Doendoendoen

Geplaatst op 24 April, 2016 

Ik zat als het ware weer in een klas samen met aan aantal andere wijkbewoners. We kregen begeleiding om iets in onze wijk te gaan ondernemen. Waarom we die begeleiding kregen was me niet duidelijk, misschien moesten we weer een beetje op het rechte pad gezet worden of misschien waren we niet actief genoeg, ik verzin maar iets.

We zaten dus in die klas en moesten old school brainstormen met gekleurde post-it papiertjes. Na twee uur nadenken, schrijven en praten hadden we grote vellen papier vol met gekleurde briefjes. Daar stond het dan allemaal: wat er allemaal goed gaat in onze wijk en wat we over een aantal maanden anders willen.

We waren met wel twintig mensen waarvan er vier in de wijk woonden waar we het over hadden. Waarom die verhouding zo scheef was werd me in die droom ook niet duidelijk. Misschien was het wel symbolisch: dat wijkbewoners zich niet laten sturen en dat er daarom zoveel begeleiders nodig waren in die klas.

Toen ik wakker werd zag ik de humor er wel van in. Ik bedoel: twee uur lang stukken papier vullen over iets ondernemen in de wijk, wie doet dat? Dan kun je beter twee uur zwerfafval opruimen, of in de buurtmoestuin werken of boomspiegels vol planten met bloembollen of een bijenlint inzaaien met bloemen.  In twee uur kun je een hoop doen.

In de wijk waar ik woon zoemt het van de wijkinitiatieven. Vorige week nog werd Diner bij de Moskee gelanceerd, een prachtproject waar geen enkel post-it papiertje aan te pas komt. Nou vooruit dan, eentje: het boodschappenbriefje voor dat diner.

Bewaard onder Verhaaltjes | 4 Comments

Tags: , , ,

Kleine stapjes die groots uitpakken: Emily-Jane Lowe-Townley

Geplaatst op 22 April, 2016 

De dag na de presentatie van René Rövekamp over het geheime recept tegen de plastic soep, gaf Emily-Jane Lowe-Townley in Teteringen een presentatie over Leven zonder Afval.

De presentatie was georganiseerd door een lokale afdeling van de Rotary en die waren zo vriendelijk geweest het MEK (Milieu Educatie en Kinderboerderij) uit Oosterhout in de genegenheid te stellen deze presentatie ook bij te wonen met een aantal mensen. En zo was ik dankzij de Rotary en het MEK op donderdagavond 7 april in het dorpshuis in Teteringen.

Aanvankelijk zag het er niet zo best uit want Emily-Jane liet vanuit een file bij Gorinchem weten dat ze muurvast stond. Of we op haar wilden wachten of de presentatie liever doorschuiven naar een andere datum. Via smartphones werd al snel de analyse gemaakt dat ze waarschijnlijk een half uur vertraging zou hebben en zo besloten de meeste mensen op Emily-Jane te wachten.

Leven zonder afval (1)

Presentatie Leven zonder Afval

Mensen die iets bijzonders doen worden vrijwel altijd geïnspireerd door andere mensen die iets bijzonders doen en zo ziet Emily-Jane op een dag op tv hoe Bea Johnson in een jaar tijd slechts een weckpot vol afval heeft verzameld. Zo begint in 2013 haar avontuur om te leven zonder afval.

Leven zonder afval lijkt in onze hedendaagse samenleving een onmogelijke opgave, zoiets als leven zonder adem te halen. Steeds meer producten zijn verpakt en het is haast nog een wonder dat in de supermarkt de spruitjes niet afzonderlijk in plastic zijn verpakt.

Om meteen maar even duidelijk te maken wat de omvang van het probleem is: we produceren per jaar  550 kilo afval per persoon en dat kan en moet drastisch minder.

Emily-Jane laat zien dat leven zonder afval een proces is en dat je zoiets niet van de ene op de andere dag reasliseert. Haar stappenplan: weigeren – verminderen – hergebruik – recycle – compost.

Wat volgt is een stroom aan praktische tips zoals:

Niet een presentatie dat je de volgende dag meteen je hele leven omgooit, wel een presentatie dat je de volgende dag in de supermarkt bewuster bent van je keuzes en daar begint het, bij bewustzijn.

Via haar blog, social media en haar boek deelt ze met ons wat ze zelf heeft geleerd zoals verpakkingsvrij winkelen:

Meer weten over Leven zonder Afval? Je kunt Emily-Jane vinden en volgen via:

Twitter: https://twitter.com/emilyjanelowe
Facebook: https://www.facebook.com/levenzonderafval/
Blog: http://levenzonderafval.blogspot.nl/
Webwinkel: http://www.mijnwebwinkel.nl/winkel/levenzonderafval/

Net als tijdens de presentatie van René Rövekamp over het geheime recept tegen de plastic soep, deed ik live verslag via Twitter.

Daarbij viel als reactie al snel het woord naïef. Maar naïef is voor mij hier een mooi woord omdat het voor durf zorgt om te experimenteren met een leven met minder afval.

Vanuit de zaal werd opgemerkt dat plastic verpakking wel mooi zorgt voor voedselhygiëne. Ja denk ik dan, en ook voor plastic IN je voedsel.

De presentatie van René en die van Emily-Jane hebben het een en ander met elkaar gemeen. Afval bijvoorbeeld maar dat is niet de belangrijkste overeenkomst. Nee, waar het hier werkelijk om gaat is dat je met kleine stapjes groots kunt uitpakken, dat je door een voorbeeld te geven, ook al is dat soms met vallen en opstaan, een heleboel mensen kunt inspireren. René en Emily-Jane zijn geen supergoden, wat zij kunnen, kan iedereen.

Bewaard onder Inspiratie | Reageer

Tags: ,

Kleine stapjes die groots uitpakken: René Rövekamp

Geplaatst op 13 April, 2016 

Vorige week woensdagavond een presentatie van René Rövekamp over het geheime recept tegen de plastic soep en de dag erna een presentatie van Emily-Jane Lowe-Townley over leven zonder afval. Een intrigerend 1-2-tje deze twee presentaties en niet alleen omdat het allebei over afval ging.

Het geheime recept tegen de plastic soep

René Rövekamp organiseerde in Udenhout een try out van een presentatie die hij namens stichting KLEAN (Klagen Loont Echt Absoluut Niet) en de Plastic Soup Foundation op scholen wil gaan geven. Samen met zo’n 30 andere fanatieke zwerfavalopruimers was ik één van de gelukkigen deze try out te mogen bijwonen.

Plastic Soep presentatie René Rövekamp (1)

Rechts René Rövekamp

Zwerfafval, we zien het overal, dag in dag uit. Een deel van al dat zwerfafval komt via sloten, kanalen en rivieren in zee terecht waar het uiteenvalt in steeds kleinere stukjes en daarbij als een spons toxische stoffen uit het water opneemt. Die plastic deeltjes komen via vogels en vissen in onze voedselketen terecht waar het wordt opgeslagen in het menselijk vetweefsel. Via moedermelk worden deze stoffen weer doorgegeven aan de volgende generatie. Het gaat om een enorm groot probleem want iedere seconde komt er 250 kilo plastic in zee bij. Terwijl je deze blog leest zijn er al weer duizenden kilo’s bij gekomen.

Een probleem waar je makkelijk moedeloos van kunt worden maar na een vakantie in Kroatië waarbij René voor het eerst kennis maakt met een strand vol plastic en en ook zelf letterlijk in de plastic soep zwemt, gaat hij mede door persoonlijke omstandigheden zwerfafval opruimen: niet het zwerfafval VAN een ander maar VOOR een ander.

Het geeft hem een goed gevoel om zwerfafval op te ruimen en behalve dat het enorm nuttig is, ga je meer van de wereld zien, ook hele mooie dingen en je ontmoet mooie mensen en zijn voorbeeld zet een heleboel anderen aan hetzelfde te gaan doen.

Maar natuurlijk moet ook die kraan dicht, die 250 kilo plastic die elke seconde in zee terecht komt. Statiegeld is een hele goede prikkel om te voorkomen dat mensen zwerfafval weggooien en als ze het toch doen blijft het niet lang liggen.

René is inmiddels betrokken bij grote projecten zoals de plastic Madonna, het maken van een 12 meter lang beeld volledig gemaakt van plastic zwerfafval, maar ook bij kleinschalige activiteiten zoals #zwerfie: elke dag één stukje zwerfafval opruimen, daar een foto van maken en delen via social media.

De term #zwerfie is bedacht door Henk Vrugt, een gouden vondst want het aantal mensen dat dagelijks een stukje zwerfafval opruimt is er enorm door gegroeid. Als 25% van alle mensen elke dag een #zwerfie raapt maken we in korte tijd de hele wereld schoon.

Plastic Soep presentatie René Rövekamp (2)

Dat geheime recept ben jij

We kunnen de aarde vernietigen maar ook redden. Er is geen reserve aarde. Doe iets kleins en doe het elke dag.

Informatie, persoonlijke verhalen, aangrijpende videofragmenten en gepassioneerde reacties na afloop maakten deze avond tot een indringende ervaring.

Meer weten over René Rövekamp? Je kunt hem vinden en volgen via

Twitter: @renerovekamp en @zwerfie013
Blog: www.zwerfie013.nl
Web: www.stichtingklean.nl
Facebook: www.facebook.com/zwerfie
#Zwerfie – All we need is a helping hand!

Omdat ik tijdens de presentatie van René live verslag deed via Twitter, kwam er ook meteen reactie terug. Zoals over het statiegeld: multinationals willen dat niet zo werd er opgemerkt.

Maar wij kunnen kiezen welke producten we wel en welke we niet kopen, daarmee kunnen we ook invloed uitoefenen. Ook hierop kwam antwoord: was het maar zo makkelijk.

Natuurlijk snap ik dat allemaal wel en ik denk dat hier precies de kern zit van wat René ons heeft willen duidelijk maken: doe iets kleins want het kan groots uitpakken. René bedankt.

Bewaard onder Inspiratie | 12 Comments

Tags: , , ,

(Boom)Spiegel van de ziel

Geplaatst op 2 April, 2016 

Deze mooie boomspiegel kwam ik vrijdag tegen tijdens het hardlopen:

Boomspiegel (1)

De boom is er door de gemeente weggezet maar datgene dat maakt dat je er even stil staat en een foto maakt is door omwonenden gedaan, mensen die geven om hun straat en daar op deze manier uiting aan geven. Wat hou ik daarvan, dat je laat zien en merken: ik hou van mijn straat.

Samen met mijn dochter had ik vorig jaar deze boomspiegel geadopteerd:

Boomspiegel (2)

Dit is wat we ervan maakten:

Boomspiegel (3)

Van de gemeente mag dat eigenlijk niet tenzij je een onderhoudscontract ondertekent. Maar zeg nou zelf, welke boomspiegel vind jij het mooist?

Overeenkomsten en contracten kunnen bijzonder nuttig zijn maar als het gaat om het mooier maken van je eigen straat: Doe het!

Laat zien dat je om je straat geeft en dat je ervan houdt en je verandert er de wereld mee.

Bewaard onder Mening | 8 Comments

Tags: , ,

Bangmakende energiemannetjes

Geplaatst op 25 March, 2016 

Ze boften maar die twee energiemannetjes want ik had gisteren net de VPRO Tegenlichtdocumentaire ‘Doorbraak van duurzaam‘ gezien.

Ze waren een flinke berg gas- en elektriciteitsmeters aan het overladen in een kleine vrachtwagen toen ik kwam aanlopen. Ze noemden dat ‘oude’ energiemeters want ze hadden deze vervangen door van die smart energiemeters die op afstand kunnen worden uitgelezen.

Ik zeg dat ik het niet zo op al die smart spullen heb en noem als voorbeeld een recent bericht over een smart thermostaat die op hol is geslagen.

Ik heb al vijf jaar zo’n smart energiemeter en heb nog nooit een probleem gehad. Je mag zo’n nieuwe meter twee keer weigeren en daarna moet je ervoor betalen. In 2022 zijn ze trouwens voor iedereen verplicht dus ook voor jou. Aldus het energiemannetje dat al die meters heeft vervangen.

Alleen als je zonnepanelen hebt kun je beter zo lang mogelijk je oude energiemeter houden want die draait terug als je energie aan het net levert, die smart energiemeters doen dat niet.

Goh, lekker smart.

Hebben jullie de VPRO Tegenlichtdocumentaire over duurzame energie gezien? Nee? Nou, 2022 zou wel eens heel anders kunnen uitpakken dan jullie denken.

En noem als voorbeeld die man in Utrecht die zijn zonnepanelen heeft vervangen door nieuwe die zo’n hoge opbrengst hebben dat hij meer  energie opwekt dan hij nodig heeft. Deze man heeft bedacht om het overschot aan energie op te slaan in de accu’s van elektrische auto’s en deze energie op een zwaar bewolkte dag weer te gebruiken om het tekort aan energie in huis aan te vullen. Waar blijft in dit verhaal het energiebedrijf met al die smart energiemeters? Hallo beste energiemannetjes, in 2022 hebben we misschien wel helemaal geen energiemeters meer nodig.

Met 2022 laat ik me niet bang maken. Als er iets is om niet bang voor te zijn dan is het wel de toekomst.

Goed Paasweekend allemaal.

Bewaard onder Verhaaltjes | 6 Comments

Tags: ,

Maak van parkeren een beleving

Geplaatst op 19 March, 2016 

Ik heb nog nooit een brandbrief geschreven maar toen ik las dat Oosterhoutse ondernemers er eentje naar de fracties van de gemeenteraad hadden gestuurd over het verlagen van de parkeertarieven naar EUR 1,- dacht ik: dit gaat niet goed, helemaal niet goed. En daarom ook van mijn kant een brandbrief.

Als de ondernemers er niet in slagen om de binnenstad weer te laten bruisen, dan moet dat bruisen maar uit een andere hoek komen. En daarom: waarom het parkeren de binnenstad niet laten bruisen? Maak van parkeren een beleving waarvoor mensen naar de binnenstad van Oosterhout komen. Parkeren is te lang gezien als middel, als instrument, maar maak het tot doel.

Hier mijn eenvoudige plan:

1. Een parkeertarief vragen van EUR 1,- is bespottelijk. Kijk naar Winkelcentrum Zuiderhout, daar is parkeren gratis en zelfs daar staan enkele panden leeg. Hoe kun je dan aankomen met EUR 1,- per uur? Zeg dan dat je er zelf niet meer in gelooft beste ondernemers. De lat moet omhoog. Om van parkeren een beleving te maken waarvoor men graag naar de Oosterhoutse binnenstad komt, moet de automobilist EUR 2,- per uur KRIJGEN. Ja KRIJGEN.

2. Iedere auto die twee uur staat geparkeerd, wordt gratis gewassen.

3. En iedere auto die vier uur staat geparkeerd, krijgt gratis een kleine onderhoudsbeurt.

Moet je voorstellen dat een gezin zo rond de middag in Oosterhout arriveert. Laten we zeggen dat de parkeermeter 13:00 uur klokt. Zo rond 17:00 uur keert het gezin met volle boodschappentassen terug naar de auto. Die staat daar te stralen en te blinken van een grondige wasbeurt en is technisch helemaal tip top in orde na een onderhoudsbeurt. De parkeermeter keert netjes 4 x 2 = EUR 8,- uit en voilà: een tevreden gezin dat gegarandeerd terug komt.

Bij het verlaten van de stad wordt ons gezin feestelijk uitgezwaaid door een haag van centrumbewoners die langs de kant van de weg enthousiast staan te wapperen met vlaggetjes ‘Oosterhout parkeerstad’.

Het is even omdenken en dat gaat de een wat makkelijker af dan de ander maar als je het eenmaal ziet gaat er een wereld aan kansen en mogelijkheden voor je open. Meer omdenkers nodig? Ik bedenk ze graag voor je.

Bewaard onder Verhaaltjes | 10 Comments

Tags: , , , ,

Deze blog is van eind april 2016

Geplaatst op 18 March, 2016 

Inderdaad, 18 maart 2016 een blogje posten van eind april, waarom ook niet? Social media heeft er schijt aan: de chronologische timeline. Onder het mom van optimale gebruikerservaring bepaalt een algoritme wat we te zien krijgen en ik welke volgorde en daar ga ik bloggend graag in mee.

Begin maart vond ik tijdens een eenvoudige wandeling twee cent op straat. Niet opzienbarend maar voor mij wel want ik dacht net even daarvoor nog aan geld. Law of attraction dames en heren, law of attraction.

This is it dacht ik nog: vandaag twee cent, morgen vijf cent, overmorgen tien cent, daarna 20, 50, een hele Euro, twee Euro…

Niemand die me wilde geloven en de dag daarna vond ik niks en de dag daarna ook niks. Maar dan, twee weken later, vond ik een hele portemonnee op straat. Op zoek naar gegevens van de rechtmatige eigenaar vond ik vijf Euro.

Wacht even, misschien klopte mijn reeks gewoon niet. In plaats van 2 cent, de volgende dag 5 cent, de dag daarna 10 cent en ga zo maar door, is de reeks misschien wel deze: 2 cent en twee weken daarna EUR 5,-. Een factor 250 in een periode van twee weken!

Ik mag deze reeks wel en sla aan het extrapoleren: 2 cent, twee weken daarna EUR 5,-, twee weken daarna EUR 1.250, twee weken daarna EUR 312.500 en twee weken daarna weer EUR 78.125.000.

Denk niet dat ik sinds 18 maart lekker op mijn luie kont heb gezeten, integendeel, ik heb het superdruk gehad met het bedenken wat voor moois ik hier allemaal mee ga doen.

Bewaard onder Verhaaltjes | 2 Comments

Tags: ,

Ik heb zo’n hekel aan boodschappen doen en ik hou er zo van

Geplaatst op 17 March, 2016 

Ik vind het helemaal niet leuk om hier bij jullie boodschappen te doen.

Ja, dat ga ik zeggen als ik één van de managers zie. En dan wordt me gevraagd naar het waarom want misschien vallen er met mijn feedback nog wat processen te optimaliseren.

Ja wat denk je, dat het leuk is hier al die ingewikkelde keuzes te maken wat ik vanavond ga koken? Dieetwens hier, dieetwens daar en dan al die verschillende voorkeuren en dat het ook nog gezond moet zijn. Oh ja, en lekker.

Maar eenmaal in de supermarkt zie ik geen manager. Wel iemand anders.

Hoe zit dat nou allemaal met die discussie over parkeren en nu dat afval? Wordt blik nou opgehaald of moeten we het zelf wegbrengen naar de milieustraat? En papier, hoe gaat dat dan? En ik zou zo graag een oplossing hebben voor de gescheiden inzameling van gft voor de hoogbouw. En ook mini milieustraten in plaats van alleen een hele grote aan de rand van de stad waar veel mensen niet heen kunnen. Nee, hier in de wijk bij het winkelcentrum, daar gaat toch iedereen heen, daar zou zo’n mini milieustraat prima passen. Wat een hondenbaan hebben jullie toch, altijd gedoe. En dan die mensen die altijd tegen je aan praten omdat je in de politiek zit. Ik ga hier niet over Twitteren hoor, dit gesprek heeft nooit plaatsgevonden. We ontkennen alles.

Bij de kassa merk ik dat ik toch een keuze heb kunnen maken wat te eten als ik zie wat de jongeman achter de kassa allemaal voor me scant. Achter me is een man alvast bezig zijn keuzes uit het  winkelmandje te halen. Een stapel maaltijdsalades, een flink aantal bakjes met gehaktballetjes en een hoeveelheid Cola die ik in mijn hele leven nog niet op heb. Zo, die is voor een week onder de pannen. You lucky bastard.

De jongeman achter de kassa opent het doosje eieren om te checken of ze helemaal heel zijn. Wat een service dat je dat voor me doet, ik check dat nooit. Wat goed.

Een hoofdkassière vraagt of ik van de Ontdekking ben. Hoezo? We sparen hier voor de Ontdekking moestuintjes en de zuil zit bijna vol. Kan iemand die meenemen? Bedankt, ga ik regelen.

Hoi Peter…  Ik draai om. Man, wat goed jou te zien. Heb je die vacature onlangs gezien? Dat is toch echt wat voor jou. En ik krijg inside informatie die ik met niemand mag delen maar waar ik wel blij van word.

Buiten kom ik iemand tegen die heel veel vrijwilligerswerk voor de Ontdekking doet. Zou jij alsjeblieft die moestuintjes mee willen nemen voor school? Aan de kassa wordt ze aan een doos geholpen om al die moestuintjes in te stoppen. Nou Peter je had gelijk hoor, als je met zwerfafval opruimen begint kun je niet meer stoppen. Oh ja, en volgende week komen een aantal jongeren van de Ideeënstarter naar de koffieochtend op de Ontdekking, moet je ook komen.

Nou, ik weet niet of ik daar nog naar toe durf, met alleen maar moeders voel ik me toch een beetje ongemakkelijk.

Hoi Elles, jij ook hier? Kijk, als Elles met me mee gaat naar de koffieochtend durf ik wel. En over zwerfafval opruimen gesproken: dat doen we de laatste zaterdag van de maand weer, zin om mee te doen?

We aten uiteindelijk een uur later dan gewoonlijk. Niet omdat al die mogelijkheden en dat kiezen zoveel tijd vroegen. Nee, het waren de ontmoetingen. Wat maakt dat boodschappen doen leuk.

Bewaard onder Verhaaltjes | 6 Comments

Tags: ,

Volgende Pagina →