Waar hoor jij bij?
Geplaatst op 2 mei, 2014
Een mooi compliment vind ik dat, als mensen niet kunnen duiden waar je bij hoort met wat je in de wijk doet.
Hoor jij bij dat activiteitencentrum? Bij welke organisatie dan wel? Ben je van de gemeente?
Nee, nee, nee.
Ongeorganiseerd werk je soms georganiseerder dan georganiseerd: de kracht van een netwerk dat niet in een hokje past.
Goed weekend allemaal.
Lees ook:
- Alsjeblieft geen rechtspersoon zeg
- De kracht van een netwerk
- Visie, missie en doelen in de wijk
Bewaard onder Mening | 2 Comments
Tags: buurtbeheer, netwerken, samenwerken
Sociaal aanklooien in de wijk
Geplaatst op 20 april, 2014
Wat we zoal doen in de wijk is ook een sociaal experiment: mensen samen brengen en erop vertrouwen dat vanuit het samenzijn de samenwerking en een vorm van natuurlijke organisatie ontstaat zonder controle en hiërarchie.
Of dat eng is? Best wel in een door controle, structuren en macht gedomineerde samenleving.
Maar dan blijkt dat wat we doen al een naam heeft: Stigmergic collaboration
‘Stigmergic collaboration is what happens when people who don’t have to talk to each other or know each other work on the same project and build something together. There has to be one idea that everyone understands and agrees on as a goal but beyond that no one is the boss or telling anyone how to work or even if they should work.’
Bron: Heather Marsh: government as mass collaboration
Deze manier van samenwerken is ook veel leuker want stel je voor dat ik opschrijf wat je moet doen, wanneer en hoe. Dan is er A. voor mij geen lol aan en B. voor jou ook niet.
En dus klooien we lekker verder.
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: buurtbeheer, samenwerken
Alsjeblieft geen rechtspersoon zeg!
Geplaatst op 16 april, 2014
Volgens de Wikipedia is een rechtspersoon ‘een juridische constructie waardoor een abstracte entiteit of organisatie op kan treden als een volwaardig en handelingsbekwaam persoon in het rechtsverkeer behept met rechten en plichten zoals een natuurlijk persoon dat kan doen, dat wil zeggen, ook een rechtssubject wordt.‘
Moet je voorstellen dat je in je eigen wijk deel uitmaakt van een netwerk van enthousiaste buurtbewoners die samen allerlei leuke initiatieven ontwikkelen die het leven in de wijk een beetje aangenamer maken.
Moet je voorstellen dat dit netwerk ervoor gekozen heeft zonder gemeenschappelijke visie, missie en doelen te werken maar dat iedereen in het netwerk kan deelnemen en bijdragen vanuit eigen visie, missie en doelen. Er is geen organisatie, geen structuur en er zijn geen regels.
En moet je voorstellen dat blijkt dat het bijzonder leuk werken is in en met zo’n netwerk en dat zo’n netwerk ook nog eens bijzonder daadkrachtig is.
En moet je voorstellen dat iemand je dan adviseert om als netwerk maar een rechtspersoon te worden omdat dat nu eenmaal nodig is als je met geldzaken in aanraking komt.
‘Dan richt je toch een vereniging of een stichting op….‘
En dan is er ineens een bestuur, een hiërarchie en er komen regels. En dan krijg je misschien het geld, dat wel. Maar al die charmes die het samenwerken in een netwerk zo aantrekkelijk maken, die wil ik echt niet kwijt.
De tussenstand daarom: alsjeblieft geen rechtspersoon zeg!
Bewaard onder Mening | 6 Comments
Tags: buurtbeheer, netwerken, rechtspersoon
Het voordeel van vraagverlegenheid
Geplaatst op 10 april, 2014
Het schijnt een bekend fenomeen te zijn: vraagverlegenheid. Mensen bieden liever hulp aan dan dat ze om hulp vragen en daardoor is er veel meer hulpaanbod dan hulpvraag.
En dat is geweldig nieuws…..voor diegene die wel om hulp durft te vragen want die krijgt ineens die overvloed aan aanbod op zijn/haar bordje gekwakt. Een simpele hulpvraag kan dat enorme aanbod in beweging brengen.
Dus: durf te vragen.
In de wijk krijgen we aardig wat voor elkaar: zwerfafval opruimen, een bijenlint aanleggen, een buurtmoestuin beginnen of een Internetcafé, het is allemaal volop in beweging dankzij een enorm hulpaanbod en een paar simpele hulpvragen.
Meer over deze activiteiten lees je op de wijkblog Oosterheide.
Bewaard onder Mening | 2 Comments
Tags: buurtbeheer, helpen, hulpvraag, vragen, wijkblog
Relatie overheid en burger
Geplaatst op 4 april, 2014
Donderdag mochten we in Oosterhout een bijdrage leveren aan het te vormen coalitieakkoord. Een ‘burgeravond’ werd het genoemd, de eerste sinds 1795. Ik koos voor deelname aan de thematafel ‘De relatie tussen overheid en burger‘.
Veel gepraat over wat de Gemeente allemaal moet veranderen. Dit is wat ik ervan vind:
Een goede relatie tussen overheid en burger begint bij jezelf. Als ik een goede relatie met mijzelf heb, ben ik een betere partner voor mijn vriendin, een betere vriend voor mijn vrienden en een betere vader voor mijn dochter. Zo is een betere relatie tussen burgers goed voor een betere relatie met de gemeente. Een betere relatie tussen burgers begin je zelf: in je eigen straat en in je eigen wijk. Als het goed gaat in je eigen straat en wijk hebben mensen meer vertrouwen en meer durf, gaan ze meer eigenaarschap uitoefenen over eigen straat en wijk en wordt de relatie met de gemeente drastisch beter. Erover praten en dromen: prima. Maar het allerbelangrijkste: zet een eerste stap al is die nog zo klein.
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: burger, buurtbeheer, buurtdemocratie, gemeente, relaties
De kracht van een netwerk
Geplaatst op 19 maart, 2014
Ik met mijn praatjes over de kracht van een netwerk. Onlangs nog in een blogpost over wijkproblemen.
En nu voel ik me zelf overdonderd door de kracht van een netwerk want waar ik niet voor op mijn ‘hoede’ was, is wat er gebeurt als mensen uit een netwerk vervolgens hun eigen netwerken inschakelen om iets gedaan te krijgen. Overdonderend.
Als voorbeeld een activiteit die we in de wijk organiseren: Oosterhout samen voor de BIJ, Als ik zie vanuit welke hoeken er allemaal spontaan wordt meegeholpen hiervan een succes te maken, dan is het werkelijk waar wat Paulo Coelho schrijft in zijn boek ‘de Alchemist’:
When you want something, the whole Universe conspires to help you realize your dream.
Bewaard onder Citaten, Persoonlijk | 7 Comments
Tags: buurtbeheer, kracht, netwerken, Paulo Coelho, universum
De blije burgers van Coehoorn Centraal
Geplaatst op 4 maart, 2014
Ze noemen zich ‘blije burgers’, Paul de Bruijn en Peter Groot, onze gastheren van Coehoorn Centraal. Voor wie niet weet wat Coehoorn Centraal is en wat daar zo bijzonder aan is, lees dit: Over Coehoorn Centraal of hoe bewoners, ondernemers en gemeente een wijk opnieuw vormgeven
Ik vond dat ik daar maar eens een kijkje moest gaan nemen en met mij vond Wim Kiezenberg dat ook. Wim zit iets groots uit te broeden voor het gigantisch groot, historisch rijk, en leegstaande gebouw van scheepswerf ‘de Schelde’ in Vlissingen. En ik, ja wat wil ik? Mijn droom is om van mijn wijk een open lucht versie van Seats2Meet te maken zodat sociaal kapitaal stroomt naar waar deze het hardst nodig is.
Maak wat je doet groot en bijzonder
Dus wij met onze grote plannen naar Arnhem. Grote plannen maar veel te klein volgens onze Paul en Peter, dat was zo ongeveer het eerste wat we te horen kregen. Mensen willen zich graag aansluiten bij iets groots, iets bijzonders. Maak wat je doet groot en bijzonder zodat anderen willen aansluiten en volgen.
Het zijn woorden van twee ervaringsdeskundigen. Je hoeft hun blog maar te volgen om te weten wie ze zoal ‘op de koffie’ krijgen. En tijdens het bezoek van Wim en mij was het niet anders, is het werkelijk het ene bezoek na het andere dat van Paul en Peter wil horen wat er allemaal aan het gebeuren is met Coehoorn Centraal.
Ik wilde voornamelijk het geheim leren kennen: hoe krijg je een gemeente zo gek ver, dat ze je voor vijf jaar zowat een hele wijk in handen geven en dan ook nog eens zonder de uitkomst ervan vast te leggen. Dus ik noteer alvast: maak wat je doet groot.
