Heeft u een bijdrage voor de crisis?
Geplaatst op 24 september, 2009
Prinsjesdag en de algemene beschouwingen zijn weer voorbij en werkgroepen gaan aan de bak om van alles en nog wat te onderzoeken. Prinsjesdag is de dood in de pot maar daarover ging die andere blogpost al.
Wat die werkgroepen vast en zeker ook gaan onderzoeken (en natuurlijk al lang en breed weten) is hoe ze de bijdragen die de politici het Nederlandse volk hebben gevraagd om de gevolgen van de crisis op te vangen, kunnen vertalen naar wetgeving.
Het klinkt zo aardig als er om een bijdrage wordt gevraagd. In gedachte zie ik dan al een aardige meneer of mevrouw van deur tot deur gaan met een collectebus in de hand met het opschrift CRISISBIJDRAGE. ‘Goedenavond meneer, heeft u een kleine bijdrage voor de crisis?’. ‘Nou nee, hier op de hoek zit een bank, ga daar maar even langs’.
Maar hoe alleraardigst het ook klinkt als politici om bijdragen vragen: er wordt helemaal niets gevraagd. Wat er gebeurt is dat belastingen en premies omhoog gaan. Het betalen ervan wordt opgelegd en met sancties afgedwongen.
Een vraag is pas een vraag als je er consequentieloos nee op kunt antwoorden. Kun je dat niet, dan is er geen sprake van een vraag maar van een opdracht of eis.
Ook de online van Dale vliegt hier een beetje uit de bocht want die zegt dat vragen betekent: 1. een vraag stellen 2. verlangen, eisen, vergen 3. informeren 4. uitnodigen 5. verzoeken
Maar vragen en eisen zijn toch echt twee verschillende dingen.
‘Vragen’ is politieke taal voor eisen en met sancties afdwingen. Wat iemand zegt is niet altijd wat hij of zij bedoelt.
Bewaard onder Actualiteit, Mening | Reageer
Tags: Communicatie, crisis, taal, verzoek
De dode troonrede
Geplaatst op 17 september, 2009
Deze week de troonrede gehoord? Hier een paar links:
Vandaag kwam ik op de weblog van Frank Bruining in het artikel ‘Wetenschap en natuur’ een meer dan bijzonder filmpje tegen van Don Alverto Taxo, een indiaan van de Quechuan gemeenschap uit Ecuador. Don Alverto Taxo is een ‘Lachak’. Het werk en verantwoordelijkheid van een Lachak is het behouden, zorgen, verspreiden en overdragen van de wijsheid van de oudsten, de grootmoeders en grootvaders van de gemeenschap.
Kijk en luister naar de bijzonder warme woorden van Don Alverto Taxo (kies de Nederlandse taal voor ondertiteling):
Deze man en zijn woorden ontroerden me. Wat hij vertelt en de manier waarop hij dat doet, is wat ik afgelopen dinsdag graag had gezien en gehoord van Koningin Beatrix tijdens het voorlezen van de troonrede. Stel je voor dat Koningin Beatrix de woorden van Don Alverto Taxo had gesproken. Wat zou dat verbindend en inspirerend zijn geweest, wat zou dat bezielend zijn geweest. Wat zou dat een verschil hebben gemaakt!
Kijk maar eens naar een stukje van de filmpjes van de troonrede en kijk daarna naar een stukje van Don Alverto Taxo. Zie en hoor en proef je het verschil?
De troonrede is kenmerkend voor de maatschappij waarin wij leven. Die maatschappij is doodziek en daarom is de troonrede een niet meer te reanimeren dood stuk. Het verhaal van Don Alverto Taxo leeft. Zijn filmpje maakt, zeker in vergelijking met de troonrede, pijnlijk duidelijk hoezeer onze maatschappij zich van het leven heeft afgesneden. En Don Alverto Taxo en zijn woorden doen weer herinneren aan wat leven werkelijk is.
Het verschil tussen de troonrede en het filmpje van Don Alverto Taxo is het verschil tussen dood en leven.
Bewaard onder Actualiteit, Inspiratie, Mening | 1 Comment
Tags: leven, maatschappij, spiritualiteit
Zeehelden
Geplaatst op 27 augustus, 2009
Stel je hebt als 13-jarige een droom. Niet een droom om later piloot te worden of zo maar een droom om een zeilreis om de wereld te maken, niet later als je volwassen bent maar nu.
Er is volop media publiciteit rondom Laura Dekker. Zij wil als 13-jarige een zeereis om de wereld maken en haar ouders steunen haar daarin.
Een aantal officiële instanties zoals de raad voor de kinderbescherming, de kinderrechter, bureau jeugdzorg, leerplichtambtenaren en politici hebben hun tanden in deze case gezet om te voorkomen dat Laura haar droom waarmaakt en ervoor te zorgen dat ze toch vooral naar school gaat. De ouders van Laura moeten hun steun voor hun dochter bekopen met de mogelijkheid dat de kinderrechter de ouders gaat beperken in het ouderlijk gezag en een gezinsvoogd aanstelt.
Op Twitter waren de meningen over deze case waren verdeeld. Er waren voorstanders die vinden dat Laura de kans moet krijgen om haar droom waar te maken en er zijn tegenstanders die het vooral op de ouders van Laura hebben gemunt en die zich beroepen op de wet en de verantwoordelijkheid van de overheid om grenzen te stellen.
Een argument dat op Twitter werd aangehaald om Laura aan land te houden, en dat mij in het bijzonder raakte, was dat een puberbrein nog onrijp is.
Nou heb ik op YouTube een bijzonder filmpje gevonden dat laat zien waar het ‘onrijpe brein’ van een puber toe in staat is. Het betreft de dan 12-jarige Severn Suzuki die in 1992 tijdens Earth Summit spreekt, een conferentie van de Verenigde Naties:
Ik hoop dat Laura Dekker haar reis maakt, dat ze de tijd van haar leven heeft, dat ze over twee jaar gezond en wel weer terug in Nederland arriveert en dat ze onderweg dingen heeft geleerd waar geen enkele onderwijsvorm toe in staat is. Ik hoop dat Laura Dekker in 2011 onze nieuwe zeeheld is.
Maar als de officiële instanties hun zin doordrukken, dan kunnen we gerust een streep zetten door onze geschiedenis als zeevarende natie, als land van zeehelden. Want dat zijn we dan niet meer.
Tot slot een andere interessante invalshoek op de blog van Gertrud Althausen. In het artikel ‘sail alone 13’ geeft zij haar spirituele kijk op deze affaire:
“2009 an opportunity and the dawn of a new era, when individual expression reigns over the manipulation of centralized trends, governments and corporations. The key ingredient in this transformation is Nature…the deep wisdom and magic of nature….waiting patiently to lead us to Another State of Grace. “
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 1 Comment
Drama en crisis is big business
Geplaatst op 21 augustus, 2009
Waarom is er zoveel drama en crisis in de wereld? Dankzij het weeralarm van gisteren weet ik het: drama en crisis is big business.
De media berichten al geruime tijd over de Mexicaanse griep en hoe! De WHO spreekt over een pandemie, een wereldwijde epidemie. Het aantal slachtoffers van deze Mexicaanse griep, met of zonder dodelijke afloop, verschijnt dagelijks in het nieuws. Smullen hoor zo’n dagelijkse body count. Minister Klink koopt voor een kapitaal aan vaccins in om de hele Nederlandse bevolking in te enten. Kassa voor de farmaceutische industrie.
Michael Jackson sterft onder twijfelachtige omstandigheden. Binnen een paar uur neemt zijn naam permanent bezit van alle media. Iedereen heeft het over de King op Pop. Wat hij voor de popmuziek en de gehele mensheid heeft betekend wordt mega uitvergroot. De wereld is verloren zonder verlosser Michael. De verkoop van zijn muziek gaat ‘sky high’. Kassa voor de muziekindustrie.
De één z’n dood is de ander z’n brood. Letterlijk. Iemands dood uitvergroten, opkloppen tot drama en crisis en daar de wereld ermee overspoelen betekent nog meer brood op de plank.
Gisteren een voorbeeld waar gelukkig geen doden voor nodig waren. Beetje hilarisch voorbeeld zelfs. Het KNMI had voor gisteren een weerswaarschuwing afgegeven. Nederland moest zich voorbereiden op heftig noodweer. Dat noodweer kwam niet maar mooi dat de buienradar op het Internet meer dan drie miljoen bezoekers trok, een record! Kassa voor de exploitanten van buienradar en adverteerders.
Structureel overdrijven en liegen kan wijzen op een drama verslaving. Maar het zijn ook marketing tools die de kassa’s doen volstromen. En het zijn ook leuke onderwerpen om zo eens over te bloggen 🙂
Bewaard onder Actualiteit, Mening | Reageer
Tags: crisis, marketing, media
Positief denken en affirmaties
Geplaatst op 29 juli, 2009
Onlangs verschenen er wat berichtjes op Internet met als boodschap: ‘Positief denken kan schadelijk zijn‘. Een aantal weblogs hadden dit kopje van elkaar overgenomen waarvan de bron lag bij een wetenschappelijk onderzoek van de University of Waterloo. Volgens dit onderzoek kregen zelfverzekerde mensen meer zelfvertrouwen als ze positieve uitspraken deden (bijvoorbeeld: ‘Ik ben een beminnelijk persoon’) en kregen onzekere mensen er juist een negatiever zelfbeeld van.
Als ik in Google zoek naar ‘Positief denken kan schadelijk zijn’ dan schrik ik van het aantal websites en weblogs dat de conclusie van het onderzoek zondermeer heeft overgenomen. Die conclusie verrast me omdat ik juist goede ervaringen heb met positief denken en affirmeren.
De stelling ‘Positief denken kan schadelijk zijn’ is op de letter beschouwd natuurlijk helemaal waar want alles kan schadelijk zijn. Zelfs ademhalen kan bijzonder schadelijk zijn: als je onderwater probeert adem te halen dan verzuip je.
In dit artikel deel ik een paar inzichten en ervaringen met betrekking tot positief denken en affirmeren.
Metafoor 1: als je gaat opruimen wordt de zooi eerst groter
Als je jezelf onderhanden gaat nemen met behulp van positief denken en affirmeren, dan kun je dat vergelijken met het opruimen van je kamer.
Ik meen dat het Melody Beattie is die deze metafoor gebruikt en daarover zegt: als je je kamer gaat opruimen wordt de rotzooi eerst groter. Eerst wordt alles overhoop gegooid, kasten en dozen leeggehaald, en de kamer verandert in een puinhoop. Daarna begint het schoonmaken, het sorteren van wat bewaard moet blijven en wat weg kan en krijgt alles weer een plekje. Maar voordat je een opgeruimde kamer hebt, wordt de zooi eerst groter. Als je begint met positief denken en affirmeren kan hetzelfde effect ontstaan.
Metafoor 2: de pijn is het hevigst vlak na een operatie
Ook een metafoor van Melody Beattie die zegt dat als je met positief denken en affirmeren gaat beginnen, of met andere technieken die ingrijpen in je denk- en gedragspatronen, dit te vergelijken is met een operatie, een operatie op jezelf. En dat als je daar pas mee begint, de pijn eerst toeneemt. De pijn is het hevigst vlak na een operatie.
Probeer niet je gevoelens te controleren
Op één van de weblogs die verwezen naar het onderzoek over de effecten van positief denken, las ik als voorbeeld dat als je steeds tegen jezelf zegt: “Ik ben niet bang’, dat dit niet werkt. En dat klopt, dit werkt ook niet.
Je moet affirmaties nooit gebruiken om je gevoelens te controleren of te veranderen. Als je angst voelt, verdriet of boosheid, dan is dat wat je voelt. Gevoelens zijn er voor om te voelen, te herkennen, erkennen en accepteren. Als je het gevoel, de energie in je lichaam, ook echt voelt en accepteert, dan kun je jezelf vertellen dat het OK is om angst te voelen en kun je zeggen ‘Ik ben veilig’.
Affirmeer wat je wel wilt in plaats van wat je niet wilt
Een tweede reden waarom ‘Ik ben niet bang’ niet werkt is dat deze affirmatie en ontkenning bevat.
De menselijke denkgeest heeft wat problemen met het woordje ‘niet’. Denk maar aan wat er gebeurt als iemand je zegt om niet aan een roze olifant te denken. Waarschijnlijk komen er dan zomaar ineens gedachten of beelden bij je op van een roze olifant.
Een positieve affirmatie is een bevestiging van wat je wel wilt in plaats van wat je niet wilt. Dus niet ‘Ik heb geen schaarste’ maar ‘Ik leef in overvloed’.
Affirmeer alsof het al is gerealiseerd
Spreek je affirmatie uit of schrijf de affirmatie op in een vorm alsof wat je wilt al is bereikt, alsof het er al is. Dus niet ‘Ik zal in overvloed leven’ maar ‘Ik leef in overvloed’.
Want als je zegt ‘Ik zal in overvloed leven’ zeg je eigenlijk dat je op dit moment niet in overvloed leeft. En daar geef je aandacht en energie aan.
Actie, actie, actie
Kom in actie. Affirmeren dat je een geweldige voetballer bent heeft geen enkele zin als je niet in actie komt om te trainen en te oefenen.
Affirmeren is slechts het begin
Affirmeren is slechts één stapje om daar te komen waar je wilt zijn. Als voorbeeld ‘De Creatiespiraal’ van Marinus Knoope. De creatiespiraal beschrijft de twaalf stappen die nodig zijn van het zaaien van je verlangen (bijvoorbeeld met behulp van affirmaties) naar de oogst ervan.
Doe wat voor jou werkt
Het is wezenlijk belangrijk om zelf uit te vinden wat voor jou wel en niet werkt. Ongeacht wat een ander of een wetenschappelijk onderzoek er ook over zegt: doe wat voor jou werkt! Leer je eigen waarheid ontdekken en herkennen en erop te vertrouwen. Het kan best nuttig zijn te leren van anderen maar check altijd of het resoneert met wat voor jou waar is en met wat voor jou werkt. Geloof je eigen waarheid, niet die van een ander.
Bewaard onder Actualiteit, Mening, spiritualiteit | 8 Comments
Tags: affirmaties, Creatiespiraal, gevoelens, Marinus Knoope, Melody Beattie, positief denken, veranderen
Planeet aarde maakt het prima
Geplaatst op 16 juli, 2009
Deze prachtige afbeelding ontdekte ik op de blog van Hemelwandelaar. Ik vond het zo raak wat daar staat over de aarde dat ik deze boodschap hier ook graag wil delen.
Bewaard onder Actualiteit, Codependency | Reageer
Tags: codependency
Delen is de nieuwe rijkdom
Geplaatst op 13 juli, 2009
You are what you share, not what you own
Bron: onbekend. Ik heb deze spreuk gevonden op de Twitter profielpagina van Daan Westerink.
Ik vind deze spreuk prachtig omdat deze in nog geen tien woorden de omwenteling van ons uit de hand gelopen ‘bezit-paradigma’ onder woorden brengt. Delen is de nieuwe rijkdom.
Bewaard onder Actualiteit, Citaten | 2 Comments
Tags: waardedenken
Wel-vaart en Wel-zijn
Geplaatst op 6 juli, 2009
Als ik welvaart hoor, dan hoor ik wel-VAART. Het woord ‘vaart’ klinkt voor mij als een beweging met een bepaalde snelheid. Vertaald naar de hedendaagse samenleving: een beweging met een liefst zo hoog mogelijke snelheid naar meer, nog meer en veel meer. Nog meer geld en nog meer materiële dingen.
Vanuit deze perceptie kan ik me het idee van schaarste, het idee dat de behoeften groter zijn dan de middelen, wel voorstellen. Materie als behoeftebevrediging klinkt voor mij als een eenzijdige manier om behoeften te bevredigen. Of je nou behoefte hebt aan acceptatie, erkenning, zorg, warmte, contact, verbinding of wat dan ook: koop meer spullen!
Dat werkt toch niet?
De vaart van de wel-vaart is zo hoog geworden dat de wel-vaart haar eigen benen niet meer kon bijhouden en is gestruikeld. Doodmoe en uitgeput. Game over.
Als ik welzijn hoor, dan hoor ik wel-ZIJN. Het woord ‘zijn’ klinkt voor mij als iets dat nu is, als iets dat er al is. Welzijn is wel-zijn met dat wat er is: de zon op je huid, de wind door je haren, de lach van een kind, de groet van een vriend of vriendin. Geen vaart naar meer, nog meer en veel meer, maar wel-zijn met de overvloed van dat wat er nu is.
Wel-zijn is er altijd, of er nou wel-vaart is of niet. De economie kan krimpen en de wel-vaart dalen, maar als je jezelf openstelt om te genieten van de zon, de wind, een lach of een groet, of van al die andere ontelbare immateriële dingen, hoe meer momenten van wel-zijn je ervaart.
Wel-zijn is volgens mij hetzelfde als gelukkig zijn. En je hoeft er geen planeet voor te vernietigen.
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 5 Comments
Creative commons
Zwerven door het alledaagse © 2007 door Peter de Kock is in licentie gegeven onder CC BY-NC-SA 4.0
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.