Verbinding met de wijk begint met transparantie

Geplaatst op 2 januari, 2015 

Het verhaal is er eentje dat in veel gemeenten speelt: bezuinigen en daarom bibliotheken sluiten.

Gewoon een financieel besluit dat liefst wordt overgoten met een verhaal dat de bibliotheken toch niet meer van deze tijd zijn, dat mensen hun boeken steeds meer via het Internet downloaden of als ze iets willen weten ze niet naar de bibliotheek gaan maar Google raadplegen. En voor je het weet is het net alsof dat de redenen zijn waarom de bibliotheken moeten sluiten en dat de bezuinigingen slechts een bijkomstigheid zijn.

Ook in mijn stad gebeurt dit. In het centrum komt een gloednieuwe centrale bibliotheek en twee wijkbibliotheken, eentje in noord en eentje in zuid, worden gesloten. 90% van de collectie in de wijken komt te vervallen en wat overblijft wordt geïntegreerd in naburige activiteitencentra waardoor, zo is de uitleg, de ontmoetingsfunctie wordt versterkt.

De wijkbibliotheek wil als het ware in de genen van de wijk gaan zitten.

Het resultaat noemen we bibliotheekfunctie en zie daar het verhaal dat de wijkbibliotheek helemaal niet wordt gesloten maar slechts een ander karakter krijgt.

Inhoudelijk neem ik de bibliotheek niks kwalijk. Ga er maar aan staan als je op een dag te horen krijgt dat je een paar ton per jaar moet bezuinigen. Dan is 90% krimp in de wijk en wat overblijft inschuiven in de activiteitencentra misschien wel het best haalbare.

Wat betreft het proces is er wel een verbeterpunt.

Transparantie

Voorafgaand aan het bekend maken van de plannen voor de nieuwe wijkbibliotheken is het stil. Maanden lang horen we in de wijk niks en ook medewerkers van de wijkbibliotheek hebben geen antwoorden op vragen over de toekomst.

De bibliotheek zit niet stil want er wordt onder andere gestreden voor het behoud van een bibliotheek een kilometer of 20 verderop, de rol die we van de bibliotheek graag zien. Maar waarom is de bibliotheek zo stil over wat er met de wijkbibliotheken staat te gebeuren?

Een broedende kip moet je niet storen.

Na die zogenaamde broedperiode komt er een kuiken uit dan aan de wijk wordt gepresenteerd en dan is het de bedoeling dat wij dat kuiken liefdevol in onze armen sluiten? Het is zoveel makkelijker voor de wijk als we mee mogen doen met dat uitbroeden, als dat kuiken vanaf het allereerste begin ook ons kuiken wordt.

De wijk wil meepraten, meedenken en meedoen en dat vraagt om transparantie over de plannen van de kant van de gemeente, de bibliotheek en de betrokken activiteitencentra en de bereidheid deze plannen samen met de wijk op basis van gelijkwaardigheid vorm te geven. Net zoals de bibliotheek zo graag in de genen van de wijk wil gaan zitten, wil de wijk in de genen van de bibliotheek gaan zitten want pas dan ontstaat er iets dat van ons allemaal is.

Einde bewonersinitiatief?

De bibliotheek wil in de wijk een echt ontmoetingspunt worden. De activiteitencentra moeten plekken worden waar mensen voortdurend in en uit kunnen lopen, waar ze de krant en tijdschriften kunnen lezen en waar ze kunnen Internetten. De bibliotheek wil mensen in de wijk digitaal sterker maken.  

Sinds juni draait er in één van de activiteitencentra waar de bibliotheek eind volgend jaar intrek neemt, een Internetcafé. Dit Internetcafé is een initiatief van wijkbewoners en is voortgekomen uit het idee dat er in de wijk volop mensen wonen zonder computer of zonder Internet en dat we die via het Internetcafé hulp en ondersteuning kunnen bieden, niet alleen met computergebruik of Internetten maar ook met het gebruik van een tablet of smartphone.

Dat Internetcafé is helemaal gratis en heeft daarvoor de beschikking gekregen over een aantal computers die cursus centrum NIBA speciaal voor dat doel aan de wijk heeft geschonken. Dit initiatief is een mooi voorbeeld van burgerregie: burgers die initiatieven ontwikkelen en dat samen met andere burgers, verenigingen en ondernemers uitvoeren.

Internetcafé is alleen op dinsdagmiddag open en trekt nog niet bijzonder veel bezoekers. Desondanks is het een initiatief om trots op te zijn omdat bewoners het zelf hebben bedacht en voor elkaar hebben gekregen. En dat met nul komma nul Euro aan financiële middelen. Geld om reclame te maken is er niet en daarom moet dit initiatief het vooral van mond op mond reclame hebben.

Voor het invullen van de bibliotheekvoorzieningen, waaronder het Internetten en mensen digitaal sterker maken, krijgt de bibliotheek van de gemeente een aardige som geld mee en daar kan ons budgetloze bewonersinitiatief niet tegenop. Zoals de plannen voor de wijkbibliotheek er nu uitzien stopt ons bewonersinitiatief eind volgend jaar.

De nieuwe wijkbibliotheek wil een verbinder worden in de wijk en inspelen op initiatieven in de wijk.

Het Internetcafé is zo’n initiatief. Wie (gemeente en/of bibliotheek en/of activiteitencentrum) stelt ons alsnog, en beter laat dan nooit, de vraag: Goh, wat een mooi initiatief van jullie, hoe kunnen we jullie erbij helpen? Het zou helpen alsnog een beetje verliefd te worden op dat kuiken van een ander.

Ik denk niet dat de gemeente, de bibliotheek en de activiteitencentra hebben gedacht: weet je, deze plannen bedenken we zelf wel, daar gaan we de mensen in de wijk echt niet bij betrekken. Nee, ze hebben er volgens mij geen moment bij stilgestaan de mensen in de wijken erbij te betrekken. In deze zin is het niet eens een gemiste kans want een gemiste kans is een kans die je wel ziet maar niet benut. Nee, het is een niet geziene kans: de mensen in de wijk als blinde vlek. Ik word daar treurig van.

Hallo systeemwereld, wordt eens wakker voor onze leefwereld.

De cursief gedrukte citaten zijn afkomstig uit een uitzending van de ORTS over dit onderwerp van 20 december 2014 tijdens het programma ‘Oosterhout vandaag op zaterdag’.

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags: , , , , , ,

Dichten voor een vrije stad

Geplaatst op 29 november, 2014 

Er zijn genoeg redenen om Oosterhout eens flink af te zeiken, bijvoorbeeld dat belachelijke verschil tussen de armen en de rijken.

Stijgende heffingen en belastingen waardoor leven alsmaar duurder wordt, steeds meer mensen met nauwelijks te eten op hun bord.

Economische modellen om dat onrecht goed te praten kun je bij de Sint maar beter achterwege laten.

Cijfergelul om het onacceptabele te onderbouwen, daar moet Sint echt flink van spouwen.

En dan mijn god, dat gekissebis en gebekvecht in de Raad. Politiek heet dat maar Sint krijgt daarvan zo’n jeuk in zijn naad.

Hoe positief je ook in het leven staat, we mogen deze zaken niet negeren. Maar laten we wat gaan doen en help allemaal mee het tij te keren.

Er zijn al zoveel mensen die de boel graag afbreken en willen slopen maar het hart van de Sint gaat uit naar de bouwers en zij die durven hopen.

En ook naar de dromers, want die maken mede het verschil op weg naar de stad die de Sint zo graag wil.

Een prachtige maffe stad waar iedereen graag heen gaat, waar overvloed stroomt naar waar gebrek en behoefte bestaat.

Waar mensen vanuit hun hart en ziel de stad transformeren tot een plek waar we onze en elkaars menselijkheid weer eren.

Waar het ondernemers niet enkel en alleen gaat om de poen maar ook om de samenleving en wat zij daarvoor kunnen doen.

Niet langer de politiek die over ons beslist, die 31 en nog wat B&W, want dat model kan nu echt wel door de plee.

De stad is van ons allemaal, van alle 55.000 en wij beslissen. Dan is democratie pas een feest dat je niet mag missen.

Een enorm avontuur waarvan je dacht dat het nooit kon, totdat je het met eigen ogen zag gebeuren omdat je er aan begon.

De boel verandert niet omdat de Sint het hier zit te dichten maar omdat we de ankers van onze comfort zone lichten.

Een leider of een baas hebben we daarbij echt niet nodig, mensen die ons vertellen wat we moeten doen zijn helemaal overbodig.