Zelf gaat het ze om veel meer dan alleen Coehoorn Centraal of om het uitbouwen van deze bijzondere plek tot een thuis voor allerlei creatieve ondernemers. Het gaat ze om heel Arnhem en om het nog groter te maken, om de verbinding en samenwerking met Duitsland.
Verliefd op een verhaal
We krijgen een rondleiding en eindelijk zien we het gebied, de gebouwen en het park waar ik al zoveel over had gelezen. Peter is ondertussen een andere groep aan het rondleiden en Paul laat ons al vertellend alles zien. Het idee om het geheim te weten te komen heb ik dan al opgegeven want wat ik hier hoor en zie kan ik op dat moment al lang niet meer duiden. Ik kan het alleen ondergaan en hopen dat ik er later soep van kan koken:
Middagje op bezoek bij @coehoorncentr met @wkiezenberg Dan wordt het rationeel denken alsmaar onbelangrijker en de dromen alsmaar groter
— Peter de Kock (@peterdekock) February 28, 2014
Maar er is ook iets vreemds aan de hand. Terwijl Wim en ik verhalen van Paul aanhoren en er helemaal in worden meegezogen, is wat we zien niet echt in overeenstemming met wat we horen. Wat we horen is de droom, het beeld van hoe het er over vijf jaar uitziet. Wat we zien is hoe het er nu uitziet en dat zijn gebouwen die grotendeels leeg staan. Waar worden we hier nou verliefd op, wat we zien of wat we horen?
We worden verliefd op het verhaal dat door Paul zo enthousiast en overtuigend wordt verteld dat je niet anders kunt dan zien wat hij en Peter al lang geleden hebben gezien toen ze dit project begonnen. En dat beeld zien Wim en ik nu ook omdat het verhaal erover zo goed en meeslepend is.
Wees dapper
In één van de gebouwen gaan we naar binnen. Ik maak er twee foto’s die me iets te vertellen hebben over het geheim van Coehoorn Centraal: Wees dapper en Ik maak alles nieuw.
Dapper zijn betekent in het geval van Paul en Peter ook ‘nee’ zeggen tegen kansen die op het eerste gezicht erg aantrekkelijk lijken omdat ze geld opleveren, maar die niet echt passen in hun filosofie. Een bedrijf dat ruimte van ze wil huren maar met eigen voorwaarden komt over het gebruik van die ruimte kan het vergeten als die voorwaarden botsen met waar Coehoorn Centraal inmiddels voor staat. Dapper zijn betekent ook dat als iemand niet wil meewerken, als is het een belangrijke medewerker van de gemeente of provincie, zeggen: dan slaan we je gewoon over, wij gaan verder.
Laat anderen meedromen
Maar dit laatste komt zelden voor want de medewerking komt van alle kanten, alsof iedereen ook een blije burger wil zijn, net als Paul en Peter. En daar schuilt volgens mij een nieuw stukje van het geheim. Waarom zoveel medewerking, zoveel zogenaamde toevalligheden?
Paul en Peter zijn begonnen met een droom die zo duidelijk voor ze is dat ze er een verhaal over kunnen vertellen waar iedereen die ermee in aanraking komt voor valt. Vallen voor het verhaal betekent net als Paul en Peter de uitkomst ervan zien. En als dat gebeurt, als steeds meer mensen meedelen in de droom, wordt er steeds harder aan de realisatie ervan getrokken, gaat het proces van realisatie steeds sneller. En daarom: ze staan nog maar aan het begin maar over een kleine vijf jaar hebben ze het voor elkaar.
Dus het geheim? Droom groot. Vertel het verhaal over je droom groots en meeslepend en met bravoure. Wees dapper, standvastig en heb vertrouwen in de kracht van je verhaal. En als je dat doet maak je alles nieuw.
Lees ook: Van bloggen word je rijk
Bewaard onder Ondernemen, Persoonlijk | 4 Comments
Tags: buurtbeheer, Coehoorn Centraal, creatie, dromen, verhalen vertellen, Wim Kiezenberg
Ik maak alles nieuw
Geplaatst op 3 maart, 2014
Zaterdag was ‘Wees dapper‘ mijn aanloop naar het duiden van een bijzondere ervaring in en met Coehoorn Centraal. Vandaag gaat die aanloop verder:
Bewaard onder Fotobloggen | Reageer
Tags: buurtbeheer, Coehoorn Centraal, Fotobloggen, vernieuwen
Creative commons
Zwerven door het alledaagse © 2007 door Peter de Kock is in licentie gegeven onder CC BY-NC-SA 4.0
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.