Mooie en grote dromen toegewenst
Geplaatst op 1 januari, 2015
De beste wensen… Gelukkig Nieuwjaar… Een beetje handen schudden en wat zoenen erbij en dat moet dan de magie brengen voor het nieuwe jaar.
Die magie kunnen we een betere dienst bewijzen: niet door elkaar naar goede voornemens te vragen maar naar grote en mooie dromen voor het nieuwe jaar. De grootste die ik op dit moment kan bedenken is deze:
Leven in harmonie en respect met elkaar en de planeet.
Vertaald naar wat kleiners en dichter bij huis zou het mij enorm helpen als de verschillende werelden waar ik me in beweeg als prachtige puzzelstukjes in elkaar passen en dat als ik het plaatje zie er met verwondering een oude en misschien al lang vergeten droom in herken.
Mooie en grote dromen toegewenst.
En voor als je dit te groot vindt om te behappen, lees dan van een jaar geleden Al die grote wensen. Ik zei toch dat ik me in verschillende werelden beweeg 🙂
Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments
Afdalen in de ziel van de wijk
Geplaatst op 23 december, 2014
Sinds de zomer van 2013 droom ik ervan dat mensen weer eigenaarschap ervaren en uitoefenen over hun eigen wijk. Zo aan het eind van 2014 is een mooi moment om de balans op te maken: hoeveel mensen heb ik ertoe kunnen bewegen om in woord en daad uit te dragen de wijk is van ons?
Dat werd een ingewikkelde berekening. Optellen met wie ik allemaal contact heb gehad afgelopen jaar, daarvan aftrekken alle contacten die niet over wijkeigenaarschap gingen en vermenigvuldigen met alle mensen met wie deze mensen weer contact hadden over wijkeigenaarschap. En die uitkomst weer delen door een correctiefactor.
De uitkomst was… 1
Ja, 1. Alleen ikzelf en zelfs daarvan ben ik nog niet zeker.
Dromen over wijkeigenaarschap is prachtig maar de regisseur heeft er met een vreemd gevoel voor humor een aparte draai aan gegeven. Sinds ik die droom heb, verandert deze mij, loop ik tegen allerlei situaties en gebeurtenissen aan die mij leren en transformeren om eigenaarschap te ervaren en uit te oefenen over mijn wijk. En dat gebeurt zowel in de breedte als in de diepte. Het is een beetje als langzaam steeds verder afdalen in de ziel van mijn eigen wijk.
En dan is de vraag natuurlijk of ik het anderen kan aanraden.
Meestal wel.
Als ik denk: ik kan me geen leven meer voorstellen zonder deze wijk.
Niet altijd.
Als ik denk: had ik deze wijk maar nooit ontmoet.
Anderen willen veranderen is een no-go-area. En al zou ik willen: ik ben niet bij machte een ander aan te zetten tot wijkeigenaarschap. Ik vind alle verschillende kanten ervan zelf soms al lastig genoeg want dat afdalen in de ziel van de wijk is op z’n tijd ook flink verdwalen.
Credits: deze blogpost heb ik te danken aan enkele goede vragen die blogvriend Michael Minneboo me hierover stelde. Dat is vriendschap: elkaar goede vragen stellen.
Lees ook: Het nadeel van wijkeigenaarschap
Bewaard onder Persoonlijk | Reageer
Tags: buurtbeheer, dromen, Michael Minneboo, veranderen, vriendschap, ziel
Adviezen
Geplaatst op 22 december, 2014
Ik heb nog nooit zoveel adviezen gehad als in 2014 en deed daar nog nooit zo weinig mee als in 2014. Dat eerste was niet altijd even aangenaam, dat tweede wel.
Adviezen zijn altijd goed bedoeld:
Een oproep om te stoppen met zwerfafval opruimen is goed bedoeld voor de adviseur die er niet mee geconfronteerd wil worden dat ie zelf niks doet aan die troep op straat.