We gaan los, het nieuwe en onbekende tegemoet. We hebben de wind in de zeilen en we hebben moed.

We zullen achteromkijken op de dag dat we sterven en weten dat onze kinderen een betere wereld erven.

Voor het zover is zullen we alles wakker moeten shocken want voor een vrije wereld moeten we blijven rocken.

Dit gedicht was mijn bijdrage aan de Sinterklaasgedichtenwedstijd vandaag in café de Kloek in Oosterhout. De wedstrijd werd door de ORTS live uitgezonden in het radioprogramma ‘Oosterhout vandaag op zaterdag’.

 

Bewaard onder Muziek, Verhaaltjes | 4 Comments

Tags: , , ,

Is het centrum wel het hart van de stad?

Geplaatst op 13 november, 2014 

In discussies over het overhevelen van voorzieningen uit de wijken naar het centrum van de stad, zie ik deze regelmatig voorbijkomen: het centrum is het hart van de stad. En de conclusie die daaraan wordt verbonden is dat het hart van de stad ook centraal de voorzieningen van die stad herbergt.

Ik wil daar best even in meegaan: de stad als lichaam met het centrum als hart.

Een gezond lichaam is meer dan alleen een gezond hart. Aan een gezond hart beleef je weinig plezier als de andere organen niet gezond zijn. Hersenen, darmen, longen, lever en nieren om er maar een paar te noemen, ze zijn allemaal nodig voor een gezond lichaam.

Voor een gezonde stad geldt hetzelfde: zo’n stad heeft niet alleen een gezond centrum nodig maar ook gezonde wijken. Samen vormen centrum en wijken de stad. Het is net als het menselijk lichaam een ondeelbaar geheel.

Het overhevelen van voorzieningen van de wijken naar het centrum doet de stad als geheel geen goed. Stel je voor dat je waardevolle voedingstoffen uit je organen weg zou halen ter eer en glorie van je hart. Moet je alleen de bloedsomloop naar één van je handen maar eens flink afknellen en je komt snel te weten wat dat doet met je algeheel welbevinden.

Het hart staat ook symbool voor liefde. Een stadshart dat voorzieningen uit de wijken wegslurpt is vooral met zichzelf bezig en dat is weinig liefdevol. Een echt hart wil dat het alles en iedereen goed gaat, ook met de wijken.

Dus of een centrum wel het hart van de stad is?  Alleen als het hart voor de gehele stad heeft.

Bewaard onder Mening | 10 Comments

Tags: , ,

Van masterplan naar masterverhaal

Geplaatst op 9 november, 2014 

Vorige week wat ik te gast bij de presentatie van een wel zeer bijzonder project: als blikken konden blozen

Medio september volgend jaar krijgt stichting B.O.C.K. (Broedplaats Oosterhoutse Cultuur en Kunst) de beschikking over het gebouw van zwembad de Blikken. En wat daar de komende tien jaar gaat gebeuren spreekt enorm tot mijn verbeelding. Niet op de laatste plaats omdat dit gebouw in de wijk Oosterheide staat, in mijn wijk.

Tijdens de presentatie ging het op een gegeven moment over projectplannen en over een commissie van aanbevelingen. Dan denk ik: dit is zo’n  bijzonder project met zulke bijzonder mensen in een tijd waarin alles aan het veranderen is, laten we dit project dan ook gebruiken om nieuwe manieren van samenwerken te ontdekken en te ontwikkelen. De maatschappij schreeuwt erom. En tegelijkertijd begrijp ik dat zoiets met een op zekerheid ingestelde partner als de gemeente Oosterhout een lastig verhaal wordt.

Een paar dagen na de presentatie zag ik dit:

It turns out that if your ideas are ridicuously big, it is easier to get people to get along with this

If you go somewhere and you spend time there, you can let the project grow ogranically. 

Work without a masterplan…

Geen masterplannen meer maar een kort en bondig, liefst groots, masterverhaal. En dat doet met name een enorm beroep op het vertrouwen van de gemeente Oosterhout die de moed heeft het gebouw van zwembad de Blikken toe te vertrouwen aan kunstenaars. En dan is het maar een kleine stap ook de moed te hebben erop te vertrouwen dat er binnen tien jaar tijd iets prachtigs tot stand komt met dat gebouw zonder masterplan. Juist zonder masterplan.

Dus begin je project met een BBQ…  De bubbels waarmee het project van stichting B.O.C.K. van start ging waren trouwens ook een goed begin.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , , ,

Zelf een bibliotheek beginnen

Geplaatst op 26 september, 2014 

Er komt een kamer vrij in je huis, bijvoorbeeld omdat je kinderen gaan studeren en op kamers gaan wonen maar de reden doet er eigenlijk niet toe. Dus ineens komt er een kamer vrij en dan?

Weet je wat? Je begint er gewoon een bibliotheek! Een echte bibliotheek met heel veel mooie boeken die je gratis kunt lenen zonder dat je lid hoeft te worden, met een gezellige tafel waar je kunt zitten en lezen, waar je ook heerlijke espresso kunt drinken en waar je met de eigenaresse over boeken kunt praten en meer van die dingen waar je blij van wordt.

Zo’n bibliotheek bestaat, hier in Oosterhout aan de Rulstraat nummer 42: Serendipity boekuitleen.

Vanmiddag was ik er samen met Fabiola en Günter die helemaal uit Middelburg waren gekomen voor het verhaal over de buurtmoestuin en voor de mooiste boekenplekken van Oosterhout.

Over Serendipity had ik via Twitter al gehoord en stond al een tijdje op mijn verlanglijstje om er eens te gaan kijken. Dat werd vanmiddag. Middenin een woonstraat, in je eigen huis, een echte bibliotheek. En wat voor eentje! Een plek die iedereen wel zou willen in zijn/haar straat.

Buiten staat een ‘Free Little Library‘, een schattig klein kastje waar iedereen een boek uit kan halen en een ander boek in kan stoppen. Een schattig klein kastje, dat is het ook, maar ook een symbool van de vernieuwing die door de stad trekt. Oosterhout is  zich aan het vernieuwen en wel van onderop, door initiatieven zoals Serendipity. Voor wie het wil zien ontstaat er een nieuw ragfijn weefsel door de stad dat alles doet veranderen.

Serendipity 3

 

Serendipty 1

 

Serendipity 4

 

Serendipity 2

 

Serendipty 5

Bewaard onder Boeken, Fotobloggen, Mening | 10 Comments

Tags: , , , ,

Wat die hoogspanningsleidingen weerspiegelen

Geplaatst op 9 september, 2014 

Hoogspanningsleidingen, waar staan die voor, wat spiegelen ze ons terug? Om eens drie dingen te noemen:

Want laat dat nou precies zijn wat diezelfde hoogspanningsleidingen hier in de wijk teweeg brengen:

Natuurlijk is er verzet tegen de plannen om die hoogspanningsleidingen rakelings langs de wijk te laten lopen en zijn de hoogspanningsleidingen de ‘vijand’ die bestreden moet worden’. Maar nu die leidingen er nog niet zijn, is het ook een ‘vriend’ die ons helpt aan verbinding, energie en voeding. Een mooie symboliek die hoogspanningsleidingen.

Zou het dan ook zo werken dat als we ons maar genoeg focussen op verbinding, energie en voeding in de wijk, die hoogspanningsleidingen hun rol hebben gespeeld en ze niet meer nodig zijn? We zullen het zien. Op dit moment gonst het van de verbindingen en knettert het van de energie en voeding in de wijk.

Lees hierover ook: ‘Het beste wat jullie kan overkomen‘

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags: , , ,

Het beste wat jullie kan overkomen

Geplaatst op 7 september, 2014 

Een paar maanden geleden was ik op het stadhuis voor een bijeenkomst ’12 jaar Succesvol Buurtpreventie’ in Oosterhout.

Na afloop kwam ik in gesprek met een aantal dames uit de wijk Dommelbergen. Ze beklaagden zich erover dat ze in hun wijk maar geen mensen meekregen om mee te doen met activiteiten in de wijk.

Het beste wat jullie kan overkomen is dat er midden in jullie wijk een chemische fabriek wordt gebouwd. Moet je eens zien hoe snel mensen mee gaan doen.

Dat is wat ik zei, voor de grap. Ze konden er wel om lachen.

Maar het kan wreed lopen want in onze wijk Oosterheide staat zoiets dergelijks te gebeuren. Geen chemische fabriek maar wel 380kV hoogspanningsleidingen rakelings langs de wijk, langs woningen en scholen en dwars door natuurgebieden.

Heel de wijk in beroering natuurlijk.

Niks is 100% goed of 100% slecht. Of die hoogspanningsleidingen er daadwerkelijk komen weet ik niet maar het ziet er op dit moment wel naar uit. Maar dit is wat de plannen ook teweeg brengen: dat mensen uit de wijk in actie komen, spontaan een petitie starten, een Facebook community beginnen, een flyer ontwerpen en die verspreiden. Mensen zijn op zoek naar wegen en manieren om voor hun wijk te zorgen. De gemeente is daar ook naar op zoek en kan niet anders dan die zoektocht samen met de bewoners ondernemen. Ja, we gaan samenwerken.

De wijk is in beweging met hopelijk als uitkomst dat het traject voor de hoogspanningsleidingen wordt herzien. Maar ook met deze uitkomst: dat de wijk weer een flinke stappen heeft gezet om die samenleving te worden die we allemaal graag willen, waarin we allemaal samen zorg dragen voor onze wijk. En dat we allemaal zeggen: dit is onze wijk, als je dat maar weet.

Je kunt ons steunen door deze petitie te ondertekenen:
http://www.petities24.com/geen_hoogspanningsmasten_door_oosterhout

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Een bijenveld als katalysator voor communicatie vanuit het hart

Geplaatst op 2 augustus, 2014 

Stel dat in april de gemeente Oosterhout dat bijenveld naast activiteitencentrum de Bunthoef had aangelegd. Dan was er een opdracht naar de afdeling groenbeheer gegaan en was daar een paar man met machines en zaaigoed uitgerukt om, laten we zeggen in een halve dag, dat bijenveld aan te leggen. Dat bijenveld zou misschien wel mooier zijn geweest dan het veld dat al die vrijwilligers hebben aan gelegd en in ieder geval in minder tijd.

De wijk heeft geen afdeling groenbeheer
Eerlijk is die vergelijking niet. In de wijk hebben we geen afdeling groenbeheer waar we even de opdracht ‘bijenveld aanleggen’ kunnen wegleggen. Als de wijk mensen, machines en geld nodig heeft, moeten die eerst gevonden worden. De wijk moet als het ware de afdeling groenbeheer eerst zelf oprichten en dat betekent vooral vrijwilligers zoeken.

Vrijwilligers zoeken
En zo is dat met het bijenveld naast de Bunthoef ook gebeurd. ‘Oosterhout samen voor de BIJ’, zo heette het project, met het bijenveld naast de Bunthoef als uithangbord en inspiratiebron om door heel Oosterhout een bijenlint te vormen.

En zo begonnen we met het zoeken naar vrijwilligers. Social media, de wijkblog, YouTube, allerlei Oosterhoutse nieuwssites, weekblad Oosterhout en posters werden ingezet om zoveel mogelijk mensen te informeren en enthousiast te maken over ‘Oosterhout samen voor de BIJ’.

In de Bunthoef werd een avond georganiseerd. Er werd een documentaire vertoond ‘BIJvoorbeeld’ en er werd zaaigoed uitgedeeld zodat iedereen zelf voor een stukje bijenlint kon zorgen. Onder de aanwezigen werden vrijwilligers gevonden die mee wilden doen met het kroonstuk van het bijenlint: het veld naast de Bunthoef.

Er werd nog meer zaaigoed gekocht en er werd contact gezocht met deskundigen van de gemeente en !GO over de aanpak van het veld.

Op 26 april 2014 was het eindelijk zover: in totaal 13 mensen stonden die dag op het veld om met hard werken een bijenveld aan te leggen. Dankzij regen en zon stond het nauwelijks twee maanden later al in volle bloei en het werd elke week mooier en mooier.

Wat heeft het gekost?
Ik kan redelijk nauwkeurig nagaan wat er aan geld en vrijwilligersuren nodig zijn geweest voor dit project.

Aan zaaigoed en drukwerk voor de posters werd EUR 234,18 betaald.

Aan alle PR (Social media, bloggen, YouTube filmpjes maken, persberichten schrijven, publiceren op allerlei Oosterhoutse nieuwssites en in weekblad Oosterhout, posters ontwerpen) werd 16 uur besteed.

