Een Eckhart Tolle momentje

Geplaatst op 12 maart, 2014 

Zondagmiddag, alleen thuis en prachtig weer. Voor het eerst dit jaar de motor pakken? Klinkt verleidelijk maar als ik even dieper inzoom op wat ik echt nodig heb en naar verlang, kom ik uit op iets heel anders.

En dus op de fiets richting Rijen en van daaruit dwars door boswachterij Dorst. Na een half uurtje de fiets tegen een boom geparkeerd en te voet verder. Volgens mijn intuïtie kan ik dat beter maar op blote voeten doen om goed te aarden en te gronden. Halverwege mijn wandeltocht kom ik op een boomstam terecht, even zitten. Onder me de wortels van wat eens een boom was. Over aarden en gronden gesproken.

Of het komt door die boomstam of door mijn blote voeten of door de schoonheid van de omgeving of door het mooie weer of een combinatie daarvan….. Geen idee maar ik heb een Eckhart Tolle moment. Zonder groothoeklens of panoramacamera neem ik drie foto’s en plak ze knullig aan elkaar. Zo zou Eckhart het misschien ook gedaan hebben.

Boswachterij Dorst

Bewaard onder Fotobloggen, Persoonlijk | 6 Comments

Tags: ,

Ergens in geloven

Geplaatst op 6 maart, 2014 

Geloven in iets dat niet is te beredeneren. Daarom heet het ook geloven. Geloven dat iets mogelijk is omdat je het kunt dromen. Geloven omdat dat nou eenmaal is wat je doet. Geloven om iets na te laten, al is het maar één dingetje,  voor wie zoveel liefhebt.

Ja maar de feiten….

F*ck de feiten

Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , , ,

De blije burgers van Coehoorn Centraal

Geplaatst op 4 maart, 2014 

Ze noemen zich ‘blije burgers’, Paul de Bruijn en Peter Groot, onze gastheren van Coehoorn Centraal. Voor wie niet weet wat Coehoorn Centraal is en wat daar zo bijzonder aan is, lees dit: Over Coehoorn Centraal of hoe bewoners, ondernemers en gemeente een wijk opnieuw vormgeven

Ik vond dat ik daar maar eens een kijkje moest gaan nemen en met mij vond Wim Kiezenberg dat ook. Wim zit iets groots uit te broeden voor het gigantisch groot, historisch rijk, en leegstaande gebouw van scheepswerf ‘de Schelde’ in Vlissingen. En ik, ja wat wil ik? Mijn droom is om van mijn wijk een open lucht versie van Seats2Meet te maken zodat sociaal kapitaal stroomt naar waar deze het hardst nodig is.

Maak wat je doet groot en bijzonder
Dus wij met onze grote plannen naar Arnhem. Grote plannen maar veel te klein volgens onze Paul en Peter, dat was zo ongeveer het eerste wat we te horen kregen. Mensen willen zich graag aansluiten bij iets groots, iets bijzonders. Maak wat je doet groot en bijzonder zodat anderen willen aansluiten en volgen.

Het zijn woorden van twee ervaringsdeskundigen. Je hoeft hun blog maar te volgen om te weten wie ze zoal ‘op de koffie’ krijgen. En tijdens het bezoek van Wim en mij was het niet anders, is het werkelijk het ene bezoek na het andere dat van Paul en Peter wil horen wat er allemaal aan het gebeuren is met Coehoorn Centraal.

Ik wilde voornamelijk het geheim leren kennen: hoe krijg je een gemeente zo gek ver, dat ze je voor vijf jaar zowat een hele wijk in handen geven en dan ook nog eens zonder de uitkomst ervan vast te leggen. Dus ik noteer alvast: maak wat je doet groot.

Zelf gaat het ze om veel meer dan alleen Coehoorn Centraal of om het uitbouwen van deze bijzondere plek tot een thuis voor allerlei creatieve ondernemers. Het gaat ze om heel Arnhem en om het nog groter te maken, om de verbinding en samenwerking met Duitsland.

Verliefd op een verhaal
We krijgen een rondleiding en eindelijk zien we het gebied, de gebouwen en het park waar ik al zoveel over had gelezen. Peter is ondertussen een andere groep aan het rondleiden en Paul laat ons al vertellend alles zien. Het idee om het geheim te weten te komen heb ik dan al opgegeven want wat ik hier hoor en zie kan ik op dat moment al lang niet meer duiden. Ik kan het alleen ondergaan en hopen dat ik er later soep van kan koken:

Maar er is ook iets vreemds aan de hand. Terwijl Wim en ik verhalen van Paul aanhoren en er helemaal in worden meegezogen, is wat we zien niet echt in overeenstemming met wat we horen.  Wat we horen is de droom, het beeld van hoe het er over vijf jaar uitziet. Wat we zien is hoe het er nu uitziet en dat zijn gebouwen die grotendeels leeg staan. Waar worden we hier nou verliefd op, wat we zien of wat we horen?

We worden verliefd op het verhaal dat door Paul zo enthousiast en overtuigend wordt verteld dat je niet anders kunt dan zien wat hij en Peter al lang geleden hebben gezien toen ze dit project begonnen. En dat beeld zien Wim en ik nu ook omdat het verhaal erover zo goed en meeslepend is.

Wees dapper
In één van de gebouwen gaan we naar binnen. Ik maak er twee foto’s die me iets te vertellen hebben over het geheim van Coehoorn Centraal: Wees dapper en Ik maak alles nieuw.

Dapper zijn betekent in het geval van Paul en Peter ook ‘nee’ zeggen tegen kansen die op het eerste gezicht erg aantrekkelijk lijken omdat ze geld opleveren, maar die niet echt passen in hun filosofie. Een bedrijf dat ruimte van ze wil huren maar met eigen voorwaarden komt over het gebruik van die ruimte kan het vergeten als die voorwaarden botsen met waar Coehoorn Centraal inmiddels voor staat. Dapper zijn betekent ook dat als  iemand niet wil meewerken, als is het een belangrijke medewerker van de gemeente of provincie, zeggen: dan slaan we je gewoon over, wij gaan verder.

Laat anderen meedromen
Maar dit laatste komt zelden voor want de medewerking komt van alle kanten, alsof iedereen ook een blije burger wil zijn, net als Paul en Peter. En daar schuilt volgens mij een nieuw stukje van het geheim. Waarom zoveel medewerking, zoveel zogenaamde toevalligheden?

Paul en Peter zijn begonnen met een droom die zo duidelijk voor ze is dat ze er een verhaal over kunnen vertellen waar iedereen die ermee in aanraking komt voor valt. Vallen voor het verhaal betekent net als Paul en Peter de uitkomst ervan zien. En als dat gebeurt, als steeds meer mensen meedelen in de droom, wordt er steeds harder aan de realisatie ervan getrokken, gaat het proces van realisatie steeds sneller. En daarom: ze staan nog maar aan het begin maar over een kleine vijf jaar hebben ze het voor elkaar.

Dus het geheim? Droom groot. Vertel het verhaal over je droom groots en meeslepend en met bravoure. Wees dapper, standvastig en heb vertrouwen in de kracht van je verhaal. En als je dat doet maak je alles nieuw.

Lees ook: Van bloggen word je rijk

Bewaard onder Ondernemen, Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , , , , ,

De wijk als een grote openlucht versie van seats2meet

Geplaatst op 11 februari, 2014 

Het is alweer even geleden dat we in de wijk discussie hadden over visie, missie en doelen. Ik schreef erover op de wijkblog Oosterheide: Visie, missie en doelen in de wijk.

De conclusie: Iedereen in het netwerk is wat hij/zij zelf wil zijn: een sociaal ondernemer, een Oosterheide ambassadeur of hoe iemand zichzelf graag wil noemen. Iedereen in het netwerk werkt vanuit een eigen visie, missie en doelstelling.

Maar daar hoort nog iets bij: wat is dan mijn visie, missie en doel? Here we go…

Visie:
Als ergens behoefte aan is, dan is er ergens anders in de wijk overvloed die kan bijdragen aan het vervullen van die behoefte. Door overvloed en behoefte met elkaar in contact te brengen en te verbinden, groeit het welzijn van allen die erbij betrokken zijn.

Missie:
Het sociale kapitaal in de wijk aan elkaar netwerken waardoor de sociale overvloed die ligt opgeslagen in ieders sociale kapitaalbank vrij komt en stroomt naar waar deze nodig is zodat iedereen het leven als rijk kan beleven.

