Oosterhout Blues en Breda Barst – deel 1

Geplaatst op 17 september, 2013 

Wat een luxeprobleem was dat, twee fantastische muziekevenementen in de regio in hetzelfde weekend: Oosterhout Blues & Roots en Breda Barst.

Hoe plan je zoiets met twee programma’s op hemelsbreed zo’n tien kilometer afstand van elkaar waarbij er in beide steden ook nog eens op verschillende podia tegelijk wordt gespeeld? Heel veel en heel hard op en neer fietsen? Of gezien het weer van de laatste tijd misschien de keuze tussen binnen, droog en warm op Oosterhout Blues & Roots of buiten, nat en koud op Breda Barst?

Donderdag en vrijdag was de keuze gemakkelijk. Oosterhout Blues & Roots ging donderdagavond al van start en Breda Barst pas op zaterdagmiddag dus koos ik op de donderdag en vrijdag voor de blues.

Oosterhout Blues & Roots begon in Café de Pub met Aron & friends. De band stond geprogrammeerd om negen uur, een mooie tijd voor wie net als ik de volgende dag op tijd op wil staan. Ik zou tot half elf blijven en daarna naar huis en naar bed. Maar Oosterhout Blues begon met de slechte gewoonte die zich ook tijdens eerdere edities voordeed: band die te laat begint. Aron en zijn vrienden begonnen pas na tienen, meer dan een uur te laat. Waarom denk ik dan, omdat de kroeg nog niet vol zit? Begin gewoon om negen uur en speel de mensen die te laat komen een spijtcomplex aan dat ze niet eerder zijn gekomen.

De vrijdag was ook voor Oosterhout Blues & Roots. Zoals ik het de laatste jaren ervaar is de vrijdag de gezelligste avond. Op vrijdag komen toch meer de liefhebbers die speciaal voor de blues naar de stad komen terwijl met name op zaterdag het gewone uitgaanspubliek meer sfeerbepalend is. Niet dat de sfeer dan slecht is of zo maar het voelt dan minder intiem in de stad.

De organisatie had van te voren aangekondigd dat de opzet van het bluesfestival dit jaar wat anders zou zijn. Zo deden dit jaar meer kroegen mee aan het festival dan voorgaande jaren. Een keuze die prima uitpakte en die ook voor een grotere diversiteit van het bluesaanbod zorgde.

Onderdeel van de andere aanpak was ook dat de tent op de Markt er dit jaar niet stond en dat was enorm jammer. Voor wie Oosterhout een beetje kent weet dat als je een rondje maakt langs de deelnemende kroegen en door de Klappeijstraat naar de Leijsenhoek loopt en weer terug, je altijd langs de tent kwam en dat je daar altijd even bleef hangen. De tent was niet alleen het centrale punt van het bluesfestival, de tent wat ook het  symbool ervan. Als de tent er stond was het bluesfestival en als het bluesfestival begon stond de tent er.

Één van de kroegen die dit jaar voor het eerst meededen met het bluesfestival was Café Binnen. Daar speelde Clemens van de Ven en deed dat solo. Wat een mooie kerel is dat. Hij kruipt achter zijn piano, wijst naar buiten waar het op dat moment flink regent en zegt: ‘Dit is echt bluesweer, daar hou ik van’ en zet dan een van de blues doordrenkt levenslied in. Met zo’n stem dat je bijna gaat denken dat hij echt alles heeft meegemaakt waar hij over zingt. Voor mij het hoogtepunt van de vrijdag van  Oosterhout Blues & Roots.

Omdat Oosterhout Blues & Roots een nieuw bestuur heeft dat nog maar enkele maanden geleden is aangetreden, verdient de organisatie een groot compliment. Meer deelnemende kroegen zorgt voor nog meer leven in de brouwerij, vooral voor wie er net als ik van houdt om wandelingen te maken langs de kroegen en daar even te luisteren of er nog iets moois valt te ontdekken.

Maar mag alsjeblieft de tent op de Markt weer terug? En bel volgend jaar van te voren even naar Breda wanneer daar Breda Barst plaatsvindt. Zoveel moois verdient twee verschillende weekenden.

Oh ja, en boek Clemens weer.

Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

Snoeien tot de dood erop volgt

Geplaatst op 13 september, 2013 

Het standpunt van de gemeente Oosterhout is veelbelovend: die  bosjes blijven staan want er is al zo weinig groen. Dus wordt vanwege de verkeersveiligheid besloten ze alleen te snoeien.

