Steeds minder geweld
Geplaatst op 12 juni, 2009
Gisteren las ik een artikel van Coert Visser op zijn blog Progressfocused. Het artikel heet: ‘The steady decline of violence in the world’
Mijn eerste reactie was die van verbazing: is dit waar? Daarna boosheid: waarom staat dit nieuws niet met grote koppen in de kranten? En tenslotte blijdschap: wat geeft dit een vertrouwen!
In het artikel wordt een onderzoek aangehaald waaruit blijkt dat de hoeveelheid geweld in de wereld aan het afnemen is: ‘…step by step the use of violence in the world is declining’. Hoewel de algehele overtuiging is dat er steeds meer geweld is in de wereld, is het tegenovergestelde waar.
Om het positief uit te drukken: er is steeds meer vrede. Zegt het voort.
Bewaard onder Actualiteit | Reageer
Tags: coert visser, Oplossingsgericht werken, vrede
Op de roltrap
Geplaatst op 12 mei, 2009
De maatschappij is net een soepel lopende roltrap. Zodra je erop stapt weet je waar je uitkomt. Je gaat van A naar B, van geboorte naar dood. De roltrap brengt je er wel. Lekker duidelijk. Lekker veilig. Onderweg geen moeilijk gedoe, gewoon een kwestie van op de roltrap blijven staan.
Dat was zo’n beetje de rol die we de maatschappij toekenden. Onderwijs, kerken, bedrijven, banken, vakbonden, gezondheidszorg, politiek, rechtspraak. Ze waren er voor ons. En daaronder een onfeilbaar vangnet van sociale zekerheid. Redenen genoeg om braaf op de roltrap te blijven staan.
Maar die roltrap kraakt al een tijdje en loopt niet meer zo soepel. De roltrap waar we blind op vertrouwden is niet zo betrouwbaar als we dachten. Groot onderhoud kan de boel nog een tijdje aan de praat houden maar vroeg of laat moeten we gewoon van die roltrap afstappen en weer zelf leren traplopen. Op eigen benen, op eigen kracht.
Wat doe jij als de roltrap er halverwege mee stopt?
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 1 Comment
Tags: eigen verantwoordelijkheid, maatschappij, vertrouwen
Dankbaarheid
Geplaatst op 3 mei, 2009
Geïnspireerd door Melody Beattie’s nieuwe boek ‘The New Codependency’ ben ik weer aan het oefenen met dankbaarheid. Hardop of in gedachten ‘bedankt’ uitspreken voor een gebeurtenis, voor een gevoel of voor iets dat er ‘gewoon’ is.
Iets afwijzen wat er is levert stress op, irritatie, ergernis, frustratie.
Dankbaarheid helpt om negatieve energie te transformeren in positieve energie. Dankbaarheid betekent JA zeggen tegen wat er is, of het nou plezierig is of onplezierig. Dankbaarheid betekent erkennen wat er is. Dat wil niet zeggen dat je er om moet juichen.
‘Bedankt’ zeggen tegen een leuke gebeurtenis is gemakkelijk. Anders wordt het als er iets vervelends gebeurt. ‘Bedankt’ zeggen kan dan een ware uitdaging zijn. Soms lukt het niet om ‘bedankt’ te zeggen tegen de gebeurtenis zelf.
Toen ik deze week de eerste beelden zag van het drama tijdens Koninginnedag in Apeldoorn kon ik daar geen ‘bedankt’ tegen zeggen. Ik kon op dat moment niet accepteren wat daar was gebeurd. En toch was het gebeurd. Na even zoeken uiteindelijk ‘bedankt’ gezegd tegen het feit dat ik het gebeurde niet kon accepteren. Er is altijd wel iets om ‘bedankt’ tegen te zeggen. Soms is het even zoeken.
Lees ook: The New Codependency
Bewaard onder Actualiteit, Boeken, Persoonlijk | 5 Comments
Tags: acceptatie, dankbaarheid, Melody Beattie, spiritualiteit
Angst, angst, angst
Geplaatst op 29 april, 2009
Oh boy, wat is er toch veel angst. Niet een beetje angst zoals angst voor de tandarts (al is dat voor sommigen meer dan een beetje angst) maar angst voor het leven zelf. Het lijkt wel of het leven zich tegen ons keert in de vorm gebeurtenissen die de hele planeet in de greep van de angst brengen.
Een paar jaar geleden mochten we de angst voor terreur onder ogen zien. Sinds vorig jaar is daar de angst voor de instorting van de economie en financiële wereld bijgekomen. En nu mogen we als toetje ook nog de angst voor een pandemie begroeten. Om gek van te worden, gek van de angst.
Dat er angst is lijkt me heel normaal, we zijn mensen niet waar? Angst maakt deel uit van onze fysieke wereld. Een wezenlijk deel zelfs. Maar wat op het ene niveau aanvoelt als angst kan op het andere niveau een geschenk zijn.
Soms helpt het om gebeurtenissen die angst veroorzaken een andere betekenis te geven. Welke betekenis kan ik terreur, kredietcrisis en pandemie geven?
Ik kan ze beschouwen als signalen van een veranderende wereld. Signalen van een wereld die instabiel is geworden en hoognodig aan vernieuwing toe is. De zekerheid en veiligheid van ons bekende wereldje verliezen is beangstigend. Maar waarom zou dat wat we ervoor in de plaats terugkrijgen niet nog veel mooier en beter zijn dan wat we nu hebben? We staan aan de vooravond van een nieuwe wereld, een wereld van harmonie, balans, vrede, liefde en verbinding.
Ik kan ze beschouwen als lessen, lessen die me iets waardevols willen leren. Bijvoorbeeld om in het hier en nu te leven. In de toekomst leven en speculeren over alle mogelijke rampen die kunnen gebeuren is de werkelijke bron van de angst. Angst is een geheugensteuntje dat ons wil helpen door te zeggen: ‘Leef in het hier en nu’. Angst herinnert ons eraan dat ons verblijf in deze fysieke wereld tijdelijk is. En dat het de bedoeling is om elke dag ten volle te leven. Alsof het de laatste dag van ons verblijf hier op aarde kan zijn.
Lang leve de angst. Hoera, ik voel me bang.
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 3 Comments
Tags: angst, crisis, spiritualiteit, veranderen
Eckhart Tolle over de crisis
Geplaatst op 16 april, 2009
Eckhart Tolle, schrijver van de boeken ‘Een nieuwe aarde’ en ‘De kracht van het nu’ vertelt over de crisis en de onzekerheid over de toekomst.
De ego-gebaseerde structuren zoals de financiële systemen, zijn aan het instorten. Wat hiervoor in de plaats komt en wanneer dat gebeurt weet niemand. Anders dan de media ons willen doen geloven, is dit niet een verschrikkelijke gebeurtenis waar we bang voor moeten zijn. Angst is een onbewuste reactie.
Elke crisis, individueel of collectief, is een opening naar een nieuwe staat van zijn, een mogelijkheid om in bewustzijn te groeien. De veranderingen zijn nodig voor de planeet en de mensheid om te overleven. Het is nodig de onzekerheid en het niet-weten te omarmen in plaats van te willen weten wat er de komende jaren gaat gebeuren.
Bewaard onder Actualiteit, Boeken, Inspiratie | 2 Comments
Tags: Bewustzijn, crisis, Eckhart Tolle
Crisistips
Geplaatst op 21 maart, 2009
Toch heb ik aardig wat crisiservaring opgedaan. Zo was er een oliecrisis, een koningshuis crisis rondom de Lockheed affaire en een voetbal crisis (Nederland verliest WK finale in 1974 van Duitsland en in 1978 van Argentinië) in de jaren zeventig. Massale werkeloosheid, wereldwijde wapenwedloop en een dreigende kernoorlog in de jaren tachtig. Tijdens de jaren negentig waren er de golfoorlog en de Joegoslavische oorlogen. En in de nog zo jonge 21e eeuw is het helemaal feest met een kredietcrisis, een financiële crisis, een economische crisis en de oorlogen tegen het terrorisme. En niet te vergeten kinderen die elkaar doodschieten op school. .
Op grond van mijn eigen crisiservaring kan ik je vertellen dat een crisis ook z’n voordelen heeft:
- Je hebt volop gespreksstof om over te praten op het werk en tijdens feestjes. Dat is goed voor de sociale contacten. Zo valt ook niet op dat je eigenlijk niks te vertellen hebt.
- Als je je openlijk zorgen maakt over de crisis denken anderen dat je erg begaan bent met het lot van de wereld en stijgt je moeder Theresa status. Wie weet kom je nog in aanmerking voor een Nobelprijs.
- Je kunt zonder schuldgevoel tot diep in de nacht voor de tv liggen want iedereen zal begrijpen dat je op de hoogte wilt blijven van het laatste crisisnieuws.
- Als je nooit eens iets leuks voor jezelf koopt of doet: no problem! Tijdens een crisis houdt iedereen de hand op de knip, dat hoef je niemand uit te leggen.
- Hoewel er tijdens een crisis altijd hard wordt geroepen om veranderingen is een crisis het uitgelezen moment voor jou om alles te laten zoals het is. Jij hebt immers die crisis niet veroorzaakt, dat hebben anderen gedaan en die moeten het maar oplossen ook. Kun jij doorgaan met wat je altijd al hebt gedaan. Lekker makkelijk.
- Altijd al een beetje een negatieve levenshouding gehad? Dan is een crisis de uitgelezen kans om je te profileren als profeet want nu kun je zeggen dat je altijd al gelijk hebt gehad. Misschien schuilt er in jou een Nostradamus.
Een ander voordeel van de crisis is dat bloggers wat te bloggen hebben. Ik kon niks anders bedenken dit keer.
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 2 Comments
Tags: crisis
FEAR and LOVE
Geplaatst op 28 februari, 2009
Vandaag de dag scoort FEAR in Google 207.000.000 hits en LOVE scoort er 1.650.000.000. Conclusie: love rules.
Lenny Kravitz ‘Let love rule’
Bewaard onder Actualiteit, Muziek | Reageer
Ontgiften van de crisis
Geplaatst op 21 februari, 2009
Hoewel ik geen kranten lees en niet naar het journaal kijk merk ik dat het woord crisis toch in mijn systeem terecht is gekomen. Er lijkt geen ontkomen aan en dat is, zo schat ik in, precies de bedoeling. Politici zeggen dat niemand aan de gevolgen van de crisis zal ontkomen en vervolgens storten de media deze boodschap massaal uit over alles en iedereen.
Ik heb er deze week een tweet over geschreven:
“Als aanzetten tot haat bij wet verboden is, waarom dan aanzetten tot crisis ook niet verbieden?”
Ik merk dat het me raakt wat er gebeurt en dat wil ik graag anders. Van de crisis zelf merk ik niks. Van de manier van communiceren en de hoeveelheid aan communicatie merk ik wel wat. Wat doet alle ophef over de economische en financiële situatie met mij? Ik voel me geïrriteerd en geprikkeld. Wat zijn mijn behoeften? In ieder geval vertrouwen en autonomie merk ik.
Het nieuws over de crisis wordt gebracht alsof het over algemeen geldende waarheden gaat die per definitie voor iedereen gelden, of we dat nu leuk vinden of niet. Het is voor mij alsof de crisis er bij iedereen met een injectiespuit wordt ingespoten met de media in de rol van de spuit en de woorden en de taal als het te injecteren gif. En zo zit nu het woord ‘crisis’ in mijn systeem en daaraan koppel ik dan weer allerlei interpretaties, scenario’s en verhalen waar ik graag vanaf wil.
Ik wil graag dat politici zich anders uitdrukken over de crisis. Het zou voor mij een wereld van verschil zijn als ik dingen zou horen zeggen in de geest van: ‘Ik denk dat….omdat ik…’. Want dan heb ik helder ‘Oh, dit gaat over die ander en ik kan het anders zien’. Maar als ik iemand hoor zeggen ‘We zitten in een crisis en we moeten er allemaal aan geloven’ dan raak ik in verwarring. Wie zijn die ‘We‘? en hoezo ‘moeten‘?. En dan heeft de injectiespuit weer een paar giftige woorden ingespoten.
Waar het voor mij om gaat is de vrijheid van perceptie, de vrijheid om zelf een perceptie te kiezen. Vrijheid van perceptie is iets individueels. Niemand bepaalt mijn perceptie tenzij ik dat toelaat. Ik heb ook de ervaring van mensen die hun perceptie willen opdringen aan anderen.
Ik ken voorbeelden van alcoholisten en workaholics die het totaal onbegrijpelijk vinden als je niet meedoet met hun drank- of werkprobleem. Want als je met ze meedoet dan valt hun probleem niet zo op en als je niet meedoet juist wel. En dat laatste doet pijn. Je eigen pijn voelen en uithouden is een kunst op zich en ik denk dat mensen die dat niet kunnen of niet willen vaak als oplossing kiezen hun pijn te delen met anderen. Gedeelde smart is halve smart is het gezegde. Ik denk dat dit gezegde is bedacht door mensen die hun eigen smart niet zo goed konden uithouden. En zo wil de probleemdrinker dat jij meer drinkt dan goed voor je is en wil de workaholic dat jij na werktijd op kantoor of thuis die ene klus en ook nog die andere klus afwerkt.
En zo kan ik me voorstellen dat er mensen zijn die persoonlijke pijn hebben van de crisis omdat het ze bijvoorbeeld raakt in hun behoefte aan vertrouwen of veiligheid. En, naar ik inschat, kunnen sommige van deze mensen hun pijn maar moeilijk uithouden en willen ze hun pijn delen, willen ze graag dat jij en ik een deel van hun pijn meedragen. Misschien zeggen ze daarom wel dat we er allemaal aan moeten geloven. Aan de crisis dus.
Maar ik ben de eigenaar van mijn eigen perceptie. Met mijn vrijheid om mijn eigen perceptie te kiezen kan ik mijn behoefte aan autonomie en authenticiteit vervullen. Ik kan kiezen hoe ik tegen geld en economie aankijk. Ik kan kiezen hoe ik tegen crisis aankijk en hoe ik daarover communiceer met mezelf en anderen. Keuze van de eigen perceptie maakt vrij en onafhankelijk. Het is voor mij de ultieme afkick en ontgifting van al die giftige woorden die worden uitgestort in de kranten, op radio en tv en op het Internet. Ik zeg niet dat het gemakkelijk is, wel dat het mogelijk is.
Voor mij gaat de crisis niet alleen over geld, maar ook over wat er gebeurt als we zomaar de perceptie van een ander overnemen. Of het nou gaat over de perceptie van kerk, de overheid, de multinationals, de media of die van mijn buurman of buurvrouw.
Bewaard onder Actualiteit, Mening, Persoonlijk | 2 Comments
Tags: Communicatie, crisis, keuzes, media, pijn, vrijheid, woorden