Doelstelling:
Activiteiten organiseren die mensen uit de wijk met elkaar in contact brengen zodat ze elkaars sociaal kapitaal leren kennen en dat kunnen uitwisselen. De wijk als een grote openlucht versie van seats2meet

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: , , , , ,

Gelukskoekje

Geplaatst op 5 februari, 2014 

De keuze was als volgt: 1. naar de tai chi les gaan, 2. thuisblijven en vroeg naar bed, 3. thuisblijven en nog wat achterstand wegbloggen.

Eigenlijk was de keuze heel eenvoudig maar dat werd deze pas nadat ik de vraag ‘wat wil ik’ had veranderd in ‘wat is het beste voor mij’. Naar de tai chi les natuurlijk. Geest, lichaam en ziel, alles in anderhalf uur even goed op elkaar afstemmen… beter is er niet.

Op het einde van de les kregen we ter gelegenheid van het Chinese nieuwjaar allemaal een gelukskoekje. Dit is wat er op het papiertje in mijn koekje stond:

Je avontuurlijke ideeën zullen leiden tot spannende avonturen.

Het koekje was lekker.

Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , ,

Januari was niet mijn maand

Geplaatst op 1 februari, 2014 

Nee, verre van dat. Van griep naar een zware verkoudheid die overging in een slepende verkoudheid en een week zonder computer omdat de harddisk was gestorven.

De slepende verkoudheid is er nog ondanks een overdosis vitamine C. De computer doet het weer maar met verlies van drie weken aan data. Hopelijk komt ook dat nog in orde.

Januari is nooit echt mijn maand geweest. Dat een jaar afsluit met korter wordende dagen, bomen die hun bladeren verliezen, regen en kou, dat kan ik nog accepteren. Dat daar ‘feestdagen’ bij horen kan ik ook nog hebben. Maar dan wil ik na de jaarwisseling wel meteen lente. En dat valt tegen, elk jaar weer.

Ik denk dat januari wilde dat ik het even wat rustiger aan zou doen. Dat kun je me ook gewoon vragen januari in plaats van het op deze manier af te dwingen. Zo worden we nooit vrienden.

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags:

Misschien is het al te laat

Geplaatst op 13 januari, 2014 

Gekleurd door een weekje griep. Zo’n weekje dat problemen weer gewoon problemen zijn in plaats van uitdagingen. Zo’n weekje dat mensen die de aarde om zeep helpen weer gewoon klootzakken zijn in plaats van meesters die ons leren onvoorwaardelijk  lief te hebben.

Na zo’n weekje wilde ik dit even kwijt:

Al die problemen, zo veel en zo groot. Misschien zijn we al te laat om te veranderen, om de problemen die we zelf hebben veroorzaakt aan te pakken en op te lossen. Misschien moeten we dan toch erkennen dat onze destructieve krachten het gewonnen hebben van onze constructieve krachten.  Misschien hebben we nog net genoeg tijd het eindfeest te organiseren.

Ben benieuwd hoe ik dit teruglees als de griep helemaal voorbij is.

Lees ook:

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , , , , ,

De ideebevalling

Geplaatst op 3 januari, 2014 

Een idee heeft tijd nodig om tot ontwikkeling te komen. Een idee heeft een eigen timing, je moet aanvoelen wanneer de tijd rijp is ermee voor de dag te komen.  Doe je dat te snel, dan kun je de kans dat je anderen meekrijgt schade toebrengen.  Wacht je te lang, dan kan het idee aan kracht verliezen.

Geboorte geven aan een idee kan pijn doen. Het idee zelf, de conceptie ervan en het doen groeien, is heerlijk. Lekker vanuit de luie stoel het idee in beelden zien, in woorden horen of in muziek.  Maar dan: de geboorte. Dat is werken om het idee op aarde neer te zetten zodat ook anderen het kunnen ervaren.  Dat roept vragen op, twijfel: krijg ik het wel net zo mooi op aarde als ik het in beelden heb gezien? Wordt het wel geaccepteerd en begrepen?

En daar wil ik soms te snel vanaf, van die pijn en onzekerheid. Dan wil ik het idee te snel lanceren terwijl het nog niet tot volle rijping is gekomen. Een premature ideebevalling kan best levensvatbaar zijn maar het is zoveel beter het idee zelf te laten aangeven dat het eruit wil, dat het er klaar voor is.

En of het geaccepteerd en begrepen wordt? Als je dat zelf doet komt de rest vanzelf.

Bewaard onder Persoonlijk | 7 Comments

Tags: , , , , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →