Zakelijk bloggen als excuus

Geplaatst op 24 April, 2015 

Zakelijk bloggen is een frats uit de systeemwereld, de wereld waar het menselijke zoveel mogelijk is uitgebannen omwille van efficiency en rendement. Jezelf verschuilen achter zakelijk bloggen of achter zakelijk gebruik van social media is een excuus het menselijke achter de gordijnen te verstoppen. Anders gezegd: het is angst.

Ik heb blogs geschreven die echt ruk zijn. Zeg het me maar na zakelijke bloggers, dat jullie blogs hebben geschreven die ook echt ruk zijn.

Bloggen is het ding, zakelijk bloggen het excuus.

Bewaard onder Bloggen | Reageer

Tags: ,

Alle verpakkingen verplicht groen

Geplaatst op 17 April, 2015 

Ik zat nog even te denken aan een oplossing voor het zwerfafval, en dan met name dat het in beeld brengen van het zwerfafval volgens gedragswetenschappers averechts werkt (lees hiervoor: Zwerfafval opruimen kan het probleem groter maken).

De oplossing is zo simpel dat ik niet snap dat niemand er eerder aan heeft gedacht: maak alle verpakkingen verplicht groen. Blikjes, plastic flesjes, plastic zakjes en al die andere verpakkingsmaterialen, maak ze groen. Van dat camouflagegroen zoals van legerkleding. Waarom? Omdat je het zwerfafval dan niet meer ziet liggen natuurlijk! En een probleem dat we niet zien bestaat niet. Probleem opgelost en iedereen gelukkig.

Liggen al die verpakkingsmaterialen in de natuur onzichtbaar maar geduldig te wachten tot ze letterlijk op ons bord mogen verschijnen. En wij maar denken dat we een gezond bordje groen naar binnen werken…

Goed weekend allemaal

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: ,

Zwerfafval opruimen kan het probleem groter maken

Geplaatst op 17 April, 2015 

Ik lees wel eens wat weet je. Zo las ik in het magazine GRAM van de NVRD (Koninklijke Vereniging Voor Afval En Reinigingsmanagement) iets over gedragsbeïnvloeding in de openbare ruimte.

Volgens de dames en heren gedragswetenschappers heb ik het probleem van het zwerfafval waarschijnlijk groter gemaakt dan het al is. Niet door afval op straat te gooien, integendeel, door het juist op te ruimen.

Volgens deze wetenschappers heeft het tonen van het verzamelde zwerfafval na een opruimactie een averechts effect. Het zou namelijk de boodschap geven dat veel mensen hun afval achterlaten en dat dit normaal is. Het tonen van zwerfafval heeft een negatief effect en dat geldt ook voor de zwerfies als deze alleen het zwerfafval in beeld brengen en niet de opruimactie.

Ik heb opruimacties georganiseerd en het verzamelde zwerfafval gefotografeerd en gedeeld via blogs en social media. Ik heb geteld en gewogen hoeveel zwerfafval we hebben opgeruimd en daarover geblogd. Ik heb zwerfafval gefotografeerd en dat gedeeld via een actie met digitale ansichtkaarten ‘de groeten uit Oosterhout’.

En ik maar denken dat ik door het opruimen van zwerfafval bijdraag aan een schonere stad. Niet dus! En dat geldt niet alleen voor mij maar ook voor een steeds groter wordende groep fanatieke zwerfafvalopruimers  in heel Nederland. Niet het zwerfafval is het virus maar wij opruimers.

Als ik de gedragswetenschap mag geloven kunnen we zwerfafval beter ‘s nachts opruimen als niemand het ziet. Want stel je voor als mensen zien dat we zwerfafval opruimen, dan denken ze dat veel mensen zwerfafval achterlaten en dat dit normaal is. Openbare afvalbakken moeten ook weg, die kunnen de aandacht vestigen op het bestaan van afval. Vuilniswagens kunnen om die reden ook beter ‘s nachts rijden of helemaal niet en zo kan ik nog wel even door gaan.

Het beste is dat we met de ogen gesloten over straat gaan en als we op lege flesjes, blikjes, plastic zakjes en dergelijke trappen, dat we ons voorstellen dat het iets heel anders is of dat we ons voorstellen dat we dromen of hallucineren.

Ik heb thuis vijftien prikstokken staan om zwerfafval op te ruimen. Gemeente, kom die spullen maar ophalen, stilletjes en ‘s nachts..

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags: ,

Ik mis de gemeente van een jaar geleden

Geplaatst op 12 April, 2015 

November 2014 laat de gemeente weten heesters te gaan omvormen naar gras om te besparen op de kosten voor onderhoud. Later zal blijken dat het om 20% van alle heesters gaat, een flinke operatie.

Via Facebook vraag ik de gemeente om in mijn wijk de stukjes waar de heesters verdwijnen via een burgerinitiatief te mogen gebruiken voor het zogenaamde bijenlint: bloemen die als voedsel dienen voor de bijen. Via Facebook krijg ik geen antwoord. Dan maar per mail en dat leidt ertoe dat ik begin december aan tafel zit bij de gemeente.

Van de kant van de gemeente is weinig voorbereid, zo is er geen lijst met locaties die ik mag gebruiken voor het bijenlint. Er komen wel twee voorwaarden op tafel: het moet om aaneengesloten locaties gaan zodat er geen misverstanden ontstaan bij het maaien en de locaties mogen geen overlast opleveren voor de omwonenden.  Als voorbeeld van overlast wordt genoemd omwonenden met tuintjes die er last van hebben als het zaad van de bloemen in hun tuintjes terecht komt.

Met wijkbewoners gaan we aan de slag om geschikte locaties in kaart te brengen. Die vinden we. We maken foto’s en geven op plattegronden precies aan waar deze locaties zich bevinden. Alle ingediende locaties worden door de gemeente afgewezen met als reden dat we in de wijk geen bloemenmengsels mogen gebruiken omdat omwonenden, zo zegt de gemeente, daarover gaan klagen omdat ze dat als onkruid ervaren.

De gemeente komt met het tegenvoorstel zelf een aantal locaties aan te wijzen die we mogen gebruiken. Dat tegenvoorstel komt er niet want de gemeente besluit deze locaties zelf te gaan inzaaien.

We stellen de gemeente voor om op de locaties waar de heesters verdwijnen en waar gras voor in de plaats komt toch ten minste witte klaver in te zaaien als voedsel voor de bijen. Ook dit voorstel gaat van tafel omdat er gemiddeld 1x per week wordt gemaaid.

Een jaar geleden kreeg ik van de gemeente nog een kilo van zo’n bloemenmengsel om het bijenlint verder uit te rollen en nu mogen we het niet gebruiken. Je mag het wel gebruiken hoor, zegt de gemeente, alleen moet je voor draagvlak bij de omwonenden zorgen. Draagvlak? Wanneer hebben we voldoende draagvlak? Dat weet de gemeente zelf ook niet. Het antwoord is dat we dat zelf moeten aanvoelen.

En zo staan we sinds november nog met lege handen. Wel een hoop tijd en energie er tegenaan gegooid met nul resultaat. Nou ja, ik mag wel één locatie gebruiken waar de heesters verdwijnen omdat we er geen bloemenmengsel gaan inzaaien maar omdat we er samen met een hoveniersbedrijf vaste bijenplanten gaan planten. Of ik dan wel even een onderhoudscontract willen tekenen met daarin de verklaring dat als het onderhoud niet voldoet aan de normen van de gemeente, de gemeente alles op mijn kosten mag weghalen.

En dan nu terug naar een jaar geleden.

We vroegen de gemeente om in de wijk een grasveld te mogen omvormen tot bijenlint. Dat mocht. Geen contract en we kregen van de gemeente nog advies en gereedschap om dit te realiseren.

We vroegen ook een ander grasveld te mogen omvormen tot buurtmoestuin. Ook dat mocht. En ook zonder contract en ook met advies van de gemeente hoe dit aan te pakken. Oh ja, en ook nog met twee vrachtwagens vol met compost toe.

Wat is er in een jaar tijd veel veranderd bij de gemeente. Waar is die gemeente gebleven met durf en enthousiasme? Waar is die gemeente gebleven die ons duwtjes in de rug gaf? Wat is er gebeurd dat de angst voor klagende omwonenden de dienst uitmaakt?  Wat is er gebeurd dat lekker samenwerken plaats heeft gemaakt voor onderhoudscontracten?

Zijn het de verkiezingen geweest? Of de transities waar de gemeente de handen aan vol heeft? Zeg het maar…

Ik mis de gemeente van een jaar geleden.

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags: , ,

Mijn volgende stad is Arnhem of Middelburg

Geplaatst op 9 April, 2015 

Oosterhout is als ik het goed tel mijn zesde woonplaats. Mijn volgende wordt Arnhem of Middelburg.

Kijk, ik heb de smaak wel een beetje te pakken van ergens te wonen waar ook echt wat gebeurt, waar mensen ook echt iets van hun leefomgeving willen maken, desnoods door de verhalen over diezelfde leefomgeving net iets mooier te maken dan de werkelijkheid. Mooie verhalen als self fulfilling prophecies zijn toegestaan, ja zelfs noodzakelijk.

En daarom zou ik kiezen voor Arnhem of Middelburg, omdat daar de verhalen vandaan komen waar ik voor val. In Arnhem komen ze van Paul de Bruijn en in Middelburg van Edwin Mijnsbergen. Ze bloggen, Twitteren en Facebooken over hun stad als over een geliefde. Niet dat ze alles aan hun stad even geweldig vinden hoor, oh nee. Hun stad is meer een geliefde waar je al enige tijd mee samen bent als je begrijpt wat ik bedoel.

Ik val voor hun verhalen en daardoor val ik val op Arnhem en Middelburg. En weet je, al die online berichten over deze steden leveren nog geld op ook. Lees dit maar eens: Online berichten over Arnhem ruim 33 miljoen waard

Wat nou als diezelfde organisatie die deze 33 miljoen heeft berekend, zou vaststellen dat de online berichten over mijn wijk Oosterheide een miljoen of twee waard zouden zijn? Raar is het niet: aantal inwoners Oosterheide gedeeld door aantal inwoners Arnhem maal 33 miljoen.  Dus ik ga stug door met de wijkblog Oosterheide om die twee miljoen te cashen en het daarna in Arnhem of Middelburg eens goed uit te geven…

Paul en Edwin en hun verhalen over Arnhem en Middelburg zijn onder andere hier te vinden:

Bureau de Bruijn
Bureau Arnhem
Coehoorn Centraal

Mijns inziens
Wij zijn de stad Middelburg

Middelburg dronk

Plus nog hun talloze Twitter- en Facebook accounts.

Online platformen als de cashcows voor de stad. Ja, laten we het in Oosterhout hebben over de parkeertarieven, lekker belangrijk.

Alvast een goed weekend allemaal.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , , , ,

I love parken

Geplaatst op 5 April, 2015 

Oosterhout is echt geen grote stad en toch zijn er nog een heleboel mooie plekjes waar ik nog niet ben geweest. Neem nou het Lukwelpark. Ik fiets er elke week meerdere keren voorbij maar even afstappen en er een wandeling maken….. Vandaag dus.

Veel water en mooie hoogteverschillen. Lag er maar sneeuw, dan gingen we hier sleeën, die gedachte. En dat onder een heerlijke voorjaarszon.

Ook veel loslopende honden. Niks op tegen in een losloopgebied. Wel iets tegen baasjes die hun hond de baas laten zijn. Hoe vaak kun je ‘KOM HIERRRRRR!‘ roepen voordat je het idee hebt voor lul te staan? Best vaak.

Lukwelpark

Ik snap die paniek over toenemende leegstand niet zo goed. Steden zijn aan het veranderen, misschien in een richting die we vrezen omdat deze zo anders is dan we gewend zijn. Het mag allemaal wel wat minder strak en netjes en wat natuurlijker en chaotischer. Als we echt niet weten wat we met lege plekken in onze stad aanmoeten, laten we er dan parken aanleggen.

Bewaard onder Fotobloggen | Reageer

Tags: , ,

Doe eens een Prongetje

Geplaatst op 3 April, 2015 

In 1990 zag ik ze voor het eerste live. Ze speelden in het voorprogramma van Faith no More die toen nog net niet te groot waren voor het Tilburge Noorderligt.

Iedereen kwam voor Faith no More die toen ‘The Real Thing’ net uit hadden, het eerste album met zanger Mike Patton. Het was voorjaar en iedereen stond buiten of in de hal terwijl het voorprogramma al speelde. Toen ik de deuren van de zaal opende speelden ze daar voor een haast lege zaal maar dat was aan hun energie en passie zeker niet te merken. Ik heb het over Prong.

Ik heb ze vaker live gezien, de laatste keer was in Mezz Breda in 2012. Ik zag ze in grote en kleine settings maar waar ze ook speelden, voor een groot festival publiek of voor een paar honderd mensen: altijd weer die energie en passie. Prong speelt omdat ze het leuk vinden.

Ik las vandaag nog dat we in een imago economie leven omdat bedrijven steeds maar aan marketing en reclame uitgeven, soms meer dan aan productie en onderzoek. Prong heeft ook een imago en heeft daar heel wat jaren hard aan gewerkt. Niet met veel geld of dure marketing campagnes maar door muziek op te nemen die ze zelf knettergoed vinden en door die knetterlive te spelen zo vaak ze maar kunnen.

Dat is wat ik een Prongetje noem: doen als Prong, doen waar je in gelooft en wat je leuk vindt en dat blijven doen, of het nou succesvol is of niet, of er nou twee mensen enthousiast van worden of 20.000, blijf ermee door gaan.

Op dit moment toeren ze weer om hun laatste album te promoten: Songs from the black hole. Een plaat vol covers van bands door wie Prong zelf is geïnspireerd zoals Black Flag, Killing Joke en Fugazzi en ook deze van Sisters of Mercy:

Maar daarmee sluit ik niet af, wel met deze: een echte Prong!

Goed weekend allemaal en Prong erop los.

PS: Prong is natuurlijk Tommy Victor maar dat doet aan het verhaal niks af.

Bewaard onder Muziek | Reageer

Tags: , , ,

Draagvlak gemeente vs draagvlak burgerinitiatief

Geplaatst op 3 April, 2015 

Een praktijkcase in mijn eigen stad.

De gemeente ruimt 9ha heesters om te besparen op onderhoud. In mijn wijk willen we op een aantal van die plekken waar de heesters verdwijnen bloemenmengsel inzaaien om zo bij te dragen aan het zogenaamde bijenlint, een lint van bloemen dat ervoor zorgt dat de bijen, die het toch al moeilijk hebben, aan voedsel kunnen komen. Dat bijenlint kost de gemeente helemaal niets want we doen al het werk en onderhoud met wijkbewoners en zorgen zelf voor het bloemenzaad, onder andere via sponsoring.

Leuk idee toch? Ik denk dan aan gejuich op het gemeentehuis.

De gemeente is echter bang dat omwonenden gaan klagen over die bloemenmengsels en keurt onze verzoekjes om bloemenmengsels in te zaaien af. Tenzij we zorgen voor voldoende draagvlak bij de omwonenden.

En dat vind ik nou zo interessant: draagvlak.

Kijk, ik snap best dat het niet de bedoeling is dat een eenling of een klein groepje actieve wijkbewoners gaat bepalen wat er in een wijk gebeurt. Maar wat is het risico hier? We willen geen schietbaan aanleggen, we willen alleen maar voor bloemen zorgen. Er is geen risico, alleen de mogelijkheid tot discussie over mooi en lelijk.

Laat hier de teugels vieren gemeente. De openbare ruimte is voor burgers een makkelijke instapgelegenheid voor wat jullie burgerparticipatie noemen. Maak de drempel om in te stappen hier zo laag mogelijk, kunnen die burgers ervaren hoe leuk het is om samen zorg te dragen voor de eigen leefomgeving en bestaat de kans dat ze later grotere burgerinitiatieven nemen.

Maar terug naar het draagvlak. Hoe zouden we dat kunnen doen? Bij omwonenden aanbellen en ze vertellen wat we van plan zijn en vragen wat ze ervan vinden. Of een bewonersbrief schrijven met informatie en dat huis aan huis bezorgen. En natuurlijk kijken of er reacties komen.

Maar nu jullie gemeente, wanneer hebben jullie ergens draagvlak voor? De gemeenteraad bestaat uit 31 leden. Dat betekent dat als 16 leden ergens voor zijn, een voorstel wordt aangenomen dat impact kan hebben op de pakweg 55.000 inwoners van de stad.

Met 16 op 55.000 hebben jullie voldoende draagvlak, dat is 0,29‰. In mijn wijk wonen globaal 9.000 inwoners. 0,29‰ daarvan is 2,6 inwoners. En dat draagvlak hebben we ruimschoots zonder dat we daarvoor langs de deuren hoeven.

Nu hoor ik jullie denken dat die 31 gemeenteraadsleden gekozen zijn en samen die 55.000 vertegenwoordigen. We weten allemaal dat dit niet klopt. Ik heb een jaar gleden op iemand gestemd die me nooit vraagt wat ik ergens van vindt of wat ik wil dus hoe kan zo iemand mij vertegenwoordigen?

Dus: ofwel heeft de gemeente met 16 mensen voldoende draagvlak en wij in de wijk met 2,6 inwoners. Ofwel wij hebben geen draagvlak en dan de gemeente ook niet, zelfs niet met 31 raadsleden.

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags: , , , , ,

Volgende Pagina →