Als je van een plek houdt

Geplaatst op 17 November, 2017 

Het komt uit het laatste boek van Brene Brown: Braving the Wilderness – The quest for true belonging and the courage to stand alone.

Ik bedoel dat voorbeeld van een sportclub waar wordt weggekeken van seksueel misbruik en waar een voormalige sporter het voor de slachtoffers opneemt met de woorden:

Als je van een plek houdt, dan vecht je ervoor om die plek beter te maken, om verantwoordelijkheid te nemen voor de problemen en ze op te lossen. Je doet niet alsof alles OK is want dat is geen loyaliteit of liefde, dat is angst. 

Poeh nogal een boek.

Vertaal ‘plek’ gerust met de naam van de wijk of buurt waar je woont en laat de boodschap bij je binnen komen.

En nou?

Goed weekend allemaal.

Bewaard onder Boeken | Reageer

Tags: ,

De waarheid ligt niet in het midden

Geplaatst op 27 October, 2017 

Laat twee mensen naar een schilderij kijken en ze zien twee verschillende schilderijen. Laat twee mensen een boek lezen en ze lezen twee verschillende boeken. Herhaal dit voor 9.000 mensen en de uitkomst is hetzelfde: 9.000 schilderijen en boeken. Niet dat die schilderijen en boeken steeds anders zijn. Nee wij, wij zijn allemaal anders!

Ik woon in een wijk met ongeveer 9.000 anderen. Als ik alle verhalen over onze wijk mag geloven kunnen we vet gentrificeren en een hippe wijk worden waar we 10 Euro betalen voor een bak koffie met een ingewikkelde naam. Volgens andere verhalen glijden we af richting probleemwijk waar niemand meer over straat durft en waar een grote bek en intimidatie regeert.

Het idee is dan dat de waarheid ergens in het midden ligt maar wat een flauwekul is dat zeg. Getallen kan ik middelen maar vertel mij hoe 9.000 verhalen te middelen? Er is geen gemiddelde over hoe het hier gaat, er zijn alleen 9.000 mensen en 9.000 waarheden.

Vind je dat het hier rockt als een tierelier? Vind je dat het hier een lelijk rovershol is?

Wat we ergens van vinden is zo interessant als de duizendste decimaal van het getal Pi. Wat ertoe doet is wat we doen met was we ergens van vinden. De waarheid ligt niet in het midden maar bij ons allemaal. De verantwoordelijkheid ook.

Bewaard onder Mening | 3 Comments

Tags: , ,

En treinen kijken was nog wel zo leuk

Geplaatst op 5 October, 2017 

Was ik een jaar of 10 eerder begonnen met bloggen, dan had ik je in 1996 helemaal lam geblogd over de film Trainspotting en om je helemaal omver te blazen ook over het  boek en de CD met de soundtrack.

Trainspotting was mijn film, mijn boek en mijn soundtrack. Mooi en gruwelijk, lief en bikkelhard, humoristisch en schokkend, Trainspotting was alles tegelijk. Misschien zoals het leven maar dan alles in standje overdrive.

Begin dit jaar was daar ineens het vervolg met dezelfde cast. Ik zag T2 Trainspotting onlangs.

Het begin is veelbelovend als langzaam alle hoofdpersonen uit deel 1 een plaatsje in het nieuwe verhaal krijgen en hun paden opnieuw kruisen. Yes!!! Nu kan T2 Trainspotting echt gaan beginnen. En dan is er geen reet meer aan.

De overdrive is goed kapot en de enige die dat probeert te compenseren is Begbie die daardoor wel heel extreem gestoord lijkt en niet meer in de film past. Hey Begbie, uit welke film kom jij? Uit the Shining deel 2? Ah zo.

In een recensie van het concert van the Rolling Stones las ik dat ze er beter mee kunnen stoppen om de herinneringen intact te houden. Wat een kul! Alsof het hun taak is om voor onze herinneringen te zorgen. Not!

Zorg lekker zelf voor je herinneringen fan. Laat ik dat ook maar doen. Moeilijk? Nee!

Bewaard onder Films | 4 Comments

Tags:

Je kunt zelfs je geliefden niet vertrouwen

Geplaatst op 9 September, 2017 

Ik kan een lange aanloop nemen voor wat ik wil zeggen. Zoals dat ik op de fiets al merkte ik dat ik mijn telefoon was vergeten en dat ik me bedacht: damn, dan kan ik ook geen foto’s maken van de laatste stuiptrekkingen van de buurtmoestuin nu deze definitief wordt ontmanteld.

The thing is dat ik eenmaal terug thuis mijn telefoon niet aantrof op de plekken waar ik deze had verwacht. Geen punt, met een andere telefoon even mijzelf bellen en ik weet waar het ding ligt.

En ik hoor niks.

Dan gebeurt er wat met je, worden je gedachten brutaal gekaapt door iets of iemand die het allerslechtste met je voor heeft en die je wil doen geloven dat misschien één van je geliefden met je telefoon aan de haal is met een hele logica er omheen dat het niet anders kan als dat het een inside job is dat die telefoon pleiten is.

Gedachten zijn maar gedachten en niet per definitie waarheid….. Ja blablabla dat weet ik allemaal wel. Dat wil zeggen dat ik het vooraf en achteraf zo zie maar middenin het zoeken naar die f*cking telefoon is alles heel anders.

Ik heb mijn gedachten streng toegesproken me zoiets niet nog een keer te flikken. Hun antwoord? Jij bent de baas, jij bepaalt wat je gelooft. En nog iets met loser.

Zo zijn ze, die gedachten.

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags: ,

Geblogd voor een ondernemer in Vaals

Geplaatst op 12 August, 2017 

Toen ik in Vaals de aantekeningen voor deze blog maakte krabbelde ik erboven ‘Wat Vaals van Oosterheide kan leren’. Waarom die titel het niet is worden? Omdat ie Oosterheide veel te groot maakt en Vaals veel te klein.

Ik heb me laten vertellen dat een aantal mensen die het er voor het zegen heeft Vaals ook wel klein Aken noemt. Ik vind dat zo mis omdat het van Vaals een kleiner dan klein Vaals maakt. Hoe kun je met zo’n authenticiteit ontkenning nog trots zijn op je eigen stad en er het beste van maken?

Er het beste van maken is wel een thema dat Oosterheide en Vaals met elkaar bindt. We hadden het erover in Vaals met een ondernemer die een beetje worstelde met de vraag hoe meer mensen te trekken als er iets leuks wordt georganiseerd.

Obstakels? De horeca die niet samenwerkt, de gemeente die niet meewerkt, dat ene stukje van de Maastrichterlaan waar alle aandacht naar uitgaat en dat de rest van de ondernemers aan de Maastrichterlaan het allemaal mooi zelf mag uitzoeken. Oh ja en dat jeukdingetje met klein Aken.

In een grotere stad als Oosterhout is de situatie niet veel anders want ook daar krijgt een klein deel van de stad het merendeel van alle middelen en aandacht. Dus ja Vaals, ik herken het allemaal wel.

Maar er is zoveel dat je zelf kunt doen al zijn het maar kleine dingen. Kom lekker zelf in beweging in plaats van dat je dat van anderen verwacht en wie weet sluiten anderen aan. Met Kerst geen sfeerverlichting in jouw deel van de straat? Hang dan zelf wat op. Hebben anderen geen aandacht voor wat jij zoal organiseert? Geef het zelf aandacht, maak er mooie verhaaltjes over en deel die met anderen. Geloof in wat je zelf kunt doen en maak dingen in je eigen invloedssfeer mooier, beter en leuker.

En beste ondernemer: volgens mij doe je al aardig wat op dit gebied. Ik kom elk jaar bij jou terug, waarom denk je? Ga door!

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , ,

Is Vaals leegstand met leegstand aan het bestrijden?

Geplaatst op 2 August, 2017 

Vorig jaar was het nog een flinke bouwput maar nu is het klaar: het nieuwe Koningin Julianaplein in Vaals. Het resultaat? Om door een ringetje te halen. Man, wat een prachtig plein is dit geworden zeg!

Onder winkels, boven woningen

Wat me onder andere aanspreekt is het gebruik van lichte stenen voor de bestrating en voor de bebouwing. Zelfs op een bewolkte en sombere dag oogt het er uitnodigend licht. En de fontein is natuurlijk helemaal feest op een warme dag.

Zitten is elkaar ontmoeten

Het plein heeft wel een hoog tekentafelgehalte en dat klopt ook want het is ook helemaal op de tekentafel ontworpen. Er is weinig authentieks aan zoals in de vorm van oude panden en gevels die herinneren aan een levendige geschiedenis.

Maar toch: ik zou de Markt in Oosterhout zonder meer in z’n geheel willen inruilen voor dit vernieuwde Koningin Julianaplein, zoveel meer sfeer.

Licht doet alles

September vorig jaar is het plein feestelijk geopend en driekwart jaar later staan alle winkelpanden nog leeg. De panden zijn groot en worden casco aangeboden. Wat dat betekent? Dat het een groot betonnen hok is waar je als geïnteresseerde ondernemer alles zelf nog mag doen want er zit nog geen stopcontact in, helemaal niks.

In tijden van leegstand is het best opmerkelijk zoveel vierkante meters winkeloppervlak erbij. Dan zal er zeker wel schreeuwende behoefte aan winkelpanden zijn in Vaals. Nou, ik denk van niet. De leegstand in Vaals is zeer behoorlijk en ook in de Maastrichterlaan, de slagader van Vaals, staat veel leeg.

Tijd voor terraswerk: wat vindt Vaals er zelf van? Wie ik ook spreek of hoe ik de vraag ook stel, de reacties zijn vrijwel allemaal hetzelfde: Ja, een mooi plein, maar die winkels, dat snappen wij ook niet, er staat hier al genoeg leeg.

Een ondernemer aan de Maastrichterlaan wijst naar de overkant van de straat. Op een strook van ca. 100 – 150m tel ik 8 winkelpanden. Vier staan er leeg en eentje is met de opheffingsuitverkoop bezig. Punt gemaakt. Wie wil winkelen staat met de bus in 15 minuten in het centrum van Aken voegt ie er nog aan toe.

Hij vraagt mij naar de oorzaak van de leegstand aan de overkant van de straat, of ik daar een idee over heb. Ik denk meteen aan de oneindige discussies in Oosterhout over parkeertarieven maar zeg dat ik het niet weet.

Dan wijst hij naar de rotonde een stukje verderop. Sinds deze rond 1994 is gebouwd denken veel bezoekers van Vaals dat de gezelligheid van de Maastrichterlaan bij de rotonde ophoudt, het is een soort logische barrière vanuit de richting Aken.

Ondernemersblokkade

Alle ondernemers aan de andere kant van de rotonde betalen hiervoor met een omzetdaling van 20% en als je raadsleden hierop aanspreekt lachen ze je uit.

Een andere ondernemer, ook uit de Maastrichterlaan maar dan een stuk verderop nog, nuanceert dat er natuurlijk ook andere oorzaken zijn zoals het anti-rookbeleid en de veranderende kroegcultuur.

Volgend jaar kom ik hier gegarandeerd terug en natuurlijk hoop ik dan te zien dat het Koningin Julianaplein helemaal tjokvol zit met winkels en horeca en dat ik nog jaloerser ben dat we in Oosterhout zo’n plein niet hebben. Diep in mijn hart hoop ik nog meer dat de bestaande ondernemers in Vaals waarvan een aantal het moeilijk heeft, het dan echt goed gaat.

Alweer weken terug in Oosterhout denk ik nog regelmatig terug aan dit mooie maar lege plein. Wat bezielt een gemeente die kampt met leegstand om nog meer winkels te bouwen? Misschien een gevalletje Fight Fire with Fire. Ik verzin ook maar wat omdat ik dit gewoon een goeie ouwe van Metallica vind…..

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , ,

Vaals op z’n best

Geplaatst op 22 July, 2017 

Vaals laat zich meteen op z’n best zien met de gezelligheid waar ik zo van hou. Bij Taverne Chalet, één van mijn favoriete adresjes, kom ik bekenden tegen. Natuurlijk de altijd weer gastvrije en zorgzame Jo en Veronique die hun Taverne tot een plek maken om elk jaar met plezier weer terug te keren.

Heinz is er ook, we hebben elkaar vorig jaar leren kennen en hadden meteen een klik vanwege onze liefde voor jaren 80 new wave en punkmuziek. Noem Sisters of Mercy en we hebben het er meteen een uur over. Ik leer er ook nieuwe mensen kennen zoals Fred. Fed’s roots liggen in Engeland en spreekt inmiddels net zo authentiek Duits als Engels.

Fred trakteert ons met zijn smartphone spontaan op een muziek quiz: stukje van een liedje laten horen en vragen naar artiest en titel. We herkennen vrijwel alles maar wie o wie zong dit ook alweer? Frank ‘de wielrenner’ die ik ook van vorig jaar ken, weet de meeste antwoorden. Als hij zelfs een liedje van Britney Spears herkent schrikt ie er zelf van.

We gaan door tot de batterij van Fred’s telefoon zegt dat het genoeg is en er een einde komt aan een heerlijke avond die nog maar het voorspel is van de volgende dag want: morgen gratis bier…..

Taverne Chalet, Jo’s en Veronique’s place

De volgende dag brengt  een heuse quiz night in Taverne Chalet met, ja hoe kan het ook anders, Fred als quiz master.

Quiz night in Taverne Chalet in Vaals

Alle vragen zijn in het Duits, daarvoor was ik al gewaarschuwd maar die taalbarrière, daar sla ik me wel doorheen. Vraag me 5 betekenissen van het Duitse woord ‘etwa’ en ik noem ze allemaal dankzij een bloedfanatieke leraar Duits in een leven heel lang geleden en hier ver vandaan. Wortschatz heette het boek, dan weet je wel genoeg toch?

Eerst een blad met foto’s van beroemde voetballers met alleen hun voornaam vermeld. Of we maar even de achternamen willen invullen. Daarna volgen 30 algemene kennisvragen van het niveau halleluja waar ben ik aan begonnen? De hoofdstad van de Malediven? In welk land vond de Mau Mau opstand plaats? Keine blasse Ahnung.

Na afloop punten tellen. Ik eindig als laatste met 14 punten. Het team ‘de Bavaria boys’ met Heinz en Marcel winnen de pot. Fanatiek als iedereen is gaat de strijd ook na het tellen van de punten gewoon door want er is wat discussie.

Op de vraag welk Europees land dit jaar zijn 150 jarig bestaan viert was het juiste antwoord Canada. Juist, Canada, Europees land. Hilariteit all over the place.

Ik had wel alle muziekvragen goed. A night like this was volgens mij toch echt een song van the Cure. Nee zegt Fred, het juiste antwoord is Caro Emerald. WTF denk ik en zet mijn telefoon aan als bewijs: hallo, het is ook een song van The Cure. Het levert me een punt op. Ik eindig nog steeds als laatste. John en ik waren de enigen die individueel meespeelden, alle andere deelnemers speelden mee in teams van 2 of 3 mensen maar ook dat levert John en mij geen extra punten op.

Maar wat een fun. Er doen 3 generaties mee van studenten tot lieve oma’s en opa’s. We spreken alle talen door elkaar heen: Nederlands, Vaals, Duits, Frans en Engels. Weet op een gegeven moment niet meer welke taal tegen wie te spreken maar who cares want we verstaan elkaar allemaal.

Ik heb het hier zo naar mijn zin. De nazit duurt gelukkig nog uren als we de warmte van het café inruilen voor een heerlijke zomernacht buiten op het terras.  Een mens kan zich dan zo gelukkig voelen. Dat is wat Vaals zo goed kan: je gelukkig laten voelen. Ik hou van deze plek en van de mensen, ik hou van me gelukkig voelen.

PS: de quiz night in Taverne Chalet is elke eerste vrijdag van de maand en met de geboren quiz master Fred staat dit garant voor een heerlijk potje vermaak.

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: ,

Ga nou maar gewoon!

Geplaatst op 19 July, 2017 

Ik vind het hartstikke leuk om te doen, heb het er elk jaar enorm naar mijn zin, freewheel er door de prachtigste streek van Nederland, ontmoet er altijd bijzonder leuke en aardige mensen, ben helemaal vrij om te gaan en staan waar en hoe ik wil en kom gegarandeerd weer verrijkt terug. En toch moet ik elk jaar weer opnieuw tegen mezelf zegen: ga nou maar gewoon!

Pak ik mijn checklist met daarin alle alle dingen die ik zeker niet mag vergeten om mee te nemen of om vooraf te regelen. Die checklist begint met de woorden: ga nou maar gewoon!

Ben ik eenmaal op de plek aangekomen waar ik mijn hart aan heb verloren, open ik er mijn dagboek dat ik er elk jaar een week lang bijhoud en lees ik eerst de verhalen van vorig jaar die altijd eindigen met de woorden: ga nou maar gewoon!

Ik heb het natuurlijk over motorvakantie, mijn jaarlijkse retraite. Dat ‘ga nou maar gewoon’ klinkt misschien een beetje raar want waarom moet ik mezelf aansporen iets te doen wat ik zo leuk vind? Ga nou maar gewoon is bedoeld om mezelf los te maken van het leven dat ik 51 weken per jaar leef en niet zo zeer om mezelf in die ene prachtige week te storten.

Ik hou van het leven dat ik die 51 weken leef en van het leven dat ik die ene week leef. Om mezelf los te maken van dat 51 weken leven heb ik net als een raket die aan de aantrekkingskracht van de aarde wil ontsnappen straalaandrijving nodig. Ga nou maar gewoon is die straalaandrijving. En het werkt, het is krachtige en bijzonder duurzame rocket fuel.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags:

Volgende Pagina →