Het spel: meespelen of veranderen?
Geplaatst op 16 oktober, 2015
Er is een theorie die zegt dat spelletjes zijn bedacht om ons te leren regels te volgen. Er is een theorie die zegt dat onderwijs is bedoeld om ons te leren gehoorzamen.
Ik weet niet zeker of dit zo is. Ik weet wel dat er veel, heel erg veel regels zijn en dat veel van die regels ons niet (meer) dienen.
In de stad waar ik woon kunnen inwoners een gratis cursus volgen ‘Politiek actief’. Interessant voor wie wil leren hoe de lokale politiek werkt en hoe je als inwoner invloed kunt uitoefenen. Of: interessant voor wie binnen de bestaande lijntjes wil kleuren?
Een spel veranderen doe je zelden door de bestaande regels te volgen.
Ik had deze week het plezier een kind aan de slag te zien met banaan en pindakaas. Dat is een geweldige combinatie zeg ik nog, houden zo!
Maar ik wil er ook nog kruiden op…. en wat volgt is een aardige waslijst.
Geloof me nou maar, banaan met pindakaas is lekker, het is een bekende combinatie. Wat ben ik hier aan het doen? Weet je, ga je gang maar, doe maar wat jij lekker vindt.
Met mijn regels was het banaan met pindakaas geworden. Zonder mijn regels werd het een smaakexplosie.
Goed weekend allemaal.
Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 8 Comments
Tags: Oosterhout, politiek, regels, veranderen, vernieuwen
Wat is zo mooi aan Oosterhout? Den Hout!
Geplaatst op 3 oktober, 2015
De stadsbloggers van ‘Ook van Wosterhout’ mochten er nog wel om vragen: Wat is er zo mooi aan Oosterhout?
Oosterhout zit barstensvol mooie plekjes voor wie ervoor open staat. Veel moois zien we nooit omdat het privé is, extra speciaal daarom dat in Den Hout Arjan en Geertje hun tuin openstellen voor het publiek:
Je betaalt EUR 2,50 per persoon waarmee je het Rode Kruis Vluchteningenhulp steunt. Je krijgt er een lekker kopje koffie of thee voor en een rondwandeling in een tuin boordevol moois.
Je kunt in deze open tuin terecht morgen 4 oktober tussen 14:00 en 17:00 uur of 10 of 11 oktober ook tussen 14:00 en 17:00 uur. Het adres is Achterstraat 7 in Den Hout. Aanrader mensen!
Bewaard onder Fotobloggen | 2 Comments
Tags: den Hout, Oosterhout, schoonheid
Het bijenlint voor het gemeentehuis staat in bloei
Geplaatst op 12 augustus, 2015
Eind mei doken er aan de voorzijde van het gemeentehuis ineens 9 houten bakken op met daarin zaaigoed voor een bijenlint. Het was bedoeld als protest tegen het massaal ruimen van heesters, 9 ha in totaal, waaronder ook soorten die bijzonder nuttig zijn voor de bijen.
Ongeveer twee en een halve maand later staan de bloemen in bloei en staat er voor het gemeentehuis een echt bijenlint:

Een mengsel dat de gemeente niet in de wijken wil hebben uit angst voor klachten van omwonenden dat het onkruid is.
Sportief van de gemeente Oosterhout dat ze de bakken hebben laten staan. Dat ‘moesten’ ze ook wel want de bakken hebben geen bodem 🙂
Mooi werk Kees-Jan.
Lees ook: Een bijenlint voor het gemeentehuis
Bewaard onder Fotobloggen | 11 Comments
Tags: bijenlint, Fotobloggen, gemeente, Oosterhout
Guerilla gardening en guerilla maaien
Geplaatst op 22 juli, 2015
Foto 1: zondag 19 juli 2015
Ik mocht er dit nog wel over Twitteren:
Ieniemienie stukje ‘stout bijenlint’ #guerillagardening pic.twitter.com/rauwOqB4bw
— Peter de Kock (@peterdekock) July 19, 2015
Foto 2: maandag 20 juli 2015
En ik had dat zaad nog wel expres tussen die betonblokken ingezaaid om het buiten het bereik van de maaimachine te houden. Het aangrenzende veld moet je weten, is zo’n plek waar de gemeente de heesters heeft geruimd om te besparen op de kosten voor groenonderhoud.
Er zou gras worden gezaaid want dat is volgens de mensen die er verstand van hebben goedkoper in onderhoud (alleen wel minder goed voor het milieu). Alleen: dat gras zijn ze volgens mij vergeten in te zaaien, misschien om het nog goedkoper te maken. Denk ik: laat die bloemetjes dan staan, is het extra goedkoop en voor ons mooier.
Maar misschien heeft de gemeente dit wel niet gedaan en is het een staaltje guerilla maaien geweest.
Lees ook: Soms kent een burgerinitiatief alleen verliezers
Bewaard onder Fotobloggen | 8 Comments
Tags: buurtbeheer, gemeente, guerilla gardening, Oosterhout
Een vuile thuiskomst
Geplaatst op 7 juli, 2015
Vergelijken leidt tot oordelen, dat herinner ik me nog van Geweldloze Communicatie. Zaterdag keerde ik terug in Oosterhout na een weekje te gast te zijn geweest in wat ik de mooiste gemeente van Nederland vind: Vaals.
Behalve door de prachtige ligging in het Zuid-Limburgse heuvellandschap en een aantal mooie vriendschappen, heeft Vaals deze uitverkiezing ook te danken aan het feit dat er zo weinig zwerfafval op straat ligt en dat openbaar groen zo goed is onderhouden met als extra vermelding de prachtige bakken en perkjes vol bloemen.
Vaals moet het vooral van het toerisme hebben en weet dat schone straten, mooi groen en kleurrijke bloemen mede het verschil kunnen maken tussen de toerist die graag nog een keer terug komt en de toerist die de volgende keer liever ergens anders heen gaat. Voor Vaals ben ik de toerist die er graag terug komt, inmiddels al vele jaren tijdens de jaarlijkse motorvakantie.
Net na Tilburg verlaat ik de snelweg om binnendoor via Rijen Oosterhout binnen te rijden. Wat een welkomst daar. Nog voordat je onder de A27 doorrijdt begroet het zwerfafval je daar al en een stukje verderop bij Winkelcentrum Zuiderhout is die begroeting niet veel anders. Vergelijken leidt tot oordelen, vooral met Vaals nog zo vers in de herinnering.
Volgens de Geweldloze Communicatie hebben oordelen een functie bij het herkennen en erkennen van de onderliggende onvervulde behoeften. Schoonheid is hier zo’n behoefte maar ook de behoefte aan zorg, zorg voor de openbare ruimte, en als ik dieper ga graven ontdek ik er vast nog een aantal. Verbinding, ja hey, die ook, verbinding met mijn eigen stad.
Ik zou graag een ambassadeur van mijn eigen stad willen zijn zoals ik dat van Vaals ben. Vraag me een mooie vakantiebestemming in eigen land en ik vraag je hoeveel redenen je nodig hebt om naar Vaals te gaan en ik geef je ze allemaal, hoeveel redenen je me ook vraagt.
Ik probeer me voor te stellen hoe het voor toeristen is om Oosterhout binnen te rijden. Vanwege de ligging van onder andere de Katjeskelder en camping het Haasje is de wijk Oosterheide voor veel toeristen de eerste kennismaking met de stad Oosterhout. Net als ik zaterdag worden ook deze toeristen van harte welkom geheten door plastic en blik op straat. En dan heb ik het nog niet over de kwaliteit van de groenvoorzieningen.
Net als veel andere steden wil ook Oosterhout meer bezoekers trekken en zo is het plan ontstaan om Oosterhout te profileren als, jawel, Willy Wonkastad. Willy Wonka, Sjakie en de chocoladefabriek, het is nooit mijn kopje thee geweest maar vooruit, laat ik even meegaan in deze gedachte. Willy Wonka heeft een wereldberoemde chocoladefabriek en weet je wat er bovenaan de gebodenlijst staat bij de bereiding van voedingsmiddelen? Hygiëne! Schoon dus.
Een schone stad, begin daar dan eens mee.
Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments
Tags: behoeften, geweldloze communicatie, motorvakantie, oordelen, Oosterhout, stadsambassadeur, Vaals, zwerfafval
Avondje verbindend bestuur
Geplaatst op 26 juni, 2015
Afgelopen woensdagavond vond de door de gemeente Oosterhout georganiseerde bijeenkomst over verbindend bestuur plaats. Gastheren en gastvrouwen waren de crew van Theek5. Om acht uur zat de panoramazaal vol: een aantal wethouders, raadsleden, ambtenaren, burgers en een presentatrice.
Van de inleiding heb ik alleen dit onthouden: In de democratie is de burger uiteindelijk de baas. Het woordje uiteindelijk mag van mij wel weg, dan klinkt ie nog krachtiger.
We gingen in groepen uiteen, iedereen kon kiezen uit het onderwerp burgerparticipatie (burgers die participeren in een initiatief van de gemeente) of overheidsparticipatie (de gemeente die participeert in een initiatief van de burgers). Elke groep kreeg een gespreksbegeleid(st)er mee.
