Het boek ‘Aria’ van Nassim Assefi

Geplaatst op 10 december, 2008 

Onderstaande boekrecensie is geschreven voor de nieuwsbrief ‘In Gesprek‘ (november 2008) van Authenta, Centrum voor Authentieke en Geweldloze Communicatie: Aria van Nassim Assefi

Jasmine Talahi wordt op een dag getroffen door een tragische gebeurtenis. Haar vijfjarig dochtertje Aria is buiten aan het spelen als een 17-jarige studente haar aanrijdt. Aria overleeft het ongeluk niet.

Jasmine, arts en alleenstaande moeder, is geboren in Amerika uit Iraanse ouders. Haar ouders zijn teruggekeerd naar Iran maar zij hebben geen enkel contact meer met Jasmine. Haar ouders konden de ‘Amerikaanse levensstijl’ van Jasmine niet accepteren en keurden ook haar relatie met Justin af. Justin, de vader van Aria, overleed toen Jasmine zwanger was van Aria.

Jasmine laat alles en iedereen achter zich en gaat reizen in een poging het verlies van Aria te verwerken. Haar vrienden noemen het een vlucht en willen dat zij terugkomt naar Amerika. Zij hebben ook verdriet om het verlies van Aria en willen hierover samen met Jasmine rouwen.

Jasmine komt uiteindelijk in Tibet terecht waar zij in een klooster intrekt om te mediteren. Zij schrijft haar moeder dat zij naar Iran komt. Jasmine wil de verwijdering tussen haar en haar ouders (die dan tien jaar heeft geduurd) ongedaan maken.

Jasmine die altijd troost heeft gevonden in de eenzaamheid, wordt in Iran geconfronteerd met veel familie en veel aandacht. Zij ontdekt dat voor haar familie het verdriet bij het leven hoort en dat is zo anders dan zij in Amerika heeft ervaren. Zij is Aria dankbaar dat haar ongeluk haar terug naar Iran heeft gebracht.

Wat mij als kersverse vader bij de keel grijpt is het overlijden van Aria. Het lijkt mij het meest vreselijke verlies dat je als mens kunt meemaken: het verlies van jouw kind. Hoe ga je daarmee om, welke strategieën heb je als jouw wereld lijkt in te storten?

In het boek beleef ik twee thema’s:

Na het overlijden van Aria gaat Jasmine reizen vanuit haar behoefte aan ruimte. Jasmine komt letterlijk en figuurlijk in beweging waardoor er langzaam maar zeker ruimte voor haar ontstaat.

Wat mij intrigeert is dat die ruimte als zondanig niet bestaat, die ruimte is de voorwaarde die nodig is om de beweging verder te ondersteunen. Doordat Jasmine de ruimte schept door te gaan reizen biedt die ruimte openingen om anders tegen zaken aan te kijken zoals het contact met haar ouders. Zonder ruimte konden dit nieuwe inzicht er niet zijn. Zij komt hierdoor als het ware nog verder in beweging. De vervulling van de behoefte om te rouwen, bewegen en ruimte zijn nauw met elkaar verbonden en versterken elkaar. Uiteindelijk gebeurt hierdoor het ondenkbare, namelijk dat Jasmine naar Iran gaat om het contact met haar ouders te herstellen.

Het boek fungeert voor mij ook als een spiegel: het geweld in de ander laat het geweld in mijzelf zien. In het begin van het boek staat een passage waarin de moeder van Jasmine het gedrag van haar dochter afkeurt op een wijze die mij stevig deed oordelen: “Wat een ….. is die moeder zeg, die zou ik nooit meer willen zien!”. Daarmee deed ik dus precies hetzelfde als de moeder van Jasmine die haar dochter ook niet meer wilde zien. Een spiegel maar wel wat pijnlijk. Auw!

Bewaard onder Boeken | Reageer

Tags: , , ,

De boom en het bos

Geplaatst op 12 november, 2008 

The goal of this dance of Recovery is integration and balance.  That means celebrating being a tree while also glorying in being a part of the forest.  Recovery is a process of becoming conscious of our individual wholeness and our ONENESS with all.

Robert Burney, schrijver van het boek ‘Codependence: the dance of wounded souls’. Websites:

Bewaard onder Boeken, Citaten, Codependency, spiritualiteit | Reageer

Tags: ,

Hier krijg je geen spijt van

Geplaatst op 4 november, 2008 

In boekhandel Van Kemenade & Hollaers in Breda was 4 november een boekpresentatie van het nieuwe boek “Ik heb nergens spijt van, het leven van Dikke Dennis. Schrijver Mark Verver werd geïnterviewd door Peter Pim Windhorst en las voor uit zijn nieuwe boek.

“Bij Dikke Dennis krijg je niet de mooiste tattoo maar wel het mooiste verhaal” vertelde Mark. Wil je zelf kennis maken met de mooiste verhalen van Dikke Dennis? Plaats dan op deze blog een comment met één goede reden waarom jij het boek over Dikke Dennis wilt lezen en vermeld je e-mail adres. De eerste drie inzenders ontvangen gratis het boek “Ik heb nergens spijt van”.

Bewaard onder Boeken | 5 Comments

Tags:

Drie manieren om iets te doen

Geplaatst op 25 oktober, 2008 

“Er zijn drie manieren om iets te doen: de goede, de foute en je eigen manier”

Dennis Overweg (uit het boek “Ik heb nergens spijt van, het leven van Dikke Dennis”, geschreven door Mark Verver en uitgegeven bij Donker en Donker). Zie ook het artikel “Ik heb nergens spijt van“.

Bewaard onder Boeken, Citaten | Reageer

Tags:

Ik heb nergens spijt van

Geplaatst op 23 oktober, 2008 

“Ik heb nergens spijt van” is de titel van het nieuwste boek van Mark Verver. Het boek is een biografie van niemand minder dan Dikke Dennis, mascotte, gastzanger en master of ceremony van de Eindhovense rockband Peter Pan Speedrock.

Op 29 november is de officiële presentatie van het boek tijdens het Speedfest in Eindhoven maar het boek is nu al te koop via uitgeverij Donker en Donker.

Voor de liefhebbers: het Eindhovens Dagblad maakte een leuk filmpje met Dikke Dennis en Mark Verver:

 

 

Bewaard onder Boeken | Reageer

Tags:

Oplossingsgerichte science fiction

Geplaatst op 23 oktober, 2008 

Op 17 oktober 2008 organiseerde de NOAM, Netwerk voor Oplossingsgericht Adviseren en Managen, een netwerkbijeenkomst. Op deze bijeenkomst waren een aantal thematafels waar de netwerkleden met elkaar van gedachten konden wisselen over een bepaald oplossingsgericht thema. Ik had het genoegen en het plezier één van deze themagesprekken te mogen faciliteren met als titel “Oplossingsgerichte science fiction”. Hierover gaat het volgende artikel.

Volgens de landelijke dagbladen en de nieuwsuitzendingen op radio en tv zitten we wereldwijd in een enorme crisis. Heette de crisis eerst terrorisme, nu heet de crisis geld. Of je het nu leuk vindt of niet, zelfs als je geen kranten leest of nieuwsuitzendingen volgt: het nieuws over de crisis is overal.

In de supermarkt waar ik boodschappen doe staat een rek vol kranten, precies bij de ingang. Iedereen die er naar binnenloopt, ziet als eerste de krantenkoppen die maar één boodschap uitschreeuwen: CRISIS !  Nou lijkt me dat niet bepaald bevorderlijk voor de omzet van die supermarkt want zeg nou eerlijk: zou jij het geld extra laten rollen als je net in een vette krantenkop hebt gelezen dat de bank waar je appeltje voor de dorst is ondergebracht op instorten staat? Tenzij je naam Eckhart Tolle is en je helemaal aanwezig bent in het hier en nu gebeurt er dan toch het één en ander met je.

