Empathie in de oorlog

Geplaatst op 18 June, 2010 

Empathie en oorlog lijken zo op het eerste gezicht twee woorden die niets maar dan ook helemaal niets met elkaar te maken  hebben. Nu ik het boek ‘The age of empathy‘ van Frans de Waal heb uitgelezen, denk ik daar anders over.

Als voorbeeld van hoe diep empathie in ons wezen ligt opgesloten, schrijft hij dat de meerderheid van de soldaten, hoewel ze goed bewapend zijn, nooit doden. Tijdens de tweede wereldoorlog schoot er van elke vijf Amerikaanse soldaten maar eentje daadwerkelijk op de vijand.

Nooit geweten dat zelfs tijdens de grootste menselijke waanzin aller tijden (oorlog) empathie zo’n wezenlijke rol speelt.

Lees ook: De empatische beschaving

Bewaard onder Boeken

Tags: ,

Reacties

2 Reacties to “Empathie in de oorlog”

  1. Jooper on June 20th, 2010 16:43

    In mijn ogen is het ook iets heel onwezenlijks, iemand in de ogen kijken en toch de trekker van je geweer overhalen. Wat ik me ook regelmatig heb afgevraagd hoe de piloten die de bom op Hiroshima hebben gedropt zich de rest van hun leven gevoeld hebben. Dan kan je toch gewoon niet verder?

  2. Peter de Kock on June 20th, 2010 19:59

    Klopt Jooper, alleen blijkt dat er maar heel weinig soldaten zijn die dat doen, de meesten schieten niet op andere mensen.

Laat je reactie achter!