Wegomleiding

Geplaatst op 21 september, 2009 

Het was mooi nazomerweer zaterdag en dan zijn er een hoop opties om iets leuks te gaan doen. Motorrijden bijvoorbeeld. Ik wist al meteen waar ik naartoe wilde: een route langs de afgedamde Maas. Ik had deze route al lange tijd niet gereden. Eerst een stukje over de snelweg en dan binnendoor richting Andel. Was heerlijk rijden tot ik wilde afslaan naar het mooiste stuk van de route langs de Hoge Maasdijk. Verrek, afgesloten. Wegomleiding. In plaats van langs het water reed ik nu door allerlei dorpjes. Grrrrrr…..

Terwijl ik zo verder reed met het idee een stukje verderop te proberen alsnog op de Hoge Maasdijk te komen, herinnerde ik me het boek ‘De filosofie van de heuvel’. Daarin beschrijft Ilja Leonard Pfeijffer de levensfilosofie van zijn vriendin terwijl ze samen op de fiets onderweg zijn naar Rome. Die filosofie komt erop neer dat als je plannen maakt om een doel te bereiken er twee mogelijkheden zijn:

  1. Je plan komt uit. Dat is saai want dan is alles gebeurd zoals je het hebt bedacht en is er geen verrassing.
  2. Je plan komt niet uit. Dan is er irritatie en frustratie over het niet uitkomen van het plan.

Nee, beter is geen plannen maken en het leven te nemen zoals het komt want dan is er ruimte voor verrassingen.

Die filosofie klopt, zo ontdekte ik terwijl ik de wegomleiding volgde. Ik besloot mijn geplande route te laten voor wat het is en gewoon mijn neus te volgen. Veel leuker. En ook veel avontuurlijker. Ooit heb ik door mijn neus te volgen die route langs de Hoge Maasdijk ontdekt.

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

De reis en het doel

Geplaatst op 9 september, 2009 

‘There was a Zen master, he was watching somebody in a competition, archery, and the man was trying very hard to win this competition but he just could not make is. And then somebody asked the Zen master: “What is he doing wrong?”. And the Zen master said: “his need to win drains him of power”.’ Aldus Eckhart Tolle.

In spirituele kringen wordt wel gezegd dat het om de reis gaat en niet om het doel. Een overdreven focus op het doel maakt machteloos zoals het verhaaltje van Eckhart Tolle duidelijk maakt.

In het VPRO programma ‘Holland Sport’ sprak Wilfried de Jong gisteravond met de schrijver Ilja Leonard Pfeijffer. Ilja vertelt over zijn fietstocht van Leiden naar Rome, een tocht van 26oo kilometer, ongetraind en op een oude racefiets. Hij vertelt dat hij elke dag van zijn tocht begon met het idee een stukje naar het zuiden te fietsen.  Niet Rome beheerste zijn tocht maar gewoon elke dag een stukje verder naar het zuiden fietsen. Later schreef hij over zijn tocht in het boek ‘De filosofie van de heuvel – Op de fiets naar Rome’.

Toen ik Ilja over zijn tocht hoorde vertellen moest ik denken aan het verhaaltje van Eckhart Tolle en dat het inderdaad om de reis gaat en niet om het doel. En tegelijkertijd vond ik dat het doel een beter lot verdient. Want is het niet het doel dat de reis in beweging brengt? Is het niet het doel dat maakt dat je aan een nieuwe reis gaat beginnen, iets nieuws ondernemen of iets nieuws leren? En daarna heeft het doel zijn belangrijke functie gehad, namelijk het starten van de reis en het avontuur. Daarna neemt de reis het over. Zonder doel geen reis.


Bewaard onder Boeken, Citaten, Mening, spiritualiteit | Reageer

Tags: , ,

Eens waren wij nomaden en vrij

Geplaatst op 4 augustus, 2009 

Als ik met de motor op vakantie ga neem ik altijd een boek van Paulo Coelho mee. Ruimte is schaars in de motorbagage maar een boek neem ik altijd mee, al moet ik het bovenop m’n helm vastbinden. Het volgende verhaaltje is geïnspireerd door het boek ‘De Zahir’ van Paulo Coelho en een aantal dagen van motorrijden-eten-drinken-lezen-slapen.

Onze nomadenvrijheid

Onze nomadenvrijheid hebben we ons lang geleden laten afnemen door mensen die ons wijs maakten dat het beter was dat we op één plek zouden blijven. Maar alles wat stilstaat gaat dood en leven is bewegen en dus moeten we onze nomadenoorsprong, onze vrijheid, op de één of andere manier zien te herstellen. We moeten net als de nomaden die we waren weer gaan reizen: het leven als een reis te beleven en elke dag weer anders laten zijn dan de vorige.

Vroeger, toen we nog als nomaden rondtrokken, vertelden we elkaar bij het kampvuur verhalen. Het vertellen van verhalen vervulde allerlei functies zoals het doorgeven van kennis, ervaringen en beschouwingen over het leven, de aarde, cultuur en onze essentie. En, dat moeten we als nomaden ongetwijfeld hebben geweten, door de verhalen te vertellen kwam er ruimte vrij voor nieuwe verhalen en bleef niets bij het oude en was alles voortdurend in beweging. Niet alleen onze fysieke plek was steeds in beweging maar ook de verhalen waar we mee rondliepen waren steeds in beweging. Door elkaar verhalen te vertellen en ruimte te maken voor nieuwe verhalen stroomde het leven en waren we vrij.

Rondreizen

Afgezien van de paar weken dat we erop uit trekken tijdens vakantie is onze fysieke plek steeds dezelfde. Misschien dat de één wat vaker verhuist dan de ander maar van een fysiek nomadenbestaan is al lang geen sprake meer. We vallen elke avond op dezelfde plek in slaap en worden elke ochtend op dezelfde plek weer wakker. Rondreizen is voor sommige mensen veel te eng omdat ze bang zijn dat we door rond te reizen ontdekken dat landsgrenzen niet bestaan, dat we allemaal gelijk en uniek zijn en dat we allemaal met elkaar verbonden zijn.

Kampvuren

Kampvuren maken doen we ook niet meer. We hebben het vuur als het ware gedomesticeerd in de vorm van een open haard of barbecue. En dan liefst gas in plaats van hout en houtskool. Probeer in de straat waar je woont maar eens een kampvuur op te richten samen met de buurtbewoners en binnen no time is de straat verlicht door zwaailichten. Openbare vuren zijn voor sommige mensen veel te eng omdat ze bang zijn dat het vuur ons herinnert aan onze eigen kracht, ons eigen licht en onze eigen magie.

Verhalen vertellen

Maar ook al reizen we niet meer rond als de nomaden die we waren, ook al maken we geen kampvuren meer, we kunnen elkaar nog wel verhalen vertellen en dat doen we gelukkig ook. .

Internet is ons digitale kampvuur geworden waar we elkaar ontmoeten. Blogs en alle andere vormen van sociale media zijn de verhalen van weleer geworden die we elkaar vertellen. Zo hebben we onze eigen gatherings gevormd rondom de kracht van het vuur en de magie van het verhaal. En zo vertellen we elkaar onze verhalen zodat er ruimte komt voor nieuwe verhalen en waardoor elke dag toch steeds weer een beetje anders is dan de vorige. Omdat de verhalen anders zijn geworden want een verhaal dat verteld is maakt ruimte voor een nieuw verhaal.

Maar ook dit vinden sommige mensen veel te eng omdat ze bang zijn dat we hun verhalen (die steeds hetzelfde zijn) niet meer nodig hebben omdat het leven een ander verhaal heeft gekregen, het verhaal van ’the many’ in plaats van ’the few’. Het verhaal van onze nieuwe nomaden vrijheid.

Sommige mensen

Wie zijn toch die ‘sommige mensen’ die bang zijn voor rondreizen, bang voor kampvuren, bang voor verhalen? Wie zijn deze cipiers die willen voorkomen dat we onze vrijheid claimen? Het zijn onze politici, ambtenaren, werkgevers, kerkleiders, onderwijzers, wetenschappers en onze ouders…

Nee hoor, allemaal bullshit ! Ik ben het zelf (behalve als ik motorrij, behalve als ik blog, behalve als ik fikkie stook  en behalve als ik slaap).

Bewaard onder Boeken, Mening | 1 Comment

Tags: , , , ,

Boeken die je denken veranderden

Geplaatst op 23 juni, 2009 

Deze week een leuke blogpost gelezen van Coert Visser:  ‘What books fundamentally changed the way you think?’

Waarom ik dat nou zo’n leuke blogpost vind? Omdat het niet over mooiste, leukste of interessantste boeken gaat, maar over boeken die echt wezenlijk iemands manier van denken hebben veranderd. Als ik al die boekenlijstjes zie van mensen die hebben gereageerd, dan word ik nieuwsgierig naar die boeken en naar de verhalen van die mensen. Intrigerend vind ik dat, een boek dat echt iemands denken verandert.

Hier is mijn lijstje:

1. ‘The dance of wounded souls’ van Robert Burney. Het eerste spirituele boek dat ik las en het had het effect van een aardbeving. Ik kon mezelf overgeven aan het idee dat er een liefdevolle manier is om naar mezelf te kijken, naar het leven en naar de zin van het leven.

2. ‘De Alchemist’ van Paulo Coelho. Ik heb het meerdere keren gelezen en elke keer raak ik weer in de ban van de magie van dit boek. Het helpt me voor de pot goud te gaan binnenin mij. Het gaat over het vinden van mijn persoonlijke legende, de reden van mijn bestaan in dit leven.

3. ‘The artists way’  van Julia Cameron. Het opende mijn ogen voor het idee dat talent hebben voor creativiteit niet genoeg is. Dagelijks oefenen, oefenen en nog eens oefenen is nodig om de energie van creativiteit in mijn leven te laten stromen en in mijn creaties.

4. ‘Geweldloze Communicatie, ontwapenend en doeltreffend’ van Marshall Rosenberg. De titel van het boek zegt alles!

Bewaard onder Boeken | 1 Comment

Tags: , , , ,

The Great Spirit’s Plan

Geplaatst op 2 juni, 2009 

The God-Force is powerful enough to get us where we are supposed to be with or without our help! We do not have the power to screw up the Great Spirit’s plan.

Robert Burney in zijn boek ‘Codependence, the dance of wounded souls‘.


Bewaard onder Boeken, Citaten, Codependency, spiritualiteit | Reageer

Tags: ,

Veiligheid en geluk

Geplaatst op 22 mei, 2009 

Deze week las ik in de blogpost ‘Maakt veiligheid gelukkig’ van Brigitte van Tuijl twee inspirerende citaten over veiligheid.

“Vertrouw op dat waarvan je houdt, blijf het doen en het zal je brengen waar je hoort te gaan. En maak je niet druk over veiligheid. Uiteindelijk zul je een sterk veiligheidsgevoel krijgen wanneer je doet wat je wilt doen. Hoevelen van ons met een riant salaris voelen zich trouwens veilig?”

(Uit het boek Schrijven vanuit je hart – de kunst van creatief schrijven van Natalie Goldberg)

“Security is not the meaning of life. Great opportunities are worth the risks.”

(Van: Shirley Hufstedler)

Bewaard onder Boeken, Citaten | 1 Comment

Tags: , ,

Schenk aandacht aan je wensen

Geplaatst op 19 mei, 2009 

Een vervolgje op ‘Eerherstel voor de angst‘ over het boek ‘De Creatiespiraal’ van Marinus Knoope.

Marinus Knoops schrijft dat wie zijn wensen negeert dat onder andere merkt aan het feit dat hij zich vaak ergert. Hij geeft een paar aardige voorbeelden:

Als je leiding wil nemen en het niet doet, dan erger je je aan autoritair gedrag. Wil je meer op de voorgrond treden en je doet dat niet, dan erger je je aan mensen die zichzelf naar voren schuiven. En een bijzonder leuk voorbeeld vind ik de volgende: wie moeite heeft zijn grenzen aan te geven kan zich ergeren aan rode stoplichten.

Het is belangrijk om je wensen en verlangens serieus te nemen want:

‘Wensen zijn voorgevoelens
van hetgeen u in staat bent
daadwerkelijk te realiseren’

(Goethe)

Bewaard onder Boeken, Citaten | 1 Comment

Tags: ,

Eerherstel voor de angst

Geplaatst op 18 mei, 2009 

In zijn boek ‘De Creatiespiraal’ beschrijft Marinus Knoope de weg van wens naar werkelijkheid, de natuurlijke weg waarlangs de mens zijn eigen wensen realiseert:

Ik vind het een bijzonder inspirerend boek, praktisch en magisch tegelijk. Zie voor meer informatie over de creatiespiraal en over Marinus Knoope de website: www.decreatiespiraal.nl

Een detail dat ik in de spotlight wil zetten is angst.

Iedere onaangename emotie, zo schrijft Marinus Knoope, draagt in zichzelf een schat. De emoties nodigen uit de schatten te ontdekken. Als voorbeeld noemt hij een aantal van die schatten:

Aan boosheid koppelt hij kracht en zelfrespect, aan angst koppelt hij het verlangen naar avontuur, aan verveling de behoefte aan stilte en inkeer, aan machteloosheid de kwaliteit van overgave, aan vermoeidheid koppelt hij ontspanning en aan verdriet koppelt hij lust.

De emotie die mij het meest intrigeert is die van angst omdat angst naar mijn idee één van de meest ondergewaardeerde emoties is. Angst ‘mag’ er vaak niet zijn. Angst draagt het etiket ‘negatief’. En dan is er nog de angst voor de angst. En daarom bestrijden en bevechten we de angst en gaan we voorbij aan de kwaliteit erachter.

Daarom ben ik blij dat Marinus Knoope aan angst de specifieke kwaliteit van verlangen naar avontuur koppelt: eerherstel voor de angst.

Over angst schreef ik onder andere:

Bewaard onder Boeken | 5 Comments

Tags: , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →