op het tafeltje naast de bank waar Linchpin altijd op me lag te wachten, ligt alweer een ander boek klaar. Maar voordat ik daarmee  begin eerst nog een paar woorden over Linchpin want Seth Godin’s boodschap is te groot en te belangrijk om er verder niets meer mee te doen.

Het is trouwens onmogelijk om er niets mee te doen want ik ben het reptielenbrein gaan herkennen, ik zie het regelmatig in actie bij mezelf en anderen. En wat dat op termijn aan verandering brengt, daarnaar ben ik enorm nieuwsgierig want vanuit de kwantumfysica is bekend dat alleen al het observeren van iets een verandering teweeg brengt in datgene dat geobserveerd wordt. Dus laat ik daar maar mee beginnen: het observeren van het reptielenbrein.

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →