Ode aan de pijn
Geplaatst op 9 november, 2010
De mooiste ode aan pijn heet gewoon ‘hurt’. Kies zelf maar welke versie jou het meeste raakt: die van Nine Inch Nails of Johnny Cash.
Bewaard onder Muziek | 2 Comments
Tags: pijn
Tien materiële pleziertjes
Geplaatst op 14 oktober, 2010
Zoals the Police al zong: we zijn ‘spirits in the material world’. De materiële wereld is ons tijdelijke thuis en dat hadden we slechter kunnen treffen want wat is er toch veel moois op aarde. Hier tien kleinere en grotere materiële pleziertjes:
- Spijkerbroeken en t-thirts.
- Dr. Martens schoenen.
- Koffie.
- Internet.
- Boeken.
- Pindakaas.
- Motoren.
- Elektrische gitaren.
- De Interliner.
- Zonnebrillen.
Bewaard onder Muziek, Persoonlijk, spiritualiteit | 6 Comments
Verhalen vertellen en delen
Geplaatst op 28 augustus, 2010
‘Muziek ontwikkelt zich voortdurend. Mensen komen met nieuwe ideeën en trucs en nieuwe manieren om hetzelfde verhaal te vertellen. We doen allemaal hetzelfde. We willen iets delen met ’n ander mens.’
Uit de documentaire ‘It might get loud‘ over de gitaristen Jimmy Page (Led Zeppelin), The Edge (U2) en Jack White (The White Stripes) .
Uit deze zelfde documentaire:
Bewaard onder Citaten, Muziek | 2 Comments
Tags: delen, verhalen vertellen
Vertrouwen
Geplaatst op 26 augustus, 2010
‘Een sprong in het onbekende. Erop vertrouwen dat het volgende akkoord en de volgende noten komen. Soms komt er niets. Dan voel je je ’n grote sukkel die niks kan, geen gitaar kan spelen. En geen nummers kan schrijven.’
Uit diezelfde documentaire ‘It might get loud‘ over de gitaristen Jimmy Page (Led Zeppelin), The Edge (U2) en Jack White (The White Stripes) .
Wat voor gitaar spelen geldt, geldt ook voor schrijven. Wat een opluchting dat Jimmy Page, The Edge en Jack White daar af en toe ook mee worstelen.
Als het mij niet lukt een fatsoenlijke noot of akkoord te vinden op de gitaar, dan zet ik de distortion op maximaal, een beetje chorus erbij en wat delay en sla ik keihard een e-mineur aan, dat klinkt altijd goed.
Lees ook: Ineens zie je het
Bewaard onder Citaten, Muziek, Schrijven | 1 Comment
Tags: vertrouwen
Ineens zie je het
Geplaatst op 24 augustus, 2010
‘Als je langs een aangelegd bos rijdt, zie je allemaal boomstammen. En ineens zie je dat ze allemaal precies op ’n rijtje staan. Duidelijkheid. Een duidelijk beeld. En vanuit ’n ander standpunt zag je dat helemaal niet. Je werkt, je doet je best om te zien wat je vanuit dat andere perspectief niet zag.’
Uit de documentaire ‘It might get loud‘ over de gitaristen Jimmy Page (Led Zeppelin), The Edge (U2) en Jack White (The White Stripes) .
Hier het leukste fragment uit ‘It might get loud’
Soms zijn de dingen een stuk eenvoudiger dan het op het eerste gezicht lijkt.
Bewaard onder Citaten, Muziek | 1 Comment
Tags: perspectief
Laat jezelf zien
Geplaatst op 19 augustus, 2010
Na het optreden riep het publiek Danny Vera en z’n band terug voor een toegift. Een paar akkoorden later was er ineens
stilte. Einde toegift. Het aggregaat dat de stoom voor het geluid levert, was uitgevallen.
Daar sta je dan voor een groot veld met een man of duizend. Wat doe je dan? Wachten tot er weer stroom is? Zwaaien naar het publiek en ermee kappen? Gitaar kapot slaan op een versterker?
Wat een echte muzikant doet is wat Danny Vera deed: hij maakte de toegift in z’n eentje af, onversterkt en zichzelf begeleidend op gitaar. Het was nauwelijks te horen maar het was prachtig om te zien. Dat moet de organisatie ook gedacht hebben want terwijl het podium werd omgebouwd voor de volgende band en de mensen van de techniek druk bezig waren om weer stroom uit het aggregaat te krijgen, kwam Danny het podium weer op. Hij ging helemaal vooraan op het uiterste randje van het podium zitten en begon te zingen en te spelen. Akoestisch, unplugged, onversterkt, naturel. Kippenvel.
Het werd het mooiste moment van het festival.
Als alle hulpkrachten zoals aggregaten, versterkers en microfoons uitvallen, is wat overblijft pure mens-power. Geen muur van geluid meer om je achter te verstoppen, geen band meer om je te begeleiden. Wat overblijft, is wie je bent en als je dat laat horen en zien, maak je geen kunst maar ben je het. En dat is zo mooi.
Met dank aan het uitgevallen aggregaat en Danny Vera.
Bewaard onder Mening, Muziek | 8 Comments
Hittewaarschuwing
Geplaatst op 9 juli, 2010
Het is hot, bloody hot. Bij een graad of 33 -34 (92 graden Fahrenheit om precies te zijn = 33,33 graden Celcius) wordt het echt link:
The day drags by like a wounded animal. The approaching disease, 92 degrees. The blood in our veins and the brains in our head The approaching unease, 92 degrees – Siouxsie and the Banshees ’92 degrees’.
Hitte speelde ook een rol in Spike Lee’s film ‘Do the right thing’ Bekijk de trailer op YouTube
Tot zover deze hittewaarschuwing. Be cool.
Bewaard onder Actualiteit, Films, Muziek | 2 Comments
Codependency vreet je hart en ziel op
Geplaatst op 28 juni, 2010
In sommige songteksten kun je codependency issues herkennen. Het issue is dan verwoord in de vorm van een disfunctionele overtuiging over relaties en klinkt meestal als op en top romantisch (bijvoorbeeld: I can’t Live. If living is without you) maar heeft als onderlaag een codependency issue. Zie Codependency in onze muziekcultuur.
Er zijn ook songteksten die de romantische verpakking van die issues compleet omver blazen en die de pijn die codependency veroorzaakt in al zijn rauwheid verwoorden. Als voorbeeld hiervan twee prachtige nummers van Linking Park: Crawling en Numb.
Codependency: het vreet je hart en ziel op. Hoezo romantisch?
Bewaard onder Codependency, Muziek | 4 Comments
Tags: codependency, pijn, relaties
Creative commons
Zwerven door het alledaagse © 2007 door Peter de Kock is in licentie gegeven onder CC BY-NC-SA 4.0
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.