Het gras in Vlissingen

Geplaatst op 29 September, 2016 

Net zoals het gras aan de overkant altijd groener lijkt, geldt dit voor steden soms ook en lijkt die andere stad van vergelijkbare omvang ineens stukken leuker, mooier, gezelliger, aantrekkelijker en avontuurlijker dan je eigen stad.

Dit gaat over het gras in Vlissingen waar ik deze zomer helaas maar heel even was maar net lang genoeg voor een snelle wandeling door de stad.

Nee, geen foto’s van de boulevard maar wel dit:

vlissingen-1

Winkelstraatje

Een knus winkelstraatje wat door de aanwezigheid van winkeltjes die je nergens anders vindt en de afwezigheid van landelijke winkelketens geen koopgoot noemt maar een knus winkelstraatje.

vlissingen-2

Opvallen

Het voordeel van speciaalzaken: ze kunnen opvallen. Mooie spullen aan de binnenkant, dan ook een mooie buitenkant. Gaan landelijke formule waar ze zich aan hoeven houden.

vlissingen-3

Oud

Oud en versleten maar misschien wel heel erg authentiek en kleurrijk voor de stad. En als de straat in kwestie ook een mengeling van winkels en horeca bevat in plaats van alle functies strikt scheiden, heb je mij mee.

vlissingen-4

Groen

De stad is ook wat de bewoners er zelf mee doen. Ook in een betegelde straat past groen en het verandert een straat in een leefgebied.

vlissingen-5

Zelf

Je moet dat wel zelf doen.

vlissingen-6

Levendig

Zelf voor levendigheid zorgen, er zijn zoveel plekken waar dat kan

vlissingen-7

Humor

Humor en creativiteit als handelsmerk dat de stad ook echt leeft.

Dus ja, ik vond het gras in Vlissingen best erg groen.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: ,

Hou het simpel

Geplaatst op 23 September, 2016 

Dingen ingewikkeld maken is niet moeilijk, daarom kunnen we ook allemaal politicus worden.

Om de kracht van de eenvoud te ervaren moet je niet bij de politiek te rade gaan maar bij een superieure kunstvorm die rockmuziek heet:

Mark Verver, bedankt broeder voor deze tip.

Bewaard onder Muziek | Reageer

Tags: , ,

Niet alleen de binnenstad is ‘de stad’

Geplaatst op 16 September, 2016 

Heb je ook dat artikel gelezen over hoe we ervoor zorgen dat de binnenstad leegloopt? Nee, even doen hoor en begin alvast maar te krabben want het gaat jeuken.

Volgens dit artikel zijn de supermarkten buiten de binnenstad een ware sluipmoordenaar van de binnenstad. Vertaal dit even met me mee naar de situatie in Oosterhout.

In Oosterhout hebben we in het noorden in de wijk Dommelbergen winkelcentrum Arkendonk en helemaal aan de andere kant in het zuiden, in Oosterheide, winkelcentrum Zuiderhout. Deze winkelcentra zijn respectievelijk 40 en 50 jaar geleden gebouwd en die zijn er dan in 2016 ineens de oorzaak van dat de binnenstad leegloopt? Ik dacht het niet.

pleinfeest-zuiderhout

Plezier en ontmoetingen tijdens het pleinfeest deze zomer van ‘sluipmoordenaar’ Zuiderhout

In datzelfde artikel wordt voor het belang van supermarkten in het stadscentrum teruggegrepen naar lang vervlogen tijden toen er in de binnenstad in vee werd gehandeld en brood, melk en groenten werden verkocht. Daar kwamen de mensen op af waardoor het centrum weer interessant werd voor andere activiteiten.

Maar hallo, dat was vroeger! Nog langer geleden kwamen er ook mensen af op het ‘spektakel’ dat brandstapel heette, moeten we daar dan ook conclusies uit trekken voor de rol van de binnenstad nu?

De samenleving is drastisch veranderd en daarmee ook de stad en wat we daarvan verwachten: we hebben nieuwe ideeën nodig over de stad. Vroeger was ‘de stad’, en voor velen nu nog steeds, synoniem voor het centrum, voor de binnenstad.

Maar waarom zou je de beleving waarvoor mensen naar ‘de stad’ gingen alleen in het centrum mogen vinden? Waarom mag je voor dat leuke winkeltje of dat gezellig terrasje niet in je eigen wijk terecht?

Het centrum is ‘de stad’ niet meer want de hele stad wordt nu ‘de stad’. Voor de binnenstad wel even slikken om dat waar deze een ongeschreven monopolie op had nu te moeten delen. Beter voor het geheel en beter voor iedereen.

Vasthouden aan de rol van de binnenstad omdat er ooit vee werd verhandeld gaat geheel en al voorbij aan de huidige tijdsgeest. Alles verandert, alles dus ook de stad. Geen tijdperk van verandering maar een verandering van tijdperk noemt Jan Rotmans het.

Met je veehandel…..

Lees ook: Is het centrum wel het hart van de stad?

PS: Gelukkig heb ik het woord ‘bruisen’ niet gebruikt in deze blog, dan had je nog meer jeuk gehad.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , ,

Stadsentree Oosterheide

Geplaatst op 14 September, 2016 

Als het aan de lokale politiek ligt, of in ieder geval een deel daarvan, komt er in Oosterhout op de hoek van de Keiweg / Ridderstraat een woontoren. Details zoals wel of geen retail erin en 4 of 5 woonlagen, ach, lekker boeiend.

Wel boeiend vind ik dat deze blokkendoos met een kleurtje, moet zorgen voor de uitstraling van een stadsentree.

De entree van de stad vindt natuurlijk niet plaats in het centrum maar in de wijken zoals Oosterheide, voor de vele bezoekers van de omringende vakantieparken en campings de eerste kennismaking met de stad Oosterhout.

Oosterheide heeft verschillende entrees waarvan de afrit van de A27 door het vele zwerfafval de smerigste is. Maar laat ik het daar niet over hebben want op deze warme zomeravond heb ik zin in iets moois. En daarom heb ik de allermooiste stadsentree van Oosterheide, en daarmee tevens die van Oosterhout, voor jullie uitgezocht:

stadsentree-oosterheide-1

Eerst door de groene tunnel…

stadsentree-oosterheide-2

En dan: welkom in Oosterheide

Dat noem ik pas de uitstraling van een stadsentree.

Bewaard onder Mening | 6 Comments

Tags: , ,

Zelfs een mini ontmoetingsplaats werkt

Geplaatst op 10 September, 2016 

Lopend vanuit Breda. Had er net een auto afgeleverd bij autobedrijf van Riel en ze bedankt voor een geweldige service.

Nog volop in de vakantiestemming besloot ik daarom op het gemak naar Teteringen te wandelen en daar de bus naar Oosterhout te nemen. Het is heerlijk wandelen daar tussen al die prachtige waterpartijen tussen Breda en Teteringen en  binnen een kwartier sta je in Teteringen.

Maar vakantiestemming zei ik dus in plaats van een bushalte zocht ik in Teteringen een gezellig plekje voor koffie en dat vond ik:

Brood gewoon Teteringen

Brood Gewoon – Teteringen

Brood Gewoon heet het, een combinatie van een bakker, broodjeszaak en bezorgservice waar je ook uitstekende koffie kunt drinken.

Buiten op het mini terrasje zie je meteen hoe belangrijk zo’n plek is. Mensen worden begroet, er wordt geïnformeerd hoe het gaat, een grapje of een bemoedigende klop op de schouder, het komt er allemaal voorbij.

Al snel had ik er zelf ook contact met twee mensen die ook uit Oosterhout  bleken te komen. Ze drinken vaak bij Brood Gewoon een bakkie koffie omdat ze het er zo’n gezellig plekje vinden, ze gaan er speciaal vanuit Oosterhout voor naar Teteringen.

Kijk zeg ik ze, dit is wat ik nou zo leuk vind aan een ontmoetingsplaats in een woonstraat: dat het werkt. Twee kleine tafeltjes buiten, wat stoelen erom heen en binnen no time heb je contact met elkaar. En niet in een speciaal daarvoor bestemd horeca gebied zoals in Oosterhout de Heuvel, de Markt of de Klapepijstraat, nee gewoon in een woonstraat in Teteringen.

Voor ontmoetingen wil je niet speciaal naar het centrum toe, ontmoeten wil je ook in je eigen straat.

Bewaard onder Persoonlijk | 2 Comments

Tags: , , , , ,

Leven met een wond

Geplaatst op 3 September, 2016 

(Flink) Leven met een (flinke) wond: het kan.

Leven met een wond

Bewaard onder Fotobloggen | 8 Comments

Tags: , ,

Op het podium met Peter Hook

Geplaatst op 22 August, 2016 

Je kent ze vast wel, die once in a lifetime kansen die je gewoon moet pakken. Ik kreeg de mijne onlangs tijdens een concert van Peter Hook.

Peter Hook ja, Peter Hook, ex-bassist van Joy Division en New Order die nu met zijn project Peter Hook & The Light alle zalen naar z’n nostalgische sodeju speelt met materiaal van Joy Division en New Order.

 

 

Of ik op het podium wilde komen om mee te spelen? Ja fok nog aan toe, natuurlijk Peter. Nou moet je weten dat ik dankzij de gitarist van David Bowie tribute band Ground Control, een zeer opzwepende versie van Joy Division’s ‘Walked in Line’ in huis heb maar dan heb ik wel mijn eigen gear nodig.

Dus ik snel haar huis om mijn spullen te gaan halen want ik woon om de hoek. Maar je weet hoe dat gaat als je thuis bent, dan liggen er allerlei andere dingen op je te wachten die om aandacht vragen. En die dingen geef ik mijn aandacht en ben daardoor te laat terug in de zaal om samen met Peter Hook een onvergetelijke Walked in Line te spelen.

Nu zal de beginnende dromen duider meteen zeggen dat dit een overduidelijk en typisch geval is van procrastination en zelfsabotage. De wat meer ervaren dromen duider echter zal zeggen dat dit een overduidelijk en typisch geval is van autonomie: niet Peter Hook bepaalt wat jij doet maar jijzelf.

Hoe dan ook, Peter Hook en ik samen op het podium, het kwam er niet van en wat een zegen want daardoor zijn mijn herinneringen aan Walked in Line zoals ik die ooit samen speelde met de huidige gitarist van Ground Control levendiger dan ooit. Herinneringen, wat een feest…

Bewaard onder Muziek, Persoonlijk | 2 Comments

Tags: ,

Straten, buurten en wijken vol gewonde poesjes

Geplaatst op 21 August, 2016 

Ik wist zeker dat als iemand een gewond poesje langs de kant van de weg ziet liggen, het poesje de hulp zou krijgen die het nodig heeft al is het maar een telefoontje naar de dierenambulance. Niemand laat een gewond poesje liggen, niemand en ik wist het zeker. Zorg dragen zit diep ingeworteld in ons systeem en we kunnen het als de beste en daarom wist ik het zo zeker.

Onze straten, buurten en wijken liggen vol met situaties die vragen om zorg, allemaal gewonde poesjes. De meeste van die poesjes gaan dood. Niet omdat ze over het hoofd worden gezien, zeker niet, maar omdat vaker dan niet de vraag wordt gesteld van wie dat poesje is. Niet van mij, dan hup, doorlopen.

Wat je op straat vindt, mag je houden. Ja, dan is de straat ineens wel van ons allemaal. Maar nu ligt er op straat een gewond poesje in de vorm van een plastic flesje of een blikje en dat is dan ineens van degene die het daar heeft weggegooid of het is natuurlijk de taak van de gemeente er iets aan te doen. Hop, redenen om niks te doen.

Ik denk niet dat ik de kracht van zorg dragen heb onderschat, wel heb ik de kracht onderschat van de vraag van wie is dit probleem. Het is mede om deze reden dat mensen graag willen weten wie de initiatiefnemer is, wie de leiding heeft,  want dat is dan meteen degene die maar voor de poesjes moet zorgen waar de straat, buurt en wijk vol mee ligt.

Maar laat ik positief afsluiten want ze zijn er wel, enkelingen die zich niet afvragen van wie een probleem is maar die in actie komen: sterren.

Look for the stars

Bewaard onder Fotobloggen, Mening | 2 Comments

Tags: , , ,

Volgende Pagina →