De betekenis van het weeralarm

Geplaatst op 3 februari, 2010 

Wat ik eerder blogde over centrale deurvergrendeling om ons van die nationale winter-hulpeloosheid af te helpen, bracht me in contact met de harde realiteit. De realiteit van het harde asfalt wel te verstaan.

Ik rij op de fiets en laat zonder valpartijen het donkerste en glibberigste gedeelte door de polder achter me. Voor me ligt de bebouwde kom, een rechte weg en goed verlicht. No problem. Rechts, op een paar meter afstand, zie ik opeens hoe een vrouw lopend naast een fiets beladen met krantentassen, de weg wil oversteken. Ik bel en roep om haar te waarschuwen. Ze kijkt even naar me om en zet door: ze steekt over. Ik heb twee keuzes: rechtdoor en tegen haar aan knallen of remmen. Ik kies voor het laatste en zodra ik rem, ga ik al onderuit. Het is er spiegelglad. In mijn poging een aanrijding met haar te voorkomen ga ik plat.

Ze heeft me gezien en gehoord en toch steekt ze vlak voor mijn neus over terwijl het daar ook nog eens zo glad is. Ik kom hard neer op mijn rechterbeen en voel me woedend dat ik door haar onvoorzichtigheid op de grond lig en zij doodleuk verder loopt. Ik roep haar na dat ze moet uitkijken en op de stoep moet blijven staan. Mijn stem klinkt hard want het is nog stil en donker op straat. Het enige dat ze antwoordt is ‘Ik kan er niks aan doen’ en ze wijst op haar krantentassen. Ik heb geen idee wat die daarmee te maken hebben. De naam van het noodlijdende oude media bedrijf kan ik net niet lezen. Het schokt me nog het meest dat ze gewoon verder loopt zonder dat ze me helpt opstaan of even checkt of ik niks heb bezeerd.

Een minuut of tien later ben ik bijna op mijn bestemming. Nog één bocht. Ik zie het asfalt al glinsteren, uitkijken dus. Ik minder snelheid en hoor ineens hoe een auto vlak achter me hetzelfde doet. Ik zie hem naast me komen op een afstand van ongeveer 50 – 100 cm. Als ik mij arm strek kan ik hem aanraken. Ik ga door die bocht en die auto ook. Hij is vlak bij me als ik voel hoe mijn achterwiel begint te schuiven. Ik schrik. Het lukt me overeind te blijven. Ga ik hier onderuit, dan lig ik onder die auto.

Zomaar een winterse Hollandse dag op de fiets.

Het winterweer is niet het probleem. Het gedrag van de mensen is het probleem. De straat oversteken terwijl er net een fietser aan komt rijden, dat is het probleem. Met de auto veel te weinig afstand houden van een fietser, dat is het probleem.

Ik wil graag het plan van de centrale deurvergrendeling herzien: er moeten seizoenscertificaten komen. Elke Nederlander moet een certificaat halen voor die seizoenen waarin hij of zij buiten wil komen. Zo kun je kiezen of je een winter-, lente-, zomer- of herfstcertificaat haalt of een combinatie van verschillende certificaten. Voordat je het certificaat krijgt moet je een training volgen bestaande uit een theorie- en praktijkdeel gericht op de specifieke weersomstandigheden en gevaren van dat seizoen. Als je slaagt voor het examen krijg je het certificaat en mag je de straat op. Slaag je niet, dan blijf je binnen.

Die krantenmevrouw die ineens de weg overstak kan haar wintercertificaat vergeten. Gezakt. Die automobilist die veel te weinig afstand hield kan zijn wintercertificaat vergeten. Gezakt. Deze mensen blijven ’s winters gewoon binnen.

Ik passeerde ook een wegomleiding. Dat wil zeggen: auto’s mogen de kortste weg nemen en rechtdoor blijven rijden, de fietsers die normaal gesproken ook rechtdoor rijden, moeten omrijden. Nou vind ik dat al tamelijk ongewoon maar het ergste komt nog. De route rechtdoor voor de auto’s is gestrooid en sneeuw- en ijsvrij. De omleiding voor de fietsers van ongeveer een kilometer, gaat dwars door een woonwijk. Daar is niet gestrooid, overal ligt sneeuw en ijs. En daar mogen de fietsers overheen glibberen.

Het brein dat deze wegomleiding heeft bedacht krijgt ook geen wintercertificaat. Gezakt. Binnen blijven volgende winter.

Een weeralarm betekent niet dat je moet uitkijken voor het weer maar dat je moet uitkijken voor het onverantwoordelijke gedrag van andere mensen.

Ik zie een goudmijntje in die trainingen en seizoenscertificaten . En het wordt weer lekker rustig en veilig op straat.

Bewaard onder Actualiteit, Persoonlijk | 8 Comments

Tags: ,

Centrale deurvergrendeling

Geplaatst op 2 februari, 2010 

Centrale deurvergrendeling? Waar gaat dit nou weer over? Als je in de toekomst kon kijken,  zou je zien dat ‘Centrale deurvergrendeling’ de naam is van nieuwe wetgeving die later dit jaar een eind maakt aan onze nationale hulpeloosheid.

Want wat zijn we toch een hulpeloos clubje geworden zeg. Ik bedoel de media berichtgeving over de winter. Wist jij dat de winter zo gevaarlijk kon zijn? Nou, ik niet en elke dag hoor en lees ik erover. En daarom grijpen de wetgevers later dit jaar hard in met de wet ‘Centrale deurvergrendeling’.

Je kent dat systeem vast wel van je auto: je drukt op een knopje van de afstandsbediening en alle deuren van je auto gaan automatisch op slot.

Alle huizen in Nederland krijgen later dit jaar een elektrisch deurslot dat is aangesloten op een landelijk systeem. Het knopje waarmee dit landelijk systeem kan worden bediend, bevindt zich bij het KNMI. Als het KNMI denkt dat het gevaarlijk weer wordt (regen, sneeuw, ijs, kou, warmte, wind), dan kan het met één druk op de knop alle voordeuren in Nederland vergrendelen. Alle voordeuren op slot zodat we met z’n allen veilig binnen moeten blijven.

Er zullen kamervragen komen waarom de put pas wordt gedempt als het kalf verdronken is. Er zullen aanvullende maatregelen worden geëist zoals goed gevulde dekenkisten bij elke praatpaal en verplichte survival training op de Noordpool als onderdeel van het inburgeringstraject. En er zal een denktank komen die gaat studeren op het overkappen van heel Nederland.

Vandaag ga ik er op de fiets weer doorheen, door de sneeuw en gladheid, automobilisten trotserend die geen rekening houden met fietsers. Hopelijk kom ik vanavond veilig thuis. Heeft het lot andere plannen met mij, dan wil ik op mijn grafsteen het weerbericht van vandaag gegraveerd. Ter herinnering aan hoe wreed het weer kan zijn. Zie het maar als nationale waarschuwing.

Bewaard onder Actualiteit, Mening | 6 Comments

Tags: ,

Waarom ik me geen zorgen maak over individualisering

Geplaatst op 7 januari, 2010 

Individualisering, het zou een bedreiging zijn voor onze solidariteit, onze compassie en onze samenleving. Koningin Beatrix sprak er over tijdens haar kersttoespraak.

Ik herken de individualisering wel en zie het niet als een bedreiging. Ik zie het eerder als een gevolg van het andere uiterste: dat van jezelf uitverkopen aan de collectieve waarden en normen van een maatschappij waarin iedereen, omwille van de instandhouding van het systeem, binnen nauwe marges hetzelfde moet zijn.

Harmonie en balans komen vaak tot stand door het heen en weer slingeren tussen uitersten. Het ene uiterste hebben we gehad, dat van de collectieve dwangbuis. Het andere uiterste is zich nu aan het manifesteren. Individualisering is voor mij een fase in die slingerbeweging en een teken dat de slinger in beweging is, op weg naar het midden.

Bewaard onder Actualiteit, Mening | Reageer

Tags: ,

Vooruitblik 2010

Geplaatst op 1 januari, 2010 

Tien voorspellingen voor 2010:

1. Het hoogtepunt in 2010 is ongetwijfeld het WK voetbal in Zuid-Afrika. De geldschieters van Real Madrid, Chelsea en Manchester City kopen samen Noord Korea op en laten voor heel veel geld de beste voetballers ter wereld naturaliseren tot Noord-Koreaan. Noord-Korea, met Guus Hiddink als coach, wint het WK 2010.

2. Hirsch Ballin dient een wetsvoorstel in om in alle wc-brillen in Nederland een bodyscan in te bouwen en deze te koppelen met een centrale database. Hij krijgt in binnen- en buitenland veel erkenning voor zijn idee en wint de Nobelprijs voor de vrede.

3. Op het Eurovisie songfestival 2010  gooit Nederland het over een andere boeg. Armand vertegenwoordigt, een dikke joint rokend, ons land met ‘Ben ik te min’ en wint tot ieders verrassing het songfestival. Hij wordt uitgeroepen tot nationale held en jongeren volgen Armand’s haarmode. Kappers gaan failliet.

4. Uit een lek bij de belastingdienst blijkt dat we allemaal jaren lang veel te veel belasting hebben betaald.  Pieter Lakeman krijgt geregeld dat we allemaal gecompenseerd worden: we zijn ineens allemaal miljonair. Pieter Lakeman krijgt een standbeeld in de Noordzee dat met het blote oog vanaf de maan is te zien.

5. Er breekt een nieuwe pandemie uit: de Belgische griep. Met de vaccinaties is iets mis en wie is ingeënt krijgt ABC-diarree.  Het elektronisch patiënten dossier kan alle registraties ervan niet aan delete  zichzelf. De bodyscan wc-brillen van Hirsch Ballin kunnen alle shit evenmin verwerken en ontploffen. Hirsch moet zijn Nobelprijs inleveren en zelf alle shit opruimen.

6. Oliemaatschappijen gaan failliet als in 2010 wordt ontdekt dat gebakken lucht ook een prima brandstof is.  Er ontstaat grote vraag naar luchtbakkers. Vooral politici laten zich massaal omscholen omdat zij ervaring hebben met het fenomeen gebakken lucht.

7. Mark Marie Huijbregts erkent in De Wereld Draait Door dat zijn kale hoofd een publiciteitsstunt was en dat hij in werkelijkheid wel haar heeft en er een huidskleurige badmuts overheen had getrokken.

8. Laura Dekker maakt haar zeilreis om de wereld en zet Nederland weer op de kaart als zeevarende natie. Zij weigert   een Koninklijke onderscheiding wat voor bureau Jeugdzorg een reden is haar weer onder toezicht te stellen. De rechter doet een verrassende uitspraak en legt bureau Jeugdzorg TBS op.

9. Door een geheimzinnig computervirus worden alle wetboeken in Nederland gewist. Aanvankelijk ontstaat grote paniek omdat er geen wetten meer zijn maar al snel blijkt dat we het zonder triljoen wetten prima redden. Sterker nog: we worden het meest welvarende land ter wereld.

10. Door nog onbekende oorzaak komen alle nieuwjaarswensen voor 2010 uit en heeft iedereen een gelukkig nieuw jaar.  Een gelukkig nieuw jaar allemaal.

 

Bewaard onder Actualiteit, Verhaaltjes | 4 Comments

Tags:

Kerstboodschap voor bankiers

Geplaatst op 27 december, 2009 

Credits: ik vond deze video dankzij @sigrid1980 / Sigrid van der Hoeven

Bewaard onder Actualiteit, Muziek | 5 Comments

Tags:

Ministerie van angst

Geplaatst op 24 december, 2009 

Angstige landgenoten,

2009 was een uitzonderlijk succesvol jaar. Vol trots kunnen wij terugkijken op een jaar dat op de eerste plaats is geëindigd in de angst top 1000 aller tijden. En daarvoor willen wij u bedanken want zonder u was dit nooit gelukt. Samen hebben we hard gewerkt aan dit succes. Wij met onze angstpropaganda en u door onze propaganda te geloven en te verspreiden door erover te praten, te schrijven, te denken en ernaar te handelen waar u maar kon. 24/7 was u bezig ons product te maken tot wat het nu is geworden: een angst pandemie die zijn gelijke in onze toch al duistere geschiedenis niet kent.

Maar ondanks dit prachtige resultaat willen wij niet zelfgenoegzaam achterover leunen. Nee, ook in 2010 willen wij er samen met u weer stevig tegenaan gaan. Wij beloven u ook in het nieuwe jaar weer veel angst. Wij gaan ons in 2010  meer nog dan het afgelopen jaar, focussen op doodsangst. Uit een marketing onderzoek is gebleken dat wij in het assortiment angstproducten nog te weinig vertegenwoordigd zijn in de topcategorie doodsangst. Daar zetten wij in het nieuwe jaar zwaar op in.

En ook daar hebben wij u hard bij nodig. Word dus vooral weer bang. Doodsbang. En besmet zoveel mogelijk andere mensen in uw omgeving met doodsangst. Ga niet om met moedige mensen die hun schouders ophalen voor angst maar sluit u aan bij bange mensen, patriotten die bereid zijn hun schouders onder de angst te zetten. Ga niet zelf op zoek naar informatie maar geloof wat wij u voorschotelen. Samen met u zal het ons lukken 2010 nog succesvoller te laten zijn dan 2009.

Wij hebben er het volste vertrouwen in dat uw angst in 2010 tot nog grotere hoogte zal stijgen.

Met hatelijke groet,

Uw minister van angst.

PS: om u alvast een handje te helpen met uw doodsangst hebben wij een gepatenteerde meetmethode ontwikkeld waarmee wij op afstand en zonder uw toestemming, uw angst kunnen meten. Iedereen die in 2010 lager scoort dan 80% op onze schaal, zal begin 2011 preventief worden geruimd. ReTweet dit bericht zo vaak u kunt want daarmee scoort u bonuspunten en die zult u hard nodig hebben.

Bewaard onder Actualiteit, Verhaaltjes | Reageer

Tags:

De krabbenmand der Nederlanden

Geplaatst op 23 december, 2009 

Nee, ik ga niet inhoudelijk in op wat er met en rondom Laura Dekker gebeurt. Alle meningen over deze zaak mogen er zijn maar de manier waarop die meningen worden gecommuniceerd op forums en Twitter heeft me geschokt en geraakt in mijn beleving van beschaving.

Tijdens de middeleeuwen gebruikte men de schandpaal om iemand publiekelijk te bespotten en te bekogelen met van alles en nog wat. Internet heeft de functie van schandpaal overgenomen, dat is mij gisteren wel duidelijk geworden.

Het was in de middeleeuwen niet veilig er afwijkende ideeën of inzichten op na te houden. En als deze ideeën en inzichten zich vertaalden in afwijkend gedrag, dan kon dat een enkele reis brandstapel opleveren. Dacht je anders en deed je anders? Hup, de fik erin.

Wat mij ook duidelijk is geworden, is dat de brandstapel ook nog steeds bestaat. Het oerwoud van wetten, regelgeving, toezichthoudende en controlerende instanties, inspecties, ambtenaren die precies denken te weten wat goed is voor een ander en weet ik veel wat voor overheidsorganen we nog meer rijk zijn, hebben zo’n beetje dezelfde uitwerking als de brandstapel vroeger: als je er terecht komt, kom je er niet meer vanaf.

Nederland is één grote krabbenmand geworden. Elke krab die probeert uit de mand te klimmen wordt terug in de mand getrokken door de andere krabben want ‘Gij zult de krabbenmand der Nederlanden niet verlaten’. Probeert een krab dat toch, dan is er de moderne versie van de schandpaal en de wetgevende brandstapel.

We zijn de middeleeuwen nog niet ontgroeid. We zitten er nog middenin.

Bewaard onder Actualiteit, Mening | 2 Comments

Tags:

(van) problemen houden

Geplaatst op 17 december, 2009 

Klimaattop in Kopenhagen. Wereldleiders roepen dat ze het klimaat zo belangrijk vinden. Toch wantrouwen ze elkaar en geven elkaar de schuld van het uitblijven van een akkoord. Ze komen bijna allemaal met het vliegtuig, veroorzaken daarbij een enorme CO2 uitstoot en praten op de conferentie over het verminderen van de CO2 uitstoot.  Is dit logisch?

Als ik in de wereld rondkijk met het idee dat iedereen graag problemen oplost, val ik van de ene verbazing in de andere. Mijn paradigma dat mensen graag problemen oplossen klopt niet. Ik vermoed dat problemen hebben en problemen  groter maken voor velen een aantrekkelijk vooruitzicht is en een uitdaging om flink aan mee te doen.

Ik ga mijn paradigma 180 graden omdraaien en opnieuw naar de wereld kijken.

Verkeerschaos vandaag door sneeuwval. De sneeuwval en chaos waren een dag van te voren al aangekondigd en toch kruipt iedereen in zijn/haar auto. Is dit logisch? Eerst niet maar nu wel. Alles is ineens zo logisch. Nu snap ik ook waarom ik een aantal dingen die ik zo graag wil doen nog steeds niet heb gedaan. Ik hou meer van het probleem dan van die leuke dingen doen.

Lees ook: drama en crisis is big business.

Bewaard onder Actualiteit, Mening | Reageer

Tags:

← Vorige pagina — Volgende pagina →