Kijk, dat vind ik nou een win-win situatie: het groen blijft behouden en het zicht voor de automobilisten wordt verbeterd. Iedereen blij?  Ja. Nee, toch niet want iemand mompelt nog dat er misschien ‘per ongeluk’ maar wat zoutzuur over de bosjes moet.

En dan breekt een mooie lange warme en droge zomer aan en roept de gemeente iedereen op om zelf voor het groen in de buurt te zorgen en het water te geven. Goed idee gemeente Oosterhout, ik doe mee en deel flinke gieters water uit.

En dan is die zomer ineens voorbij. Regen, veel regen, het lijkt wel herfst. Aan water geen gebrek meer.

De bosjes liggen zielloos langs de kant van de weg, met wortel en tak weggerukt van de plaats waar ze stonden. Het verhaal van de gemeente is dat het snoeien zodanig is gebeurd dat de bosjes het niet hebben overleefd.

In vind het een droevig verhaal.

Over een tijdje wordt er nieuw groen geplant, dat weer wel. Dus waar maak ik me druk om? Waar ik me druk om maak is dat niet meer mensen zich druk maken om wat er in hun eigen buurt gebeurt.  Alsof ze vergeten zijn dat de buurt waar ze wonen niet van de gemeente is maar van wie er woont. De gemeente mag daar zorgtaken uitvoeren waar de bewoners in de vorm van allerlei belastingen en heffingen stevig voor betalen. En over die zorgtaken is afstemming nodig, niet op de kantoren van het gemeentehuis maar in de buurt, met de bewoners.

Lees ook: Buurtdemocratie

Bewaard onder Mening, Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , ,

Extra tip voor de gemeente

Geplaatst op 29 oktober, 2009 

Een e-mailtje naar de gemeente naar aanleiding van de bewonersbrief over het samenscholingsverbod is nog steeds niet beantwoord. Daarom een extra tip:

10. E-mail beantwoorden. Beantwoord e-mails binnen 1 -2 werkdagen. Als het niet mogelijk is binnen deze termijn inhoudelijk te reageren op de e-mail, stuur dan in ieder geval een bedankje/ontvangstbevestiging. Doe dit niet geautomatiseerd maar onderteken e-mail steeds met de naam en contactgegevens van degene die de e-mail verstuurt zodat het e-mail contact persoonlijk is.

Bewaard onder Actualiteit, Communicatie | 1 Comment

Tags:

Bewonersbrief van de gemeente

Geplaatst op 21 oktober, 2009 

Zaterdagochtend lag er ineens een brief van de gemeente op de mat. De brief was gericht aan alle omwonenden en winkeliers van het buurtcentrum. De brief opende met vetgedrukte letters dat er een samenscholingsverbod van kracht is en dat deze maatregel een uiting is van zero tolerance beleid.

In het kort komt de inhoud van de brief erop neer dat een samenscholingsverbod is ingesteld omdat na een aantal incidenten rond het buurtcentrum sprake zou zijn van een veiligheidsprobleem. Het gedrag van een relatief kleine groep vraagt volgens de brief om een hardere aanpak. Die aanpak betekent onder andere dat het in de hele wijk niet is toegestaan om met meer dan drie mensen bij elkaar te zijn.

Ik had zaterdag geen idee wat precies het veiligheidsprobleem was. Ik woon vlakbij dat buurtcentrum en het enige wat mij de afgelopen weken was opgevallen, was het geknal van vuurwerk dat soms zo luid was dat het zelfs met oud en nieuw nog vragen zou opgeroepen of het niet wat minder kan.

Ik dacht eerst dat de brief een zieke grap was omdat de brief door niemand was ondertekend. Om te checken wat er aan de hand was, ben ik wat gaan Googelen. Via verschillende Internetbronnen begreep ik de achtergrond van de brief en ook dat steeds meer gemeenten het dwangmiddel van het samenscholingsverbod gebruiken en misbruiken.

Met een andere opzet en inhoud van de brief had ge gemeente zichzelf en de wijkbewoners een dienst kunnen bewijzen. Hier een aantal aanbevelingen om van ‘even een bewonersbrief schrijven’ de overstap te maken naar  echt communiceren met de wijkbewoners.

1. Onderteken de brief. Zeker als het gaat om een brief met een ernstige strekking als een samenscholingsverbod, dan hoort daar de naam en handtekening onder van de verantwoordelijke ambtenaar. Mij lijkt dat de burgemeester deze brief had moeten ondertekenen. Een naam en handtekening maken de brief persoonlijker en geloofwaardiger.

2. Bezorg de brief op tijd. De brief lag pas in de bus een dag nadat het samenscholingsverbod was ingegaan.

3. Zorg dat een verwijzing naar beleid herkenbaar is. In de brief wordt verwezen naar het zogenaamde zero tolerance beleid. Volgens de Wikipedia is het zero tolerance beleid een beleid waarbij zelfs het kleinste vergrijp (hard) wordt bestraft. In de wijk waar ik woon is dit beleid totaal onherkenbaar. Het aanhalen van zero tolerance beleid maakt de brief in dit geval ongeloofwaardig. Ofwel deze term gebruiken en met herkenbare voorbeelden duidelijk maken, ofwel deze term niet gebruiken. In dit geval lijkt het mij beter deze term niet te gebruiken vanwege de geloofwaardigheid.

4. Benoem feiten. In de brief staat dat door diverse incidenten de onrust rond het buurtcentrum zo is toegenomen dat gesproken kan worden van een veiligheidsprobleem. Benoem concreet en specifiek enkele van die incidenten zodat de lezer van de brief ook tot de conclusie kan komen dat er een veiligheidsprobleem is. Nu moest ik op Internet zelf op onderzoek uit om te ontdekken wat er was gebeurd. Een andere reden om de feiten te benoemen is dat de buurtbewoners zelf kunnen inschatten of zij eventueel gevaar lopen. Als ik lees dat ik in een wijk woon met een veiligheidsprobleem, dan wil ik weten of mijn gezin en ik risico’s lopen en welke deze risico’s zijn. Ik wil weten wat er aan de hand is zodat ik eventueel maatregelen kan treffen.

5. Voorkom oordelend taalgebruik. In de bief wordt onder andere gesproken over ‘asociaal gedrag’. Benoem in plaats van het oordeel over het gedrag (asociaal) het concrete gedrag zelf: wat is dat gedrag en hoe ziet het eruit? Als het gaat om het afsteken van vuurwerk, noem dit dan. Als het gaat om brandstichting, noem dit dan. Oordelend taalgebruik werkt als olie op het vuur en dat wil je in zo’n situatie juist voorkomen.

6. Licht de consequenties toe. Maak duidelijk was het betekent dat het niet is toegestaan met meer dan drie mensen samen te zijn. Betekent dit ook dat een gezin bestaande uit vader, moeder en twee kinderen, niet samen de straat op mogen?  In de buurt is een trapveldje waar kinderen voetballen. Mag dat ook niet? Ergens anders in de brief staat weer dat het verbod gericht is op mensen die overlast veroorzaken. Betekent dit dat het samenscholingsverbod alleen voor mensen geldt die overlast veroorzaken en dus niet voor iedereen? Maak van de lezers geen spoorzoekers maar wees volstrekt helder en duidelijk.

7. Maak duidelijk waarom zo’n zware maatregel voor een hele wijk nodig is om het probleem op te lossen. Het politiebureau staat op 100m afstand van het betreffende buurtcentrum, vanuit de bovenste verdieping van het politiebureau is er direct zicht op het buurthuis en de directe omgeving. Zijn er dan echt geen andere oplossingen? Als die er wel zijn en ook al zijn uitgeprobeerd, benoem deze dan. Hierdoor ontstaat een groter draagvlak voor de afgekondigde maatregel. Beargumenteer de gemaakte keuzes en doe dit open en integer, het gaat immers om vrijheidsbeperkende maatregelen die een hele wijk treffen. Toon ook begrip en inlevingsvermogen voor de consequenties van die maatregelen.

8. Vraag om hulp. Vraag de wijkbewoners of zij nog ideeën of suggesties hebben die bijdragen aan veiligheid en woonplezier. Zo nodig je de wijkbewoners uit om mee te denken en mee te doen.

9. Communiceer, communiceer en communiceer. Open een forum op de website van de gemeente of communiceer bijvoorbeeld via Twitter. Een contactpersoon en telefoonnummer is nog geen open communicatie. Maak het de mensen zo gemakkelijk mogelijk hun stem te laten horen. Ga als gemeente actief de dialoog aan met de wijkbewoners en schakel Internet daarvoor in. Vermeld deze communicatie mogelijkheden in de brief.

Bewaard onder Actualiteit, Communicatie | 3 Comments

Tags: , , ,

← Vorige pagina