Nederlands

Geplaatst op 9 september, 2010 

Communicatie wordt een stuk gemakkelijker als je beseft dat er 16 miljoen verschillende soorten Nederlands bestaan.

Wie niet regelmatig checkt of hij/zij verstaan wordt zoals hij/zij verstaan wil worden, wie niet regelmatig checkt of hij/zij de ander verstaat zoals de ander verstaan wil worden, kan net zo goed Nederlands praten tegen een Chinees.

Bewaard onder Communicatie | 3 Comments

Tags:

Communicatie is een vak

Geplaatst op 7 september, 2010 

Mevrouw D. aan de telefoon voor wat al snel een koude acquisitiegesprek bleek te zijn. Na wat algemene vragen waaruit bleek dat ze zich niet had voorbereid, schakelde ze een tandje bij: ‘Vindt u ook dat communicatie een vak is?’

‘Nee, dat vind ik dus niet. Ik denk dat communicatie een wezenlijk onderdeel is van onze menselijkheid.’

‘Ja maar niet iedereen kan het.’

‘Nou mevrouw D., ik denk juist wel dat iedereen het kan, het is tenslotte deel van ons mens-zijn.’

Mevrouw D. verkocht me geen communicatietraining. Communicatie is inderdaad toch een vak 🙂

Bewaard onder Communicatie | 4 Comments

Tags:

Tandartsrekening

Geplaatst op 23 augustus, 2010 

Volgens mijn administratie had ik van mijn tandartsbezoek in mei geen rekening ontvangen. Ik vroeg de tandartsassistente dit te controleren. Volgens haar administratie had zij de opdracht tot facturatie doorgestuurd naar firma X die namens de tandartspraktijk voor de verdere afhandeling zorgt. Voor vragen moest ik firma X maar even bellen.

Ik belde firma X en die bevestigde dat er in mei geen rekening was verstuurd en dat zij van de tandartspraktijk daarvoor ook geen opdracht hadden ontvangen. Zij verwezen me terug naar de tandartspraktijk.

Ik belde de tandartsassistente weer en vroeg haar zelf contact op te nemen met firma X. Niet veel later ontving ik haar mailtje:

‘naar aanleiding van ons telefoongesprek deze morgen, heb ik contact opgenomen met X. Er blijkt daadwerkelijk iets mis te zijn gegaan. Wij gaan de declaratie alsnog aanleveren aan X en naar alle waarschijnlijkheid zal u de rekening eind volgende week ontvangen.

Hopende u hiermede voldoende geïnformeerd te hebben.’

Let even op het ontbreken van het woordje ‘bedankt’…

Toen kwam de factuur met daarop de tekst:

LET OP: Bedrag moet  uiterlijk 10-09-2010 bij geschreven zijn op de rekening van X.

Let even op het hartelijke woordje ‘moet’……

Het is gemakkelijk om teleurgesteld te zijn omdat er nog geen ‘dank je wel’ vanaf kan of omdat firma X een computersysteem de tekst op de factuur laat bepalen zonder even rekening te houden met het verhaal erachter.

De moraal van het verhaal is dat ik navraag ben gaan doen over die factuur vanuit eigen beweging en vanuit eigen behoeften. Integriteit bijvoorbeeld of vanuit erkenning voor de uitstekende zorg die ik altijd van de tandartspraktijk krijg. Daar deed ik het voor. En een bedankje was natuurlijk wel leuk geweest.

Bewaard onder Communicatie, Persoonlijk | 4 Comments

Tags:

Niet op de koffie bij de gemeente

Geplaatst op 25 mei, 2010 

Weet je nog dat ik 6 mei die afspraak had bij de gemeente? Een afspraak om te komen praten over de aanbevelingen die ik had gedaan om de overstap te maken van ‘even een bewonersbrief schrijven’ naar echt communiceren met de wijkbewoners?

Deze afspraak ging dus niet door en ik was daarover niet geïnformeerd, er was bij de gemeente iets mis was gegaan met een e-mail over deze afspraak. De meneer die me had uitgenodigd, verontschuldigde zich toen telefonisch en beloofde volgende week een nieuwe afspraak met me te maken.  Twee en een halve week verder heb ik van de gemeente nog helemaal niets gehoord. Over communiceren gesproken.

Ik ga ervan uit dat mensen altijd een hele goede reden hebben om de dingen te doen die ze doen of juist niet doen. Misschien heeft de gemeente hij het zo druk met het verbeteren van de communicatie dat ze de afspraak helemaal zijn vergeten.

Ik zit te bedenken wat ik zal doen. Ik kan de gemeente bellen of mailen en ze in geweldloze, niet-oordelende communicatie laten weten wat een zootje de gemeente ervan maakt als het gaat om communicatie. Ik kan zelf een nieuwe afspraak maken met de gemeente. Maar wil ik dat wel?

Wat ik de gemeente te bieden heb is zeker van waarde. Maar ik denk dat de gemeente niet de plaats is om die waarde in te zetten. Om van waarde te zijn is meer nodig dan een waardevol product of dienst. Er is ook een plaats nodig, er zijn mensen nodig, bij wie die waarde in vruchtbare aarde valt. En de gemeente is die vruchtbare aarde niet.

Ik heb in de loop der jaren ook geleerd om te kijken naar wat mensen doen in plaats van af te gaan op wat ze zeggen. Alle mooie woorden ten spijt dat de gemeente wel degelijk bezig is met de aanbevelingen om beter te communiceren, ik merk er in de praktijk niks van.

Nee, ik ga niet op de koffie bij de gemeente.

Bewaard onder Communicatie, Persoonlijk | 10 Comments

Op de koffie bij de gemeente

Geplaatst op 7 mei, 2010 

Gisteren was ik bij de gemeente om eens te praten over de aanbevelingen die ik had gedaan om de overstap te maken van ‘even een bewonersbrief schrijven’ naar echt communiceren met de wijkbewoners.

Sinds ik ze oktober vorig jaar die aanbevelingen had gedaan zoals beschreven in ”Bewonersbrief van de gemeente‘ en ‘Extra tip voor de gemeente‘, had de gemeente niets van zich laten horen. Geen ontvangstbevestiging, geen bedankje, niets. Tot ik een week of twee geleden een telefoontje kreeg met de vraag of ik over de aanbevelingen wilde komen praten. Nou, dat wilde ik wel en gisteren was het zover.

Ik had me bij de receptie aangemeld, kreeg een badge en mocht even plaatsnemen. Paar minuten later komt de receptioniste naar met toe met de vraag of ik haar even wil volgen want ze heeft een telefoontje voor me.  Het is de meneer met wie ik een afspraak heb. Het gesprek kan helaas niet doorgaan, blijkbaar is er iets mis gegaan met de e-mail die hij me daarover heeft gestuurd. E-mail? Ik heb helemaal geen e-mail ontvangen.

Ik vond het niet erg, ik woon op tien minuten fietsen van het stadhuis en kon de extra tijd goed gebruiken. Toen ik buiten weer op de fiets stapte had ik wel een binnenpretje. De gemeente had me willen vertellen wat er al met mijn aanbevelingen was gedaan om beter te communiceren en dan gaat de afspraak niet door omdat er iets mis is gegaan met een e-mail. Volgende week maakt de gemeente een nieuwe afspraak. Dan zet ik alvast een extra aanbeveling op mijn lijstje: pak de telefoon.

Bewaard onder Communicatie, Persoonlijk | 5 Comments

Onverdraagzaamheid verdragen

Geplaatst op 6 mei, 2010 

Ik kon eergisteren de #twitteronverdraagzaamheid niet zo verdragen. Mensen die elkaar op Twitter aanspraken op wat ze twitterden rond acht uur ’s avonds. Er was opgeroepen tot twee minuten #twitterstilte om acht uur tijdens de dodenherdenking maar ook voor acht uur zwaaiden er al wat vermanende vingers over wat je wel en niet geacht wordt te twitteren op zo’n moment.

En die onverdraagzaamheid kon ik niet zo verdragen. Maar, als je je ergert aan onverdraagzaamheid, dan ben je toch eigenlijk zelf ook onverdraagzaam?

Misschien helpt geweldloze communicatie er een andere en meer menselijke draai aan te geven. Als ik me erger aan wat ik interpreteer als onverdraagzaamheid, heb ik dan niet gewoon behoefte aan erkenning en respect? En hebben twitteraars die  die zich ergeren aan andere twitteraars die de #twitterstilte doorbreken niet ook gewoon behoefte aan erkenning en respect?

De behoeften zijn het probleem niet. Maar het wordt wel een probleem als je een ander verantwoordelijk maakt voor jouw onvervulde behoeften. En het wordt ook een probleem als je vasthoudt aan de strategie die je inzet om je behoefte te vervullen en als de ander ook vasthoudt aan zijn/haar strategie en als die verschillende strategieën met elkaar botsen.  Want dan kan strijd ontstaan en strijd is het laatste wat we willen op 4 mei.

Ik sta er iedere keer weer versteld van hoe wezenlijk anders iets klinkt als ik het vertaal naar behoeften. Tussen een oordeel en een behoefte klinkt een wereld van verschil.

Bewaard onder Communicatie, Persoonlijk | 13 Comments

Tags: ,

Wat ik wel en niet geloof over gevoelens

Geplaatst op 30 april, 2010 

1. Ik geloof niet dat boosheid één van de meest vernietigende emoties is. Ik geloof dat elke emotie, ook die van boosheid, een bepaalde energiestroom is en dat het niet die emotie of die energiestroom is die vernietigend is, maar de vaak disfunctionele manier waarop we ermee omgaan.

2. Ik geloof niet dat er positieve en negatieve gevoelens zijn maar wel dat alle gevoelens gelijkwaardig zijn. Ik geloof ook dat er een goede reden is dat sommige gevoelens onprettig aanvoelen (en die we dan vaak als negatief bestempelen). Namelijk omdat die gevoelens een onbevredigde behoefte signaleren en ons aansporen om in actie te komen. Stel dat het gevoel van honger prettig aanvoelt, zou je dan nog eten?

3. Ik geloof niet dat je je goed of slecht kunt voelen. Ik geloof wel dat je over je gevoelens kunt denken in termen van goed of slecht. Gevoelens kennen geen zwart/wit perspectief van goed/slecht, het denken echter wel.

4. Ik geloof niet dat als je je verdrietig, boos of angstig voelt, dat je dan moet proberen je zo snel mogelijk weer blij te voelen. Ik geloof dat alle gevoelens er mogen zijn en dat het helpt het gevoel werkelijk te voelen en om in contact te komen met de onderliggende behoeften.

5. Ik geloof dat er een heleboel oordelen bestaan over gevoelens en dat die oordelen meer zeggen over onze relatie met onze gevoelens dan over de gevoelens zelf.

6. Ik geloof dat onze taal een heleboel gevoelswoorden kent die in feite geen gevoel uitdrukken maar een oordeel. Zoals ‘Ik voel me in de steek gelaten’. Het onderliggende gevoel kan zijn eenzaamheid en/of verdriet’. De onderliggende behoefte kan zijn verbinding en/of ondersteuning

7. Ik geloof dat het analyseren en classificeren van gevoelens net zo zinloos is als op het strand gaan zitten en de golven van de zee analyseren en classificeren.

8. Ik geloof dat het voelen van je gevoelens kan helpen om in het hier en nu te zijn in plaats van in het verleden of toekomst te zijn door in je hoofd te leven.

9. Ik geloof dat een zin als ‘Ik heb het gevoel dat deze bespreking nog lang gaat duren’ niks met gevoelens te maken heeft maar alles met een gedachte of aanname.

10. Ik geloof dat ik over vijf jaar weer andere dingen over gevoelens geloof dan nu.

Bewaard onder Communicatie, Mening, Persoonlijk | 9 Comments

Tags: , , , ,

Gratis 4Ring voor geweldloze communicatie

Geplaatst op 22 april, 2010 

Voor de liefhebbers van Geweldloze Communicatie of voor wie daar nieuwsgierig naar is, geef ik gratis vier 4Ringen weg aan de eerste vier mensen die een reactie achterlaten op deze blogpost.

Een 4Ring bestaat uit vier draaiende cirkels waarmee je voorbeeldzinnen kunt samenstellen volgens het model van Geweldloze Communicatie. Met de binnenste cirkel kies je de waarneming, met de tweede cirkel het gevoel, met de derde cirkel de behoefte en met de buitenste cirkel het verzoek.  Al draaiend aan de cirkels ontstaan er allerlei zinnen die je kunt gebruiken om te spelen met het model van geweldloze communicatie. De 4Ring is bedacht door Beatrice Nattermüller, je vindt haar op www.4ring.nl

Met de 4Ring als hulpmiddel zou ik bijvoorbeeld de volgende zin kunnen maken: Als ik bedenk dat ik vier 4Ringen heb, dan voel ik me blij en dankbaar omdat ik behoefte heb aan delen. Wil jij reageren op deze blogpost?

Bewaard onder Communicatie | 7 Comments

Tags:

← Vorige pagina — Volgende pagina →