Een oproep om activiteiten in de wijk strak te plannen met taken en verantwoordelijkheden is goed bedoeld voor de adviseur die zich veilig voelt in zo’n structuur.
Een oproep om voorzichtiger te zijn met wat ik blog is goed bedoeld voor de adviseur die graag vasthoudt aan hoe hij de dingen ziet en weinig ruimte heeft voor andere verhalen daarover.
2014 was me het jaartje wel.
Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments
Tags: adviezen, buurtbeheer
De kloof
Geplaatst op 27 november, 2014
Ik was best dol op Marianne Williamson. Pittige uitspraken, desnoods recht in iemands gezicht, eerlijk zonder kwetsend te zijn. Maar toen ging ze de politiek in en dan maak je het mij wel heel erg moeilijk om nog dol op je te zijn.
Veel van haar niet-politieke uitspreken mag ik nog steeds zoals deze:
The gap between how beautiful life can be and how ugly the world can be is profoundly heartbreaking. The purpose of life is to close the gap
Die kloof ja, die was de laatste dagen veel groter dan ik kan verdragen.
Eigenlijk is dit allemaal blogtaal voor dit: wat ben ik het soms beu.
Bewaard onder Citaten, Persoonlijk | 6 Comments
Tags: leven, Marianne Williamson
Voor mij zijn twee aardbollen nodig
Geplaatst op 23 oktober, 2014
Juist, ik deed vandaag een test om mijn ecologische voetafdruk te bepalen: http://voetafdruktest.wnf.nl/
Hoopvol was ik, gegeven mijn levensstijl of het beeld dat ik daarvan heb. Gedownsized heb ik maar is het genoeg? Volgens de test, en die heb ik eerder iets te positief dan te negatief ingevuld, zijn er maar liefst twee aardbollen nodig als iedereen zou leven zoals ik.
WTF!
Schrale troost dat de gemiddelde Nederlander hoger scoort. Zeer schraal. Ja, als je daar troost uit put, leg dan je kinderen en kleinkinderen eens uit dat zij minder hebben omdat jij meer wilde hebben.
WTF!
Toen deed ik de test nog een keer en heb flink gelogen. Zijn er 1,4 aardbollen nodig als iedereen zou leven zoals ik heb gelogen dat ik leef.
WTF!
Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments
Tags: aarde, duurzaamheid, milieu
Een echte vent concureert niet maar gunt
Geplaatst op 16 oktober, 2014
Die kaasboer die hier op woensdag op de weekmarkt staat….
Behalve dat ie heerlijke kaas verkoopt (sorry beste supermarkten maar tegen kaas van de markt kunnen jullie voor geen meter op), heeft ie ook eieren, pinda’s en noten in het assortiment.
Dus afgelopen woensdag de traditionele halve kilo extra belegen gekocht en ook nog een stukje snoepkaas, dit keer eentje met sambal erin. En pinda’s. Hey, waar zijn alle pinda’s en noten?
Nou, zo vertelt ie, die heb ik wel bij me in de wagen maar die stal ik niet uit. Pinda’s en noten zijn geen core business voor mij maar een bijverdienste. Hier verderop staat al een kraampje met olijven, pinda’s en noten, dan laat ik die van mij in de wagen.
Dat vind in nou zo geweldig van de markt. Gunnen, het bestaat nog. Geweldig!
Bewaard onder Persoonlijk | Reageer
Tags: Ondernemen
Meehelpen omdat je het leuk vindt
Geplaatst op 8 oktober, 2014
Een paar weken geleden was ik in de buurtmoestuin bij Kindcentrum de Ontdekking bezig met het omspitten van onkruid. Dat was hard nodig om ervoor te zorgen dat als mensen de onlangs geplaatste AED nodig hebben, ze zich niet eerst een weg hoeven te banen door het onkruid.
Een voorbijgangster vroeg me nog wie er eigenlijk voor die buurtmoestuin zorgt. Daar hoef ik nooit lang over na te denken: wie zich ertoe geroepen voelt en wie er zin in heeft.
Want, zo blogde ik eerder, de buurtmoestuin gaat over de samenleving van de toekomst, een samenleving waar niemand ‘de baas’ is en waar mensen vanuit vrijheid bijdragen wat ze willen, hoe ze het willen en wanneer ze het willen. Handelen vanuit eigen behoeften in plaats van dat iemand zegt wie wat wanneer moet doen.
Leuk bedacht toch? Maar werkt het ook? Met de buurtmoestuin wil het met deze filosofie op dit moment niet zo erg vlotten. En toch geloof ik wel in deze filosofie.
Op het schoolplein van Kindcentrum de Ontdekking heb ik ook twee keer zand geveegd, gewoon lekker authentiek met een bezem. En wie komen er dan helpen, zonder dat het ze wordt gevraagd of wordt opgedragen? Kinderen! Ze hadden hun pauze kunnen besteden aan lekker buiten spelen maar een flink aantal wilde dolgraag meehelpen met vegen. En dat deden ze vol overgave, gewoon omdat ze het leuk vinden.
Ik herhaal: en toch geloof ik wel in deze filosofie.
Meer over de buurtmoestuin lees je op de wijkblog Oosterheide
Bewaard onder Persoonlijk | Reageer
Tags: buurtbeheer, helpen, kinderen, samenleving
Plekjes en stekjes
Geplaatst op 30 augustus, 2014
De blogserie over de motorvakantie 2014 heeft nog een open eindje. Even wat aan doen….
Bij dit uitzicht ben ik weg, ben ik niet hier maar daar:
Taverne Chalet van Jo en Veronique: de eerste horeca-stop vanaf de camping naar Vaals en de laatste vanaf Vaals naar de camping.
De grote afknapper van 2014: Jakarta Going gesloten. Tijdelijk zegt een stuk papier voor het raam. Definitief zeggen de mensen in Vaals. Echt jammer.
Wel nog steeds in Vaals gelukkig: Pizzeria Bellissima van Sjaak en Thea.
D’r Koffereck. De plek om ’s morgens om tien uur de dag te beginnen met koffie en ’s avonds laat af te sluiten samen met Frank. En daarna echt afsluiten bij Taverne Chalet.
Allure. De plek om even neer te ploffen voordat ik naar Aken ga omdat het precies tegenover de bushalte ligt.
’t Vereinshoes. Een lekker rustig plekje voor als de drukte en uitlaatgassen van de Maastrichterlaan net even wat teveel worden. Net wat meer dan al die andere plekken een plek ook voor onverwachte ontmoetingen.
Nobis, hier scoor je het allerbeste ochtendbroodje.
Lakis, ‘de Griek’. Hoe vaak heb ik daar wel niet gezeten? Durf het haast niet te zeggen maar dat is ‘allemaal de schuld’ van dat Indonesisch eetcafé dat er vandoor is.
Allemaal plekjes en stekjes waar mensen werken die misschien geen idee hebben hoeveel plezier zij bijdragen aan het leven van die man op hun terras. Dat wat we werk noemen is bedoeld om bij te dragen aan het leven van anderen, in welke vorm dan ook. Als je je dat beseft als je ’s morgens uit bed stapt verandert alles.
Vaals is voor mij het bewijs dat de wereld goed is en dat iedereen aardig is.
En hiermee is de blogserie motorvakantie 2014 compleet:
- Vooruit kijken naar motorvakantie
- Wijkziek en wijkpijn
- Het land van vergissingen
- Spooky en nat
- Hoe ver ga je om voor jezelf te zorgen
- Liefde en degelijkheid
- De dag feestelijk beginnen
- Zakelijke contacten en zo
Bewaard onder Fotobloggen, Persoonlijk | 5 Comments
Tags: motorvakantie
Creative commons
Zwerven door het alledaagse © 2007 door Peter de Kock is in licentie gegeven onder CC BY-NC-SA 4.0
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.