Ik koos voor een groep overheidsparticipatie omdat ik benieuwd was naar de ervaringen van andere burgerinitiatieven en de ondersteuning daarbij vanuit de gemeente.
Uit de wijk Houthaven kwam een verhaal dat haast een kopie leek van wat ik blogde in ‘Ik mis de gemeente van een jaar geleden‘. Vorig jaar waren ze door één van de drie buurtbeheerders uitstekend en enthousiast geholpen en ondersteund bij de oprichting van een wijkteam. Dit jaar was het echter met de gemeente mis gegaan: ze kregen bijvoorbeeld geen toestemming van de gemeente om ergens in de wijk 30cm hoge stukken boomstam te plaatsen om de wijk mooier te maken omdat dit te gevaarlijk zou zijn, kinderen konden daar immers vanaf vallen.
Ook wij kregen in onze wijk Oosterheide in 2014 van alles voor elkaar samen met de gemeente, de ondersteuning was werkelijk prima. Dit jaar liep een initiatief om het bijenlint, bloemen voor de bijen, uit te rollen uit op een mislukking omdat de gemeente bang was voor klachten van omwonenden: Soms kent een burgerinitiatief alleen verliezers. en Wat valt er te leren van een mislukt burgerinitiatief.
Het verschil tussen de gemeente van een jaar geleden en de gemeente van nu is te groot om van toeval te spreken. Er is daar iets veranderd wat voor burgerinitiatieven frustrerend uitpakt. Succesvoorbeelden uit 2014 waren er volop. Uit analyse bleek dat die vooral te danken waren aan de rol van de drie buurtbeheerders. Die kregen dan ook volop mooie complimenten.
Om weer terug bij deze successen te komen werd ervoor gepleit deze buurtbeheerders meer ruimte en bevoegdheden te geven. Maak ze tot accountmanagers van de wijken, zo werd opgemerkt. De buurtbeheerders weten wat er in de wijken speelt en, belangrijk, kennen de emoties die nu eenmaal bij burgerinitiatieven spelen. De buurtbeheerders zijn vaak erg enthousiast over burgerinitiatieven en het is daarom zo jammer als die initiatieven alsnog sneuvelen als de buurtbeheerders ze in de eigen organisatie inbrengen.
Kijk, dat vind ik lekker werken: successen delen, opsporen waar het beter kan en gebaseerd op eerdere succeservaringen een praktische oplossing bedenken.
Dat je met een burgerinitiatief niet altijd braaf de regeltjes moet willen volgen werd ook genoemd. Guerilla gardening bijvoorbeeld. Stoeptegeltje eruit en bloemen erin. Of een boomspiegel veranderen in een minituintje. Geen toestemming voor vragen maar gewoon doen.
Ja maar als iedereen dat gaat doen dan wordt het een zootje, kunnen mensen met een rolstoel er misschien niet maar langs……(vul zelf verder in). Die redenering hoor ik vaker: als iedereen dat gaat doen… Maar waarom zouden we ons zorgen maken over wat er misschien zou kunnen gebeuren als iedereen iets gaat doen? Gaat iedereen dit doen? Nee, natuurlijk niet. Kom op zeg.
Na deze gespreksronde was het weer centraal verzamelen in de panoramazaal. Wat bleek? De rol van de buurtbeheerders en de wens deze meer ruimte en bevoegdheden te geven was ook in de andere groepen ter sprake gekomen. Kijk, dan heb je een mooie rode draad te pakken. Een inkoppertje voor de gemeente hier werk van te maken en waar burgerinitiatieven meteen merkbaar profijt van zullen hebben.
Nadat alle gespreksbegeleid(st)ers een samenvatting hadden gegeven van de gesprekken in de verschillende groepen, gingen we weer uiteen voor een nieuwe ronde. Ik wilde dit keer aansluiten bij een groep burgerparticipatie om die wereld wat meer te verkennen.
Dat liep helaas mis. De gespreksbegeleidster had wat vellen papier op de grond liggen met notities en stelde de vraag: en wat zijn de benodigde actiepunten? Dit was geen nieuwe gespreksronde maar een vervolg op was hier eerder was besproken. Ik kom hier geen aansluiting mee vinden. Erg jammer.
Ook daarna was het weer centraal verzamelen en uitwisselen.
Ik kan terugkijken op een interessante en nuttige avond. Zo’n duidelijke rode draad als die van de rol van de buurtbeheerders is een geschenk om blij mee te zijn. Nog interessanter werd het toen ik tijdens het informeel napraten hoorde dat de afdeling waar de buurtbeheerders vroeger tot behoorden, was opgeheven en dat ze sinds een tijdje bij een andere afdeling zijn ondergebracht.
