Codependent relatie met de maatschappij

Geplaatst op 1 december, 2009 

In haar boek ‘The New Codependency‘ gaat Melody Beattie in op de mutatie van codependency, over hoe codependency in onze snel veranderende wereld zelf ook is veranderd.

Als voorbeeld noemt zij een nieuwe categorie mensen die geen codependent relatie hebben met een verslaafde (de klassieke codependent relatie) maar die een codependent relatie hebben met de maatschappij. Ze schrijft dat deze mensen zo hun best doen om alle regels te volgen, dat ze niet weten wie ze zelf zijn. Deze mensen luisteren niet naar zichzelf maar ze doen wat ze denken te moeten doen omdat ze bang zijn om het niet te doen, en omdat ze proberen de maatschappij te pleasen.

In een klassieke codependent relatie is een people pleaser iemand die zo gericht is op de behoeften van een ander, dat hij/zij de eigen behoeften niet herkent en daarom verwaarloost. Door zich op de ander te richten verwacht de people pleaser dat er voor hem/haar wordt gezorgd.

De maatschappij pleasen vanuit de verwachting dat de maatschappij wel voor jou zal zorgen is disfunctioneel zoals alle codependent relaties disfunctioneel zijn. Codependent relaties werken niet. Jezelf focussen op de maatschappij en voorbij gaan aan jezelf, aan wie je bent, aan wat je zelf denkt, voelt en nodig hebt, is een valkuil van jewelste.

In een klassieke codependent relatie accepteert de people pleaser gedrag van de ander dat schadelijk en gewelddadig is. Als het klopt wat Melody Beattie schrijft, dan gebeurt dit op maatschappelijk niveau ook.  Dan veroorzaken  codependent relaties met bijvoorbeeld politiek,  financiële instellingen, bedrijven, gezondheidszorg en onderwijs, dat systemen die zijn gebaseerd op achterhaalde overtuigingen of zelfs op uitbuiting en onderdrukking, geaccepteerd worden. Vanuit de verwachting dat die systemen zorg terug geven.

Het idee van codependent relaties met de maatschappij geeft een hele andere kijk op alle crises en de daaruit voortvloeiende politieke besluiten van de afgelopen jaren.

Bewaard onder Boeken, Codependency, Mening | 1 Comment

Tags: , ,

Vergelijk jezelf (on)gelukkig

Geplaatst op 25 november, 2009 

Op Blogtalkradio vond ik een interview met spiritueel leraar, codependency therapeut en schrijver Robert Burney. Robert’s boek ‘Codependence / The Dance Of  Wouded Souls’ is het eerste spirituele boek dat ik las en als er ooit een boek is geweest dat een drastische verandering teweeg bracht in mijn leven, dan is het dit boek wel.

Tijdens dit interview citeert Kaleah, de interviewster, Ernest Holmes met de woorden:

Comparison is the cause of all unhappiness

Robert Burney zegt daarop:

The only reason we ever need to compare anything is to compare where we are now to where we used to be and on how much progress we made and give ourselves credit for that.

Goed om dat weer even scherp voor ogen te hebben. Dat als je iets nieuws aan het leren bent, je af en toe even achterom kijkt en dan tegen jezelf zegt:  dit kon ik een toen niet en nu lukt het me al vrij aardig, WOW!

De valkuil, en dat is waar de interviewster op wijst, is jezelf vergelijken met anderen.

Bewaard onder Boeken, Codependency | 7 Comments

Tags: , ,

Spring er gewoon in

Geplaatst op 17 november, 2009 

Advies aan mezelf 🙂

In het boek ‘Brida’ van mijn lievelingsschrijver Paulo Coelho, staat een leuke passage waarbij de hoofdpersoon (Brida) terugdenkt aan een situatie uit haar kinderjaren:

Ze was met haar vader op het strand en hij vroeg haar te voelen of de temperatuur van het water goed was. Ze was vijf, en was blij dat ze mocht helpen; ze liep tot bij het water en stak haar voeten erin. ‘Ik heb mijn voeten erin gestopt, het is koud’ zei ze tegen hem. Haar vader nam haar op de arm, liep met haar naar het water en gooide haar, zonder enige waarschuwing, in het water. Ze schrok maar moest toen lachen om zijn geintje. ‘Hoe is het water?’ vroeg haar vader. ‘Heerlijk’ antwoordde ze. ‘Nou dan, als je iets wil weten, spring er voortaan dan gewoon in.’

Of je nou een kleine stap zet of een grote, zorg ervoor dat je hem zet met je hele hart. Spring met je hart in het diepe en transformeer de kleine stapjes die je zet in hele grote sprongen vooruit.

Lees ook:

Bewaard onder Boeken, Citaten | 6 Comments

Tags: , ,

Leven in een gigantische lasagneschotel

Geplaatst op 4 november, 2009 

Stel je voor dat je in een gigantisch grote lasagne schotel leeft, ergens in de laag kaas bovenop. Het enige wat je ziet is kaas, overal kaas. Als iemand je vraagt naar jouw wereldje zeg je: ‘kaas’.

Op een gegeven moment heb je het wel gehad met die kaas en ga je op onderzoek uit. Je gaat graven en na een tijdje kom je in een laag saus terecht. Je hele wereld verandert van kaas in saus, ineens is alles saus.

Maar ook dat gaat op een gegeven moment vervelen en je graaft nog verder, nog dieper tot je op een laag pasta terecht komt. En weer verandert alles en is je hele wereld ineens pasta.

En zo graaf je steeds verder en verder, dieper en dieper, laag na laag. Maar hoe diep je ook graaft, je hebt geen idee dat je in een lasagneschotel zit. Alleen degene die de lasagneschotel heeft klaargemaakt, ziet en weet dat al die laagjes samen een heerlijke lasagneschotel vormen.

Het leven is ook zo’n laagjes aangelegenheid. Je kunt erin graven en allerlei laagjes ontdekken. Hartstikke leuk en spannend. In sommige laagjes is het goed uit te houden, in andere heel wat minder.

Maar de verwarring wordt groot als je de realiteit en waarheid van het ene laagje projecteert op de realiteit van het andere laagje. Als voorbeeld weer de lasagne. Stel je zit een paar laagjes diep ergens tussen de tomaten. Ergens in een bovenliggend laagje hoor je iemand roepen: ‘Help  me want het leven is zo vreselijk. Alles is kaas en ik hou niet van kaas’. Antwoord je dan terug: ‘Hoezo is het leven vreselijk? Alles is tomaat en tomaat is heerlijk’ ?

Ik moet hier aan denken als ik hoor zeggen dat alles liefde is, dat ook het geweld in zijn meest gruwelijke verschijning eigenlijk een daad van liefde is omdat er lessen zijn te leren van het geweld en omdat zielen hebben afgesproken elkaar die lessen aan te bieden hier op aarde.

In het laagje lasagne waarin wij hier zitten, is geweld echt geen liefde. Misschien bestaan er diepere laagjes waar geweld een andere betekenis heeft maar hier op aarde, in het laagje aardse modder waar wij in rondlopen, is geweld niet iets wat we maar moeten wegwuiven met het idee dat alles liefde is.

In zijn boek ‘The Dance of Wounded Souls’ schrijft Robert Burney dat het verdraaide en  vervormde perspectief dat we van het leven hebben ontwikkeld, voor een deel het resultaat is van proberen de waarheden van het ene niveau, toe te passen op de realiteit van een ander niveau.

Andersom werkt het natuurlijk ook zo: omdat in het laagje waarin we ons hier bevinden zoiets  als geweld bestaat, betekent dit nog niet dat er ook geweld is op de andere lagen. Of dat het universum of god of hoe je alles wat er is maar wilt noemen, een gestoord gewelddadig zootje is.

Lees ook:

Bewaard onder Boeken, Mening, spiritualiteit | 2 Comments

Tags: , , , ,

Goeroetje spelen

Geplaatst op 22 oktober, 2009 

Op weg naar de bewaakte fietsenstalling sprak ineens een man me aan. Aan zijn uiterlijk te zien kwam hij uit India of kwamen zijn ouders daar vandaan. Hij liet me snel een goudkleurig visitekaartje zien en zei in het Engels dat hij spiritueel healer en helderziend was. Hij had ook knoflook gegeten maar dat vertelde hij er niet bij.

Hij vertelde dat hij in het voorbij gaan mijn energieveld had gevoeld en dat mijn happy face hem was opgevallen. Nou moet je weten dat we midden in een drukke winkelstraat stonden en er aan de lopende band mensen passeerden. Kan iemand in die drukte binnen een fractie van een seconde voelen hoe het met het energieveld van een voorbijganger is en dat onderscheiden van de energievelden van alle andere voorbijgangers? Wat denk jij, kan dat? En hoe weet hij dat wat hij voelt niet gewoon iets van hemzelf is zoals een broodje shoarma dat ongemakkelijk op zijn maag ligt en knoflooksaus die de weg door de slokdarm in tegenovergestelde richting wil bewandelen?

Hij vertelde dat ik al drie jaar last heb van wisselende energieniveaus, dat ik laag in mijn energie zit, dat ik wel een happy face heb maar van binnen niet zo happy ben, dat ik niet zoveel moet nadenken en nog wat van dat blabla.

Toen trok ik de stekker uit het gesprek want hij sloeg de plank compleet mis (op die happy face na). Ik zei hem dat ik het totaal niet met hem eens was en wenste hem nog een leuke dag.

Kijk, als je goeroetje wilt spelen, doe het dan wel goed. Les 1 voor goeroes is deze: bemoei je met je eigen zaken en hou je spirituele waffel als je denkt te weten wat een ander wel en niet moet doen.

Paulo Coelho zegt het in zijn prachtige boek ‘De Alchemist’ zo: ‘Anyone who interferes in the destiny of others will never discover his own’.

Of was die goeroe toch helderziend en zag hij in het voorbijgaan dat ik een onderwerp nodig had voor mijn blog?

Bewaard onder Boeken, Citaten, Persoonlijk | 16 Comments

Tags: ,

Het huidige moment

Geplaatst op 19 oktober, 2009 

‘Wat het huidige moment ook inhoudt, aanvaard het alsof het jouw keuze was. Eerst aanvaarden, dan doen. Werk altijd mee, nooit tegen. Maak van het heden je vriend en bondgenoot, niet je tegenstander. Je leven verandert er op een wonderbaarlijke manier door.’

Eckhart Tolle in zijn boek De kracht van het nu

Bewaard onder Boeken, Citaten | Reageer

Tags: , ,

Wie ben ik?

Geplaatst op 29 september, 2009 

Vraag je jezelf wel eens af wie je bent? Vorige week donderdag, fietsend op weg naar huis, was daar ineens die vraag: wie ben ik? De daarop volgende dagen raakte ik overdonderd door antwoorden.

Zo ontdekte ik eerst de website www.michaelteachings.com met artikelen over ziele leeftijden en de verschillende rollen die we kiezen te vervullen voordat we incarneren. Met wat ik daar las had ik al zoveel antwoorden dat ik daar nog wel een poosje mee onder de pannen ben. Maar er kwam nog veel meer.

Een dag later bood Gertrud Althausen me aan een numerologie voor me uit te werken aan de hand van mijn geboortedatum en naam. Ik nam het aanbod graag aan en zondag had ik al een bijzonder gedetailleerde beschrijving in mijn mailbox.

Als extra service kreeg ik van Gertrud ook nog mijn persoonlijke kinkaart volgens de Tzolkin, de Maya kalender.

Er kwam ook nog een toetje: Huub Koch stuurde me een communicatie concept toe, gebaseerd op een eerder gesprek en vragen die hij me had gesteld over ondernemerschap en hoe ik me daarin onderscheid.

Zo had ik binnen een paar dagen vier totaal verschillende invalshoeken op de vraag ‘Wie ben ik?’. De invalshoeken overlapten elkaar, vulden elkaar aan en waren ook totaal verschillend.

Zo langzamerhand heb ik het idee dat wie ik ben, wie jij bent of wie wij zijn, niet is afgebakend in de zin van een opsomming van een aantal eigenschappen en kwaliteiten. Ik denk dat ‘alles’ in ons is, dat we ‘alles’ zijn. En dat de mate van iemands bewustzijn en de omstandigheden waarin iemand verkeert (het boek ‘The tipping point‘ van Malcolm Gladwell geeft prachtige voorbeelden van hoe omstandigheden en omgeving een grote rol kunnen spelen), bepaalt uit welk vaatje iemand tapt. Zo tap ik de ene keer bijvoorbeeld ‘luiheid’ en de andere keer ‘hard werken’.

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk, spiritualiteit | 3 Comments

Tags: , ,

De filosofie van de heuvel

Geplaatst op 23 september, 2009 

Ik heb het boek ‘De filosofie van de heuvel’ bijna uit. In dit prachtige boek van Ilja Leonard Pfeijffer en zijn vriendin Gelya Bogatishcheva over hun fietstocht naar Rome zijn ze zojuist de gemeentegrens van Rome gepasseerd. Nog twee kleine hoofdstukjes en het boek is uit. Ik stel het einde van dit boek nog even uit want ik zal het gaan missen.

Waarom ben ik zo enthousiast over dit boek?

Omdat ik door dit boek zin krijg in:

En omdat ik door dit boek geen zin meer heb in:

Wat een prachtboek.

 

Bewaard onder Boeken | Reageer

Tags: ,

← Vorige pagina — Volgende pagina →