Ik voel me vandaag miserabel

Geplaatst op 27 mei, 2011 

Als ik met de trein reis, is mijn favoriete bezigheid een boekwinkeltje induiken om de wachttijd te doden. Nadeel van die boekwinkels is dat er meestal een volle muur is bekleed met allerlei magazines. Het is een muur vol met hoe het leven ‘moet’ zijn maar niet is. En voor wie het leven niet is zoals het ‘moet’ zijn, biedt diezelfde muur wat je moet eten, aantrekken, opsmeren, doen en loslaten, om het leven wel te leven zoals het ‘moet’ zijn.

Met de realiteit heeft het allemaal bijzonder weinig te maken, met geld verdienen des te meer.

Twitter lijkt soms ook op zo’n muur in de boekwinkel. Het gaat er met iedereen geweldig goed en iedereen weet precies wat je moet doen om ervoor te zorgen dat het geweldig goed met je gaat. Ik geloof dat niet, net zoals ik die muur in de boekwinkel niet geloof. Ik geloof wel de tweet van Jos Peschen:

Leven kent pracht en pijn. Tweets lijken alleen pracht te kennen. Zit pijn nog in de taboe sfeer? Nou, ik voel me vandaag miserabel!

Bewaard onder Mening | 9 Comments

Tags: , , ,

Nu even geen spirituele waarheid please

Geplaatst op 26 mei, 2011 

Stel dat je erge dorst hebt, een groot glas heerlijk fris water drinkt, en tegen je partner zegt:  dit is het lekkerste water dat ik ooit gedronken heb. En stel dat je partner dan antwoordt: water is een vloeistof die kookt bij 100 graden Celsius en bevriest bij 0 graden Celsius.

Het antwoord is inhoudelijk juist maar slaat als reactie op het vervullen van de behoefte aan water als een tang op een varken.

De eerste waarheid is een vorm van emotionele waarheid, de waarheid van hoe het voelt om de behoefte aan water te vervullen. De tweede waarheid is een feitelijke waarheid over de natuurkundige eigenschappen van water. Beide waarheden zijn waarheden op verschillende niveaus, ze sluiten niet aan.

Als je net dat heerlijke glas water hebt gedronken en je hoort dan je partner over de natuurkundige eigenschappen van water, dan denk je toch ook: wat is daarmee gebeurd zeg?

Ik heb al eerder geblogd over dat ik me soms erger aan inspirerend bedoelde citaten. Net als in het voorbeeld van het drinken van het glas water, sluit een inspirerend bedoeld citaat voor mij niet altijd aan op de waarheid waar ik op dat moment mee rondloop.

Als ik een dag heb gehad met enkele teleurstellingen en tegenvallers en ik lees dan bijvoorbeeld dat iemand schrijft ‘alles is liefde’ dan denk ik ook:

Beste schrijver, dat alles liefde is wil ik je graag horen zeggen als je bijvoorbeeld ’s nachts met een lekke band langs een snelweg staat midden in de regen en zonder beltegoed op je telefoon.  Dat alles liefde is wil ik je horen zeggen als je door je zakenpartner bent opgelicht en je de deuren van je bedrijf moet sluiten. Dat alles liefde is wil ik je horen zeggen als je net in het ziekenhuis hebt horen zeggen dat de foto’s aanleiding geven voor verder onderzoek.

Er is een niveau, dat geloof ik, waarop alles liefde is. Maar dat is niet het niveau waar iemand zit die net iets heeft meegemaakt dat hem of haar emotioneel diep raakt. Het kan best waar zijn dat alles uiteindelijk een manifestatie van liefde is, maar er zijn momenten waarop je die waarheid beter kunt inslikken en je kaken op elkaar kunt houden. Ook dat is liefde.

Lees ook:

 

Bewaard onder Mening, spiritualiteit | 4 Comments

Tags: ,

Levenskunst

Geplaatst op 12 mei, 2011 

Levenskunst is een prettig klinkend synoniem voor de kunst om te rouwen.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Therapeutisch correct vingertje wijzen

Geplaatst op 10 mei, 2011 

‘Ik heb altijd al geweten dat ik anders ben.’

Therapeutisch correct vingertje wijzen noem ik dat.

Soms is het moediger te erkennen: ‘Ik ben er niet trots op maar wat zij doen, dat doe ik ook wel eens’.  Ik denk dus dat we meer met elkaar gemeen hebben dan dat er verschillen zijn.

Bewaard onder Mening | 5 Comments

Tags: , ,

Inspirerend bedoelde citaten

Geplaatst op 5 mei, 2011 

Inspirerend bedoelde citaten… Als tsunami’s overspoelen ze de sociale netwerken. Zoals de tijdschriften in de boekhandel ons toeschreeuwen hoe ons materiële leven eruit moet zien, zo doen de inspirerend bedoelde citaten hetzelfde voor de spirituele kanten van ons leven. Niet zelden gebeurt dit op een zwart/wit manier.  Twee voorbeelden:

The way of love is the way of no-expectation. Love exists only when there is a total acceptance and no desire to control or change anything.

If you can concentrate always on the present, you’ll be a happy man.

Het eerste citaat wordt toegeschreven aan Osho en het tweede aan Paulo Coelho. Ik heb een paar woorden vetgedrukt om mijn punt duidelijk te maken.

Voor liefde is geen totale acceptatie nodig. De waarheid is dat elk klein stapje dat je zet om iets meer te accepteren wat er is, bijdraagt aan de beleving van wat meer liefde in je leven. Het is zeker niet zo dat je pas liefde zult ervaren als je alles kunt accepteren. Dat is zwart/wit.

En de beleving van gelukkig zijn zul je steeds iets meer ervaren naarmate je wat meer in het hier en nu bent. Voor de beleving van gelukkig zijn hoef je echt niet altijd in het hier en nu te zijn. Dat is zwart/wit.

Soms is het met wat bewustzijn en creativiteit mogelijk om zwart/wit taalgebruik te omzeilen. Soms ook niet. Het droevige punt is dat onze taal gepolariseerd is, zwart/wit.

Bewaard onder Citaten, Mening | 10 Comments

Tags:

Schokdempers voor de ziel

Geplaatst op 3 mei, 2011 

Ontkenning wordt ook wel eens een schokdemper voor de ziel genoemd. Ik denk dat hier waarheid in zit. Stel dat ik vandaag alle waarheid ineens onder ogen zou zien, dan zou de schok te groot zijn om te overleven. En daarom hebben we schokdempers nodig om die waarheid te dempen. Ontkenning is zo’n schokdemper, een hele goede zelfs.

Oordelen (over onszelf en anderen) heeft ook zo’n schokdempende werking.

Neem als voorbeeld iemand die een leuke baan door de vingers ziet glippen en reageert met: ‘Ach, het was eigenlijk toch maar een kutjob’. Door te oordelen over die baan hoeft hij/zij zich niet zo kwetsbaar te voelen. Kwetsbaarheid staat in onze maatschappij gelijk aan zwakte en wie wil er nou zwak zijn? Nee, dan maar liever het masker van ‘het doet me allemaal niks’ ophouden. Kwetsbaarheid afgeweerd.

In dit voorbeeld gaat het over oordelen achteraf maar oordelen vooraf heeft dezelfde functie: oordelen helpt om de schok van een toekomstig verlies te dempen.

Leven is veranderen en verandering is onvermijdelijk. Ik denk dat maar weinig mensen het hier niet mee eens zullen zijn. Maar vervang het woord veranderen door verliezen en vervang het woord verandering door verlies en het is nog steeds waar: leven is verliezen en verlies is onvermijdelijk.

Elke verandering gaat gepaard met verlies. Dat verandering betekent dat er iets nieuws in de maak is, willen de meeste mensen nog wel accepteren. Maar dat verandering ook betekent dat er iets gaat verdwijnen, dat we iets gaan verliezen, dat ligt qua acceptatie wat moeilijker want verlies gaat gepaard met verdriet, pijn en angst. Verlies raakt in onze kwetsbaarheid en AUW, dat willen we nou juist niet.

Door te oordelen over de dingen en mensen waar we juist zo om geven en van houden, bereiden we ons onbewust voor op het verlies ervan en voelen we ons niet zo kwetsbaar. De prijs die we ervoor betalen is dat we ook minder vreugde beleven. Oordelen werkt net als een pilletje dat ongewenste gevoelens afzwakt. En of het op de bijsluiter staat of niet: het pilletje zwakt ook hele prettige gevoelens af.

Voor oordelen geldt hetzelfde. Daarom zijn het ook schokdempers. Voor de ziel.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , ,

Weg met loslaten en lang leve de overgave

Geplaatst op 21 april, 2011 

Ik ben klaar met het woord loslaten. Loslaten is een paardenmiddel geworden.  Het maakt niet uit waar je last van hebt of  wat je mankeert: laat het los en weg zijn alle problemen. Zowat elke therapeut of coach heeft het erover: loslaten. Zelfs vrienden vertellen je om toch vooral los te laten.

In een poging om mezelf te bevrijden van het woord ‘loslaten’, kwam in terecht bij het woord ‘overgave’. Wat voelt dat zalig zeg. Weg met loslaten en lang leve de overgave. Overgave klinkt en voelt ook veel natuurlijker dan loslaten. Een mens laat niet los, een mens houdt (zich) vast. Maar overgave, dat doen we wel. Elke dag en met plezier en gemak.

Vermoeidheid is zo’n mooi voorbeeld van overgave, de overgave aan de rust en slaap die het lichaam nodig heeft. Het voelt weldadig je over te geven aan vermoeidheid. Dat fijne gevoel van op bed gaan liggen als je moe bent en voelt hoe je hele bed je ondersteunt. En dan langzaam wegzakken in een heerlijke slaap. Of wat te denken van de overgave aan een opkomend orgasme. Hoe voelt dat? Heerlijk toch?

Als fysieke overgave zo heerlijk is, hoe zou het dan zijn met bijvoorbeeld emotionele en spirituele overgave? Ik ben bereid te geloven dat dat net zo heerlijk is. Overgave is en weldaad voor lichaam, geest en ziel. Overgave, I love it.

Bewaard onder Mening, spiritualiteit | 6 Comments

Tags: ,

Lente en verandering

Geplaatst op 12 april, 2011 

Vandaag zag ik een struik die nog vol in de dorre blaadjes van vorig jaar zat. Die blaadjes waren er in de herfst niet afgevallen waardoor de struik tussen alles wat al volop aan het groeien en bloeien is een dorre en levenloze indruk maakt.

Pas van dichtbij kon ik zien dat onder de dorre blaadjes de knoppen voor de nieuwe blaadjes zitten. Deze struik laat zijn oude blaadjes pas vallen als de nieuwe zover zijn om tevoorschijn te komen.

Daarom is de lente ook zo mooi, omdat alles op z’n eigen tempo verandert.

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags:

← Vorige pagina — Volgende pagina →