Wat zou er anders zijn als de media eens wat meer oplossingsgericht te werk zouden gaan en bijvoorbeeld zouden schrijven over de uitzonderingen op het probleem en over behaalde successen? Deze vraag was de inspiratie voor het themagesprek “oplossingsgerichte science fiction” tijdens de Noam netwerkdag op 17 oktober 2008.

De opzet van het themagesprek was om via een probleemstelling, bijvoorbeeld over de media, nieuwe toepassingen voor oplossingsgericht werken te bedenken en om ook de toekomst van het oplossingsgericht werken zelf te verkennen.

De deelnemers aan het themagesprek brachten echter een opmerkelijk proces op gang. Na de formulering van de eerste probleemstelling over de media, bedachten en benoemden zij allerlei interessante en inspirerende uitzonderingen op het probleem. Ditzelfde proces herhaalde zich bij andere probleemstellingen op het gebied van opvoeding en onderwijs.

Doordat de deelnemers zoveel positieve uitzonderingen wisten te bedenken leken de probleemstellingen ineens te zijn verdwenen. Ook het laatste onderwerp, of moderne Internet ontwikkelingen een rol kunnen spelen bij oplossingsgericht werken zoals online coaching, werd beantwoord met voorbeelden waar dit al met succes wordt toegepast.

Het bedenken van positieve uitzonderingen op het probleem had ook als effect dat er een sfeer van hoop en vertrouwen ontstond zoals één van de deelnemers het noemde. Ook groeide er enthousiasme en verwondering over al die dagelijkse dingen die wel al werken. En in zo’n sfeer houdt een probleemstelling geen stand. Waar de mindset gericht is op oplossingen en op dingen die er wel al zijn, verdwijnt het probleem. Het was alsof het probleem langzaam maar zeker was verdampt. Een opmerkelijke ervaring en tevens een mooi voorbeeld van wat er tijdens een oplossingsgerichte sessie kan gebeuren.

Misschien bestaat het woord “oplossingsgericht” over tien jaar niet meer en wat dan overblijft, is de kern van het oplossingsgericht werken. En die kern is dat we een probleem niet eerst analyseren om te onderzoeken wat de oorzaak ervan is, en dat we ook niet meer in kaart brengen wat de gevreesde toekomst is. Maar dat we in de plaats daarvan direct kijken maar het probleem en wat we ervoor in de plaats willen. En ook dat we kijken naar eerdere successen, wat we daarvan kunnen leren en naar wat er al goed gaat.

Het thema gesprek maakte duidelijk dat deze toekomst al volop in ontwikkeling is. Er zijn al talloze voorbeelden van hoe mensen thuis, op school en op het werk, vanuit een oplossingsgerichte mindset te werk gaan. Mensen zijn hierdoor weer echt met elkaar in gesprek en zij hebben hoop en vertrouwen in de toekomst.

Iemand in de groep zei dat we niet moeten willen om het oplossingsgericht werken over de hele wereld te verspreiden. En dat is waar. Het is de oplossingsgerichte minset die zichzelf verder verspreidt.

En toch ben ik ook wel een beetje benieuwd wanneer de eerste “oplossingsgerichte krantenkop” me in de supermarkt toeschreeuwt. Ik hoop eigenlijk dat dit nooit gebeurt want ik zou me afvragen wat er in hemelsnaam met het oplossingsgericht werken aan de hand is. Een schreeuwerige krantenkop past voor geen meter bij oplossingsgericht werken.

Dit artikel is tot stand gekomen dankzij de inbreng van de deelnemers aan de thema gesprekken tijdens de NOAM netwerkdag. Dank voor jullie bijdrage, inspiratie en creativiteit.

