Een ‘goede’ ouder

Geplaatst op 4 juni, 2009 

Incidentally, I often tell people, “If you want to know my definition of hell, it’s having children and thinking there is such a thing as a good parent.” You’ll spend a good deal of your life being depressed, because it’s a hard job. It’s an important job, and repeatedly we’re going to do things we wish we hadn’t done.

Marshall Rosenberg (NVC Quick Connect June 2009)

Bewaard onder Citaten, vaderschap | Reageer

Tags: , ,

Goed/fout

Geplaatst op 31 maart, 2009 

Mijn dochter kreeg vandaag een nieuw speelgoedje: ‘huisje boompje beestje’ heet het, van Nijntje. Met ‘huisje boompje beestje’ kan ze dieren, cijfers, vormen en kleuren leren ontdekken en daarover allerlei vragen beantwoorden door op de knopjes en vormpjes te drukken. Ze had er veel plezier in en was vanmiddag al flink bezig om alle knoppen en geluidjes uit te testen.

Maar die lieve Nijntje ! De arme drommel denkt en spreekt al aardig in termen van goed/fout. ‘Dat is niet goed!’ zegt ze als het kind op een andere knop drukt dan op de knop die hoort bij het antwoord dat Nijntje graag wil horen.

Hoe zou Nijntje dit anders kunnen zeggen? Nijntje zou kunnen zeggen dat ze zelf een ander antwoord heeft op de vraag en dat ze benieuwd is naar hoe het kind aan het antwoord is gekomen.

Er komt een dag dat mijn dochter vraagt: ‘Papa, wat betekent goed en fout?’. En dan schrijf ik Nijntje een brief of zij het kan toelichten. Want mijn antwoord, dat goed en fout bedacht is door mensen die andere mensen wilden controleren en manipuleren’ lijkt mij wat zwaar op de maag te liggen van een kinderzieltje. Het ligt ook best zwaar op mijn eigen maag.

Bewaard onder vaderschap | Reageer

Tags: ,

De eerste stapjes

Geplaatst op 17 maart, 2009 

Vandaag zette mijn dochter haar eerste stapjes met haar loopwagentje. Halleluja, wat is dat machtig mooi om te zien en wat had ze een vette lol in wat ze deed. Hulp om haar te ondersteunen weerde ze met haar armpje af want ze wilde het alleen doen, zelf lopen. Haar succes en haar plezier.Ik werd er even stil van, geraakt en ontroerd door hoe zij zich ontwikkelt. Ik trap een open deur open als ik zeg dat het allemaal zo snel gaat.

Ik moest er ineens aan denken hoe anders onze ontwikkeling verloopt naarmate we ouder worden. Het lijkt wel of we ergens in ons leven stoppen met leren en groeien. Natuurlijk, nergens staat geschreven dat onze ontwikkeling een leven lang lineair moet verlopen. Maar er staat ook nergens dat als we volwassen zijn onze ontwikkeling moet afvlakken tot een soort van flatliner.

Ergens lijkt onze ontwikkeling op te houden. Of dat nou gebeurt op het moment dat we naar school gaan of vanaf het moment dat we gaan werken, ergens houden we op ons te ontwikkelen. Of misschien gebeurt het wel op het moment dat we de patronen en beperkende overtuigingen van onze omgeving overnemen.

Ik geloof dat we ook als volwassenen nog steeds het vermogen hebben om flinke stappen te zetten in onze ontwikkeling. Kijk bijvoorbeeld naar mensen die een flinke crisis doormaken en daar als heel andere mensen weer uit weten te komen.

We hebben allemaal het vermogen om ons steeds verder te ontwikkelen, om steeds weer nieuwe dingen te leren en om dingen te doen op nieuwe manieren. De één heeft er een crisis voor nodig om dit te ontdekken en de ander komt er misschien op een andere manier achter. Voor mijn dochter is het op dit moment vanzelfsprekend. En dat maakt het zo mooi om daar dagelijks getuige van te zijn.

Bewaard onder vaderschap | Reageer

Tags: , ,

Workshop in het hier en nu zijn

Geplaatst op 18 februari, 2009 

Ik ben aan het leren om in het hier en nu te zijn. Ik  volg een workshop bij mijn eigen dochter die me laat zien hoe het is om in het hier en nu te zijn. De workshop is eigenlijk heel eenvoudig, moeilijke literatuur of oefeningen komen er niet aan te pas. Ik hoef alleen maar te observeren wat mijn dochter doet en daarbij al mijn zintuigen open zetten.

Ik zie haar dan met iets bezig en ben me dan bewust dat zij werkelijk volledig in het hier en nu bezig is met wat zij aan het doen is.  Alleen daar gaat haar aandacht naar toe en daarom heeft ze ook zoveel plezier in wat ze doet. De dag van gisteren of die van morgen bestaan voor haar gewoon niet. De verhalen over de wereldwijde crisis bestaan voor haar ook niet. Wat ze vanavond zal eten, wat ze nog wil leren en hoe ze dat zal aanpakken en of ze het wel kan, onzekerheid over haar plaats in deze wereld, wat voor werk ze graag wil doen, al deze dingen bestaan voor haar helemaal niet.

Wat wil ik dat ook graag kunnen, in het hier en nu zijn. Oh ja, dat zou ik haast nog vergeten te vertellen: mijn dochter is één jaar. Ooit hebben jij en ik dit ook gekund maar op weg naar de volwassenheid leren we zoveel dat we het meest wezenlijke afleren: in het hier en nu zijn.

Bewaard onder vaderschap | Reageer

Tags: , ,

Complimenteren

Geplaatst op 28 januari, 2009 

Meteen na de geboorte drukken alle ervaren ouders je op het hart om van elk moment te genieten omdat het allemaal zo snel gaat. En het is een vreselijke open deur maar het is waar.

Groei en bloei is een wonderlijk proces om van dichtbij mee te maken, elke dag weer nieuwe dingen ontdekken. Kleine stapjes. En als ik dan een jaar terugkijk dan lijkt het wel een quantum leap want vele kleine stapjes vormen samen een enorme sprong in de ontwikkeling.

Een thema dat me meer en meer bezig houdt is dat van belonen, bijvoorbeeld door het geven van complimenten. Op de blog van Coert Visser kwam ik een toepasselijk filmpje tegen van Alfie Kohn.

Alfie Kohn on positive reinforcement:

Kijk ook even naar het filmpje Alfie Kohn on punishment:
 

Tip: lees ook de volgende artikelen van Coert Visser over complimenteren:

Nuttig materiaal voor iedereen die met mensen werkt en in het bijzonder voor mensen die met kinderen werken. Het eerste stapje is gemakkelijk gezet: in de plaats van zeggen “Dat heb je goed gedaan” vraag je “Hoe heb je dat gedaan?”.

Als ouder werkt het ook om eens gewoon in stilte te genieten van iets wat je kind doet: lekker kijken, waarnemen en genieten. Stil en in verwondering zijn. Applaus en ‘Goed zo!’ kan best eens achterwege blijven, hoe trots je je als ouder ook voelt.

Bewaard onder Communicatie, vaderschap | 1 Comment

Tags: , ,

Leren van binnenuit

Geplaatst op 17 december, 2008 

Wat maakt dat na de conceptie een vrucht uitgroeit tot een mensje? Er komt geen leraar, geen priester, geen politicus en geen chef, baas of manager aan te pas. Dit proces van leren, groeien en ontwikkelen, zet zich na de geboorte voort. Het kind ontwikkelt zich in een verbazingwekkend tempo.

En dan, na een paar jaar, gaat het naar school en komen er in het leven van het kind steeds meer mensen die het kind van alles willen leren.

De ontwikkeling die het kind dan nog doormaakt is slechts een schijntje in vergelijking met de ontwikkeling die het na de conceptie heeft meegemaakt. Is dat toeval? Ik denk het niet. Leren is veel meer een van binnenuit gestuurd proces dan van buitenaf gestuurd. Het kind leert de volwassenen leren.

Bewaard onder vaderschap | 1 Comment

Tags: , , ,

Vaderschap

Geplaatst op 18 november, 2008 

Ik las eens ergens dat het vervullen van de rol van vader de mogelijkheid biedt om het gemis van een eigen vader te helen. Het kan pijn doen, voor sommigen een leven lang, als je niet de vader hebt gehad die je nodig had toen je zelf nog kind was. Als je dan als volwassene zelf voor de keuze komt te staan of je de rol van vader op je wilt nemen, dan kan die keuze soms best moeilijk zijn omdat er een hoop ‘oud zeer’ aan verbonden is.

Vaderschap is meer dan alleen maar vader zijn voor je eigen kind. Het is ook vader zijn voor het kind dat je zelf was. Vaderschap is precies die vader zijn die je graag wilde hebben toen je zelf nog kind was.

Bewaard onder vaderschap | Reageer

Tags:

Opvoeden is het voorbeeld geven

Geplaatst op 12 oktober, 2008 

Wat opvoeden is ben ik aan het ontdekken en aan het leren maar dit is wat ik heb gemerkt: dat opvoeden vooral neerkomt op het voorbeeld geven. Ik vond een filmpje dat dit overduidelijk maakt:

De valkuil is te denken dat opvoeden vooral een kwestie is van instructie geven: de ander vertellen wat hij/zij wel en niet moet doen. En er dan vervolgens met straffen en belonen op toezien dat de instructies worden opgevolgd. Deze manier van “opvoeden” werkt destructief. De destructieve werking wordt nog groter als de volwassene in kwestie het gewenste gedrag zelf ook niet laat zien of, sterker nog, precies het tegenovergestelde doet van wat hij zelf zegt. “Do as I say, not as I do” werkt niet !

Wat wel werkt is communiceren wat je graag wilt dat de ander doet en waar dat gewenste gedrag voor jou aan bijdraagt, aan welke behoefte. Als de ander zijn/haar speelgoed opruimt, draagt dat voor jou dan bij aan rust, ruimte? Zeg het! Wat ook werkt is zelf het gewenste gedrag laten zien, het voorbeeld geven. De opvoeder moet ook zichzelf opvoeden.  De ander opvoeden is vooral een kwestie van jezelf opvoeden en dat delen met de ander. Opvoeden is een continu proces en uitglijders horen erbij. Het doel is niet perfectie, het doel is progressie.

Bewaard onder vaderschap | 2 Comments

Tags: ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →