Laat alles maar naar de kloten gaan
Geplaatst op 27 juni, 2014
Wat is dat toch, die houding van ‘laat alles maar naar de kloten gaan‘ ? Vorige week kregen we tijdens een overigens mooi evenement in de wijk, een aantal van dat soort reacties op het onderwerp zwerfafval opruimen.
Zwerfafval opruimen, ik? Ben je besodemieterd! En wat volgde was een opsomming van de ‘schuldigen’: de medemens, de maatschappij, de politiek en de gemeente met als afsluiter ‘Laat alles maar naar de kloten gaan‘.
En misschien krijgen ze op een dag gelijk, dat alles ook echt naar de kloten is. Dan hebben ze het gelijk waar ze altijd al op hoopten maar tegen welke prijs?
Ik zeg niet dat iedereen maar verplicht zwerfafval moet opruimen al zou één stuk zwerfafval per dag al een wereld van verschil maken. Wat ik zeg is dat als je ergens last van hebt, het enorm helpt als je in beweging komt. Spreek desnoods die medemens erop aan, de politiek, de gemeente, maar doe wat. De beste manier een probleem in stand te houden is naar schuldigen wijzen en op de bank blijven hangen.
Goed weekend allemaal.
Lees ook: vermomde uitnodigingen iets te doen
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: buurtbeheer, problemen, veranderen
Het leven is elke dag een stukje naar het zuiden fietsen
Geplaatst op 18 juni, 2014
Morgen komt een delegatie van de gemeente Oosterhout naar Kindcentrum de Ontdekking om naar de buurtmoestuin te kijken en het verhaal daarover te horen om, zo laat de gemeente weten, te laten zien wat er allemaal kan als je als overheid ‘de touwtjes loslaat’.
Wat ik ze ga vertellen is vrijwel hetzelfde verhaal wat ik groep 5, 6, 7 en 8 van de Ontdekking een paar weken geleden vertelde: het verhaal van de filosofie van de buurtmoestuin. Het is geïnspireerd door het boek ‘De filosofie van de heuvel‘ van Ilja Leonard Pfeiffer.
Samen met zijn Russische vriendin Geyla vertrekt hij op een dag uit Leiden voor een fietstocht van 41 dagen en 2600 kilometer naar Rome. Elke gedachte aan Rome is dan volslagen belachelijk zegt hij erover, Rome haal je niet als je onderweg bent. En zo wordt het enige doel elke dag, 41 dagen lang, een stukje naar het zuiden fietsen. En wat dat met je doet…..
Een overheid die de touwtjes loslaat is voor mij een overheid die begint met het loslaten van doelstellingen en targets. Elke gedachte aan het bereiken daarvan is (dank je wel Ilja) volslagen belachelijk. Big reminder to self.
Bewaard onder Boeken, Mening | 2 Comments
Tags: buurtbeheer, doelen, leven, loslaten, overheid
Experiment met zwerfafval
Geplaatst op 6 juni, 2014
Ik vind het een interessant en gedurfd experiment van Anne van Dalen tijdens haar zwerfafvalreis door Nederland:
Experiment gedaan: berm #zwerfie niet opgeruimd maar midden op de weg gemikt. #zwerfafvalreis maakt het zichtbaar.
— Anne van Dalen (@vanDalenAnne) June 4, 2014
Vandaag tijdens het hardlopen bedacht ik me hoe praktisch dit wel niet is. Kijk, als ik hardloop en ik weet dat er een afvalbak in de buurt is, dan ben ik niet te beroerd een stuk zwerfafval op te pakken en het in de afvalbak te gooien. Maar wat is het beste wat je hardlopend kunt doen als je zwerfafval ziet en er is geen afvalbak in de buurt?
Het probleem in volle ‘glorie’ zichtbaar maken lijkt me dan een interessant en uitdagend alternatief. Net zoals Anne het deed: zwerfafval uit de bermen halen en midden op straat ermee. Er lag al snel een flink spoor van afval achter me.
Een beetje jammer dat er niemand van handhaving in de buurt was me erop aan te spreken.
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: afval, buurtbeheer
Dagthema: gehoorzaamheid
Geplaatst op 6 juni, 2014
Als dagen een thema hebben dan was dat de afgelopen dagen gehoorzaamheid.
Gisteren: een gesprek van een aantal ouders over een workshop om kinderen te leren gehoorzamen.
Vandaag: een organisatie die zichzelf in een houdgreep greep draait omdat medewerkers bureaucratische regels volgen.
En nou geen moreel betoog maar dit: waar gehoorzaam ik waar ongehoorzaamheid de oplossingen brengt?
Goed weekend allemaal.
Bewaard onder Mening | 2 Comments
Tags: ongehoorzaamheid
Vermomde uitnodigingen iets te doen
Geplaatst op 2 juni, 2014
If you find your here and now intolerable and it makes you unhappy, you have three options: remove yourself from the situation, change it, or accept it totally. If you want to take responsibility for your life, you must choose one of those three options, and you must choose now. Then accept the consequences. No excuses. No negativity. No psychic pollution. Keep your inner space clear.
Eckhart Tolle – The Power of Now.
De optie ‘change it‘ vind ik op dit moment zo interessant. In de filosofie van de buurtmoestuin stelde ik dat deze een uitnodiging is om vanuit vrijheid en blijheid bij te dragen. Er is geen baas, geen leider maar de aanwezigheid van de buurtmoestuin is een uitnodiging er letterlijk in te stappen en mee te doen. Zie je iets wat beter kan en je kunt het bijdragen? Doe het.
Veel alledaagse dingen waar we last van hebben zijn vermomde uitnodigingen iets te doen. Zwerfafval op straat? Een uitnodiging het op te ruimen. Een blog waar je het helemaal niet mee eens bent? Een uitnodiging zelf te gaan bloggen. De gemeente die de wijkbibliotheek sluit? Een uitnodiging een kist met boeken die je toch niet meer leest naast je voordeur te zetten.
Altijd al de wereld willen veranderen? Elke dag biedt een overvloed aan uitnodigingen het ook echt te doen.
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: buurtbeheer, Eckhart Tolle, uitnodiging, veranderen
Die drang naar leiderschap
Geplaatst op 25 mei, 2014
Ik begin die drang naar leiderschap te begrijpen.
Gebrek aan leiderschap is een uitnodiging om zelf te gaan leiden. Niet iemand anders maar jezelf. Een aanloop nemen en een duik nemen in datgene waar je gebrek aan leiderschap ervaart en zelf de waargenomen leegte invullen. Als iemand anders het niet doet is het misschien wel de bedoeling dat je het zelf doet.
Mensen kunnen dat soms niet uitstaan dat er geen leider is, dat er niemand is die zegt wat te doen, hoe het te doen en wanneer het te doen. Ik begin dat te begrijpen. De uitnodiging om er in zo’n geval zelf midden in te duiken is soms onuitstaanbaar. Het idee alleen al de comfort zone te verlaten roept weerstand op.
Het is dan veel gemakkelijker te roepen om een leider of om anderen in de positie van leider te manoeuvreren . Ook handig voor als het mis gaat, kun je de leider de schuld van alles geven.
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: leiderschap
De grootste vijand van de buurtmoestuin
Geplaatst op 23 mei, 2014
De grootste vijand van de buurtmoestuin is niet:
droogte…..
rupsen…..
vogels…..
slakken…..
ziekten…..
Deze dingen zouden alleen de planten schade toebrengen. Nee, de grootste vijand van de buurtmoestuin is de aandrang deze onder controle te plaatsen want dat zou het sociale experiment schade toebrengen.
De buurtmoestuin gaat over de samenleving van de toekomst, een samenleving waar niemand ‘de baas’ is en waar mensen vanuit vrijheid bijdragen wat ze willen, hoe ze het willen en wanneer ze het willen. Handelen vanuit eigen behoeften in plaats van dat iemand zegt wie wat wanneer moet doen.
En zo ontstaat langzaam de filosofie van de buurtmoestuin.
De schrijver Ilja Leonard Pfeijffer had een filosofie van de heuvel nodig om zich voor te bereiden op het overwinnen van de heuvels tijdens zijn fietstocht van Leiden naar Rome. Voor de buurtmoestuin is een filosofie nodig om de uitdagingen ervan aan te kunnen. En die uitdagingen liggen vooral op het gebied van vertrouwen en het loslaten van de controle.
Je kunt dit hele project volgen op de wijkblog Oosterheide via de tag buurtmoestuin. De meer beschouwende stukken publiceer ik op mijn persoonlijke blog.
Lees ook: Het hart van de buurtmoestuin
Bewaard onder Mening | Reageer
Tags: behoeften, buurtbeheer, controle, vertrouwen, vrijheid
Het hart van de buurtmoestuin
Geplaatst op 21 mei, 2014
Afgelopen zaterdag hebben we een enorme buurtmoestuin aangelegd. Je kunt dit hele project volgen op de wijkblog Oosterheide via de tag buurtmoestuin.
Bij een buurtmoestuin denk je misschien aan een lap grond middenin een woonwijk met groenten en fruit erop.
Foto: Sjoerd Fotografie
Kwetsbaarheid, dat is wat ik zie. Kwetsbaarheid als grote uitnodiger om eraan bij te dragen, om er voor te zorgen, om er samen aan te werken. We hebben nu zoiets kostbaars in handen in de wijk. Deze buurtmoestuin heeft de potentie alles hier te veranderen. De buurtmoestuin heeft een hart, een hart dat roept om het mijne en het jouwe.
Gisteren waren er twee harten op het veld die hieraan gehoor hadden gegeven, twee mensen die, zonder dat iemand het ze had opgedragen of gevraagd, met emmers naar het veld waren gekomen om de planten water te geven:
Foto: Anneleen Mulder
Dit is wat ik erover zei via Twitter en Facebook: Er zijn helden gespot bij de buurtmoestuin. Ze zijn te herkennen aan een gieter en/of emmer waarmee ze planten water geven.
Lees ook: Toeval kun je een handje helpen
Bewaard onder Fotobloggen, Mening | 1 Comment
Tags: buurtbeheer, hart, kwetsbaarheid, Oosterhout, zorgen


