Huwelijksgeloften

Geplaatst op 12 August, 2010 

Bij aankomst op de camping op de eerste dag van de motorvakantie, had ik die sensatie van het juiste ding doen op de juiste plaats en op het juiste moment. Zo’n sensatie kun je voelen in je hele lijf, een soort van voelend weten. Ik had de juiste keuze gemaakt om er een weekje alleen op uit te trekken.

Er was ook twijfel geweest:  is het weer wel goed genoeg, loopt thuis alles naar wens als ik er een week niet ben? Dat klinkt belachelijk, iets gaan doen waar je enorm veel plezier aan beleeft en tegelijkertijd twijfel. Maar zo belachelijk is het niet als je bedenkt dat de menselijke denkgeest niet één harmonieus geheel is maar een bonte verzameling van verschillende geluiden die door elkaar heen tetteren.

De vraag is dan steeds: aan welk geluid geef je aandacht en op grond van welke geluiden maak je keuzes? Welke geluiden klinken altijd hard en dominant en wat hebben die zachtere geluiden op de achtergrond te vertellen?

Soms helpt het om jezelf de vraag te stellen: hou ik genoeg van mezelf om X te doen. Die vraag brengt een shift teweeg in het keuzeproces. Ja, ik hou genoeg van mezelf om op motorvakantie te gaan. En dat kritische geluid dat voor de twijfel zorgt, gebruik ik om vooraf de weersverwachtingen te controleren en om thuis alles zo goed mogelijk achter te laten en om af te spreken dat er elke avond even telefonisch contact is.

‘Hou ik genoeg van mezelf om X te doen’ wil niet zeggen dat je overal maar ja tegen moet zeggen. Genoeg van jezelf houden betekent zowel ja als nee zeggen. Ja zeggen tegen die nieuwe baan en nee tegen die relatie die al lang niet meer werkt. Ja zeggen tegen die vakantie en nee tegen die buurvrouw die steeds je persoonlijke grenzen overschrijdt.

Kort voor vertrek had ik de film ‘The Heartbreak Kid’ nog gezien met Ben Stiller in de hoofdrol. In deze film komt een echtpaar voor dat in Mexico hun huwelijksgeloften hernieuwt.

Van alle relaties die we hebben, vergeten we soms onze relatie met het leven. Een relatie die er altijd is en die een bron van inspiratie is voor boeken, muziek en films. Die relatie heeft net als alle andere relaties zo af en toe wat aandacht nodig. Die relatie wil net als dat stel in ‘The Heartbreak Kid’ deed met het hernieuwen van hun huwelijksgeloften, ook weer opnieuw horen: ja ik wil!

En wat is voor een liefhebber van motorrijden en kamperen nou een mooier moment om dat opnieuw te ontdekken en tegen het leven te zeggen: ‘Ja ik wil’ dan tijdens een motorvakantie?

Huwelijksgeloften

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , ,

Kiezen en beslissen

Geplaatst op 6 July, 2010 

Kiezen is een proces en tijdens dat proces worden hier en daar beslissingen genomen. Een beslissing neem je in het moment en is onderdeel van het keuzeproces. Ook al beslis je niks, het proces van kiezen is op de voor- of achtergrond altijd bezig.

Soms verwar ik die twee en denk dat als ik niks beslis, ik niet bezig ben met kiezen en stil sta. In werkelijkheid ben ik voortdurend in beweging en stroom ik met het keuzeproces mee op weg naar een beslissing.

Zelfs als een beslissing is genomen, gaat het keuzeproces gewoon verder. Bijvoorbeeld met rouwen om datgene waar ‘NEE’ tegen gezegd is om daarna datgene te vieren waar ‘JA’ tegen is gezegd.

Lees ook: Wezenlijke keuzes maken

Kiezen en beslissen

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | Reageer

Tags:

Keuzes maken

Geplaatst op 5 July, 2010 

Keuzes maken wordt wel eens voorgesteld als een kruispunt. Het kruispunt staat voor allerlei mogelijkheden waar je alle kanten mee op kunt en waar je jouw richting kiest.

Dankzij een blogpost van @Hemelwandelaar ontdekte ik dat ik kiezen op dit moment eerder ervaar als een rotonde dan als een kruispunt. Een rotonde waar ik voortdurend rondjes maak om alle keuzes te overzien. Zolang ik niet helder heb welke keuze ik wil maken, blijf ik rondjes maken over de rotonde.

Ik kan je vertellen dat als je op een rotonde rondjes blijft maken, je heel erg moe en duizelig wordt. En dan wordt kiezen nog moeilijker want als je moe en duizelig bent, verlies je gevoel voor richting.

@Hemelwandelaar gaf me als suggestie om eens een afbeelding van een rotonde te kiezen en erover te schrijven. Bladerend door allerlei afbeeldingen van rotondes zag, wist en voelde ik binnen een halve minuut wat me te doen staat: stoppen met rondjes maken en midden op de rotonde, in het centrum, stil blijven staan en me gewoon laten omringen door alle keuzes. Het centrum van de rotonde is mijn eigen centrum en daar stil staan betekent rust, balans en acceptatie. Precies het tegenovergestelde van wat rondjes op de rotonde maken doet.

Ik herinnerde me een stukje van Melody Beattie over keuzes maken. In ‘The language of letting go’ schrijft zij:

‘We can become peaceful. We do not have to act in a haste of urgency just to relieve our discomfort, just to get an answer. We can wait until our mind is peaceful. We can wait for clear direction. Clarity will come. The answer will come, and it will be good for us and those around us.’

Dus daar sta ik dan midden op de rotonde en ik doe even helemaal niks. Dat is op dit moment de belangrijkste keuze.

Keuzes maken

Bewaard onder Citaten, Persoonlijk | 10 Comments

Tags: ,

De belangrijkste beslissing

Geplaatst op 18 May, 2010 

Wat is de belangrijkste beslissing die je in een mensenleven kunt nemen? Volgens Albert Einstein is dat de beslissing of je in een vriendelijk universum leeft of  in een vijandig universum, of je in een ondersteunend universum leeft of in een universum waar je geen enkele steun van hoeft te verwachten.

Op het blog ‘Home is where the heart is singing‘ kwam ik de woorden van Einstein als volgt tegen:

“The most important decision you will ever make is to decide, once and for all, whether you live in a Universe that is supportive and friendly or whether you live in a Universe that is hostile and unsupportive.”

Prachtig! dacht ik toen ik het las en veranderde meteen weer van mening over het universum. Want anders dan Einstein het zegt (once and for all), verander ik voortdurend van mening over het universum. Ik ben het wel met Einstein eens dat de keuze hoe je het universum ziet een hele belangrijke is, maar dat het een keuze is die je voor eens en voor altijd maakt, daarover verschillen we van mening.

Ik vraag me af hoe Einstein dat zelf in de praktijk bracht, bijvoorbeeld toen de eerste atoombom viel. Ik kan me niet voorstellen dat hij het universum toen op zijn knieën heeft bedankt. En toch begrijp ik wel wat hij ermee bedoelt: dat  wat je denkt ook jouw werkelijkheid wordt.  En juist dat is bijzonder moeilijk te accepteren als de dingen anders lopen dan gewenst. Accepteren dat mijn werkelijkheid werkelijk de mijne is. En dat als ik mijn werkelijkheid wil veranderen, ikzelf moet veranderen. Oei.

Ik heb de woorden van Einstein nog eens gegoogeld en ontdekte verschillende varianten zoals:

“The most important decision we make, is whether we believe we live in a friendly or a hostile universe.”

Het ‘once and for all’ is hier weggevallen of misschien heeft Einstein het ‘once and for all’ wel nooit gezegd. Ik denk dat de beslissing of het universum vriendelijk of vijandig is, een beslissing is die je steeds weer opnieuw kunt nemen. Want ik denk dat de belangrijkste menselijke eigenschap het vermogen is om van mening te veranderen. Maar daarover later deze week meer.

De belangrijkste beslissing

Bewaard onder Citaten, Mening, spiritualiteit | 11 Comments

Tags: , ,

Waar zal ik over schrijven?

Geplaatst op 5 March, 2010 

De vraag die volgens mij elke blogger, elke schrijver bezig houdt: waar zal ik over schrijven? Hoe kies je uit de oneindigheid dat ene onderwerp waar je over wilt schrijven?

In de Virtual Light Broadcast van maart 2010 segment 5, vertelt Steve Rother het volgende:

Stel je voor dat er in je familie een nieuw kleinkind of een nieuw kind is geboren. Het is een gloednieuwe baby en jij hebt net de diagnose ‘kanker’ gekregen. De doktoren verwachten dat je niet lang meer te leven hebt. Wat zou je dat kind willen vertellen? Wat is belangrijk voor jou om door te geven aan dat kind voordat je sterft?

Wat je dat kind wilt vertellen, dat is waar je over moet schrijven.

En daarom is er vandaag geen blogpost in de categorie ‘Vraag en Antwoord’. Ik vind die categorie erg leuk en ben altijd weer benieuwd met welke vragen mensen via Google op mijn blog terecht komen. Maar als ik wist dat ik niet lang meer te leven had, dan zou ik het kind uit de metafoor van Steve Rother, daarover niet vertellen.

Ik weet al een tijdje wat ik in zo’n geval zou doorgeven aan dat kind.  Ik zou iets doorgeven wat geen enkele school of opleiding je leert en wat in het leven misschien wel het allerbelangrijkste is. Ik zou het kind doorgeven dat het allerbelangrijkste om te leren is om voor jezelf te zorgen. En dat voor jezelf zorgen veel verder gaat dan alleen de zorg voor je fysieke lichaam in de vorm van eten, drinken en slapen.

En nu weet ik dus ook waar ik eigenlijk over wil schrijven. Diep van binnen weet ik het al een tijdje. Begin dit jaar heb ik wat onderhoud gepleegd aan mijn blog en maakte toen een nieuwe categorie ‘codependency’ aan. Het ging vanzelf en toen die categorie er eenmaal  was schrok ik ervan. Ik vind het namelijk een heftig etiket om aan een blogpost te hangen. Maar omdat codependency meteen raakt aan het belang van voor jezelf zorgen, raakt het ook aan wat ik wil schrijven. Wordt vervolgd…

En nou is er toch nog een soort van ‘vraag en Antwoord’ blogpost ontstaan namelijk:  hoe kies je waar je over gaat schrijven…

Waar zal ik over schrijven?

Bewaard onder Codependency, Schrijven | 12 Comments

Tags:

Volgende pagina →