Diagnose schrijver

Geplaatst op 29 July, 2010 

Tijdens de motorvakantie heb ik bij mezelf de diagnose ‘schrijver’ gesteld. Het was niet moeilijk want de symptomen waren overduidelijk.

Ik heb altijd een schrift en pen bij me, zelfs als ik op de motor rij.

Als ik tijdens de motorvakantie niet op de motor reed, las of schreef ik. Lekker ouderwets met een pen in een schrift schrijven. Op elke terrasje of waar het maar kon kwam het schrift op tafel. Opschrijven wat ik die dag had gedaan of schrijven over nieuwe ideeën die opborrelden. Ik herkende overal verhaaltjes in. Soms was één zin die ik ergens hoorde al genoeg om er een blog bij te bedenken. Ja, ik ben een schrijver.

“You Are a Writer” Guided Meditation by Mark David Gerson

Diagnose schrijver

Bewaard onder Persoonlijk, Schrijven | Reageer

Tags:

Vakantiegevoel

Geplaatst op 28 July, 2010 

Als de vakantie helaas weer voorbij is, neemt iedereen zich voor het vakantiegevoel zo lang mogelijk vast te houden.

Met datzelfde voornemen stapte ik deze week van mijn motor na een weekje motorvakantie. Wat doet dat goed, een weekje er tussenuit met motor, tentje en slaapzak.

Maar na elke vakantie komt dat moment dat de computer weer aan gaat. Ik had dit jaar op de motor mobiel Internet op zak maar heb het alleen gebruikt om het weer te controleren. Ik heb Internet geen moment gemist.

Als de computer eenmaal aan staat merk ik dat alle nieuws, e-mails en berichten op sociale netwerken me maar weinig boeien. Ik probeer me er toch op te concentreren maar het lukt niet, het is alsof ik een maaltijd probeer te eten die gewoon niet smaakt. Dan kun je gaan proppen maar dan doe je je lichaam geweld aan met de kans dat je maag het er later weer uitgooit.

Ik probeer nog een laatste hapje Internet en open mijn RSS reader. Oh mijn god! Bijna 900 ongelezen items in bijna een week tijd. Belachelijk gewoon. Niet dat er zoveel items in staan maar dat ik zoveel volg. Normaal gesproken check ik elke dag mijn RSS reader en valt de hoeveelheid me niet zo op. Maar nu het zich een weekje heeft opgestapeld, schrik ik van de hoeveelheid. Waarop prop ik me dagelijks zo vol informatie?

En dat is precies waar het vakantiegevoel over gaat: over ruimte. Vakantiegevoel is voor mij de beleving van ruimte hebben.

En na de vakantie komen de voornemens om het vakantiegevoel zo lang mogelijk vast te houden al na een paar dagen in de verdrukking door een overvloed aan van alles en nog wat dat totaal onbelangrijk is maar dat we wel graag belangrijk maken. Zoals 900 ongelezen RSS items. Binnen een half uur had ik een schifting aangebracht en het aantal items dat ik echt wil lezen teruggebracht tot een stuk of 30. De rest, meer dan 850 items, ongelezen gemarkeerd als gelezen. De RSS abonnementen op die blogs kan ik net zo goed opzeggen.

Als we onze eigen ruimte dichttimmeren en laten dichtslibben door informatie, door ‘moetjes’ en door zorgen, dan maakt het vakantiegevoel geen schijn van kans. Zelfs tijdens de vakantie niet.

Van die honderden RSS items waren er een aantal over het probleem van de informatie overvloed. Daar kan ik zo om lachen. Informatie overvloed is helemaal geen probleem. Het gaat om het beheer van je eigen ruimte. Het is zoiets als wanneer je geen persoonlijke grenzen stelt en toestaat dat allerlei mensen je grenzen overschrijden en dan je beklag doen dat mensen misbruik van je maken. Als je nooit nee zegt, zeg je steeds ja.

Vakantiegevoel

Bewaard onder Persoonlijk | 7 Comments

Tags: , ,

Verzet je niet tegen je pijn

Geplaatst op 22 July, 2010 

Geef je over aan het verdriet, de wanhoop, angst, eenzaamheid of welke vorm het lijden ook aanneemt. Kijk ernaar zonder er mentaal een etiket op te plakken. Laat het er zijn. Omarm het.  Dan zul je zien hoe het wonder van de overgave het diepe lijden verandert in diepe vrede.

Eckhart Tolle

Verzet je niet tegen je pijn

Bewaard onder Citaten | 2 Comments

Tags: , , ,

Jezelf zorgen maken vanuit betrokkenheid

Geplaatst op 20 July, 2010 

Vraag aan mensen waarom ze zich zorgen maken en je zult onder andere horen dat ze zo betrokkenheid zijn en dat  ze ergens mee begaan zijn. Dat klinkt mooi: betrokkenheid en ergens mee begaan zijn.

Natuurlijk geven we allemaal (OK, er zijn uitzonderingen) om de aarde, het milieu en onze medemens. En om daar uiting aan te geven maken we ons zorgen.

Maar als je je geen zorgen maakt, ben je dan onverschillig en harteloos? Kan het je dan niks schelen? In de ogen van mensen die zich vaak en veel zorgen maken is dat zo ja. Als je zorgeloos kunt zijn, zien zij je als ongeïnteresseerd en niet betrokken. Zorgeloosheid scoort goed op de irritatieschaal van hen die overlopen van de zorgen.

Maar of je echt betrokken bent en begaan bent met het lot van de aarde, het milieu en de medemens, wordt niet bepaald door jezelf er zorgen over te maken. Het deel van ons brein dat zich zorgen maakt, kan zich letterlijk overal zorgen over maken. Om alles. Maar denk je dat dat deel van het brein dat doet vanuit betrokkenheid? I don’t think so.

Jezelf zorgen maken is een leuke afleidingsmanoeuvre van het brein om niet in het hier en nu te zijn. Het haalt je uit balans en uit je kracht en berooft je van je energie. Jezelf zorgen maken kan ook een leuk surrogaat zijn voor actie. Niks doen en jezelf zorgen maken scoort dan toch nog vrij aardig op de schaal van betrokkenheid zo wil het brein dan doen geloven (en daarmee zeg ik niet dat mensen die zich zorgen maken niks doen).

Worry never robs tomorrow of its sorrow, it only saps today of its joy. Leo Buscaglia

Jezelf zorgen maken vanuit betrokkenheid

Bewaard onder Citaten, Mening | 14 Comments

Tags: , ,

Zorgeloos leven

Geplaatst op 19 July, 2010 

Zorgeloos leven willen we allemaal.

Ik had vandaag zo’n moment van zorgeloosheid, zo’n goddelijk moment dat alles OK is. Niet dat alles dan perfect is op dat moment, maar een moment van acceptatie, overgave en aanwezig zijn. Maar laat ik het niet te technisch maken want ik wil naar het volgende toe.

Als je ook eens zo’n moment hebt, moet je voor de gein eens een experimentje doen. Zoek op YouTube een video op over de problemen op aarde. Je weet wel: iets over de economie en het milieu en dat het met de aarde zo slecht gaat en dat als we met z’n allen niet heel snel anders gaan leven, we zullen uitsterven. Zo’n filmpje moet je dan even bekijken op een moment van zorgeloosheid.

Wat denk je dat er gebeurt? Dikke kans dat je je weer zorgen gaat maken. Maar er is nog een andere mogelijkheid en die ervaarde ik vandaag. Ik zat naar zo’n filmpje te kijken en begon me inderdaad zorgen te maken. Maar niet over dat het met de aarde zo slecht gaat en dat we uitsterven en zo, maar dat ik zo zorgeloos was. Ja, ik maakte me zorgen over mijn zorgeloosheid. Zo van: is dat wel normaal, zou ik me niet beter zorgen gaan maken, ben ik nou niet vreselijk onverschillig? Amazing!

Dus we willen wel allemaal zorgeloos leven maar we willen het niet helemaal. Een deel van ons wil door blijven gaan met zorgen maken. Dat deel is super creatief in het bedenken van dingen waar het zich zorgen over wil maken. En als het niks kan vinden omdat je net even heerlijk zorgeloos bent, dan grijpt het de zorgeloosheid aan om zich zorgen over te maken.

Nou snap ik ook waarom het niet werkt als iemand zegt: ‘Je hoeft je geen zorgen te maken’. Maar als je je dan toch zorgen maakt, doe het dan zorgeloos. Want als je je zorgen kunt maken om zorgeloosheid, dan kan het andersom ook: zorgeloos zijn over je bezorgdheid.

Zorgeloos leven

Bewaard onder Persoonlijk | 5 Comments

Tags: ,

Volgende Pagina →