De toekomst van Oosterhout verdient enthousiasme

Geplaatst op 10 February, 2018 

Eind vorig jaar zou op 22 november in Oosterheide in de Blikken een publieksbijeenkomst plaatsvinden met als thema ‘Wonen in Oosterhout in 2030’. Een dag van te voren liet de gemeente Oosterhout weten dat deze bijeenkomst wegens te weinig aanmeldingen helaas niet door kon gaan. Kan gebeuren, jammer. Maar, denk ik dan, laat zo’n bijeenkomst altijd doorgaan met de mensen die zich wel hebben aangemeld.

Niet lang daarna krijg ik een krantenknipsel in handen van een publicatie van de gemeente waar ik uit begrijp dat er op 18 januari in de Bunthoef een bijeenkomst ‘Leven in Oosterhout in 2030’ plaatsvindt. Een werksessie wordt het genoemd volens de GPS brainstormmethode. Ha denk ik, dat is de sessie die vorig jaar is geschrapt en die nu gelukkig alsnog wordt georganiseerd en ik meld me aan.

Dan komt er per e-mail een berichtje van de gemeente Oosterhout dat ik me had opgegeven voor de publieksbijeenkomst ‘Wonen in Oosterhout in 2030’, de sessie die op 22 november niet door kon gaan, en dat deze nu alsnog wordt georganiseerd in de Blikken en wel op 18 januari.

Volg je het nog? Ik niet. Twee bijeenkomsten over Oosterhout in 2030 op dezelfde datum en op 100m afstand van elkaar. En dan, voor wie het nog wel kan volgen, wordt de bijeenkomst die in de Bunthoef zou plaatsvinden verplaatst naar Kindcentrum de Ontdekking. Dus: Twee bijeenkomsten over Oosterhout in 2030 op dezelfde datum en op 500m afstand van elkaar.

Ik doe navraag of dit wel klopt en als er inderdaad twee sessies tegelijkertijd plaatsvinden, wat is dan het verschil tussen die twee? Volgens het antwoord gaat het om twee verschillende sessies:

Wonen in Oosterhout gaat specifiek over thema’s als woningbouw, mobiliteit, duurzaamheid en openbare ruimte. Leven in Oosterhout gaat over het sociale domein, thema’s als de WMO, voorzieningen voor ouderen en/of andere doelgroepen etc.

Gezien de onderwerpen kies ik voor ‘Wonen in Oosterhout’ en ben daarom donderdag 18 januari in de Blikken en heb er echt zin in: een mooi thema op een mooie plek in een mooie wijk.

Twee dagen eerder had ik ter voorbereiding een document toegestuurd gekregen met daarin de  concept tekst die is geschreven door ambtenaren en bestuurders van de gemeente, samen met raadsleden en externe partners.

Het document schetst een beeld van Oosterhout in 2030, een soort van toekomstvisie zeg maar. Duurzaam, energieneutraal, circulaire economie, allemaal mooie ambities waar ik helemaal achter sta maar verder ontstaat bij mij het beeld van een stad die in 2030 best veel lijkt op die in 2018.

Aan de hand van dit document krijgen we op 18 januari in de Blikken een aantal stellingen voorgeschoteld waar we met een rood (ik ben het niet met de stelling eens) of groen (in ben het wel met de stelling eens) stuk papier op mogen reageren en waarbij de gespreksleidster met een microfoon in de hand hier en daar iemand de gelegenheid geeft zijn voor- of afkeur toe te lichten.

Het lukt me niet me in de sessie te storten en besluit de pauze af te wachten zodat ik weg kan gaan. Helaas, geen pauze. Ondertussen heb ik via Twitter contact met Eugene die 500m verderop met gekleurde briefjes aan het brainstormen is tijdens de parallelsessie ‘Leven in Oosterhout in 2030’. Hoewel ik weet dat Eugene bepaald geen liefhebber is van gekleurdebriefjessessies, ben ik jaloers. Liever een gekleurdebriefjessessie dan waar ik nu in zit.

Kijk, de gemeente heeft natuurlijk hartstikke haar best gedaan een toekomstig beeld van de stad te schetsen en daar een vorm bij te kiezen voor deze avond. Ik merk dat deze vorm niet zo bij mij past en ook dat ik me wat zit te ergeren aan een aantal reacties door de aanwezigen. We hebben het over Oosterhout in 2030, moeten we het dan verdomme hebben over het rendement van een windmolen en hoeveel subsidie daar wel niet voor nodig is? Moet met alle aardbevingsellende in Groningen nou echt worden opgemerkt dat we nog niet van het gas af kunnen en dat nul op de meter echt nog niet kan? Moet een mevrouw die kritisch is over het autogebruik nou echt ondervraagd worden hoe ze zelf naar de Blikken is gekomen? Te voet is haar antwoord: 10-0 voor deze mevrouw, tevens het hoogtepunt van de avond. Ik was ook te voet maar dat heb ik in deze score niet meegeteld.

Dat deze bijeenkomst me zo teleurstelde ligt niet zozeer aan het format of aan de reacties maar aan mijn verwachtingen. De toekomst verdient enthousiasme en met z’n allen de schouders eronder. Dat is ook wat ik van deze sessie had verwacht: enthousiasme voor de toekomst en we gaan daar met z’n allen eens eventjes wat moois van maken. Ik vind nog steeds dat de toekomst van Oosterhout enthousiasme verdient en ook dringend nodig heeft want anders lijkt Oosterhout in 2030 akelig veel op het Oosterhout van 2018 en geloof me: dat moeten we echt niet willen want dat gaat zeer doen, heel veel zeer.

De allergrootste teleurstelling was mijn eigen bijdrage aan deze bijeenkomst want ik droeg niks bij . Nul komma nul. Sorry. Walk your talk Peter. OK Peter.

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , ,

Geef de hele stad een centrumbehandeling

Geplaatst op 3 February, 2018 

Stel je voor dat je dit plaatje aantreft in het centrum van Oosterhout:

Ik noem het de centrumbehandeling, een slagvaardige en daadkrachtige manier van omgaan met van alles en nog wat om te komen tot een klein bruisend stukje van de stad. Doe dat, morgen ook, blijf dat doen!

Maar waarom deze attitude alleen als het de binnenstad betreft? Deze foto is genomen in Oosterheide, waarom laten we stad daar wel verwaarlozen?

Ik heb niet alleen deze foto gemaakt. Ik heb op deze plek het zwerfafval op geruimd en gekeken naar wat hier beter en mooier kan. God, wat is dat simpel: zorg voor bloemen en andere beplanting en geef die muren een kleurtje. En verlichting, ja ook dat.

Vandaag bedacht, morgen gerealiseerd, dat is wat een stad groots maakt. Wie doet mee?

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: ,

Fysieke reflexen

Geplaatst op 29 December, 2017 

We hebben allemaal zo onze fysieke reflexen als ons iets overkomt waar we van schrikken. De reflex slaat meestal nergens op, je kunt er niks mee, de ander ook niet en je lost er niks mee op. Daarom heet het dan ook een reflex.

Vandaag behandel ik uit eigen praktijkervaring de vermoorde-onschuld-reflex.

Mevrouw komt met haar auto met te hoge snelheid aanrijden op een kruispunt waar fietsers voorrang hebben. Het zicht is er uitstekend. Mevrouw rijdt bijna een fietser overhoop en steekt nadat letsel op enkele centimeters na is voorkomen, haar beide handen de lucht in en geeft weer gas.

Meneer passeert een zebrapad. Het zicht is er uitstekend maar een overstekende voetganger moet zich rap van het zebrapad verwijderen om niet onder de auto van meneer terecht te komen. De voetganger volgt meneer die een stukje verderop een parkeerplaats opzoekt en stelt zichzelf voor: goeie middag, ik heet Peter en lag op het zebrapad bijna onder uw auto. Meneer: ik heb u niet gezien. En beide handen de lucht in natuurlijk.

Twee dingen:

Ik heb u niet gezien. Je zat niet op te letten is wat je bedoelt. Ik heb u niet gezien impliceert de mogelijkheid dat het aan mij lag, dat ik onzichtbaar was.

Handen de lucht in. Je ziet ze elk weekend tijdens Studio Sport, voetballers die een ander meedogenloos onderuit schoppen en daarna richting scheids de vermoorde onschuld spelen door hun handen in de lucht te gooien. Koekkoek: je deed het niet met je handen maar met je benen.

Put your hands up in the air….. Ik heb er ook zo eentje, zo’n reflex: mijn middelvinger. Primitief? 100%. Oplossend vermogen? 0%.

Goeie jaarwisseling allemaal en hou al je vingers aan je handen of, beter nog, steek geen vuurwerk af.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Verbeelding brengt je overal

Geplaatst op 28 December, 2017 

Dit is ‘m dan dames en heren, de tas vol boeken voor de minibieb Oosterheide:

Een donatie van Fabiola, haar tas vol boeken mocht ik eerder deze maand uit Middelburg meenemen voor de de minibieb Oosterheide. Deze boeken arriveren hier in een wijk waar ze verslonden worden, waar boeken enkele dagen in de minibieb bivakkeren voordat ze overgaan in andere handen en opnieuw gelezen en gedeeld worden.

Een bibliotheek hebben we hier helaas niet meer, die is twee jaar geleden gesloten maar aan verbeelding hier gelukkig geen gebrek. Aan mensen met een groot hart ook niet, sommigen wonen niet eens in Oosterheide maar hebben zich er in hun hart wel mee verbonden: bedankt Fabiola.

Bewaard onder Fotobloggen | 2 Comments

Tags: , , , ,

Hoe kom ik in het centrum?

Geplaatst op 23 December, 2017 

We zitten er wel eens over te geinen in onze wijk Oosterheide, dat we helemaal niet meer naar het centrum van Oosterhout hoeven en lekker in onze eigen wijk blijven.

Bruisen, compact en looplijnen zijn binnenstad thema’s waarvoor wij niet bepaald warm lopen en die ons al helemaal niet kunnen verleiden wat vaker het kanaal over te steken naar het centrum. Integendeel.

Deze week…..

Op een school in Oosterheide gaan de kinderen schaatsen, superleuk natuurlijk. De tijdelijke ijsbaan ligt op de markt in het centrum en voor de goede orde zijn wat ouders gevraagd om met de kinderen mee te fietsen.

Vraagt een meefietspapa: hoe kom ik in het centrum, ik kom daar nooit.

Dat waar wij over geinen bestaat dus echt.

Ik blog dit niet als middelvinger naar het centrum, zeker niet. We kunnen er duizenden, honderdduizenden, miljoenen Euro’s tegenaan gooien om een bepaald stukje van de stad het allerbelangrijkste te maken maar uiteindelijk kiest iedereen zelf.

Ik hou daarvan, dat mensen zelf keuzes maken. Ga daar vooral mee door in 2018 en verwar dat concept van een stad waar alleen de binnenstad telt.

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , , ,

Wederzijds charme offensief Oosterheide

Geplaatst op 23 December, 2017 

Het is best lastig dat je zo’n sympathieke projectleider bent want anders had ik nog wat harder kunnen bloggen over je project.

Dat meende ik natuurlijk niet. Of toch wel maar dan een heel klein beetje. Acht wat maakt het uit. Zo hard blog ik sowieso niet en dat wil ik ook graag zou houden.

J is namens de gemeente Oosterhout projectleider van het pilot project waar ik afgelopen week over blogde: datagestuurd werken in Oosterheide. Omdat ik daarover nog wat vragen had, stelde J voor naar Oosterheide te komen om er samen over te praten.

We hadden afgesproken bij de Bunthoef voor een gesprek met een goede kop koffie. Niks dan lof over de Bunthoef want het is een enorm belangrijke plek voor onze wijk maar voor koffie neem ik je graag mee naar de overkant, naar ‘de Huiskamer’.

Lopend over de parkeerplaats van Zuiderhout wijs ik daar nog snel op de miniebieb, het gedicht van de gedichtenwedstrijd tegen de gevel aan het Bloemenhof en de versierde Enexis kast als voorbeelden van dingen die mensen in Oosterheide samen doen.

Oosterheide Rocks!

Aan de overkant wijs ik op de flats van het Paterserf als voorbeeld van hoe ook Thuisvester een belangrijke bijdrage kan leveren het in Oosterheide mooier leuker en aangenamer te maken door van die enorme gevels groene gevels te maken. Dingen die beter en mooier kunnen, ze liggen hier voor het oprapen voor de mensen, bedrijven en organisaties die bereid zijn samen de mouwen op te stropen.

De Huiskamer is dan meteen ook zo’n mooi voorbeeld van hoe een plek waar mensen gezellig kunnen zitten en kletsen met een goed bakkie koffie erbij, zo belangrijk is voor onze wijk.

Natuurlijk wil ik J graag wat van het enthousiasme van en voor Oosterheide overbrengen. Ellenoor, eigenaresse van de Huiskamer en tevens inwoonster van Oosterheide, doet dat van haar kant ook als ik haar vraag J wat over haar kijk op Oosterheide te vertellen. Als even later Eugene, die elke woensdagavond met zijn initiatief ‘de Eetkamer’ heel veel mensen blij maakt met een lekker bord eten, ook bij ons aanschuift komt daar nog een ladinkje bovenop. Af en toe valt er een stevige krachtterm, niks mis mee want ook dat hoort bij betrokkenheid.

Andersom laat ook J zich niet onbetuigd. Hij is voortdurend op zoek naar raakvlakken tussen wat hij van ons hoort en zijn project en hoe e.e.a. elkaar kan versterken en helpen. Zoals hij letterlijk de oversteek over het kanaal heeft gemaakt door ons in Oosterheide te bezoeken, maakt hij die oversteek ook voortdurend bij alles wat hij hoort.

Ellenoor, Eugene en ik zijn vooral benieuwd naar de uitkomst van het pilot project datagericht werken. We hopen op een uitkomst waarvan wij zullen zeggen: had je hier nou dat onderzoek voor nodig? Dit hebben we je maanden geleden al verteld.

Ik bedoel dit positief want dat zou betekenen dat we op een spoor zitten waar we met steun van de gemeente nog meer gas kunnen geven.

En J, bedankt dat je naar ons toe bent gekomen. Ik weet niet precies hoe jij het gisteren hebt ervaren maar wij vonden dat anderhalf uur samen een waar charme offensief en wel een wederzijds charme offensief.

Fijne feestdagen allemaal.

Lees ook wat hieraan vooraf ging:

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: ,

Nepgedachten

Geplaatst op 20 December, 2017 

Volgens de definitie is nepnieuws nieuws dat niet op waarheid berust en dat wordt verspreid om de publieke opinie te beïnvloeden.

Dan zijn nepgedachten volgens mijn definitie gedachten die niet op waarheid berusten en worden verspreid om onszelf te beïnvloeden.

Waarom horen en lezen we zoveel over nepnieuws en niet over nepgedachten?

Ik denk dat ik het weet: we hebben ze meestal niet in de gaten omdat we ze niet onderzoeken, onszelf er geen vragen over stellen. Net zoals we over een heleboel andere zaken geen vragen stellen want stel je voor zeg dat we op een ongemakkelijke waarheid stuiten. Dat die gedachte waar we al tien, twintig jaar of nog langer mee rondlopen ineens niet waar blijkt te zijn.

Is het leven toch een feestje en geen hel.

Bewaard onder Mening | 5 Comments

Tags:

Onze wijk Oosterheide doet het juist verdraaid goed

Geplaatst op 17 December, 2017 

‘Wat leeft er in Oosterheide en kunnen we dat toetsen.’

‘Als je iets wilt snappen van mensen kan data helpen.’

‘Door data ga je zien wat je eerst niet zag.’

Het werd door de projectgroep gegevensmanagement genoemd tijdens de kick-off bijeenkomst van het analyse experiment dat de gemeente Oosterhout in Oosterheide gaat uitvoeren.

Nou kan ik niet zeggen dat ik de afgelopen jaren zoveel inspanningen heb kunnen waarnemen om in contact te komen met wat er in Oosterheide leeft of de wens de mensen die er wonen te snappen of de passie een bijdrage te leveren aan onze wijk. Integendeel.

Kom hier eens een half jaartje wonen denk ik dan en ga elke dag de straat op om oprecht nieuwsgierig te zijn, om betrokken te zijn en daarmee kwetsbaar, doe eens mee.

Oosterheide door de leefwereld ogen van Annemiek

Het is zo makkelijk als je niet in Oosterheide woont, of zelfs niet eens in Oosterhout, om vanachter je computer met behulp van een heleboel data en een algoritme onze wijk te analyseren. Kom vanachter die computer vandaan en kom naar ons toe, stap onze leerwereld in als je die werkelijk wilt leren kennen. Over het kanaal liggen bruggen, die zijn bedoeld om ook te gebruiken, om de overstap te maken naar de overkant die jullie willen analyseren en die wij ons thuis noemen. Laat je oren niet hangen naar politici die van alles roepen over onveiligheid en die hier zelf ook niet eens wonen.

Natuurlijk zullen jullie narigheid horen, oordelen en boosheid, angst ook. De rol van de media, 25 jaar neoliberalisme, toenemende ongelijkheid, wegvallende zekerheden door onder andere marktdenken, flexibilisering, bureaucratisering en robotisering, transities op haast alle gebieden van onze samenleving (Jan Rotmans: ‘We leven niet in een tijdperk van verandering maar in een verandering van tijdperk’) hakken er ook hier in. En dan heb ik het nog niet eens over de gevolgen van het beleid dat Oosterheide maakt tot wat Oosterheide vandaag is.  Onder deze omstandigheden durf ik gerust te zeggen dat Oosterheide het verdraaid goed doet.

Ik vond het bijzonder intrigerend te merken dat het beeld van Oosterheide zoals dat tijdens de kick-off bijeenkomst op 5 december ontstond, steeds positiever werd. Ik weet dat jullie desondanks op zoek gaan naar data om dat beeld te toetsen, te snappen en te zien. En ik weet ook dat jullie dat doen vanaf de andere kant van het kanaal. Juist dat laatste raakt me zo. Data als middel om vooral niet  betrokken te raken terwijl juist dat is wat we nodig hebben. Mensen die bereid zijn emotioneel betrokken te raken bij de micro samenleving die Oosterheide is, mensen die bereid zijn daar een bijdrage aan te leveren, dat is wat we hard nodig hebben.

Daarom vertaal ik jullie citaten van 5 december even:

Wat leeft er in Oosterheide en hoe kunnen we ons daardoor laten raken?   

Als je iets wilt snappen van mensen kan het helpen om de brug over de steken en je in hun leefwereld te begeven.   

Door met mensen mee te doen ga je zien wat je eerst niet zag

Je kunt alle data verzamelen over voetbal, alles, vanaf het ontstaan van de sport tot de competitie wedstrijden van vandaag en je kunt al deze data analyseren met de beste en snelste computers ter wereld. Maar als je zelf nooit in het veld hebt gestaan, nooit die sliding hebt gemaakt om een doelpunt te voorkomen, nooit een paar benen hebt geraakt terwijl je de de bal wilde raken, nooit hebt geblunderd of een joekel van een schot in de kruising hebt gemaakt, nooit de geur van zweet en gras hebt geroken, nooit een beuk hebt gekregen of eentje hebt uitgedeeld, zul je het spel nooit begrijpen. Nooit.

Lees ook: Oosterheide: met ons hart kan zoveel meer dan met onze data

Bewaard onder Mening | 2 Comments

Tags: , , , ,

Volgende Pagina →