Codependent relatie met de maatschappij
Geplaatst op 1 december, 2009
In haar boek ‘The New Codependency‘ gaat Melody Beattie in op de mutatie van codependency, over hoe codependency in onze snel veranderende wereld zelf ook is veranderd.
Als voorbeeld noemt zij een nieuwe categorie mensen die geen codependent relatie hebben met een verslaafde (de klassieke codependent relatie) maar die een codependent relatie hebben met de maatschappij. Ze schrijft dat deze mensen zo hun best doen om alle regels te volgen, dat ze niet weten wie ze zelf zijn. Deze mensen luisteren niet naar zichzelf maar ze doen wat ze denken te moeten doen omdat ze bang zijn om het niet te doen, en omdat ze proberen de maatschappij te pleasen.
In een klassieke codependent relatie is een people pleaser iemand die zo gericht is op de behoeften van een ander, dat hij/zij de eigen behoeften niet herkent en daarom verwaarloost. Door zich op de ander te richten verwacht de people pleaser dat er voor hem/haar wordt gezorgd.
De maatschappij pleasen vanuit de verwachting dat de maatschappij wel voor jou zal zorgen is disfunctioneel zoals alle codependent relaties disfunctioneel zijn. Codependent relaties werken niet. Jezelf focussen op de maatschappij en voorbij gaan aan jezelf, aan wie je bent, aan wat je zelf denkt, voelt en nodig hebt, is een valkuil van jewelste.
In een klassieke codependent relatie accepteert de people pleaser gedrag van de ander dat schadelijk en gewelddadig is. Als het klopt wat Melody Beattie schrijft, dan gebeurt dit op maatschappelijk niveau ook. Dan veroorzaken codependent relaties met bijvoorbeeld politiek, financiële instellingen, bedrijven, gezondheidszorg en onderwijs, dat systemen die zijn gebaseerd op achterhaalde overtuigingen of zelfs op uitbuiting en onderdrukking, geaccepteerd worden. Vanuit de verwachting dat die systemen zorg terug geven.
Het idee van codependent relaties met de maatschappij geeft een hele andere kijk op alle crises en de daaruit voortvloeiende politieke besluiten van de afgelopen jaren.
Bewaard onder Boeken, Codependency, Mening | 1 Comment
Tags: codependency, maatschappij, Melody Beattie
De dode troonrede
Geplaatst op 17 september, 2009
Deze week de troonrede gehoord? Hier een paar links:
Vandaag kwam ik op de weblog van Frank Bruining in het artikel ‘Wetenschap en natuur’ een meer dan bijzonder filmpje tegen van Don Alverto Taxo, een indiaan van de Quechuan gemeenschap uit Ecuador. Don Alverto Taxo is een ‘Lachak’. Het werk en verantwoordelijkheid van een Lachak is het behouden, zorgen, verspreiden en overdragen van de wijsheid van de oudsten, de grootmoeders en grootvaders van de gemeenschap.
Kijk en luister naar de bijzonder warme woorden van Don Alverto Taxo (kies de Nederlandse taal voor ondertiteling):
Deze man en zijn woorden ontroerden me. Wat hij vertelt en de manier waarop hij dat doet, is wat ik afgelopen dinsdag graag had gezien en gehoord van Koningin Beatrix tijdens het voorlezen van de troonrede. Stel je voor dat Koningin Beatrix de woorden van Don Alverto Taxo had gesproken. Wat zou dat verbindend en inspirerend zijn geweest, wat zou dat bezielend zijn geweest. Wat zou dat een verschil hebben gemaakt!
Kijk maar eens naar een stukje van de filmpjes van de troonrede en kijk daarna naar een stukje van Don Alverto Taxo. Zie en hoor en proef je het verschil?
De troonrede is kenmerkend voor de maatschappij waarin wij leven. Die maatschappij is doodziek en daarom is de troonrede een niet meer te reanimeren dood stuk. Het verhaal van Don Alverto Taxo leeft. Zijn filmpje maakt, zeker in vergelijking met de troonrede, pijnlijk duidelijk hoezeer onze maatschappij zich van het leven heeft afgesneden. En Don Alverto Taxo en zijn woorden doen weer herinneren aan wat leven werkelijk is.
Het verschil tussen de troonrede en het filmpje van Don Alverto Taxo is het verschil tussen dood en leven.
Bewaard onder Actualiteit, Inspiratie, Mening | 1 Comment
Tags: leven, maatschappij, spiritualiteit
Op de roltrap
Geplaatst op 12 mei, 2009
De maatschappij is net een soepel lopende roltrap. Zodra je erop stapt weet je waar je uitkomt. Je gaat van A naar B, van geboorte naar dood. De roltrap brengt je er wel. Lekker duidelijk. Lekker veilig. Onderweg geen moeilijk gedoe, gewoon een kwestie van op de roltrap blijven staan.
Dat was zo’n beetje de rol die we de maatschappij toekenden. Onderwijs, kerken, bedrijven, banken, vakbonden, gezondheidszorg, politiek, rechtspraak. Ze waren er voor ons. En daaronder een onfeilbaar vangnet van sociale zekerheid. Redenen genoeg om braaf op de roltrap te blijven staan.
Maar die roltrap kraakt al een tijdje en loopt niet meer zo soepel. De roltrap waar we blind op vertrouwden is niet zo betrouwbaar als we dachten. Groot onderhoud kan de boel nog een tijdje aan de praat houden maar vroeg of laat moeten we gewoon van die roltrap afstappen en weer zelf leren traplopen. Op eigen benen, op eigen kracht.
Wat doe jij als de roltrap er halverwege mee stopt?
Bewaard onder Actualiteit, Mening | 1 Comment
Tags: eigen verantwoordelijkheid, maatschappij, vertrouwen
Wat is normaal?
Geplaatst op 7 januari, 2009
De nieuwe ‘Warrior of Light’ van Paulo Coelho is uit. In deze editie, nummer 189, staat een lijst met absurde situaties die we in het dagelijks leven ondervinden omdat de maatschappij waarin we leven deze als normaal beschouwt.
Enkele punten uit deze lijst, vertaald naar het Nederlands:
- Alles wat ons onze ware identiteit en onze dromen doet vergeten om alleen maar te werken om te produceren en reproduceren.
- Regels maken voor het voeren van oorlog (de Geneefse conventies)
- Van 9 uur ’s morgens tot vijf uur ’s middags werken aan iets dat ons weinig plezier geeft zodat we na 30 jaar met pensioen kunnen.
- Proberen om financieel succesvol te zijn in plaats van geluk te zoeken
- Mensen die geluk zoeken in plaats van geld belachelijk maken door ze ‘mensen zonder ambitie’ te noemen,
- Denken dat ouders altijd gelijk hebben
- Iedereen bekritiseren die anders probeert te zijn
- Werkelijk alles geloven dat gedrukt is.
- Veel investeren in uiterlijke schoonheid en weinig aandacht besteden aan innerlijke schoonheid.
- Nooit hardop lachen in een restaurant, hoe grappig het verhaal ook is.
- Drie keer per dag eten, ook al heb je geen honger
- Geloven dat anderen overal altijd beter in zijn: ze zien er beter uit, kunnen beter met situaties omgaan, zijn rijker en intelligenter. Omdat het erg riskant is om voorbij de eigen grenzen te ondernemen, is het beter om maar helemaal niets te doen.
- De dingen die het meest interessant zijn in het leven uitstellen tot je niet langer de kracht hebt om ze te doen.
- Denken dat jouw religie als enige de absolute waarheid kent en, dat is het belangrijkst, dat alle andere mensen op deze immense planeet die geloven in een andere manifestatie van God, gedoemd zijn tot de hel.
Bewaard onder Inspiratie | 2 Comments
Tags: maatschappij, Paulo Coelho
Sick society
Geplaatst op 7 december, 2008
“It is no measure of health to be well adjusted to a profoundly sick society”
Bewaard onder Citaten, Codependency | Reageer
Tags: codependency, maatschappij
Creative commons
Zwerven door het alledaagse © 2007 door Peter de Kock is in licentie gegeven onder CC BY-NC-SA 4.0
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.