Aan besprekingen met professionals (de uren van de professionals niet meegerekend) werd 4,5 uur besteed.

In de thema-avond zaten in totaal 60 uren (inclusief de uren van de bezoekers).

Aan het aanleggen van het bijenveld, de uren van de professionals van !GO niet meegerekend, werd 40 uur besteed.

Alles bij elkaar, en ik druk me voorzichtig uit, gaat dit om een project van EUR 234,18 + 120,5 uur vrijwilligerswerk.

Werken aan de samenleving van de toekomst.
Om zoveel uren vrijwilligerswerk bij elkaar te brengen is een goed verhaal nodig. Als je geen geld te bieden hebt zul je met een extra goed verhaal moeten komen met als essentie: jouw inbreng, hoe klein dan ook, doet ertoe. Het doet ertoe voor de bijen en voor de wijk en misschien wel voor heel Oosterhout en ver daarbuiten. Het doet er zelfs toe voor de toekomstige generaties.

Tientallen mensen kwamen erdoor met elkaar in contact en droegen bij aan ‘Oosterhout samen voor de BIJ’ en aan het fundament van de samenleving van morgen, een samenleving waarin mensen weer eigenaarschap ervaren en uitoefenen over hun eigen straat, buurt en wijk. Waarin mensen samen zeggen: deze straat, buurt en wijk gaat ons aan het hart, wij dragen er zorg voor dat het voor iedereen hier goed leven is.

Die EUR 234,18 en 120,5 vrijwilligersuren zijn dan ook bijzonder goed besteed.

En dan wordt ons bijenveld per ongeluk gemaaid.
En dan komt het moment dat ons bijenveld per ongeluk wordt gemaaid. Zodra ik ervan hoorde heb ik contact gezocht met de gemeente Oosterhout en geadviseerd om met een verklaring te komen in de media over wat er is gebeurd. Het zou eeuwig zonde zijn als door een domme vergissing, van wie dan ook, schade wordt toegebracht aan al die mooie bewonersinitiatieven. Want, zo was mijn aanname, dit verhaal gaat via social media een eigen leven leiden.

Die verklaring in de media kwam er gelukkig en wel via BN DeStem. Die verklaring kwam op mij nogal lauw en afstandelijk over. Shit happens en dat een veld meer of minder voor de bijen niet uitmaakt…… Ja, en dat de gemeente het ook heel erg vindt wat er is gebeurd. Verklaringen van mensen die geen enkele stap in het bijenveld hebben gezet.

Passie, emoties en communicatie
Hoe anders zou het zijn geweest als de gemeente iemand het woord had laten voeren die zelf aan het bijenveld heeft meegewerkt?

De gemeente Oosterhout heeft met de drie geweldige buurtbeheerders goud in handen. De buurtbeheerders kennen de wijken en de mensen, weten wat daar leeft en speelt en, het belangrijkste, kennen de passie en emoties die spelen. Want bewonersinitiatieven zijn beladen met een vracht aan passie en emoties.

Woordvoerders die deze passie en emoties niet kennen, praten vanuit hun hoofd. Wat we in de wijk nodig hebben is een gemeente die vanuit het hart praat, een taal die aansluit op de emotionele en gepassioneerde beleving die in de wijk leeft. De buurtbeheerders kennen deze deze taal.

Dus beste gemeente Oosterhout, als het om bewonersinitiatieven gaat, communiceer vanuit het hart. De buurtbeheerders kunnen dit als geen ander. Geef hen alsjeblieft de ruimte zich via de media te uiten.

Ik weet, het is nieuw. Het is nieuw dat mensen in de wijk allerlei initiatieven nemen en het is nieuw voor de gemeente daarmee om te gaan. Communiceren vanuit het hart in plaats vanuit het hoofd is de omschakeling die de gemeente nu aan het maken is.

Ik hoop, vertrouw en weet dat de gemeente dit aan het leren is en daarin aan het veranderen is. Het bijenveld is daarin geen drama maar een katalysator.

Met zo’n gemeente en dan vooral de buurtbeheerders, ben ik enorm blij.

En wat de wijken aan het leren zijn? Een heleboel maar vooral doordouwen.

Lees ook: Wijkziek en wijkpijn

Bewaard onder Communicatie, Persoonlijk | Reageer

Tags: , , , ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →