Positief denken en affirmaties
Geplaatst op 29 juli, 2009
Onlangs verschenen er wat berichtjes op Internet met als boodschap: ‘Positief denken kan schadelijk zijn‘. Een aantal weblogs hadden dit kopje van elkaar overgenomen waarvan de bron lag bij een wetenschappelijk onderzoek van de University of Waterloo. Volgens dit onderzoek kregen zelfverzekerde mensen meer zelfvertrouwen als ze positieve uitspraken deden (bijvoorbeeld: ‘Ik ben een beminnelijk persoon’) en kregen onzekere mensen er juist een negatiever zelfbeeld van.
Als ik in Google zoek naar ‘Positief denken kan schadelijk zijn’ dan schrik ik van het aantal websites en weblogs dat de conclusie van het onderzoek zondermeer heeft overgenomen. Die conclusie verrast me omdat ik juist goede ervaringen heb met positief denken en affirmeren.
De stelling ‘Positief denken kan schadelijk zijn’ is op de letter beschouwd natuurlijk helemaal waar want alles kan schadelijk zijn. Zelfs ademhalen kan bijzonder schadelijk zijn: als je onderwater probeert adem te halen dan verzuip je.
In dit artikel deel ik een paar inzichten en ervaringen met betrekking tot positief denken en affirmeren.
Metafoor 1: als je gaat opruimen wordt de zooi eerst groter
Als je jezelf onderhanden gaat nemen met behulp van positief denken en affirmeren, dan kun je dat vergelijken met het opruimen van je kamer.
Ik meen dat het Melody Beattie is die deze metafoor gebruikt en daarover zegt: als je je kamer gaat opruimen wordt de rotzooi eerst groter. Eerst wordt alles overhoop gegooid, kasten en dozen leeggehaald, en de kamer verandert in een puinhoop. Daarna begint het schoonmaken, het sorteren van wat bewaard moet blijven en wat weg kan en krijgt alles weer een plekje. Maar voordat je een opgeruimde kamer hebt, wordt de zooi eerst groter. Als je begint met positief denken en affirmeren kan hetzelfde effect ontstaan.
Metafoor 2: de pijn is het hevigst vlak na een operatie
Ook een metafoor van Melody Beattie die zegt dat als je met positief denken en affirmeren gaat beginnen, of met andere technieken die ingrijpen in je denk- en gedragspatronen, dit te vergelijken is met een operatie, een operatie op jezelf. En dat als je daar pas mee begint, de pijn eerst toeneemt. De pijn is het hevigst vlak na een operatie.
Probeer niet je gevoelens te controleren
Op één van de weblogs die verwezen naar het onderzoek over de effecten van positief denken, las ik als voorbeeld dat als je steeds tegen jezelf zegt: “Ik ben niet bang’, dat dit niet werkt. En dat klopt, dit werkt ook niet.
Je moet affirmaties nooit gebruiken om je gevoelens te controleren of te veranderen. Als je angst voelt, verdriet of boosheid, dan is dat wat je voelt. Gevoelens zijn er voor om te voelen, te herkennen, erkennen en accepteren. Als je het gevoel, de energie in je lichaam, ook echt voelt en accepteert, dan kun je jezelf vertellen dat het OK is om angst te voelen en kun je zeggen ‘Ik ben veilig’.
Affirmeer wat je wel wilt in plaats van wat je niet wilt
Een tweede reden waarom ‘Ik ben niet bang’ niet werkt is dat deze affirmatie en ontkenning bevat.
De menselijke denkgeest heeft wat problemen met het woordje ‘niet’. Denk maar aan wat er gebeurt als iemand je zegt om niet aan een roze olifant te denken. Waarschijnlijk komen er dan zomaar ineens gedachten of beelden bij je op van een roze olifant.
Een positieve affirmatie is een bevestiging van wat je wel wilt in plaats van wat je niet wilt. Dus niet ‘Ik heb geen schaarste’ maar ‘Ik leef in overvloed’.
Affirmeer alsof het al is gerealiseerd
Spreek je affirmatie uit of schrijf de affirmatie op in een vorm alsof wat je wilt al is bereikt, alsof het er al is. Dus niet ‘Ik zal in overvloed leven’ maar ‘Ik leef in overvloed’.
Want als je zegt ‘Ik zal in overvloed leven’ zeg je eigenlijk dat je op dit moment niet in overvloed leeft. En daar geef je aandacht en energie aan.
Actie, actie, actie
Kom in actie. Affirmeren dat je een geweldige voetballer bent heeft geen enkele zin als je niet in actie komt om te trainen en te oefenen.
Affirmeren is slechts het begin
Affirmeren is slechts één stapje om daar te komen waar je wilt zijn. Als voorbeeld ‘De Creatiespiraal’ van Marinus Knoope. De creatiespiraal beschrijft de twaalf stappen die nodig zijn van het zaaien van je verlangen (bijvoorbeeld met behulp van affirmaties) naar de oogst ervan.
Doe wat voor jou werkt
Het is wezenlijk belangrijk om zelf uit te vinden wat voor jou wel en niet werkt. Ongeacht wat een ander of een wetenschappelijk onderzoek er ook over zegt: doe wat voor jou werkt! Leer je eigen waarheid ontdekken en herkennen en erop te vertrouwen. Het kan best nuttig zijn te leren van anderen maar check altijd of het resoneert met wat voor jou waar is en met wat voor jou werkt. Geloof je eigen waarheid, niet die van een ander.
Bewaard onder Actualiteit, Mening, spiritualiteit | 8 Comments
Tags: affirmaties, Creatiespiraal, gevoelens, Marinus Knoope, Melody Beattie, positief denken, veranderen
Geweldloze Communicatie: kritieken
Geplaatst op 27 juli, 2009
Op de website van de ‘NLP Kring Nederland’ las ik een artikel waarin enkele bezwaren worden geuit aan het adres van Geweldloze Communicatie. Bezwaren en kritieken zijn bijzonder nuttig omdat ze bijdragen aan reflectie op het gedachtegoed van Geweldloze Communicatie en omdat bezwaren en kritieken kunnen bijdragen aan het dynamische karakter van het gedachtegoed.
Ik vind het daarom interessant om in dit artikel naar die bezwaren te kijken. Ik koppel de bezwaren los van de vergelijking van Geweldloze Communicatie met NLP omdat het me alleen gaat om het gedachtegoed van Geweldloze Communicatie en niet om NLP.
Bezwaar 1: Geweldloze Communicatie beperkt de communicatiemogelijkheden.
Ik ben het gedeeltelijk met de schrijver eens dat je bij communicatie alle mogelijkheden die communicatie biedt moet leren benutten. Ik vertaal dit graag naar: doe wat werkt! De vraag is alleen: waartoe zet je al die mogelijkheden in, wat is je doel? Als je bij de bakker een brood bestelt communiceer je anders dan wanneer je solliciteert naar een nieuwe baan. Je sluit bij je communicatie niets uit maar kiest de communicatie die werkt in een specifieke situatie. Als ik in Engeland ben spreek in Engels en als ik in Nederland ben spreek ik Nederlands omdat dat werkt.
Het doel van de communicatie bepaalt de middelen, de vaardigheden om die middelen te hanteren dragen bij aan het resultaat van de communicatie. En de ander loopt daar als een rode draad doorheen want communiceren doe je niet alleen.
Over het doel van Geweldloze Communicatie zegt de website www.cnvc.org het volgende:
Nonviolent Communication (NVC) is sometimes referred to as compassionate communication. Its purpose is to:
- create human connections that empower compassionate giving and receiving
- create governmental and corporate structures that support compassionate giving and receiving.
NVC involves both communication skills that foster compassionate relating and consciousness of the interdependence of our well being and using power with others to work together to meet the needs of all concerned.
Als je wilt communiceren vanuit deze doelstelling, dan kies je de middelen die je helpen dit doel te realiseren. Het door Marshall Rosenberg ontwikkelde model van Geweldloze Communicatie kan daarbij een nuttig hulpmiddel zijn.
Wil je en kun je dit doel bereiken door andere hulpmiddelen in te zetten dan het model van Geweldloze Communicatie, dan is dit prima! Ik zou het toejuichen als over deze middelen wordt gepubliceerd zodat iedereen die ervoor open staat ervan kan leren.
Wil je communiceren vanuit een andere doelstelling, kies dan de middelen die je helpen die andere doelstelling te realiseren. Misschien laat je het model van Geweldloze Communicatie dan links liggen zoals wanneer je bij de bakker een brood bestelt.
Het draait om keuzes en om de consequenties van die keuzes. Als je van balsport houdt en je werkt graag met je voeten, dan ga je voetballen. De consequentie is dat je bij het voetballen je handen niet gebruikt. Hou je van balsport en werk je graag met je handen, dan ga je handballen. De consequentie is dat je bij het handballen je voeten niet gebruikt.
Maar om dan voetbal een balsport te noemen met een beperking omdat je je handen niet gebruikt…..? Of om handbal een balsport te noemen met een beperking omdat je je voeten niet gebruikt….? Nee, daar ga ik niet in mee.
En wat betreft de communicatieve efficiëntie waar de schrijver het over heeft: als je bij het voetballen toch je handen gebruikt, dan ben je juist niet efficiënt omdat het spel wordt stilgelegd voor een vrije trap. Ga je bij het handballen toch je voeten gebruiken, dan ben je juist niet efficiënt omdat het spel wordt stilgelegd voor een vrije worp. Ben je bij de bakker en vertel je hoe je je voelt, wat je nodig hebt en doe je de bakker een verzoek jou een brood te verkopen, dan ben je minder efficiënt qua tijdsbesteding. Ben je op een sollicitatiegesprek en zeg je: ‘Die baan graag’, dan ben je minder efficiënt qua kansen op die baan.
Effectief in communicatie ben je naar mijn idee als je:
- Je doel kiest.
- De middelen kiest die bijdragen aan dat doel.
- De vaardigheden ontwikkelt om die middelen in te zetten.
Terug naar de vraag: beperkt geweldloze communicatie de communicatiemogelijkheden? Nee, Geweldloze Communicatie is gewoon één van de vele mogelijkheden waaruit je kunt kiezen. Die keuze maak je aan de hand van het doel dat je wilt bereiken.
Bezwaar 2: de term Geweldloze Communicatie is inconsistent
Daar ben ik het mee eens. Maar om de inconsistentie van de benaming aan te grijpen om tegen Geweldloze Communicatie te zijn is voor mij net zoiets om tegen voetbal te zijn omdat het woord voetbal impliceert dat je het alleen met je voeten speelt terwijl je bij het voetbalspel je hele lichaam mag gebruikten behalve je armen en handen.
Het is naar mijn idee een misverstand te denken dat geweldloze communicatie betekent communiceren zonder te oordelen. Oordelen zijn een gegeven. Of we ze nou wel of niet uitspreken, oordelen doen we allemaal. Wat Geweldloze Communicatie doet is de oordelen herkennen en vertalen naar behoeften. Geweldloze Communicatie oordeelt niet over een oordeel en benut juist het oordeel door de onderliggende behoefte op te sporen.
In het voorbeeld van de schrijver waarbij iemand claimt geweldloos te communiceren kan ik deels meegaan omdat ik denk dat geweldloos communiceren als zodanig niet bestaat. Zie het artikel ‘Geweldloze Communicatie bestaat niet‘. Wat geweld is, is een persoonlijke perceptie. Geweld als zodanig bestaat niet, het bestaat alleen in iemands persoonlijke beleving. En dat is afhankelijk van de persoon en de situatie. Zo kun je een stomp in iemands maag als gewelddadig ervaren maar die zelfde stomp in een boksring is ineens sport. Iemand kan van zichzelf de beleving hebben geweldloos te communiceren en tegelijkertijd kan de ander die bij de communicatie is betrokken dezelfde communicatie als geweld ervaren.
De term Geweldloze Communicatie wil niet zeggen dat je geweldloos kunt communiceren, wel dat je kunt communiceren volgens het model van Geweldloze Communicatie. En hoe je dit ervaart of hoe de ander dat ervaart is een persoonlijke perceptie.
Terug naar de vraag: is de term geweldloze communicatie inconsistent? Ja, en wat dan nog?
Bezwaar 3: Geweldloze Communicatie is een model en modellen hebben ongezonde neveneffecten.
Geweldloze communicatie is geen model maar een proces. Wat de schrijver bedoelt is het model van Geweldloze Communicatie dat een hulpmiddel is bij het proces. Het model van Geweldloze Communicatie is inderdaad een model. Een model dat bedoeld is als hulpmiddel en dat kan bijdragen aan het doel van Geweldloze Communicatie.
Onze taal is ook gebaseerd op een model: het alfabet. Met dit alfabet kunnen we woorden maken en elkaar de prachtigste en de verschrikkelijkste dingen zeggen. Maar om dan het alfabet af te wijzen omdat het ongezonde neveneffecten kan hebben? Nee, daar ga ik niet in mee.
Het model is één ding en hoe je het inzet en toepast is een ander ding.
Terug naar de vraag: kan het model van Geweldloze Communicatie ongezonde neveneffecten hebben? 1. Nee, het model op zich niet omdat het model het model is, gewoon een paar hulpmiddeltjes op papier. 2. Ja, hoe iemand het model toepast kan ongewenste neveneffecten hebben als het bijvoorbeeld wordt gebruikt als een op zichzelf staand trucje in plaats van dat het in dienst staat van de doelstelling van Geweldloze Communicatie.
Slot
Kies de communicatie die voor jou werkt. Als dat Geweldloze Communicatie is: prima! Is dat een andere manier van communiceren: ook prima! Doe wat werkt.
Bewaard onder Communicatie, Mening | Reageer
Tags: behoeften, geweldloze communicatie, oordelen, taal
Het Geweldloze Communicatie Syndroom
Geplaatst op 24 juli, 2009
Heb je onlangs een training Geweldloze Communicatie gevolgd, check dan of je jezelf de eerste weken en maanden na de training herkent in één of meer van de volgende situaties:
- Je partner heeft de hond uitgelaten, komt drijfnat van de regen terug thuis en roept: ‘Wat een zeikweer!’ Jij antwoordt: ‘Zeikweer herken ik als een oordeel’.
- Je dochter komt huilend thuis en schreeuwt het uit dat ze zich zo belazerd voelt door haar vriend omdat ze hem heeft zien zoenen met een ander. Jij antwoordt: ‘Belazerd voelen herken ik niet als een gevoel maar als een quasi gevoel’.
- Een collega zegt: ‘Ik heb behoefte aan koffie’. Jij antwoordt: ‘Koffie drinken herken ik niet als een behoefte maar als een strategie om de behoefte aan vocht of ontspanning te bevredigen’.
- Bij de bakker zeg je: ‘Ik voel me hongerig en heb behoefte aan voedsel, het eten van brood zou me helpen die behoefte te bevredigen. Bent u genegen mij een brood te verkopen?’
- Je loopt in de supermarkt je buurman tegen het lijf en vraagt hem: ‘Hoe voel je je en wat is je behoefte?’
- Je partner slaat zich tijdens het klussen met een hamer op z’n vinger en vloekt. Jij antwoordt: ‘Dat ervaar ik als gewelddadig taalgebruik’.
- Een agent houdt je aan en zegt dat je te hard reed. Jij antwoordt: ‘Te hard rijden klinkt als een oordeel, is uw waarneming dat ik harder reed dan de wettelijk toegestane snelheid?’
- Je komt te laat op een afspraak bij de tandarts en hij zegt: ‘Je bent te laat’. Jij antwoordt: ‘Te laat herken ik als een oordeel, mijn waarneming is dat ik later ben dan het afgesproken tijdstip’.
- Je partner zegt: ‘Ik heb zin om met je te vrijen’. Jij antwoordt: ‘Dat klinkt als een dienstmededeling’.
- Je wordt op de fiets aangereden door een automobilist en zegt: ‘Als ik geen voorrang krijg terwijl ik daar gezien de verkeersborden wel vanuit was gegaan, dan voel ik pijn als ik op een motorkap terecht komen en er bloed uit mijn neus en mond loopt. Dat gaat voor mij over mijn behoefte aan veiligheid’.
Als je jezelf in drie of meer van deze situaties herkent heb je het zogenaamde ‘Geweldloze Communicatie Syndroom’. Dit is niet besmettelijk en je kunt er heel oud mee worden …….in grote eenzaamheid wel te verstaan want niemand houdt het vijf minuten bij jou uit. Of korter nog als je eerder je mond open doet.
Bewaard onder Communicatie, Mening | 1 Comment
Tags: geweldloze communicatie
Communicatie en actie
Geplaatst op 23 juli, 2009
Terwijl ik bezig was met de voorbereiding van een artikel over positief denken dook ineens die metafoor op van dat glas dat halfvol is in plaats van halfleeg. Ik dacht terug aan een organisatie waar consequent werd gehamerd op het halfvolle glas. Dat halfvolle glas dook overal op: tijdens vergaderingen en gesprekken, in e-mails en rapporten. Dat halfvolle glas begon op een gegeven moment te irriteren.
Na een tijdje werd helder wat er in de organisatie speelde: bijna elke probleem waarover iemand met het management wilde communiceren werd beantwoord met die metafoor van dat halfvolle glas. Degene die last had van een probleem werd niet gehoord en droop vaak gefrustreerd weer af.
Stel je voor dat je met een lekke band langs de kant van de snelweg komt te staan en dat je de Wegenwacht belt voor hulp. En dat iemand aan de andere kant van de lijn zegt: ‘…er is niets aan de hand en u hoeft zich niet druk te maken want u heeft nog drie goede banden. Het glas is dus nog halfvol…’
“Words should be used as tools of communication and not as a substitute for action”
Bewaard onder Communicatie, Mening | Reageer
Tags: Communicatie, positief denken
Communicatie met het hart
Geplaatst op 22 juli, 2009
Wij zijn multidimensionale wezens, we bestaan tegelijkertijd op verschillende niveaus. Veel disfunctionele overtuigingen komen voort uit de verwisseling van die niveaus: dat wat waar is op het ene niveau als waarheid projecteren op het andere niveau is vragen om ellende.
Stel je voor dat we op het hoogste spirituele niveau perfect zijn, dat we de Liefde zijn. Als je dat projecteert op het fysieke niveau hier op aarde, op het mens-zijn, dan kun je je gemakkelijk gaan oordelen over de niet zo perfecte aard van het mens-zijn. En het is nou juist de bedoeling om als perfect spiritueel wezen te ervaren hoe het mens-zijn is met alle ongemakken en beperkingen van dien. Als mens hoort het erbij om af en toe ook eens boos te zijn en om een conflict te hebben met een ander. De ervaring van ruzie maken en weer uitpraten, heerlijk!
Ik merk dat door de toenemende belangstelling voor spiritualiteit, ook steeds meer spiritueel jargon wordt losgelaten op hoe we mens moeten zijn. Het voorbeeld dat ik regelmatig hoor is dat van de ‘hart tot hart communicatie’ of ‘communicatie vanuit het hart’ of ‘luisteren met je hart’.
Er is vast en zeker een niveau in ons multidimensionaal bestaan waar het hart deze functies vervult. Maar hier op aarde met de benen stevig op de grond en in de blubber hebben we niet voor niks een mond gekregen om mee te praten en oren om mee te luisteren. We hebben niet voor niks een taal van woorden die aan alle kanten rammelt maar waar we het wel mee moeten doen. En dat is precies wat het spirituele wezen dat we zijn wil ervaren: hoe het is om zich via taal, gesproken taal, te verbinden met anderen. Een verbinding nota bene die er op een hoger niveau natuurlijk al lang en breed is.
Als je die mensentaal maar niks vindt en liever van hart tot hart communiceert of liever met je hart luistert, prima! Probeer het maar eens uit als je bij de bakker een brood wilt bestellen. Wedden dat het een stuk sneller gaat als je gewoon zegt ‘Een half volkoren graag’?
Bewaard onder Communicatie, Mening, spiritualiteit | 5 Comments
Tags: Communicatie, hart, spiritualiteit
Geweldloze Communicatie: de giraf en de wolf
Geplaatst op 20 juli, 2009
Om te verhelderen wat Geweldloze Communicatie is gebruikt een aantal trainers de metafoor van de giraf en de wolf.
Volgens deze metafoor staat de giraf voor een groot hart, een ruime blik en aandacht voor ieders gevoelens en behoeften. Giraffentaal is verbindende taal. De wolf staat voor het aanvallende en agressieve dier. Wolventaal is een taal vanuit angst, schuld en schaamte.
De metafoor kan best verhelderend werken en toch ben ik er geen liefhebber van. Deze metafoor nodigt namelijk ook uit om communicatie te etiketteren en classificeren als giraffentaal en als wolventaal. Hij of zij die zich bedient van Geweldloze Communicatie is natuurlijk de giraf en de ander die zich bedient van oordelen is dan de wolf. En dat is glad ijs en maar een klein stapje verwijderd van de zwart/wit stereotypen van de good guy en de bad guy.
En dat is nou precies wat het gedachtegoed van Geweldloze Communicatie niet wil.
En…. het beeld van de wolf in deze metafoor doet geen recht aan het dier dat de wolf is. @Hemelwandelaar zei daarover op Twitter:
…en wolven zijn de sociaalste soort die er is, teamwork, family, zorgzaamheid, communicatie – je vindt het bij wolven,
… prachtige beesten waar we van konden leren als we niet zo’n angst voor ze hadden
Bewaard onder Communicatie, Mening | Reageer
Tags: geweldloze communicatie, oordelen
Wel-vaart en Wel-zijn
Geplaatst op 6 juli, 2009
Als ik welvaart hoor, dan hoor ik wel-VAART. Het woord ‘vaart’ klinkt voor mij als een beweging met een bepaalde snelheid. Vertaald naar de hedendaagse samenleving: een beweging met een liefst zo hoog mogelijke snelheid naar meer, nog meer en veel meer. Nog meer geld en nog meer materiële dingen.
Vanuit deze perceptie kan ik me het idee van schaarste, het idee dat de behoeften groter zijn dan de middelen, wel voorstellen. Materie als behoeftebevrediging klinkt voor mij als een eenzijdige manier om behoeften te bevredigen. Of je nou behoefte hebt aan acceptatie, erkenning, zorg, warmte, contact, verbinding of wat dan ook: koop meer spullen!
Dat werkt toch niet?
De vaart van de wel-vaart is zo hoog geworden dat de wel-vaart haar eigen benen niet meer kon bijhouden en is gestruikeld. Doodmoe en uitgeput. Game over.
Als ik welzijn hoor, dan hoor ik wel-ZIJN. Het woord ‘zijn’ klinkt voor mij als iets dat nu is, als iets dat er al is. Welzijn is wel-zijn met dat wat er is: de zon op je huid, de wind door je haren, de lach van een kind, de groet van een vriend of vriendin. Geen vaart naar meer, nog meer en veel meer, maar wel-zijn met de overvloed van dat wat er nu is.
Wel-zijn is er altijd, of er nou wel-vaart is of niet. De economie kan krimpen en de wel-vaart dalen, maar als je jezelf openstelt om te genieten van de zon, de wind, een lach of een groet, of van al die andere ontelbare immateriële dingen, hoe meer momenten van wel-zijn je ervaart.
Wel-zijn is volgens mij hetzelfde als gelukkig zijn. En je hoeft er geen planeet voor te vernietigen.
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 5 Comments
Onderneem het
Geplaatst op 3 juli, 2009
Gisteren kreeg ik een e-mail van Petra Maartense, blogger en schrijfster, met de volgende vraag:
Wat is het geheim van het succes van een zelfstandige? Vertel me jouw gouden tip of advies voor mensen die graag zelfstandig ondernemer willen worden! Graag op basis van je eigen ervaring, als je wilt met een kort eigen
verhaaltje erbij. Welke valkuilen ben jij tegengekomen en hoe heb je het opgelost? Wat is het belangrijkste om op te letten?
Petra verzamelt materiaal voor een boekje met tips en adviezen voor mensen die twijfelen of ze het wel kunnen, zelfstandig ondernemer zijn, en of het niet heel erg zwaar is.
Als je zin hebt om ook een bijdrage te leveren aan haar boekje, neem dan contact op met Petra Maartense. Haar contactgegevens staan op haar blog ‘De vliegende schildpad‘.
Hier mijn kijk op ondernemen:
Over ondernemen zijn ontelbaar veel boeken en websites vol geschreven. Allemaal wijsheid, kennis, inzichten en ideeën van ANDEREN. Ook voor degene die dit stukje leest: jij leest over iets dat werkt voor een ander. Die ander dat ben ik, de schrijver van dit stukje. Wat voor jou, de lezer werkt, weet ik niet. Misschien werkt wat voor mij werkt ook voor jou. Misschien ook niet. Dit is de tijd, niet alleen op het gebied van ondernemen, om alles wat anderen zeggen en schrijven te gebruiken als hulpmiddel bij het ontdekken van wat er in JOU leeft! Ontdekken van JOUW waarheid! Ontdekken van JOUW innerlijke ondernemer! Als Columbus het advies van andere ondernemers had opgevolgd had hij Amerika echt niet ontdekt.
Ik heb een ondernemingsplan bestaande uit maar een paar woorden:
‘Ik doe waar ik blij van word. En als jij daar ook blij van wordt, dan doen we samen waar we blij van worden.’
Dat is bij alles wat ik wil doen, bij alle keuzes, bij alle stappen, mijn wegwijzer. Het is de wegwijzer die me wegvoert van de weg van anderen. Het is de wegwijzer die me mijn eigen weg wijst. Door daar trouw aan te zijn en daarover steeds opnieuw te reflecteren, is ondernemen voor mij een intuïtief avontuur geworden. Bijzondere kansen, mogelijkheden, mensen, zogenaamde toevalligheden, stromen in overvloed.
Door mezelf letterlijk en figuurlijk af te stemmen op mijn gevoel, het gevoel in mijn lijf, krijg ik de feedback die ik nodig heb. De feedback die mij vertelt of ik mijn ‘ondernemingsplan’ trouw ben, of ik wel doe wat ik leuk vind en of ik er wel blij van word.
Door daar trouw aan te zijn omzeil ik ook de grootste valkuilen: de weg van een ander volgen. De weg van een ander volgen lijkt soms verleidelijk. Vooral als die ander een zogenaamde ‘expert’ is en al veel ervaring heeft en het klappen van de zweep kent. Wat voor die ander werkt hoeft voor jou niet te werken. En de tijd verandert steeds sneller. Wat gisteren werkte, werkt morgen misschien niet meer.
Een andere beruchte valkuil bij het ondernemen is geloven in schaarste. Geloof in overvloed! Bedenk je eigen economie, een economie gebaseerd op ondernemen vanuit overvloed, vanuit gelijkwaardigheid, vanuit respect voor mensen en de planeet, vanuit respect voor het leven. Vier en dien het leven en het leven viert en dient jou. Herdefinieer het begrip succes. Als succes alleen betekent een hoop geld, dan is dat een armoedige vorm van succes. Alles wat je met plezier doet, waar je blij van wordt, alle waarde die je bijdraagt aan anderen en de planeet, is succes. Herdefinieer alles.
De planeet schreeuwt het uit om mensen die hun eigen weg gaan. Obstakels zul je tegenkomen tijdens je weg. Elk obstakel en elk probleem is je bondgenoot en helpt je om te leren en te groeien, om sterker te worden en om vooruit te komen.
Randy Pausch zei het als volgt:
“Muren zijn er om de mensen tegen te houden die het niet graag genoeg willen. Ze zijn er om de ánderen tegen te houden.”
De omstandigheden om te gaan ondernemen zijn nog nooit zo ideaal geweest als nu. Ga aan het roer staan en laat de wind en de zeilen je meenemen. Maar stuur zelf.
Bewaard onder Mening, Ondernemen, Persoonlijk | 2 Comments
Tags: avontuur, geld, intuitie, keuzes, Ondernemen, overvloed, passie, Petra Maartense
Creative commons
Zwerven door het alledaagse © 2007 door Peter de Kock is in licentie gegeven onder CC BY-NC-SA 4.0
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.