Wat zei ik: het verschil tussen de gemeente in 2014 en nu is te groot om van toeval te spreken. Het is dus ook geen toeval, er is een verklaring. Maar belangrijker: er is een oplossing.
Bewaard onder Mening | 3 Comments
Tags: bestuur, burgerinitiatieven, gemeente, Oosterhout, politiek
De schietbaantest voor burgerinitiatieven
Geplaatst op 10 juni, 2015
Op 24 juni organiseert mijn gemeente een bijeenkomst over verbindend bestuur.
Ik heb hier alvast een bijdrage over hoe als gemeente om te gaan met die systeem tartende burgerinitiatieven. De oplossing is: doe de schietbaantest. Deze test is bijzonder eenvoudig.
Stel als gemeente aan de initiatiefnemers de volgende vraag: gaan jullie midden in jullie wijk een schietbaan aanleggen?
Is het antwoord JA, trek dan als gemeente alle juridische lades open, volg alle denkbare procedures en neem daar gerust een jaar of wat de tijd voor.
Is het antwoord NEE, laat dan al die juridische lades dicht en bypass alle procedures door te zeggen: Ga het maar doen, ook al vinden wij het hier en daar een beetje eng. Ga het maar doen maar hou ons wel af en toe op de hoogte.
Bewaard onder Mening | 2 Comments
Tags: burgerinitiatieven, gemeente, Oosterhout, verbinding
Bestuur de verbinding
Geplaatst op 5 juni, 2015
Woensdagavond reed ik met de fiets richting park waar afgelopen weekend nog het Parkfeest werd gehouden. Objectief ben ik daar niet over en dat hoeft ook niet: ondanks alle regen heb ik van een geweldige zondag genoten met muziek, kletspraat, in een hangmat schommelen, lachen, broodjes hamburger, biertjes en vooral goed gezelschap van mensen waar ik graag mee samen ben. Dus ja, regen, wat moet je daar dan mee? Niks!
Voor de organisatie pakte de zondag minder gezellig uit want door de regen bleef de opkomst en daarmee de inkomsten, flink achter op wat nodig is om financieel gezond af te sluiten. De dag erna, op maandag, spoelde het berichten dat het zeer onzeker is of we volgend jaar nog een Parkfeest hebben.
En zo was woensdagavond het terras van restaurant ‘de Vrijheid’, aan het park waar een paar dagen daarvoor nog flink was gefeest, de plek om het verhaal van de organisatie te horen, om vragen te stellen, om olie op het vuur van de moed te kieperen en om te doneren.
Op de fiets moest ik denken aan een uitnodiging die ik de dag ervoor van de gemeente had ontvangen voor een bijeenkomst over verbindend bestuur. Een avond praten zonder dat er echt iets wezenlijks verandert trekt me niet. Van de andere kant is het wel weer een kans om wel iets te laten gebeuren.
En met een hoofd vol vooroordelen over verbindend bestuur zag ik precies voor mijn neus hoe zoiets kan werken:
Een organisatie met een probleem.
Komt daarmee meteen naar buiten.
Roept iedereen op naar het park te komen voor het verhaal en om te helpen.
Houdt een eerlijke, duidelijke en korte toespraak vanaf een heftruck.
Dan is kwetsbaarheid lef. En dan heb je mij.
De bloggers van Ook van Wosterhout maakten een kort beeldverslag:
Verbindend bestuur, het trekt me niet zo, het klinkt me zo ambtelijk. Nee, dan de organisatie van het Parkfeest, wat zij deden, dat was een mooi voorbeeld van verbindend bestuur. Nee, beter nog, want zij deden was vooral aan het besturen van de verbinding.
Na de degradatie van NAC, ook op diezelfde verregende zondag, schreef Sjoerd Mossou in zijn column dat hij nu nog meer van NAC houdt. Het Parkfeest krijgt hetzelfde voor elkaar: we houden nu nog meer van het Parkfeest.
Help je mee het Parkfeest te steunen? En laten we afspreken dat we elkaar volgend jaar rond deze tijd weer treffen voor een geweldige nieuwe editie van het Parkfeest.
Oh ja, toch nog even de gemeente met verbindend bestuur. Kom die raadzaal eens uit en organiseer eens een raadsvergadering buiten. Op de markt bijvoorbeeld of in het park. Ja, kans op slecht weer maar so what? Wel eens een optreden gezien van een band die voor een vrijwel lege zaal speelt en besluit er extra tegenaan te knallen om de mensen die er wel zijn iets onvergetelijks mee te geven? Dan ga je nog meer van zo’n band houden.
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: bestuur, gemeente, Oosterhout, parkfeest, politiek, verbinding



















