Op het podium met Peter Hook

Geplaatst op 22 August, 2016 

Je kent ze vast wel, die once in a lifetime kansen die je gewoon moet pakken. Ik kreeg de mijne onlangs tijdens een concert van Peter Hook.

Peter Hook ja, Peter Hook, ex-bassist van Joy Division en New Order die nu met zijn project Peter Hook & The Light alle zalen naar z’n nostalgische sodeju speelt met materiaal van Joy Division en New Order.

 

 

Of ik op het podium wilde komen om mee te spelen? Ja fok nog aan toe, natuurlijk Peter. Nou moet je weten dat ik dankzij de gitarist van David Bowie tribute band Ground Control, een zeer opzwepende versie van Joy Division’s ‘Walked in Line’ in huis heb maar dan heb ik wel mijn eigen gear nodig.

Dus ik snel haar huis om mijn spullen te gaan halen want ik woon om de hoek. Maar je weet hoe dat gaat als je thuis bent, dan liggen er allerlei andere dingen op je te wachten die om aandacht vragen. En die dingen geef ik mijn aandacht en ben daardoor te laat terug in de zaal om samen met Peter Hook een onvergetelijke Walked in Line te spelen.

Nu zal de beginnende dromen duider meteen zeggen dat dit een overduidelijk en typisch geval is van procrastination en zelfsabotage. De wat meer ervaren dromen duider echter zal zeggen dat dit een overduidelijk en typisch geval is van autonomie: niet Peter Hook bepaalt wat jij doet maar jijzelf.

Hoe dan ook, Peter Hook en ik samen op het podium, het kwam er niet van en wat een zegen want daardoor zijn mijn herinneringen aan Walked in Line zoals ik die ooit samen speelde met de huidige gitarist van Ground Control levendiger dan ooit. Herinneringen, wat een feest…

Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | 2 Comments

Tags: ,

Straten, buurten en wijken vol gewonde poesjes

Geplaatst op 21 August, 2016 

Ik wist zeker dat als iemand een gewond poesje langs de kant van de weg ziet liggen, het poesje de hulp zou krijgen die het nodig heeft al is het maar een telefoontje naar de dierenambulance. Niemand laat een gewond poesje liggen, niemand en ik wist het zeker. Zorg dragen zit diep ingeworteld in ons systeem en we kunnen het als de beste en daarom wist ik het zo zeker.

Onze straten, buurten en wijken liggen vol met situaties die vragen om zorg, allemaal gewonde poesjes. De meeste van die poesjes gaan dood. Niet omdat ze over het hoofd worden gezien, zeker niet, maar omdat vaker dan niet de vraag wordt gesteld van wie dat poesje is. Niet van mij, dan hup, doorlopen.

Wat je op straat vindt, mag je houden. Ja, dan is de straat ineens wel van ons allemaal. Maar nu ligt er op straat een gewond poesje in de vorm van een plastic flesje of een blikje en dat is dan ineens van degene die het daar heeft weggegooid of het is natuurlijk de taak van de gemeente er iets aan te doen. Hop, redenen om niks te doen.

Ik denk niet dat ik de kracht van zorg dragen heb onderschat, wel heb ik de kracht onderschat van de vraag van wie is dit probleem. Het is mede om deze reden dat mensen graag willen weten wie de initiatiefnemer is, wie de leiding heeft,  want dat is dan meteen degene die maar voor de poesjes moet zorgen waar de straat, buurt en wijk vol mee ligt.

Maar laat ik positief afsluiten want ze zijn er wel, enkelingen die zich niet afvragen van wie een probleem is maar die in actie komen: sterren.

Look for the stars

Bewaard onder Fotobloggen, Mening | 2 Comments

Tags: , , ,

Voor goedheid zijn ontmoetingsplaatsen nodig

Geplaatst op 9 August, 2016 

Natuurlijk heb ik ook Aken weer bezocht en er rondgehangen alsof ik er voor de eerste keer kwam. In Aken voel ik mij onverklaarbaar lekker op mijn gemak en gelukkig hoef ik dat ook niet te verklaren.

Ik vond er dat pleintje weer dat me in de zomer van 2013 op het idee bracht dat elke buurt wel zo’n pleintje kan gebruiken waar buurtbewoners regelmatig de gang van zaken in de buurt bespreken om ook echt iets te doen om het leven in de buurt aangenamer te maken. Samen voor de eigen buurt staan en ik noemde dat buurtdemocratie.

Buurtdemocratie pleintje in Aken (1)

Pleintje in Aken…

Buurtdemocratie pleintje in Aken (2)

… buurtdemocratie

Die wandeling daar in 2013 en wat ik daarna ben gaan bloggen over buurtdemocratie heeft heel wat teweeg gebracht, de wijkblog Oosterheide is er de getuige van.

Plekken waar mensen samen kunnen komen, waar mensen elkaar kunnen ontmoeten zoals dit pleintje, zijn zo belangrijk voor een samenleving. Een voorbeeld hiervan vond dicht bij huis plaats.

Moet je voorstellen dat een bijzonder dierbaar familielid in het buitenland komt te overlijden en dat je niet naar de crematie kunt omdat je niet over de middelen beschikt om een flinke reis te maken. Je vertelt hierover op zo’n gezellige plek waar mensen uit de wijk samen komen en ter plekke wordt een oplossing gevonden: iemand biedt spontaan aan dat je zijn auto een paar dagen mag lenen en een ander biedt aan via crowdfunding voor de brandstof te zorgen.

Zoveel goedheid! Je leest er nooit over in de krant want journalisten schrijven liever over dingen die mis gaan en missen daardoor juist de dingen die er echt toe doen zoals dit voorbeeld wat echt is gebeurd.

Maar goedheid alleen is niet genoeg want er is wel een plek nodig waar die goedheid kan stromen naar degene die het nodig heeft. Een ontmoetingsplek is zo’n plek, een plek waar verhalen worden uitgewisseld en waar problemen oplossingen worden. En als die oplossingen er niet zijn, dan zijn wij er, voor elkaar.

Bewaard onder Persoonlijk | 10 Comments

Tags: , , , , , ,

Sla deze keer eens rechtsaf in plaats van linksaf

Geplaatst op 5 August, 2016 

Vorig jaar was het me al bijzonder goed bevallen in Vaals en omstreken: wandelen.

Als je ergens al tien jaar lang komt en alle plekjes denkt te kennen moet je er eens gaan wandelen. Dan zie nog veel en veel meer want hoe langzamer je beweegt, hoe rijker de ervaring. Dus dit jaar de tendens voortgezet: wandelen, veel wandelen.

Zo denk ik het Drielandenpunt te kunnen dromen. Een beetje vergane glorie is het daar wel rondom die drie grenspalen, een plekje voor toeristen die er alleen maar geweest willen zijn zo van: Drielandenpunt – foto’s maken bij de grenspalen – friet en ijs eten – afvinken – what’s next?

Maar als je vanaf dat hoogste punt van Nederland aan de Nederlandse, Duitse of Belgische zijde te voet de bossen en de heuvels intrekt: WOW, wat is er dan veel moois!

Wandelen, dan zie je meer

Wandelen, dan zie je meer

Nog leuker wordt het als je de wandelpaden even verlaat en dan langs en akker vol mais ineens middenin een prachtig bijenlint staat:

Bijenlint Vaals

Bijenlint…

En je komt ook mensen tegen, soms bange mensen zoals een gezin waarvan de mama me heel even aankijkt, haar dochter stevig tegen zich aantrekt en zegt: ‘Ich schütze dich‘. Ja ho zeg, hoe maak je je kind bang voor andere mensen?