Wil je meer weten over de Noam of over oplossingsgericht werken, raadpleeg dan eens de volgende bronnen:

Of lees de boeken “Oplossingsgericht aan de slag” of “Paden naar oplossingen“

Bewaard onder Boeken, Oplossingsgericht werken | Reageer

Tags: , , , , ,

De kracht van woorden

Geplaatst op 7 oktober, 2008 

“De wereld in paniek” schreeuwt een grote krantenkop me toe terwijl ik de supermarkt binnen loop. Ik hou  even stil. Even voelen wat dit met me doet. Schrik en verwarring, dat is wat ik voel. Opmerkelijk wat het zien van zo’n krantenkop met me doet, of liever gezegd, wat ik toelaat dat zo’n krantenkop met me doet.

In het boek “Rijk in Geest en Geld, de fabelachtige vertelling van een miljonair” van Mark Fisher staat een passage die me doet denken aan die krantenkop. Het boek gaat over een jongeman die graag miljonair wil worden en via een oom komt hij in contact met een echte miljonair die hem wel wil introduceren in de geheimen van rijkdom. De miljonair biedt de jongen een aantal lessen aan. Tijdens één van die lessen is de jongen in zijn kamer in het huis van de miljonair. Op een gegeven moment begint een printer in die kamer tekst af te drukken, steeds dezelfde zin: “Je hebt nog maar een uur te leven”. De jongeman denkt eerst even dat het een grap is maar raakt volkomen in paniek.

Uiteindelijk confronteert de miljonair hem met zijn les en vertelt de jongeman dat wat er op papier staat gedrukt alleen maar een paar woorden zijn en dat ze zelfs niet eens voor de jongeman bedoeld waren. “Begrijp je nu de kracht van woorden?” vraagt de miljonair hem. “Hun kracht is zo groot dat ze zelfs niet waar  hoeven te zijn om een uitwerking op de mensen te hebben”.

Terug naar de krantenkop in de supermarkt. Natuurlijk is de wereld niet in paniek maar dat ziet de angst industrie graag anders. De angst industrie is wereldwijd de grootste industrie met de meeste klanten. De angst industrie draait op volle toeren, net zoals de printer in de kamer van de jongen die miljonair wilde worden.

Twee dingen:

Misschien betekent: “De wereld in paniek” wel dat de angst industrie zelf in paniek is omdat steeds meer mensen de producten en diensten van deze industrie niet meer hoeven. Ik denk dat de wereld in een prachtig transformatie proces zit.

Bewaard onder Actualiteit, Boeken | Reageer

Tags: , , ,

Een dag niet gelachen

Geplaatst op 2 oktober, 2008 

Vandaag las ik het boek “Een dag niet gelachen is ook wel eens leuk” van Mark Verver. Een verzameling gedichten die op mij zo’n beetje de uitwerking hadden van een anaconda. Met elke uitademing wordt de greep verstevigd en als het boek uit is lig je zowat op de grond te snakken naar adem. Een echte strottenknijper want wat pakt Mark Verver je bij de keel met dit boek! De lezer is gewaarschuwd.

Mark Verver is een bijzonder getalenteerd schrijver, bekend van de roman “Alle vrouwen van de wereld”. De boeken van Mark Verver worden uitgegeven door  Donker en Donker, een nieuwe en jonge uitgeverij waarvan de website de sfeer van “prettig stout” uitademt. Rebels ook. De relatie tussen uitgeverij Donker en Donker en schrijver Mark Verver is veelbelovend. Om in de gaten te houden.

Een dag niet gelachen is een briljantje voor wie tegen een stootje kan. De slogans van Donker en Donker spreken voor zich: “Wie dit leest wordt gek. Hardcore paperback. Explicit Lyrics”. Ik zou zeggen: ga het zelf ervaren.

Bewaard onder Boeken | Reageer

Tags:

← Vorige pagina — Volgende pagina →