Tegelijkertijd verschillende gevoelens en behoeften

Geplaatst op 23 november, 2009 

Ik reed op de fiets op weg naar huis en voelde me moe. In plaats van fietsen wilde ik liever even op de bank of op bed liggen om uit te rusten. Maar met dat verlangen kon ik midden in de polder weinig doen en trapte daarom rustig door.

Toen ik nog eens goed voelde merkte ik dat ik me helemaal niet moe voelde. Dat wil zeggen: mijn hoofd en ogen voelden moe aan, de rest van mijn lichaam voelde energiek en vond het juist heerlijk even in beweging te zijn in de frisse buitenlucht.

Mijn hoofd en ogen wilden graag rusten, even op de bank of op bed liggen met de ogen dicht.  De rest van mijn lichaam wilde na een paar uur achter een bureau zitten,  juist graag even bewegen.

Ik had nog nooit eerder zo duidelijk ervaren dat verschillende delen van mijn lichaam zo hun eigen gevoelens en behoeften kunnen hebben. Amazing.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , ,

Emoties herkennen

Geplaatst op 30 oktober, 2009 

Emoties werkelijk voelen en accepteren ligt in een emotioneel vijandige samenleving als de onze behoorlijk lastig. Voel je je verdrietig, dan krijg je te horen: ‘Kop op!’. Voel je je boos, dan is het welgemeend advies om vooral rustig te blijven. En voel je je blij, dan maakt een ‘pas maar op dat je niet wordt teleurgesteld’ al snel een einde aan het plezier.

Het beste draag je 24/7 een zo neutraal mogelijke uitdrukking op je gezicht zodat anderen zich vooral niet ongemakkelijk voelen. Emoties is zoiets als Mexicaanse griep: elk contact vermijden en als voorzorgsmaatregel in  ieder geval de handen wassen en een mondkapje dragen om besmetting te voorkomen.

Emoties herkennen is nu gemakkelijker dan ooit. Let op: ZONDER ZE TE VOELEN! Jawel, dankzij de techniek is het nu mogelijk om je emoties te herkennen zonder ze daadwerkelijk te voelen. Ene meneer Dragos Datcu van de TU in Delft heeft een camerasysteem uitgevonden dat emoties herkent aan de hand van gezichtsuitdrukkingen.

Dus: haal weg die badkamerspiegel en vervang deze door de camera van meneer Datcu. Je staat ’s morgens op, kijkt in de camera en je weet precies of jij je boos voelt, bang of gespannen zonder dat je het ook maar zelf hoeft te voelen! Weg met dat softe emo-gedoe: gevoelloos leven is nu gemakkelijker dan ooit.

Bewaard onder Actualiteit, Mening | Reageer

Tags:

Machteloosheid

Geplaatst op 10 september, 2009 

Volgens het model van Geweldloze Communicatie triggert een waarneming een gevoel. Ik zie bijvoorbeeld hoe iemand zonder naar links en rechts te kijken de straat wil oversteken terwijl er net een auto aan komt rijden. Als ik dat zie gebeuren, schrik ik. Als de auto die persoon weet te ontwijken, is het gevoel van schrik zo weer verdwenen en voel ik me opgelucht.

Op zich heel eenvoudig: je neemt iets waar en die waarneming triggert een gevoel. En dat gevoel, zo gaat het model van Geweldloze Communicatie verder, verwijst naar een vervulde of niet vervulde behoefte. Nog steeds eenvoudig ( in theorie). Want ik de praktijk kan een gevoel, behalve dat het verwijst naar behoeften, weer allerlei oordelen en overtuigingen triggeren.

Zo brengt het gevoel van machteloosheid me via een lawine aan oordelen en overtuigingen over rechtvaardigheid wel eens in een innerlijk conflict. Dat maakt het lastig nog bij de behoeften te komen. Wat me dan helpt is om al die oordelen en overtuigingen op te schrijven, precies zoals ze in gedachten klinken. Dat schrijven werkt dan als een overdrukventiel om letterlijk en figuurlijk even stoom af te blazen en om ruimte te maken.

In werkelijkheid gebeurt er van alles tegelijk en niet altijd in de logische volgorde van het model van Geweldloze Communicatie. Het model fungeert slechts als hulpmiddel bij het communiceren en is geen 100% beschrijving van de werkelijkheid, die is veel complexer.

Bewaard onder Communicatie | Reageer

Tags: , ,

Positief denken en affirmaties

Geplaatst op 29 juli, 2009 

Onlangs verschenen er wat berichtjes op Internet met als boodschap: ‘Positief denken kan schadelijk zijn‘. Een aantal weblogs hadden dit kopje van elkaar overgenomen waarvan de bron lag bij een wetenschappelijk onderzoek van de University of Waterloo. Volgens dit onderzoek kregen zelfverzekerde mensen meer zelfvertrouwen als ze positieve uitspraken deden (bijvoorbeeld: ‘Ik ben een beminnelijk persoon’) en kregen onzekere mensen er juist een negatiever zelfbeeld van.

Als ik in Google zoek naar ‘Positief denken kan schadelijk zijn’ dan schrik ik van het aantal websites en weblogs dat de conclusie van het onderzoek zondermeer heeft overgenomen. Die conclusie verrast me omdat ik juist goede ervaringen heb met positief denken en affirmeren.

De stelling ‘Positief denken kan schadelijk zijn’ is op de letter beschouwd natuurlijk helemaal waar want alles kan schadelijk zijn. Zelfs ademhalen kan bijzonder schadelijk zijn: als je onderwater probeert adem te halen dan verzuip je.

In dit artikel deel ik een paar inzichten en ervaringen met betrekking tot positief denken en affirmeren.

Metafoor 1: als je gaat opruimen wordt de zooi eerst groter

Als je jezelf onderhanden gaat nemen met behulp van positief denken en affirmeren, dan kun je dat vergelijken met het opruimen van je kamer.

Ik meen dat het Melody Beattie is die deze metafoor gebruikt en daarover zegt: als je je kamer gaat opruimen wordt de rotzooi eerst groter. Eerst wordt alles overhoop gegooid, kasten en dozen leeggehaald, en de kamer verandert in een puinhoop. Daarna begint het schoonmaken, het sorteren van wat bewaard moet blijven en wat weg kan en krijgt alles weer een plekje. Maar voordat je een opgeruimde kamer hebt, wordt de zooi eerst groter. Als je begint met positief denken en affirmeren kan hetzelfde effect ontstaan.

Metafoor 2: de pijn is het hevigst vlak na een operatie

Ook een metafoor van Melody Beattie die zegt dat als je met positief denken en affirmeren  gaat beginnen, of met andere technieken die ingrijpen in je denk- en gedragspatronen, dit te vergelijken is met een operatie, een operatie op jezelf. En dat als je daar pas mee begint, de pijn eerst toeneemt. De pijn is het hevigst vlak na een operatie.

Probeer niet je gevoelens te controleren

Op één van de weblogs die verwezen naar het onderzoek over de effecten van positief denken, las ik als voorbeeld dat als je steeds tegen jezelf zegt: “Ik ben niet bang’, dat dit niet werkt. En dat klopt, dit werkt ook niet.

Je moet affirmaties nooit gebruiken om je gevoelens te controleren of te veranderen. Als je angst voelt, verdriet of boosheid, dan is dat wat je voelt. Gevoelens zijn er voor om te voelen, te herkennen, erkennen en accepteren. Als je het gevoel, de energie in je lichaam, ook echt voelt en accepteert, dan kun je jezelf vertellen dat het OK is om angst te voelen en kun je zeggen ‘Ik ben veilig’.

Affirmeer wat je wel wilt in plaats van wat je niet wilt

Een tweede reden waarom ‘Ik ben niet bang’ niet werkt is dat deze affirmatie en ontkenning bevat.

De menselijke denkgeest heeft wat problemen met het woordje ‘niet’. Denk maar aan wat er gebeurt als iemand je zegt om niet aan een roze olifant te denken. Waarschijnlijk komen er dan zomaar ineens gedachten of beelden bij je op van een roze olifant.

Een positieve affirmatie is een bevestiging van wat je wel wilt in plaats van wat je niet wilt. Dus niet ‘Ik heb geen schaarste’ maar ‘Ik leef in overvloed’.

Affirmeer alsof het al is gerealiseerd

Spreek je affirmatie uit of schrijf de affirmatie op in een vorm alsof  wat je wilt al is bereikt, alsof het er al is. Dus niet ‘Ik zal in overvloed leven’ maar ‘Ik leef in overvloed’.

Want als je zegt ‘Ik zal in overvloed leven’ zeg je eigenlijk dat je op dit moment niet in overvloed leeft. En daar geef je aandacht en energie aan.

Actie, actie, actie

Kom in actie. Affirmeren dat je een geweldige voetballer bent heeft geen enkele zin als je niet in actie komt om te trainen en te oefenen.

Affirmeren is slechts het begin

Affirmeren is slechts één stapje om daar te komen waar je wilt zijn. Als voorbeeld ‘De Creatiespiraal’ van Marinus Knoope. De creatiespiraal beschrijft de twaalf stappen die nodig zijn van het zaaien van je verlangen (bijvoorbeeld met behulp van affirmaties) naar de oogst ervan.

Doe wat voor jou werkt

Het is wezenlijk belangrijk om zelf uit te vinden wat voor jou wel en niet werkt. Ongeacht wat een ander of een wetenschappelijk onderzoek er ook over zegt: doe wat voor jou werkt! Leer je eigen waarheid ontdekken en herkennen en erop te vertrouwen. Het kan best nuttig zijn te leren van anderen maar check altijd of het resoneert met wat voor jou waar is en met wat voor jou werkt. Geloof je eigen waarheid, niet die van een ander.

Bewaard onder Actualiteit, Mening, spiritualiteit | 8 Comments

Tags: , , , , , ,

Geweldloze Communicatie en boosheid

Geplaatst op 15 juli, 2009 

Gevoelens van boosheid, irritatie en frustratie nemen in het proces van Geweldloze Communicatie een bijzondere plaats in. Of misschien sluit het meer aan bij het gedachtegoed van Geweldloze Communicatie als ik zeg dat in het proces van geweldloze communicatie net zoveel ruimte is voor gevoelens van boosheid, irritatie en frustratie als voor gevoelens van vreugde, blijdschap en dankbaarheid.

Het proces van Geweldloze Communicatie kent een aantal valkuilen zoals de gewoonte om, vaak niet eens bewust, te analyseren, te interpreteren, te classificeren, te vergelijken en te oordelen.

Oordelen over gevoelens kan ertoe leiden dat we over boosheid oordelen als ‘slecht’ en over  het gevoel van blijdschap als ‘goed’. Als we deze oordelen meenemen in het proces van Geweldloze Communicatie kunnen op communicatieniveau de volgende oordelen ontstaan:

Alle gevoelens zijn gelijkwaardig. Er bestaan geen ‘goede’ en ‘slechte’ gevoelens. Het gedachtegoed van Geweldloze Communicatie geeft ruimte aan alle gevoelens. Gevoelens die een bevredigde behoefte signaleren (bijvoorbeeld blijdschap) zijn net zo waardevol als gevoelens die een niet bevredigde behoefte signaleren (bijvoorbeeld boosheid).

Als communicatie wordt ingezet om bepaalde gevoelens te controleren of uit te sluiten zoals boosheid, dan kunnen de woorden nog zo mooi klinken maar ze gaan voorbij aan het gedachtegoed van geweldloze communicatie.

Het is net als met een vredespijp: je kunt er de vrede mee vieren maar een ander ook mee om z’n oren slaan.

Lees ook: Goed en slecht gevoel

Bewaard onder Communicatie | Reageer

Tags: , ,

Eerherstel voor de angst

Geplaatst op 18 mei, 2009 

In zijn boek ‘De Creatiespiraal’ beschrijft Marinus Knoope de weg van wens naar werkelijkheid, de natuurlijke weg waarlangs de mens zijn eigen wensen realiseert:

Ik vind het een bijzonder inspirerend boek, praktisch en magisch tegelijk. Zie voor meer informatie over de creatiespiraal en over Marinus Knoope de website: www.decreatiespiraal.nl

Een detail dat ik in de spotlight wil zetten is angst.

Iedere onaangename emotie, zo schrijft Marinus Knoope, draagt in zichzelf een schat. De emoties nodigen uit de schatten te ontdekken. Als voorbeeld noemt hij een aantal van die schatten:

Aan boosheid koppelt hij kracht en zelfrespect, aan angst koppelt hij het verlangen naar avontuur, aan verveling de behoefte aan stilte en inkeer, aan machteloosheid de kwaliteit van overgave, aan vermoeidheid koppelt hij ontspanning en aan verdriet koppelt hij lust.

De emotie die mij het meest intrigeert is die van angst omdat angst naar mijn idee één van de meest ondergewaardeerde emoties is. Angst ‘mag’ er vaak niet zijn. Angst draagt het etiket ‘negatief’. En dan is er nog de angst voor de angst. En daarom bestrijden en bevechten we de angst en gaan we voorbij aan de kwaliteit erachter.

Daarom ben ik blij dat Marinus Knoope aan angst de specifieke kwaliteit van verlangen naar avontuur koppelt: eerherstel voor de angst.

Over angst schreef ik onder andere:

Bewaard onder Boeken | 5 Comments

Tags: , ,

You make me feel like…

Geplaatst op 9 mei, 2009 

Er zijn mensen die denken dat ze een ander een bepaald gevoel kunnen geven. En andersom, dat een ander hen een bepaald gevoel kan geven.

‘Jij geeft mij het gevoel dat het mijn schuld is dat deze klus mislukt is’. Nu is ‘..dat het mijn schuld is dat deze klus mislukt is’ niet bepaald een gevoel maar eerder een interpretatie of oordeel. En door te zeggen ‘Jij geeft mij het gevoel dat…’ leg je de verantwoordelijkheid voor het gevoel (of interpretatie of oordeel) bij de ander neer.

Ook in songteksten klinkt de ‘You make me feel like…..’ regelmatig door. Hoe romantisch het voor sommigen ook klinkt als iemand zegt ‘You make me feel like dancing’ of ‘You make me feel like a star’, voor mij klinkt erin door dat de verantwoordelijkheid voor de gevoelens van de ene lekker op het bordje van de ander worden gelegd.

In wat je voelt kan het gedrag van een ander natuurlijk wel een rol spelen, het kan als trigger fungeren. Maar wat je voelt hangt af van wat je waarneemt, van hoe je de waarneming interpreteert, van je herinneringen en ervaringen, van je gedachten enz. Kortom, gevoelens hangen af van je innerlijke bagage en daar draag alleen jijzelf, de eigenaar van die bagage, de verantwoordelijkheid voor. Gevoelens zijn nuttig, gevoelens signaleren een vervulde of onvervulde behoefte.  Gevoelens communiceren wat je nodig hebt. Gevoelens zetten aan tot actie.

Bewaard onder Codependency, Communicatie, Mening | Reageer

Tags: , , , ,

Respect en erkenning

Geplaatst op 2 mei, 2009 

Vorige week waren mijn partner en ik bij de Praxis om een traphekje uit te zoeken. De veiligheid was haar inbreng in de keuze en de eenvoud van bevestiging was mijn inbreng. Op zoek dus naar een traphekje dat beide kwaliteiten bezit.

Binnen no time hadden we onenigheid over de werking van een bepaald type traphekje. We hadden het traphekje van alle kanten bekeken en ook de afbeelding op de verpakking en interpreteerden de werking verschillend.

So what? Inderdaad: So What? Maar vorige week reageerde ik daar toch anders op. Ik voelde me geïrriteerd. Irritatie met de potentie uit te groeien naar boosheid. Om een traphekje….

Mijn irritatie ging natuurlijk niet over dat traphekje. Op weg naar huis kon ik nog zeggen dat ik behoefte had aan respect en erkenning voor mijn mening. Respect en erkenning, twee voor mij herkenbare behoeften.

En waar moet die invulling van deze behoeften dan vandaan komen? Van die ander? Nee dus! Het is nodig dat die invulling in eerste instantie uit mijzelf komt. En dat was wat er naar mijn idee gebeurde in de Praxis. Als ik mijn eigen idee over hoe een traphekje werkt werkelijk respecteer en erken, kan het dan gebeuren dat ik me geïrriteerd voel als iemand anders het niet met me eens is en een andere kijk heeft? Nee, ik denk van niet.

Ik voelde me geïrriteerd omdat ik de mening van de ander belangrijker maakte dan die van mijzelf. Ik was, naar mijn idee, zeker over mijn kijk op de werking van het traphekje en toch liet ik me raken door die andere mening.

Irritatie en boosheid zijn voor mij signalen dat ik behoefte heb aan respect en erkenning. Signalen ook dat ik iets wat een ander doet, denkt of zegt belangrijker en groter maak dan  wat ik doe, denk of zeg. Signalen dat ik mijn eigen kracht uit handen geef omdat ik mijzelf identificeer met wat ik doe, denk of zeg. Signalen dat ik mijzelf niet in die mate respecteer en erken zoals ik dat graag wil.

In zijn blogpost ‘The mirror game’ zegt Chris Brogan het als volgt:

Listening to people’s opinions is a tricky thing. One reason we fall into low self-esteem is by paying more attention to what others say about us versus being guided from within.

 

En zo heeft dat ene traphekje, dat we overigens wel hebben gekocht, een nuttige rol vervuld.

Bewaard onder Communicatie, Persoonlijk | Reageer

Tags: , , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →