Ik wil graag met je praten
Geplaatst op 8 april, 2008
‘Ik wil graag met je praten. Als volwassene communiceren met je ouders’, een gloednieuw boek geschreven door Inga Teekens.
Bijzonder pakkend, ontroerend en soms ook humoristisch beschrijft Inga Teekens hoe zij als volwassene werkelijk met haar moeder is gaan communiceren. Het boek maakt duidelijk wat werkelijk communiceren eigenlijk betekent en wat het teweeg brengt. En ook hoe moeilijk en pijnlijk dat soms is. Maar ook hoe wezenlijk het is om vanuit bewustzijn en nieuwsgierigheid de verbinding met de ander aan te gaan.
In het boek zoomt Inga Teekens ook in op enkele thema’s zoals: wat is kiezen, wat is erkenning en wat is verlangen?. Thema’s waarbij het boek de diepte ingaat op een manier die aan het denken zet en die inspireert.
Het Engelse woord ‘intimacy’ (in het Nederlands: intimiteit) betekent ‘in to me see’ oftewel naar binnen laten kijken. Het boek lezen is intimiteit ervaren en het boek stelt de weg daar naar toe zeker niet rooskleurig voor. Het is hartverwarmend dat iemand zo diep kan gaan vanuit het verlangen om de ander werkelijk te verstaan en het verlangen om zelf ook werkelijk verstaan te worden.
Naast schrijfster is Inga Teekens oprichtster van Authenta, Centrum voor Authentieke en Geweldloze Communicatie.
Bewaard onder Boeken, Communicatie | Reageer
Tags: geweldloze communicatie
De pianoman
Geplaatst op 22 maart, 2008
Bernlef schreef het boekenweekgeschenk van 2008. Het boek ‘De pianoman’ is geïnspireerd door een waargebeurd verhaal in 2005 waarbij een onbekende man in Engeland door de politie werd opgepakt. Deze man sprak geen enkel woord en bleek prachtig piano te kunnen spelen.
De pianoman is een boek over de zwaarte van het zwijgen en de lichtheid van het praten. Spreken is zilver en zwijgen is goud leidt tot de dood. Jelle, de vader van hoofdpersoon Thomas Boender, verdrinkt omdat hij zo zwaar was geworden van al dat zwijgen. Thomas zelf lijkt juist op te stijgen als hij na lange tijd van zwijgen weer begint te praten. Hij voelt zich zo licht als een veertje.
Het boek begint met stilte, eenzaamheid, isolement en norsheid, wordt daarna avontuurlijk tijdens de reis die Thomas maakt en eindigt hoopvol. Ik heb het gelezen met een beleving van ‘Zie je wel!’ als uiting van erkenning. Erkenning voor mijn eigen jeugdherinneringen aan ‘Spreken is zilver is en zwijgen is goud’. Ik ben het ermee eens dat je daar aan dood kunt gaan. Ik ben het er ook mee eens dat je kunt opstijgen als je begint te praten. Of schrijven…
De hoofdpersoon van het boek, Thomas Boender, spreekt de eerste drie jaren van zijn leven geen woord. Zijn ouders zeggen alleen het hoognodige tegen elkaar. Als Thomas op zijn vierde ineens zegt “Honger, koek”, reageren zijn ouders stomverbaasd dat hij praat. “Heb jij hem dat geleerd?” zegt zijn vader Jelle achterdochtig tegen zijn moeder Tjitske. Thomas groeit op in stilte en eenzaamheid. Jenny, een nieuwe lerares op school, ontfermt zich over Thomas en geeft hem bijles. Jenny speelt ook piano en daar geniet Thomas van. Ze leert hem piano spelen.
Als Thomas 18 jaar is ontdekt hij ineens dat ‘er een uitweg moet zijn’. ‘Hij pakt zijn paspoort en de 500 euro die hij heeft gespaard met zijn werk op de fietsbandenfabriek en hij vertrekt zonder afscheid te nemen naar Amsterdam. Het verhaal komt in een versnelling als Thomas in Amsterdam Chris ontmoet, een Engels meisje dat haar geld verdient door voor levend standbeeld te spelen. Samen met twee Amerikaanse jongens rijden ze met de auto mee naar Parijs. Een paar dagen later wil Chris terug naar Engeland, Thomas, die in Chris een soort zus ziet, gaat met haar mee. Als ze met de boot in Engeland aankomen is Chris ineens verdwenen. Zij heeft Thomas zijn paspoort mee en van de 500 euro heeft Thomas niet veel meer over.
Hij krijgt een lift van een vrachtwagen chauffeur naar Sheerness. Hij overnacht daar in een vissersbootje. Als hij de volgende dag door het water weer terug naar de wal wil wordt hij door de politie opgepakt. Thomas, drijfnat, spreekt geen woord. Thomas wordt uitendelijk naar een medisch centrum gebracht: ’the madhouse’. Als hem wordt gevraagd zijn naam op te schrijven tekent Thomas een piano.
En hiermee haakt Bernlef in op het waargebeurde verhaal van de pianoman. De foto van Thomas Boender komt overal in de media en uiteindelijk is het bovenmeester Schaafstra die zijn foto in de krant herkent en er mee naar Jenny gaat, de lerares van wie Thomas heeft leren piano spelen. Jenny herkent hem ook en gaat naar Engeland om Thomas op te halen. Als Thomas Jenny ziet noemt hij haar naam, hij praat weer. Terug naar Nederland vertelt Jenny dat Jelle, de vader van Thomas, is overleden. Hij is verdronken.
Thomas gaat weer terug naar zijn moeder Tjitske en zegt: “Nu kunnen we praten, praten zonder dat er klappen vallen”. Van al dat zwijgen was Jelle zo zwaar geworden dat hij was gezonken. Voor Thomas zat het zwijgen erop. “Je wordt lichter als je praat” zegt Thomas.
Bewaard onder Boeken | 2 Comments
Tags: Communicatie
Handboek voor ondernemen in de nieuwe tijd
Geplaatst op 16 januari, 2008
In het ‘Handboek voor ondernemen in de nieuwe tijd’ zet Centre New Dimensions Consultancy de vier P’s uiteen:
- People
- Planet
- Profit
- Prophecy
Deze vier peilers dragen het ondernemen in de nieuwe tijd. Er is meer dan ooit verbinding, harmonie en afstemming nodig tussen mensen (People), de aarde (Planet) en winst (Profit). En om dit voor elkaar te krijgen is visionair leiderschap (Prophecy) nodig als kompas.
Het wordt steeds duidelijker dat de gangbare wetten en regels van het ondernemen niet meer werken. We worden ons steeds meer bewust dat de dingen die we altijd hebben geloofd anders zijn als we dachten. Het vraagt moed dit te erkennen en het vraagt vertrouwen om de oude overtuigingen los te laten en een totaal ander pad in te slaan. Sterker nog: dit andere pad is nog nooit eerder begaan. Welke ondernemer durft?
Bewaard onder Boeken, Ondernemen, spiritualiteit | 1 Comment
Tags: Ondernemen, spiritualiteit
The dance of wounded souls
Geplaatst op 6 januari, 2008
Robert Burney definieert in zijn boek ‘Codependence, the dance of wounded souls’ emotioneel geweld als verminking van hart en ziel. Dat betekent erkenning voor de diepgaande gevolgen van emotioneel geweld, gevolgen die op een wereldwijde schaal zichtbaar zijn.
Robert Burney schrijft dat we allemaal spirituele wezens zijn die hier op aarde een menselijke ervaring hebben. We zijn verwond door in een menselijk lichaam hier op aarde te komen in een omgeving die spiritueel vijandig is, al duidenden jaren lang.
Maar de omstandigheden zijn aan het veranderen, de dans zoals hij het noemt, is aan het veranderen. Er is een transformerend proces van heling aan de gang.
Het prespectief dat we perfecte spirituele wezens zijn betekent een enorme verschuiving in ons bewustzijn. Een bevrijding ook van alle tot mislukking gedoemde pogingen om perfecte mensen te zijn. We hoeven niet langer dysfunctionele overtuigingen te volgen om datgene te verdienen dat we in werkelijkheid al zijn. De Waarheid is dat we al perfecte spirituele wezens zijn.
Bewaard onder Boeken, Codependency, spiritualiteit | 1 Comment
Tags: codependency, Robert Burney, spiritualiteit