De mooiste ontdekking was dit bijzondere houten toestel:

Luisteren naar het bos (1)

Liggen…..

Luisteren naar het bos (2)

….. en luisteren naar het bos

Een flink houten hoortoestel met een ligbankje om met aandacht naar het bos te luisteren:

Een dag of wat daarvoor had ik vanaf een terras in Maastricht nog even contact met Michael  Minneboo. In één van zijn berichtjes schreef hij: En sla deze keer eens rechtsaf als je linksaf al geweest bent.

Als je iets nieuws wilt zien of wilt meemaken, doe dan eens wat Mike zegt. Het werkt!

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , , , , ,

Stadsliefde

Geplaatst op 27 July, 2016 

Hoe kun je van anderen verwachten dat ze genoeg van jouw stad houden om deze eens te bezoeken? Dat ze er tijd door te brengen, geld uitgeven, enthousiast zijn, familie en vrienden vertellen hoe leuk het er is en daarna graag nog eens terugkeren.

Tijdens een wandeling in Vaals kwam ik in een straatje terecht waar ik graag even stopte om eens goed te kijken:

Groene gevel Vaals

Groene gevel Vaals

Juist, je moet eerst zelf van je stad houden en laten zien dat je er heel graag een groot deel van je leven doorbrengt. Bijvoorbeeld door ervoor te zorgen dat de stad schoon is en dat er heel veel groen en bloemen zijn. Zoiets doe je natuurlijk samen maar je kunt prima zelf beginnen zoals op je eigen stoepje.

Net over de Duitse grens vond ik dit voorbeeld, op deze manier toch net iets meer dan zomaar een garagebox:

Groen dak Vaals

Groen dak Vaals

Trekt je stad niet genoeg bezoekers? Dan weet je nu wat er aan de hand is en hoe dit op te lossen.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , , , ,

Leren van toerisme: schoon, groen en bloemen werken

Geplaatst op 23 July, 2016 

Vaals heeft natuurlijk een aantal voordelen die mijn stad Oosterhout niet heeft. Vaals ligt middenin de schoonheid van het Zuid-Limburgse heuvellandschap, ligt vlakbij prachtige steden als Aken en Maastricht en trekt een boel toeristen vanwege het drielandenpunt.

Prachtig Vaals

Prachtig Vaals

Maar Oosterhout kan wel van Vaals leren. Vaals weet net als andere steden waar toerisme een belangrijke rol speelt, dat drie dingen belangrijk zijn:

Natuurlijk is deze lijst nog veel langer maar ik kies deze drie omdat ik ze zelf ook belangrijk vind en omdat ze vrij eenvoudig zijn te realiseren en resultaat hebben.

Wie als toerist vanuit Nederland Vaals binnen rijdt, komt via de Maastrichterlaan. De eerste kennismaking met Vaals is dan al meteen aangenaam. Ondanks het feit dat door de reconstructie van de Maastrichterlaan veel groen is verdwenen, zijn er meteen veel nieuwe bomen aangeplant. Het is er schoon en er zijn mooie bloemrijke perken aangelegd. Zo kom je een stad graag binnen.

Wie als toerist Oosterhout binnen rijdt, komt waarschijnlijk vanuit het zuiden omdat daar net buiten de stad vakantieparken als Katjeskelder, het Haasje, de Eekhoorn en de Hannebroeck liggen. De eerste kennismaking van deze toeristen met Oosterhout is Oosterheide. Mede door de aanwezigheid van drie grote supermarkten, een Mc Donalds en nog enkele andere eet- en drink gelegenheden, is Oosterheide niet bepaald het toonbeeld van schoon en dan zeg ik het nog netjes. Welkom in Oosterhout beste toerist, hoeveel zwerfafval heeft u gezien op uw weg richting centrum? Dit kan beter, veel beter. Een eerste indruk van een stad moet goed zijn en op z’n minst schoon. Een schoon centrum heeft weinig zin als de weg daarheen bezaaid is met plastic en blik.

Hoe zit het met het groen in Oosterhout? Rondom de stad ligt gelukkig een heleboel groen zoals landgoed Oosterheide, boswachterij Dorst en de Vrachelse heide en dat is fantastisch. En ook al heeft de gemeente vorig jaar 20% van alle heesters in de stad geruimd, er is in de stad nog aardig wat groen. Maar willen we leren van toerisme, dan moeten de ambities hier flink omhoog. We hebben veel meer groen nodig, misschien wel tot aan de grens van overdrijving aan toe want groen brengt sfeer, gezelligheid en in de zomer de steeds belangrijker wordende verkoeling. Waar is in Oosterhout het eerste groene dak?

Dit jaar hebben we in Oosterhout, alleen in het centrum helaas, een aantal mooie bloembakken en op de markt enkele hanging baskets. Ook hier kan de ambitie flink omhoog want neem nou een karakteristieke plek als de markt. Of je het nou leuk vindt of niet, één gebouw is daar bijzonder dominant aanwezig: de Sint-Janbasiliek. Een muur van bakstenen is niet bepaald mijn idee van een mooie stadservaring:

Markt Oosterhout

De Markt in Oosterhout

Dat het heel anders kan zag ik in Vaals:

Groene kerk Vaals

Groen en bloemen maken het verschil

Niet alleen een stuk mooier en gezelliger maar je bewijst er ook de bestuivers een dienst mee:

Bestuivers Vaals

Bestuivers hebben bloemen nodig

Dus Oosterhout, verwijder op de Markt langs de basiliek 2 – 3m bestrating en maak er een plantvak boordevol groen en bloemen.

Wat me ook bevalt aan Vaals is dat de horeca er in tegenstelling tot Oosterhout niet op een kluitje zit. Daardoor is er in Vaals meer op- en neer geloop wat te beleving van levendigheid ten goede komt. Zo staat in Vaals midden tussen de woningen Taverne Chalet waar omwonenden ‘s avonds gezellig een biertje drinken en contact maken.

De gemeente Vaals herkent dit belang maar al te goed want ook op plekken als bij Taverne Chalet staan bloemen:

Bloembakken Vaals

Bloemen: niet alleen in het centrum

Schoon, groen, bloemen, dat is echt heel makkelijk te onthouden. Maar nog beter: makkelijk te realiseren.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , , , , , ,

Boomspiegels, hoe gaat dat in andere gemeenten?

Geplaatst op 17 July, 2016 

Niet zo lang voordat ik vertrok voor een retraite, want dat is motorvakantie ook, had ik via Twitter een wat eigenaardig contact met de gemeente Oosterhout.

Aanleiding waren twee boomspiegels die ik samen met een vriend had ingezaaid met bloemenmengsel voor een mooi bijenlint. Net toen de bijen zich tegoed deden aan de eerste bloemen, werden deze tijdens groen onderhoud rücksichtslos kapot gemaaid.

Risico van het vak als je op eigen initiatief wat moois gaat maken van boomspiegels. Helemaal waar maar met deze conclusie houdt het natuurlijk niet op. En daarom probeerde ik via Twitter met de gemeente iets eenvoudigs af te spreken zoals een stukje lint om de boom of een bordje met een symbool erop zodat voor de onderhoudsploeg duidelijk is: deze boomspiegel met rust laten.

Het antwoord: de gemeente heeft geen bloemen staan bij de boomspiegels en daar wordt dan ook geen rekening mee gehouden.

Ja goh, dat is helemaal niet wat ik vroeg. Denk eens om gemeente: bewoners die hun steentje bijdragen aan een groene stad en de gemeente gratis onderhoud uit handen nemen. Een weekje weg uit Oosterhout vond ik het dan ook bijzonder intrigerend te zien hoe andere gemeenten omgaan met boomspiegels.

Voorbeeld 1: een gemeente die wel degelijk zorgt voor bloemrijke boomspiegels.

Gemeenten die het van toerisme moeten hebben weten het: bloemen werken. In Oosterhout wordt hier wel eens minachtend over gedaan in de zin van dat wat bloembakken het centrum niet gaan redden. Bloembakken redden niks, dat klopt, maar ze werken wel. In Vaals weten ze dat en daarom zorgt de gemeente er daar wel voor dat in het oog springende boomspiegels rijkelijk zijn voorzien van bloemen:

Boomspiegel Vaals (1)

Bloemrijke boomspiegel van de gemeente Vaals

Boomspiegel Vaals (2)

Bloemrijke boomspiegel van de gemeente Vaals

Voorbeeld 2: Burgers die een boomspiegel helemaal zelf onder handen nemen.

Ook dit voorbeeld komt uit Vaals, gevonden in een zijstraat van de Maastrichterlaan:

Boomspiegel Vaals (3)

Bloemrijke boomspiegel guerilla gardening

Deze boomspiegel is door omwonenden voorzien van bloemen. Hoog in de boom hebben ze zelf een  informatiebordje opgehangen. 100% DIY.

Boomspiegel Vaals (4)

Bloemrijke boomspiegel guerilla gardening

Laat mij hier staan, precies!

Voorbeeld 3: Een gemeente en burgers die het samen regelen.

Dit voorbeeld komt uit Aken waarbij burgers voor de boomspiegel zorgen en de gemeente de boomspiegel markeert met een duidelijk informatiebordje:

Boomspiegel Aken (1)

Groene boomspiegel Aken

En wat staat er op het informatiebordje:

Boomspiegel Aken (2)

Groene boomspiegel Aken

Dus ja gemeente Oosterhout, kijk eens om je heen hoe andere gemeenten omgaan met boomspiegels. Hou wat meer van groen en bloemen en van wat burgers zelf proberen bij te dragen aan een groene stad.

de gemeente heeft geen bloemen staan bij de boomspiegels en daar wordt dan ook geen rekening mee gehouden.

Zo vanzelfsprekend is dit helemaal niet.

Gelukkig kwam er na wat het bot klinkende antwoord nog een welkome handreiking van de kant van de gemeente om toch tot een oplossing te komen. Hiermee kunnen we hopelijk in het voorjaar van 2017 toch weer wat moois maken van een aantal boomspiegels waarbij mijn voorkeur op dit moment uitgaat naar  een zo hoog mogelijk DIY-gehalte.

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags: , , , , , , , , , ,

Wat je kunt leren van je motor

Geplaatst op 15 July, 2016 

Motorvakantie 2016 begon heel anders dan de tien voorgaande edities namelijk met een motor die geen enkele kik gaf. Ik had mijn motor natuurlijk ook eerder uit de stalling moeten halen dan een dag voor mijn geplande vertrek maar aan die wijsheid had ik op dat moment helemaal niks.

De accu bleek overleden. Opladen, reanimeren, het hielp allemaal niks. Er moest een nieuwe accu komen en die kwam er dankzij fantastische hulp van Motoport uit Breda.

Een dag later dan gepland stond ik op de camping, klaar voor de 2016 editie van wat motorvakantie is gaan heten. Diezelfde avond op het terras begreep ik het al: mijn eigen accu was niet zozeer overleden maar wel dringend toe aan een flinke oplaadbeurt.  Zoals ik mijn motor had toevertrouwd aan de deskundige handen van Motorport Breda, was het nu aan mij om zorg te dragen voor mijn eigen accu.

Een motor kun je in december een winterbeurt geven en daarna aan de druppellader hangen maar dat is niet voldoende. Alles heeft zorg en aandacht nodig, een motor maar ook zijn berijder.

En wat helpt deze berijder dan beter dan een weekje motorvakantie? Het kwam als geroepen!

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , ,

Volgende Pagina →