Zou je willen ruilen met iemand die constant in balans leeft?

Geplaatst op 13 januari, 2012 

Tijdens het schrijven van haar boek ‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan’, stelde Karin Ramaker de meeschrijvers de volgende vraag:

Hoe ga je om met pieken en dalen en zou je willen ruilen met iemand die constant in balans leeft?

Het volgende was mijn antwoord.

Ik kom uit een technische hoek dus ik haak in met natuurkunde. Energie plant zich voort via golfachtige bewegingen. Het is de scheiding tussen de top van de golf en het dal ervan, die de beweging mogelijk maakt. Zonder toppen en dalen kan de golf, de energie, zich niet voortbewegen.

Naar mijn idee geldt dat ook voor ons mensen (wij zijn ook energie) en hebben we de pieken en de dalen nodig om vooruit te komen. Dus hoe ga ik ermee om? Ik doe mijn best te genieten van de toppen en te leren van de dalen. Het bijhouden van een dagboek is daarbij zeer behulpzaam omdat me dat vertrouwen geeft in het proces. Ik weet dat na een top een dal komt en ik weet dat na een dal een top komt. Ik hoef er alleen maar voor in mijn dagboek te bladeren.

Constante balans betekent voor mij niet dat er geen pieken en dalen meer zijn. Balans betekent voor mij in balans zijn met de golfbeweging, meesurfen met de golven ipv ertegen vechten. Dus ja, die soort balans wil ik wel.

Bovenstaande bijdrage staat overigens niet in het boek (of ik heb er compleet overheen gelezen). Wat je hier leest is dus een echt opkrabbel-collector’s-item 🙂

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | 9 Comments

Tags: , , ,

Intuïtie

Geplaatst op 26 december, 2011 

Misschien is de intuïtie wel het risico dat je neemt om te kunnen verrassen.

Gijs Hoofs in het door Karin Ramaker geschreven boek ‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan’

Bewaard onder Boeken, Citaten | Reageer

Tags: , ,

In de stilte hoor je alles

Geplaatst op 23 december, 2011 

Eergisteren was in Zenne in Rotterdam de boekpresentatie van ‘In de stilte hoor je alles‘ van Piek Stor en Petra Maartense.  Een prachtig boek vol wijsheid, eigenheid en humor die de dieren via Piek Stor met ons delen. In het volgende interview vertelt Petra over communiceren met dieren:

Als voorbeeld van die dierenwijsheid mochten we tijdens de boekpresentatie allemaal een briefje trekken met daarop een boodschap. Ik trok er eentje van Orka Morgan:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Dat wordt een blogpost’ riep ik Petra.  Niet geheel toevallig dat ik juist deze boodschap trok.  Al een tijdje voel ik me alsof ik in een spagaat zit met aan de ene kant de wens in actie te komen en aan de andere kant de wens los te laten en erop te vertrouwen dat zonder mijn bemoeienis de dingen misschien wel veel beter aflopen dan met mijn bemoeienis. En dan zegt Morgan: ‘Actie is verharding’. Ik denk dat Morgan daar wel een punt heeft.

Ik heb één extra exemplaar van ‘In de stilte hoor je alles’ klaar liggen voor wie die dit boek graag wil hebben. Ben jij dat? Reageer dan via een comment op deze blogpost. De eerste die reageert krijgt het boek gratis thuisgestuurd.

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | 11 Comments

Tags: , ,

Weg met de experts, leve de ervaringsdeskundigen

Geplaatst op 22 december, 2011 

In Amerika kun je er de stoepen mee betegelen: zelfhulpboeken. De expert die je vertelt welke stappen je moet zetten om je leven weer op de rit te krijgen en om  altijd gelukkig te zijn (ik zie dan altijd een soort van Dr. Phil voor me die me zegt ’this is what you need to do……’).

Vergeet deze experts en vergeet deze zelfhulpboeken. Het boek ‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan’ van Karin Ramaker, is geschreven vanuit het perspectief dat het heel normaal en menselijk is om op je bek te gaan, dat het heel normaal en menselijk is om het eens even niet te zien zitten. Het is niet geschreven vanuit hoog-uit-de-toren-expertise maar vanuit met-beide-poten-in-de-blubber-ervaring. En dat maakt dat Opkrabbelen ontzettend prettig leest. In haar boek stelt Karin zichzelf kwetsbaar op, kun je helemaal meegaan in haar ervaringen met op je bek gaan en kun je je eigen ervaringen daarmee gemakkelijker accepteren.

Je krijgt er zelfs zin in om, zoals Karin schrijft, niet meer te lullen maar te poetsen. Aan de slag, stapjes zetten. Niet morgen maar nu. Haar boek biedt inspirerende uitnodigingen om ’te gaan poetsen’. Door in haar boek creatieve koppelingen te verwerken met het Internet, biedt haar boek toegang tot een wereld van andere ‘opkrabbelaars’.

Laat je nooit meer door een expert vertellen wat je moet doen als je in de put zit of als je jezelf ongelooflijk hard bent tegengekomen. Word zelf een ervaringsdeskundige en krijg er plezier in zelf te ontdekken wat voor jou werkt en deel dat weer met anderen zodat er inspiratie en moed uit kunnen putten. Weg met de experts, leve de ervaringsdeskundigen.

Bewaard onder Boeken | 8 Comments

Tags: , ,

Opkrabbelmuziek (2)

Geplaatst op 16 december, 2011 

Muziek kan wel eens net dat vonkje brengen dat nodig is om jezelf weer een stukje verder uit de shit te werken, om jezelf net als Baron von Münchhausen bij de lusjes aan je schoenen of laarzen vast te pakken en jezelf letterlijk omhoog te trekken. Opkrabbelen is best zwaar werk en men neme dus pittige opkrabbelmuziek.

We’ ve all been sorry, we’ve all been hurt
But how we survive is what makes us who we are

Rise against – Survive

Karin Ramaker, schrijfster van het boek ‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan’, schreef hierover ook een blogpost: Waarom liedjes helpen bij het Opkrabbelen.

Lees ook: Opkrabbelmuziek

Bewaard onder Boeken, Muziek | Reageer

Tags: ,

Opkrabbelmuziek

Geplaatst op 5 december, 2011 

Met het verschijnen van Karin Ramaker’s boek ‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan’ denk ik ineens aan opkrabbelmuziek, muziek die tot steun is na het op je bek gaan, muziek die herinnert aan het opkrabbelen.

Dan denk ik aan The Sound: Winning

Het is een nummer met twee verschillende gezichten. Het eerste is dat van de tekst, een tekst over opkrabbelen. Het tweede is dat van de muziek, muziek die meer een sfeer neerzet van ‘When you’re on the bottom’ dan van ‘Crawl back to the top’.

Het is misschien juist daarom dat ik ‘Winning’ zo mooi vind. Niet allen brengt het herinneringen naar boven, ook maakt het weer helder dat als het opkrabbelen begint, het verdriet niet ineens voorbij is. Meestal begint het dan pas.

Bewaard onder Boeken, Muziek | 2 Comments

Tags: ,

Vier vragen aan een opkrabbelaar

Geplaatst op 2 december, 2011 

Het was ergens in februari dat ik via Twitter las dat Karin Ramaker op zoek was naar meeschrijvers voor haar boek ‘Opkrabbelen’.

Een maand of tien later is haar boek ‘Opkrabbelen nadat je op je bek bent gegaan‘ vandaag een feit.

In een aantal blogposts wil Karin alle meeschrijvers voorstellen. Gisteren was het aan mij om te antwoorden op:

  1. Wat zijn de eerste 3 woorden die in je opkomen die jezelf omschrijven?
  2. Wat bewoog je mee te doen met het boek Opkrabbelen en wat was je doel?
  3. Hoe omschrijf jij een valmoment?
  4. Heb je een goeie tip? (out of the blue?)

Een leuke uitdaging voor een doorgewinterde opkrabbelaar 🙂

Mijn antwoorden kun je lezen op Karin’s blog.

Lees ook:

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

Hou het eenvoudig

Geplaatst op 28 november, 2011 

Het leven is eigenlijk zo simpel als je het eenvoudig houdt.

Keep it simple, zo noemt Karen Casey het in haar boek ‘Codependence and the Power of Detachment’.  Aan de hand van de levensverhalen van mensen die zich afhankelijk hebben gemaakt van alcohol, drugs en andere mensen, beschrijft ze de kracht van ‘detachment’. Gesteund door de spirituele principes van de AA en Al Anon vinden deze mensen zichzelf terug .

To detach: jezelf losmaken. In woordenboeken kom je als vertaling ook tegen: afstandelijkheid, gereserveerdheid en koelheid. Daar heeft het naar mijn idee allemaal niets mee te maken. Waar detachment voor mij mee te maken heeft is: wat is van wie? Welke gevoelens, behoeften, gedachten, problemen, issues, verslavingen, overtuigingen, consequenties etc. zijn van jou en welke zijn van de ander?

Wat van een ander is, daar blijf je vanaf, daar laat je de ander eigen verantwoordelijkheid voor nemen, gesteund door de consequenties die hij/zij voorgeschoteld krijgt als gevolg van zijn/haar gedrag.  Wat van jezelf is, daar neem je zelf  verantwoordelijkheid voor.

De levensverhalen in het boek zijn heftig. Heftig in de zin van de problemen waar mensen mee worstelen als gevolg van hun verslavingen. Heftig ook in de zin van de enorme veranderingen die optreden door de principes van ‘detachment’ op een dagelijkse basis te oefenen.

Als je ervan uitgaat dat hoe een ander zijn/haar leven leeft, voor hem of haar werkt, dan hoef je er geen oordelen over te hebben, dan hoef je je er niet mee te bemoeien, dan hoef je het leven van de ander niet toe het jouwe te maken, dan hoef je je geen zorgen te maken. Wat overblijft is de ruimte en de vrede van het leven van je eigen leven.

Credits: ik kreeg het boek ‘Codependence and the Power of Detachment’ als cadeautje van Henny Bos die ook over Codependency schrijft.

Lees ook: Hou van jezelf van Petra Maartense

Bewaard onder Boeken, Codependency | 6 Comments

Tags: , , , , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →