Voelen en denken

Geplaatst op 11 april, 2009 

Het stukje dat ik vanmiddag zat te schrijven wilde niet zo wilde vlotten zoals ik het graag wilde. Ik had last van branderige ogen en gesnotter. Hooikoorts. De drang om in mijn ogen te wrijven won het van de ervaring dat het de pijn alleen maar erger maakt.

Ik voelde me moe. Mijn ogen wilden dicht om de pijn te verzachten en om even te slapen. Ik kon het schrijven niet loslaten en had in gedachten nog een waslijstje aan andere dingen die ik wilde doen. Slapen stond niet op dat lijstje, zelfs niet ergens onderaan. Slapen? Vanavond zo rond een uur of  twaalf maar niet nu. 

Hoe hard moet een lichaam schreeuwen voordat het gehoord wordt? Waarom hoeft een gedachte maar heel even wat te roepen om al aandacht te krijgen? Van niet naar je lichaam luisteren kun je ziek worden, heel erg ziek. En van naar je gedachten luisteren kun je gek worden, heel erg gek.

Ooit heb ik geleerd om niet naar mijn gevoel te luisteren en om mijn gevoel te overstemmen met een kakofonie aan gedachten. Ik kan me niet herinneren dat ik op school ook maar één keer iets heb geleerd over gevoelens. Ik heb op school wel een heleboel andere dingen geleerd. Lezen en schrijven, dat wat nuttig om te leren. Over het nut van de rest ben ik niet zo zeker.

Het echte leren gebeurt niet op school maar daarna. Dan mag je afleren wat je op school hebt geleerd en leren wat je echt nodig hebt.

Wat ik echt nodig had vanmiddag was rust en slaap. Ik had even tijd nodig om daaraan toe te geven en om mezelf te geven wat ik nodig had. Dat waslijstje is er nog steeds maar ik heb nu wel de energie om dat lijstje af te werken.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , , ,

Van verdriet en pijn kun je mooi worden

Geplaatst op 9 april, 2009 

Gisteren sprak ik iemand die zich verdrietig voelde. Het was niet zomaar verdriet, het was een diep verdriet. Verdriet waar een heleboel oude pijn aan vast zat. Na de tranen vertelde ze wat ze zojuist had ontdekt, dat ze er eigenlijk nooit echt voor zichzelf was geweest juist op die momenten dat ze dat het hardst nodig had.

Ik zag daar tegenover me iets wonderlijks gebeuren. Het was alsof uit de tranen, uit het verdriet en de pijn een nieuwe vrouw tevoorschijn kwam. Haar gezichtsuitdrukking werd zacht, haar ogen fonkelden en uit haar mond klonk mededogen. Ze zag er prachtig mooi uit. Om haar hoofd zag ik een stukje van een prachtige lichtkrans.

Het was alsof ze door haar verdriet en pijn te voelen deze had afgelegd als een oude huid.  Alsof ze uit haar pijnlichaam was gestapt en zei: ‘Hier ben ik, dit is wie ik ben’.

Van het volledig voelen van je pijn en verdriet kun je erg mooi worden. Niet zo leuk voor de cosmetische industrie.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , , ,

Goed en slecht gevoel

Geplaatst op 8 april, 2009 

Als je je op dit moment ‘goed’ voelt heb ik ‘slecht’ nieuws voor je want een ‘goed’ gevoel bestaat niet. En als je je nu ‘slecht’ voelt heb ik ‘goed’ nieuws voor je want ook een ‘slecht’ gevoel bestaat niet.

 In ons dagelijks taalgebruik zeggen we wel dat we ons goed voelen of slecht, maar daarmee drukken we geen gevoel uit. We drukken er een oordeel mee uit over ons gevoel, een zwart/wit oordeel.

Gevoelens als angst of boosheid noemen we wel eens een slecht gevoel en blijdschap een goed gevoel. Maar deze gevoelens zijn niet slecht. Ze zijn ook niet goed. Het zijn gewoon gevoelens.

 Gevoelens hebben een belangrijke signaalfunctie en geven aan wat onze behoeften zijn en of ze vervuld of onvervuld zijn. Blijdschap kan wijzen op een bevredigde behoefte (we krijgen bijvoorbeeld de hulp en ondersteuning die we nodig hebben bij het oplossen van een probleem) en boosheid kan wijzen op een onbevredigde behoefte (we krijgen bijvoorbeeld niet de erkenning die we nodig hebben voor het werk dat we hebben gedaan).

 Gevoelens kunnen daarom aanzetten tot actie, tot het in beweging komen om voor onze behoeften te zorgen. Om onze eigen verantwoordelijkheid te nemen voor wat we nodig hebben.

Ook in zinnen als: ‘Ik heb het gevoel dat….’ wordt geen gevoel uitgedrukt. ‘Ik heb het gevoel dat je me in de steek laat’ drukt geen gevoel uit maar een oordeel. ‘Ik voel me eenzaam omdat ik behoefte heb aan contact’ drukt wel een gevoel uit en een behoefte en is vrij van oordelen.

Bewaard onder Communicatie | 1 Comment

Tags: , ,

← Vorige pagina