Menselijk ondernemerschap

Geplaatst op 14 december, 2010 

‘Men heeft doel en middelen verward door het geld tot doel te maken en de mens tot middel. Het zijn mensen die geld kunnen maken en niet omgekeerd. Vooral het bedrijfsleven heeft tot taak om in hun beleid in termen van welzijn te denken en niet alleen in termen van geld (….)’

Paul de Blot

Bewaard onder Citaten, Ondernemen | 2 Comments

Tags: , ,

Geldvrij samenleven

Geplaatst op 5 november, 2010 

Binnen een gezin bestaan geen geldstromen (zakgeld e.d. even buiten beschouwing gelaten) en toch barst het er van de activiteiten. Mijn partner heeft de was gedaan. Onbetaald. Mijn dochter heeft een mooie tekening voor me gemaakt. Onbetaald. Ik heb gekookt en afgewassen. Onbetaald.

Je zou een gezin als een micro samenleving kunnen zien. Een micro samenleving waar iedereen onbetaald zijn/haar bijdrage levert aan het geheel. En het werkt, het werkt omdat de mensen binnen die micro samenleving genoeg van elkaar houden en elkaar genoeg vertrouwen.

Als het werkt binnen een micro samenleving, dan kan het ook werken in een iets grotere samenleving zoals in een straat. En als het in een straat kan werken, kan het ook werken in een wijk, een stad, een regio, een provincie, een land, de wereld.  We hoeven alleen maar genoeg van elkaar te houden en elkaar genoeg te vertrouwen.

Liefde en vertrouwen zijn gratis. Net zoals alles wat je ermee tot stand kan brengen.

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags: , ,

Het nieuwe geld: alles gratis

Geplaatst op 4 november, 2010 

Wat denk jij: is het denkbaar en haalbaar dat we in een wereld leven zonder geld, een wereld waar alles gratis is?

Alles gratis, dat klinkt als het sprookje van Luilekkerland van de gebroeders Grimm. Een wereld zonder geld lijkt op het eerste gezicht krankzinnig en het roept een heleboel vragen op zonder antwoorden.

De wereld met geld dan, hoe is het daarmee? Nou, die wereld is ook krankzinnig en de manier waarop we wereldwijd met geld omgaan, roept ook een heleboel vragen op zonder antwoorden.

Je voelt hem vast al aankomen….. Als beide werelden krankzinnig zijn, die met geld en die zonder geld, zullen we dan die wereld zonder geld eens een tijdje uitproberen?

Bewaard onder Mening | 9 Comments

Tags:

Het einde van het industriële tijdperk

Geplaatst op 2 juli, 2010 

Dankzij een tip van Michael Minneboo kreeg ik het eergisteren even heel erg warm van een video van Douglas Rushkoff.

Ik kan de video kort samenvatten met Douglas Rushkoff’s woorden:

This isn’t just a crisis, this is actually an opportunity. This is probably the first moment in the last couple of hundred years we have had to rebuild our society and our economy on principles that serve humanity instead of killing life.

Als je redenen nodig hebt om blij te zijn met het einde van het industriële tijdperk en met alle crisissen die dat met zich meebrengt, dan is de volgende video echt een aanrader.

Als je nog meer redenen nodig hebt om blij te zijn, lees dan zijn boek Life Inc.  – How The World Became A Corporation And How To Take It Back

Bewaard onder Actualiteit, Boeken | 8 Comments

Tags: , , ,

Zinloosheid

Geplaatst op 9 december, 2009 

Too many people spend money they haven’t earned, to buy things they don’t want, to impress people they don’t like.

Will Rogers

Credits: ik vond deze quote in het boek ‘Real Success Without a Real Job’ van Ernie Zelinski.

Bewaard onder Boeken, Citaten, Codependency | Reageer

Tags: ,

Fooienpot

Geplaatst op 27 oktober, 2009 

Vorige week na mijn gesprek met de goeroe, liep ik naar de gratis bewaakte fietsenstalling. Ik wilde mijn fiets ophalen en weer naar huis. In mijn hand had ik wat geld klaar om in de fooienpot te stoppen die bij de uitgang van de fietsenstalling staat. Op het plankje waar de fooienpot altijd staat was alleen een lege plek: geen fooienpot.

Ik vroeg de beheerder naar zijn fooienpot: ‘Die moesten we van de gemeente weghalen. Ze zeiden dat mensen zich anders verplicht voelen om een fooi te geven’. Huh? De fooienpot is er nog maar staat nu binnen in het kantoortje. Wie een fooi wil geven kan deze overhandigen aan de beheerder maar dat is lang niet zo leuk als geld in een echt geldkistje stoppen.

Ik moest aan die fietsenstalling denken toen ik het volgende filmpje zag van een blinde man met zijn fooienpot:

De beheerders van de fietsenstalling hadden trouwens veel klachten gekregen dat de fooienpot was verdwenen. Ben benieuwd wat de gemeente daar weer op gaat verzinnen. Zelfs geven uit gulheid wordt kapot gereguleerd.

Die blinde man mag dus van geluk spreken dat hij niet hier in de gemeente woont.

Bewaard onder Actualiteit, Inspiratie, Persoonlijk | Reageer

Tags:

Stop paying and start living

Geplaatst op 7 oktober, 2009 

Er zijn data die in ons systeem staan gebeiteld. 9/11 is zo’n datum. Iedereen weet wat er op die datum gebeurde, iedereen ziet de beelden voor zich van het drama. En iedereen weet waar hij/zij op het bewuste moment was die dag.

Ik zou wel eens een film willen zien over de dag dat overal ter wereld het geld zomaar ineens verdween. 10 oktober lijkt me wel een mooie datum voor zo’n dag: 10/10. Iedereen wordt die dag wakker met de verwachting dat het leven gewoon z’n gangetje gaat. De één gaat naar het werk, de ander naar school en weer een ander draait zich nog eens lekker om in bed. De camera volgt een aantal van die mensen tijdens de eerste momenten van de dag. Er lijkt niks aan de hand totdat ze één voor één ontdekken dat ze geen geld meer hebben. Ze hebben geen cash en ook hun banksaldo is nul komma nul.

De camera zoomt in op de gezichtsexpressies van de hoofdpersonen. Eerst ongeloof (dit moet een vergissing zijn, er is vast een logische verklaring). Dan schrik (zijn we bestolen?) en boosheid (welke klootzak heeft dit gedaan?). De camera zoomt uit, laat de hoofdpersonen even alleen met hun verbijstering en laat dan beelden zien van de stad waar de hoofdpersonen wonen. Overal ontdekken mensen dat hun portemonnee leeg is. Lange rijen mensen bij de bank en geldautomaten ontdekken dat ze geen saldo meer hebben. Al het geld is weg. Cash en digitaal geld, alles weg. De camera zoomt verder uit van de stad en toont beelden van de rest van de wereld: het geld is overal weg. Niemand heeft meer geld. Iedereen is even arm. Of even rijk, het is maar hoe je het bekijkt.

En dan begint de film pas echt. Een film over een leven zonder geld. De film moet zeker geen rampenfilm zijn, ik zit eerder te denken aan een zwarte komedie. De hoofdpersoon moet een wat laconieke rol spelen en bij toeval allerlei creatieve manieren bedenken om te leven zonder geld. Misschien een type als Nicolas Cage of Johnny Depp. En als vrouwelijke tegenspeelster Uma Thurman.

Een film die laat zien dat we helemaal niet bang hoeven zijn voor de dag dat alle geld pleite is maar dat het best leuk kan zijn, hilarisch ook en vertederend. Mensen die weer ontdekken waar het in het leven werkelijk om draait. Hoe wezenlijk anders is de wereld zonder geld? Ik denk dat alles anders is.

Als naam voor de film heb ik in gedachten ‘’Stop paying and start living’. De film begint met het nummer ‘Money’ van Pink Floyd.

Bewaard onder Verhaaltjes | 20 Comments

Tags:

Wat kost een klant?

Geplaatst op 18 augustus, 2009 

Zes uur, drukte bij de Albert Heijn. Drie kassa’s open. Klanten die het avondeten liever in de thuis in de pan gooien dan ermee voor de kassa wachten.

Bij kassa twee is een probleem. De scanner wil de barcode van de aardappelschijfjes niet lezen. Oponthoud. De caissière roept via de intercom een collega op. Oponthoud. Die collega komt en moet een andere zak aardappelschijfjes halen met een leesbare barcode. Oponthoud. Collega komt terug en de caissière scant de barcode. De scanner wil ook deze barcode niet lezen. Oponthoud. De caissière voert de cijfertjes van de barcode handmatig in. De kassa zegt dat de code onbekend is. Oponthoud. Het product, een zak aardappelschijfjes, staat niet in het kassasysteem.

Voor me zucht een klant. Achter me ook. Je raadt het al: ik sta in de rij bij kassa twee.

Hoe de caissière de prijs van die aardappelschijfjes achterhaalt weet ik niet maar het lukt hem. Hij is zichtbaar opgelucht want de rij is gegroeid tot tussen de winkelschappen.

Eindelijk aan de beurt. Ik zeg de caissière dat het veel goedkoper is om die aardappelschijfjes gratis mee te geven in plaats van al die heisa om te achterhalen wat de prijs ervan is. ‘Als er in deze hele rij klanten één klant is die vanwege het lange wachten besluit om de volgende keer, als is het maar eenmalig, boodschappen te doen bij de C1000 in plaats van bij de Albert Heijn, dan kost je dat veel meer dan een zak aardappelschijfjes van een paar Euro’. ‘Dus als je een product niet kunt scannen, geef het dan gratis weg! Veel goedkoper en sneller en meteen een stimulans om het kassasysteem op orde te brengen.’ Hij kijkt me aan en zegt: ‘Wij hebben ook dure producten maar ik zal het aan de manager doorgeven’.

Thuis besluit ik Albert Heijn nog wat te helpen. Ik stuur de klantenservice het hele verhaal en de tip die ik de caissière gaf. De dag erna een bedankje van de klantenservice en de bevestiging dat ze mijn bevindingen en opmerkingen via een rapportage onder de aandacht van de verantwoordelijke managers op het hoofdkantoor hebben gebracht.

Geïnteresseerd in wat er verder mee gebeurt vraag ik de klantenservice mij te informeren over het besluit van de managers. Daarop laat de klantenservice weten dat ik er verzekerd van kan zijn dat mijn opmerkingen de nodige aandacht hebben en serieus worden behandeld, maar dat eventuele beslissingen van de verantwoordelijke managers niet worden gecommuniceerd met de klant.

Ik besluit Albert Heijn nog wat verder te helpen. Ik geef de klantenservice een tip hoe ze zo’n terugkoppeling kunnen organiseren zodat klanten weten wat er met hun op- en aanmerkingen gebeurt. Daarop krijg ik hetzelfde antwoord, namelijk dat ze mijn bevindingen en opmerkingen via een rapportage onder de aandacht van de verantwoordelijke managers op het hoofdkantoor hebben gebracht.

Ik vraag klantenservice of ze me dan het e-mail adres van één van die managers willen toesturen zodat ik direct contact kan opnemen zonder klantenservice ertussen. Antwoord is dat interne e-mail adressen niet worden vrijgegeven. Als laatste actie vraag ik nog of ik dan een telefoonnummer kan krijgen in plaats van een e-mail adres maar de klantenservice valt stil, geen antwoord meer.

Boekhouding is een gek ding. Een boekhouding werkt alleen met dingen die je in geld kunt uitdrukken. Een zak aardappelschijfjes bijvoorbeeld. Die zal en moet worden afgerekend want daar hangt een prijskaartje aan, ook al weet de kassa zelf niet wat er op dat prijskaartje staat. Geen prijs bekend? STOP! Iedereen wachten tot die prijs bekend is .

Wat kost een klant? Nou, daar kan een boekhouding niks mee want daar hangt geen prijskaartje aan. Voor de boekhouding bestaat de prijs van een klant niet. Een beetje alsof klanten er in overvloed zijn en dat klanten overvloed aan tijd hebben om te wachten. En wat er in overvloed is daar kan een boekhouding niks mee want overvloed heeft geen prijs.

Met economie werkt het net zo. Hak je ergens een bos plat om er een fabriek te bouwen, dan heeft die fabriek waarde. Die waarde kan worden berekend en de waarde van de producten die de fabriek verlaten kan ook worden berekend. De waarde van het bos dat is verdwenen kan niet worden berekend en kan dus ook niet van de waarde van de fabriek worden afgetrokken als winst/verliesrekening. En zo ontstaat de gekte die economische groei heet.

Wat heeft die zak aardappelschijfjes Albert Heijn gekost? Veel meer dan de prijs ervan. Ik ken ten minste één klant uit de rij bij kassa twee die besloot de volgende keer de boodschappen bij de C1000 te doen. En dat beviel best goed.

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 5 Comments

Tags: ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →