Brief uit de toekomst

Geplaatst op 7 augustus, 2009 

Vandaag lag er in de brievenbus een brief als antwoord op mijn ‘brief aan de toekomst‘ van gisteren.  Ik deel graag met jullie wat de toekomstige bewoners van de aarde ons laten weten.

Beste huidige bewoners van planeet aarde,

Wij zijn nogal geschrokken van de brief die wij van Peter hebben gekregen. Wij hebben naar aanleiding van die brief een grote incarnatie conferentie georganiseerd en besloten niet op planeet aarde te incarneren. Een planeet waar je op een terras niet eens staand een biertje mag drinken geeft naar ons idee een veel te zwaar collectief karma en daar willen wij graag van verschoond blijven.

Onze incarnatie conferentie was een indrukwekkende bijeenkomst. Op een groot video scherm was te zien hoe het er in jullie tijd op aarde aan toegaat. Is het echt waar dat jullie je door andere mensen laten vertellen wat je moet denken, wat je moet doen en hoe je moet leven terwijl jullie dat diep van binnen allemaal zelf weten? Is het echt waar dat jullie elkaar uitmoorden door oorlog terwijl vrede jullie natuurlijke staat van zijn is? Is het echt waar dat er mensen sterven van honger en dorst terwijl er overvloed aan eten en drinken is voor iedereen?

Toen we deze videopresentatie gezien hadden was de beslissing om niet te incarneren op planeet aarde snel genomen. Blij dat we waren! We hebben daarna nog flink feest gevierd en bier gedronken. Staand.

Hartelijke groeten van wij die niet op aarde terugkeren.

Bewaard onder Verhaaltjes | 3 Comments

Tags: , ,

Vraag het jezelf

Geplaatst op 30 juli, 2009 

Jezelf een vraag stellen is het antwoord uitnodigen zichzelf te manifesteren.

Bewaard onder Inspiratie | Reageer

Tags:

Communicatie met het hart

Geplaatst op 22 juli, 2009 

Wij zijn multidimensionale wezens, we bestaan tegelijkertijd op verschillende niveaus. Veel disfunctionele overtuigingen komen voort uit de verwisseling van die niveaus: dat wat waar is op het ene niveau als waarheid projecteren op het andere niveau is vragen om ellende.

Stel je voor dat we op het hoogste spirituele niveau perfect zijn, dat we de Liefde zijn.  Als je dat projecteert op het fysieke niveau hier op aarde, op het mens-zijn, dan kun je je gemakkelijk gaan oordelen over de niet zo perfecte aard van het mens-zijn. En het is nou juist de bedoeling om als perfect spiritueel wezen te ervaren hoe het mens-zijn is met alle ongemakken en beperkingen van dien. Als mens hoort het erbij om af en toe ook eens boos te zijn en om een conflict te hebben met een ander. De ervaring van ruzie maken en weer uitpraten, heerlijk!

Ik merk dat door de toenemende belangstelling voor spiritualiteit, ook steeds meer spiritueel jargon wordt losgelaten op hoe we mens moeten zijn. Het voorbeeld dat ik regelmatig hoor is dat van de ‘hart tot hart communicatie’ of ‘communicatie vanuit het hart’ of ‘luisteren met je hart’.

Er is vast en zeker een niveau in ons multidimensionaal bestaan waar het hart deze functies vervult. Maar hier op aarde met de benen stevig op de grond en in de blubber hebben we niet voor niks een mond gekregen om mee te praten en oren om mee te luisteren.  We hebben niet voor niks een taal van woorden die aan alle kanten rammelt maar waar we het wel mee moeten doen. En dat is precies wat het spirituele wezen dat we zijn wil ervaren: hoe het is om zich via taal, gesproken taal, te verbinden met anderen. Een verbinding nota bene die er op een hoger niveau natuurlijk al lang en breed is.

Als je die mensentaal maar niks vindt en liever van hart tot hart communiceert of liever met je hart luistert, prima! Probeer het maar eens uit als je bij de bakker een brood wilt bestellen. Wedden dat het een stuk sneller gaat als je gewoon zegt ‘Een half volkoren graag’?

Bewaard onder Communicatie, Mening, spiritualiteit | 5 Comments

Tags: , ,

Omgaan met veranderingen

Geplaatst op 9 juli, 2009 

In de VirtualLight broadcast July 2009, segment 1, vertelt Steve Rother over het sturen van de wielen van een auto als metafoor voor omgaan met veranderingen.

Veranderingen kunnen gepaard gaan met het gevoel vast te zitten, weten waar je passie ligt maar niet weten hoe daar te komen, niet weten welke stappen je als eerste moet nemen. We willen dan graag duidelijke signalen hebben en willen precies weten waar we naar toe gaan voordat we die eerste stap zetten.

De metafoor gaat als volgt.

Stap in je auto, zet het stuur van het stuurslot af maar start de motor niet en laat de auto stilstaan. Probeer dan met je stuur de wielen te sturen. Merk hoe moeilijk dat dan gaat als de auto stilstaat. Laat daarna de auto rijden. Merk hoe gemakkelijk het nu is je stuur te verdraaien en je wielen te sturen als de auto wat snelheid heeft.

We willen graag kunnen sturen en alles op z’n plaats hebben voordat we op het gaspedaal trappen. Maar als je begint te bewegen op welke manier of in welke vorm dan ook, in de richting waar je hart je naar toe trekt, dan gaan de deuren vanzelf voor je open. Je zult zelfs  zijdeuren vinden die voor je open gaan en die je ergens brengen wat nog veel beter en mooier is dan je zelf eerst in gedachten had. Het gaat er om jezelf in beweging te brengen, het gaat niet om de bestemming maar om de reis.

Bewaard onder spiritualiteit | Reageer

Tags: , , , ,

Het ego verdient beter

Geplaatst op 17 juni, 2009 

Wat ik hoor is dat ego vaak gelijk wordt gesteld aan wat we in ons taalgebruik benoemen als negatief gedrag. Gedrag waar we moeite mee hebben, dat van onszelf en dat van de ander, wordt  toegeschreven aan het ego. En gedrag waar we trots op zijn claimen we als ons succes. Alsof ego iets buiten onszelf is waar we alle rommel naartoe schuiven die we zelf niet willen hebben. Ego klinkt als oordeel. Ik denk dat het ego beter verdient.

We leven hier op een nogal spiritueel vijandige planeet. En dan druk ik het nog voorzichtig uit. Om het hier als ziel in een mensenlichaam een tijdje vol te houden is een goede bescherming nodig, beschermingsfactor factor oneindig zeg maar. Het ego is die bescherming.

Nu kun je over de manier waarop het ego die bescherming biedt allerlei oordelen hebben.  Ik denk dat ik zonder ego al vroeg een emotionele, psychische en naar ik inschat ook fysieke, dood zou zijn gestorven. De gekte op deze planeet is werkelijk zo pijnlijk en hartverscheurend (letterlijk!) dat we stevig gereedschap nodig hebben om hier te overleven. En dat gereedschap is het ego. Mijn ego heeft mijn leven gered. Jouw ego heeft jouw leven gered. Ego bedankt!

Terug naar nu. De tijd is veranderd en verandert steeds sneller. We worden bewust, bewust van wie we zijn en wat we hier doen. Het is nu de tijd om alles weer in balans te brengen en dat geldt ook voor het ego. Dat wat het ego vroeger deed om te helpen ons leven te redden, kan nu aardig in de weg zitten. We hoeven het ego niet uit te roken of weg te pesten, dat werkt ook niet. We kunnen het ego liefdevol accepteren en de consequenties van onze ego-keuzes uit het verleden accepteren en daar waar nodig andere keuzes maken. We kunnen andere kanten van onszelf ontwikkelen, kanten waarvan we misschien niet eens dachten dat we ze hadden. Er is meer informatie, hulp en gereedschap voorhanden om ons daarbij te ondersteunen dan ooit tevoren. We hebben de tijd mee, als de wind vol in de zeilen.

Zin in een kijkje achter de schermen van alle verschillende delen van jezelf? Kijk dan eens naar het Big Mind proces van Genpo Roshi en zie hoe nuttig al die delen zijn. Echt geweldig!

Bewaard onder Mening, spiritualiteit | 6 Comments

Tags: , ,

De invloed van een kleine groep

Geplaatst op 16 juni, 2009 

In het ‘Happinez‘ magazine nummer 4/2009 staat een interview met de Amerikaanse ingenieur en spiritueel coach Gregg Braden.

Gregg vertelt tijdens het interview over een experiment uit 1993 waarbij zo’n 4000 mensen bij elkaar kwamen in Washington D.C. om te mediteren.  Ze wilden onderzoeken of ze door te mediteren de criminaliteit in de stad konden terugbrengen. En wat bleek: in de acht weken dat het experiment duurde daalde de criminaliteit met 23%.

En nu komt het! Op de vraag hoeveel mensen nodig zijn om een meetbaar effect te hebben antwoordt Gregg: de wortel uit 1% van een samenleving. Hij geeft als voorbeeld de stad Amsterdam met zo’n 800.000 inwoners. De wortel uit 1% bedraagt dan 90 mensen! Als 90 mensen in Amsterdam in een coherente staat van vrede of liefde verkeren kan dit volgens Gregg een groot effect hebben op de hele samenleving.

De wortel uit 1%. Denk niet dat wat je doet een druppel op een gloeiende plaat is.

Bewaard onder Inspiratie | Reageer

Tags: , ,

Liefde en angst

Geplaatst op 16 mei, 2009 

Waar liefde is kan geen angst zijn. Je handelt uit liefde of uit angst. Liefde is angst laten varen.

Je kent ze vast wel, dit soort statements over liefde en angst. Het Internet en allerlei Self-Help boeken staan er vol mee. Liefde en angst worden vaak neergezet als tegenpolen: angst = ego = negatief, liefde = hogere Zelf = positief.

Het klinkt voor mij nogal zwart/wit. Het klinkt of  je handelt vanuit 100% angst en 0% liefde OF 100% liefde en 0% angst. Alsof daar tussenin een groot vacuüm bestaat.

Maar het vacuüm is niet leeg (onder andere Nassim Haramein – Unified Field Theory) en ook de ruimte tussen liefde en angst is niet leeg. Het is niet OF het ene OF het andere. Liefde en angst zijn met elkaar verbonden. Als bondgenoten, niet als vijanden.

Een batterij heeft een pluspool en een minpool om de elektriciteit te laten stromen. De pluspool en minpool van de batterij zijn verschillend en gelijkwaardig, de ene pool is niet beter of slechter dan de andere. Beide polen zijn nodig.

Naar analogie van de batterij heeft angst een functie om de liefde te laten stromen. Angst is als het ware de uitnodiging voor de liefde die zegt: ‘Liefde, kom gauw hier naar toe want hier ben ik, angst!’. Angst verdrijft de liefde niet. Angst verwelkomt de liefde, nodigt de liefde uit.

Angst bestrijden is net zo zinloos als de minpool van een batterij elimineren want dan is er geen stroom meer.

Liefde is geen angst laten varen. Liefde is angst accepteren zodat de liefde kan stromen.

Bewaard onder Mening, spiritualiteit | 3 Comments

Tags: , ,

Power is a gift

Geplaatst op 10 mei, 2009 

In ‘In je kracht zetten‘ schreef ik over de ‘Ik-kan-jou-in-je-kracht-zetten-illusie’ die ik in de wereld van coaching, healing en discussies over leiderschap wel eens tegenkom.

Een interessante kijk op het fenomeen ‘Kracht’ las ik in het boek ‘The New Codependency’ van Melody Beattie. In het hoofdstuk ‘The secrets to power’ schrijft zij:

‘When we align with power, we don’t have to worry about how we’ll set that boundary or what we’re going to say. When we remove the blocks and barriers – and when we get out of the way – power comes through us, We speak our truth, take care of ourselves and do what we’re meant to do naturally. But it is not “our” power. It belongs to the universe. Power is a gift we get to use.’

Lees ook: The New Codependency

Bewaard onder Boeken, Citaten, Codependency | 2 Comments

Tags: , , , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →