De magie van acceptatie
Geplaatst op 21 oktober, 2010
Het naar-bed-gaan-ritueel van mijn dochter bestaat uit een aantal stappen. Zo wil ze tijdens het tandenpoetsen graag een ter plaatse te verzinnen verhaaltje horen, wil ze dat ik nog even gitaar speel terwijl zij springend en zingend de vering van de matras uittest en wil ze als laatste dat ik nog een boekje voorlees.
Deze week wilde ze tijdens het tandenpoetsen een verhaaltje horen over ene tovenaar Foeksia. Verrek, ik ken geen tovenaar Foeksia. Wat voor verhaaltje verzin ik over een tovenaar die ik niet ken? Wat voor tovertrucs doet die Foeksia?
Ik begin te verzinnen en te vertellen. Over dat die Foeksia op een dag helemaal niet meer wil toveren. Hij is het beu om alles maar te willen veranderen met zijn getover. Hij wil het leven wel eens een dagje accepteren precies zoals het is. Hij gaat de deur uit en laat alles gewoon gebeuren…
Wat denk je? Die Foeksia heeft de dag van z’n leven. Overal bijzondere ontmoetingen, ontroerende gebeurtenissen en allerlei verrassingen. Een dag van wonderen zonder ook maar één tovertruc.
Misschien een wat zware moraal voor een bedtijd verhaaltje maar ik heb het ermee gered.
Ik heb inmiddels wat research gedaan naar die tovenaar Foeksia. Dat blijkt helemaal geen tovenaar te zijn maar een miniheks uit een boek van Paul van Loon. Hier in huis is Foeksia sinds mijn verhaaltje een levenskunstenaar 🙂
Bewaard onder vaderschap, Verhaaltjes | 2 Comments
Tags: acceptatie, vaderschap, verhalen vertellen, wonderen
Peuterpubertijd
Geplaatst op 4 juni, 2010
Sinds kort heb ik ervaring met het fenomeen peuterpubertijd. Ik wil hier kort met jullie delen hoe het is om een peuter naar bed te brengen:
…dat lucht op zeg.
Bewaard onder vaderschap | 17 Comments
Tags: humor, vaderschap
Wat zullen de buren denken?
Geplaatst op 16 april, 2010
Ouders gebruikten vroeger, sommigen nu nog, allerlei soorten geschut om hun kinderen te controleren en te manipuleren. Deze week hoorde ik een voorbeeld van zo’n methode voorbij komen: de wat-zullen-de-buren-denken-methode.
Voor alle kinderen die geconfronteerd worden met deze methode heb ik de volgende tip.
Als je ouders zeggen: ‘Wat zullen de buren denken?’, dan antwoord je met ‘Wat zullen de buren denken?’. Inderdaad, jouw buren zitten ook te denken aan wat hun buren zullen denken. Jouw buren hebben het zo druk met nadenken over wat hun buren zullen denken, dat ze echt geen tijd hebben om na te denken over wat jij aan het doen bent.
Want dat is wat buren doen: denken over wat de buren zullen denken. Iedereen denkt na over wat een ander ervan zal denken. En daar heeft iedereen het vreselijk druk mee. Jouw ouders bijvoorbeeld.
Tot zover deze kindertip. Ik wou dat ik hem vroeger had gekend 🙂
Bewaard onder vaderschap | 18 Comments
Tags: vaderschap
De dag die nooit mag komen
Geplaatst op 15 januari, 2010
Mijn dochter leert haast elke dag nieuwe woordjes en van losse woordjes maakt ze al korte zinnetjes.
De dag die nooit mag komen komt steeds dichterbij, de dag dat ze me vraagt: ‘Papa, waarom voeren mensen oorlog?’. ‘Nou schat, dat komt omdat……’
Wat zou ik haar in hemelsnaam moeten antwoorden? ‘Nou schat, dat komt omdat mensen wetten hebben gemaakt over oorlog voeren. Als je je aan die wetten houdt, dan mag je oorlog voeren ook al is oorlog het meest verschrikkelijke wat mensen elkaar kunnen aandoen.’
Ik wil deze vraag niet hoeven beantwoorden. Ik wil dat de dag dat ze me deze vraag stelt nooit komt. Ik wil dat tegen de tijd dat ze me die vraag kan stellen, de vraag overbodig is omdat alle oorlog de wereld uit is.
Bewaard onder vaderschap | 6 Comments
Tags: vaderschap, vrede
Overvloed gedachte
Geplaatst op 31 december, 2009
‘…er zijn meer strategieën om problemen op te lossen dan dat er problemen zijn – meer manieren om behoeften te vervullen dan dat er behoeften zijn.’
Met deze overvloed gedachte, afkomstig uit de nieuwsbrief ‘Compassionate Parenting‘ , wens ik iedereen alvast een fijne jaarwisseling toe en een vreugdevol en overvloedig 2010. Een jaar van meer oplossingen dan problemen, ik kan haast niet wachten…
Bewaard onder Citaten, vaderschap | 1 Comment
Tags: behoeften, geweldloze communicatie, overvloed, vaderschap
Elk moment is uniek
Geplaatst op 3 december, 2009
Each second we live is a new and unique moment of the universe, a moment that will never be again. And what do we teach our children? We teach them that two and two make four, and that Paris is the capital of France.
Credits: ik vond deze quote op de blog ‘Confident writing’ in het artikel ‘Esential moments’.
Bewaard onder Citaten, vaderschap | 2 Comments
Tags: leren, vaderschap
Ik kom eraan schat
Geplaatst op 2 december, 2009
‘Papa blokken’ vraagt ze luid en duidelijk. Bijna twee jaar is ze nu en weet precies wat ze wil en hoe ze dat in woorden en/of gebaren duidelijk kan maken. ‘Ik kom eraan schat’ antwoord ik vanachter mijn computer. Ik maak de mailbox nog even schoon, sluit een paar programma’s af, maak de prullenbak leeg en verwijder tijdelijke internetbestanden.
‘Papa blokken’ klinkt het nu wat luider. ‘Ik kom eraan’. Als ik ook nog mijn computer wil afsluiten zie ik haar naast me staan. Er gaat me een lichtje branden. ‘Ik kom eraan schat, we gaan nu samen met de blokken spelen’. Ik laat de computer aan staan, dat afsluiten kan straks ook wel.
Later wil ik graag dat ze me herinnert als een integere vader, als iemand die doet wat hij zegt en zegt wat hij doet. Als iemand zie zegt: ‘Ik kom eraan’ en dan ook echt komt in plaats van eerst nog van alles afmaken.
Ook al is ze nog geen twee jaar, ze weet nu dat wat ik zeg en wat ik doe twee verschillende dingen kunnen zijn. Het is zo gemakkelijk deze eigenschap bij anderen te herkennen, bij politici bijvoorbeeld. Maar dichter bij huis heb ik zelf ook nog wat huiswerk te doen voordat ik haar geschiedenisboeken in ga als integere vader.
Bewaard onder vaderschap | 4 Comments
Tags: vaderschap
Oordelen of nieuwsgierig zijn?
Geplaatst op 5 augustus, 2009
Ik zat op het terras in de schaduw van een flinke parasol een lekkere cappuccino te drinken. Het was warm, erg warm. De fontein op het marktplein draaide op volle toeren. Het leuke van die fontein is dat er geen waterbak omheen is gebouwd en dat het water als het ware gewoon op het plein neerklettert. Nu trekt die fontein altijd wel de aandacht maar die dag ging die aandacht een stukje verder dan dicht bij de waterstralen komen zonder nat te worden.
Kinderen speelden een spel wie het dichtst bij de waterstralen durfde komen. Bijzonder vermakelijk om te zien hoe ze de grenzen van ‘nat worden’ steeds een stukje verder oprekten. Eerst een arm nat, daarna een stukje van het T-shirt nat, vervolgens een natte broekspijp. De groepsdynamiek deed z’n werk want iedereen van de groep deed mee om maar niet buiten de groep te vallen.
Tot één van de jongens het spel drastisch veranderde en dwars door de waterstralen heenliep. Zeiknat natuurlijk! Er leek wat twijfel in de groep: is deze jongen populair en moeten we zijn voorbeeld volgen? Of is hij niet populair en moeten we hem uitlachen? De jongen liep nog een paar keer door de waterstralen heen alsof het hem niks kon schelen wat de anderen ervan dachten. Zijn ogenschijnlijk zelfverzekerde optreden was voor de rest van de groep het teken om zijn voorbeeld te volgen. Iedereen de fontein in en iedereen zeikna. En een plezier dat ze hadden!
Ik zag het vanachter een cappuccino gebeuren en vroeg me af hoe die ouders zouden reageren als ze zoon of dochter kletsnat thuis zien komen. Ik zou er nog een cappuccino om verwedden dat die ouders boos zouden zijn. Wellicht eerst schrik dat er iets ernstigs is gebeurd. En als ze er dan te horen krijgen dat hun kind in de fontein heeft gespeeld waarschijnlijk boosheid. Ik denk dat ik ook zo zou reageren als ik niet had gezien hoeveel plezier ze in die fontein hadden met z’n allen. Nu ik ook het plezier van die kinderen had gezien, zou ik als ouder, misschien na de eerste schrik, graag in staat zijn te vragen: ‘En, heb je plezier gehad?’
Hoe nieuwsgierig kun je als ouder zijn naar het verhaal van je kind zonder eerst in de oordelen te schieten?
Misschien krijg ik mijn kans nog als mijn dochter wat ouder is. Neem je dan wel een handdoek mee schat?
Bewaard onder vaderschap | 1 Comment

