Vooruitkijken naar motorvakantie

Geplaatst op 19 July, 2014 

Terwijl de motorvakantie 2014 nog niet eens is begonnen, kijk ik met nieuwsgierigheid alvast vooruit naar de edities van 2015 en 2016.

Die van 2015 wordt een bijzondere omdat het de tiende is. Ga ik dan ook daadwerkelijk alle motoravonturen bundelen met als titel ‘Motorpeinzingen‘? Vorig jaar leek me dat nog een leuk idee. Het enthousiasme is nu wat minder maar wie weet hoe dat oplaait als ik er weer middenin zit.

De mogelijkheid bestaat om de tiende motorvakantie samen met een fantastische fotograaf vast te leggen: hij de foto’s en ik de verhaaltjes. Moet alleen die fantastische fotograaf nog wel even zijn motorrijbewijs halen. Lukt dat nog voor de zomer van 2015? Het maakt me eigenlijk niks uit: 2016 is er ook een mooi jaar voor.

Bewaard onder Persoonlijk | 1 Comment

Tags:

Grote veranderingen

Geplaatst op 11 July, 2014 

Stel je voor dat je voor een grote verandering staat: verandering van baan, een andere partner, verhuizen naar een andere stad, je baan opzeggen en dat boek schrijven waar je al jaren van droomt of alles achter je laten en een jaar lang de wereld rondreizen.

En stel je dan voor dat je aan de vooravond van die grote verandering door een erehaag van mensen mag lopen, rennen of dansen die luid applaudisseren en jou toejuichen.

En stel je voor dat je niet alleen door die erehaag loopt, rent of danst, maar dat je dat met een heleboel andere mensen doet die voor dezelfde verandering staan als jij.

Zou die grote verandering dan niet ineens een stuk gemakkelijker worden? Zou die grote verandering niet ineens een feestje worden in plaats van iets om bang voor te zijn?

Bij Kindcentrum de Ontdekking hebben ze zo’n ritueel.

Op de laatste woensdag van het schooljaar verzamelen alle kinderen, leerkrachten en ouders zich op het schoolplein. Als eerste is groep acht aan de beurt. Door een dikke rij kinderen, leerkrachten en ouders lopen, rennen en dansen ze van de schoolingang naar de uitgang die symbool staat voor de grote wereld buiten de zo vertrouwde school. Er is muziek, applaus en toejuichingen.

Daarna is groep 7 aan de beurt voor hetzelfde ritueel. Alleen lopen, rennen en dansen zij niet naar de uitgang maar naar hun nieuw leerkracht die aan de overkant van het schoolplein staat en met wie ze na ze zomervakantie een jaar samen zijn.  En zo komt elke groep aan de beurt.

Het is een ontroerend ritueel en oh zo belangrijk. Ik heb er weinig behoeft aan om in wrok terug te kijken naar mijn schooltijd maar zo’n ritueel had ik ook wel gewild.  Het staat misschien haaks op het beeld dat het journaal en de kranten ons voorschotelen maar de wereld is in rap tempo enorm aan het verbeteren.

Het werd tijd.

Bewaard onder Mening | 1 Comment

Tags: , , ,

Wijkteachings: hou het leuk

Geplaatst op 5 July, 2014 

Wijkteachings part 4.

Hou het leuk, doe het anders. Doe het zoals  het bij je past, ook al is het niet de gebruikelijke aanpak. Onderschat niet de impact van kleine stapjes: ook een klein kiezelsteentje kan een vijver in beweging brengen.

Zeg nee tegen een aanpak die heel vanzelfsprekend lijkt omdat bedrijven en organisaties op deze manier te werk gaan. Als deze aanpak niet goed voelt, als je er niet blij van wordt, zeg je het beste nee.

Mensen zeggen dat je het wiel niet opnieuw moet uitvinden. Doe dat maar gewoon wel.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

Laat alles maar naar de kloten gaan

Geplaatst op 27 June, 2014 

Wat is dat toch, die houding van ‘laat alles maar naar de kloten gaan‘ ? Vorige week kregen we tijdens een overigens mooi evenement in de wijk, een aantal van dat soort reacties op het onderwerp zwerfafval opruimen.

Zwerfafval opruimen, ik? Ben je besodemieterd! En wat volgde was een opsomming van de ‘schuldigen’: de medemens, de maatschappij, de politiek en de gemeente met als afsluiter ‘Laat alles maar naar de kloten gaan‘.

En misschien krijgen ze op een dag gelijk, dat alles ook echt naar de kloten is. Dan hebben ze het gelijk waar ze altijd al op hoopten maar tegen welke prijs?

Ik zeg niet dat iedereen maar verplicht zwerfafval moet opruimen al zou één stuk zwerfafval per dag al een wereld van verschil maken. Wat ik zeg is dat als je ergens last van hebt, het enorm helpt als je in beweging komt. Spreek desnoods die medemens erop aan, de politiek, de gemeente, maar doe wat. De beste manier een probleem in stand te houden is naar schuldigen wijzen en op de bank blijven hangen.

Goed weekend allemaal.

Lees ook: vermomde uitnodigingen iets te doen

 

Bewaard onder Mening | Reageer

Tags: , ,

Nederlandse les +++

Geplaatst op 19 June, 2014 

Nederlandse les +++, dat is Nederlandse les met extra’s.

Zoals vandaag.

Omdat een paar weken geleden tijdens de les het woord ‘milieustraat’ ter sprake kwam, ontstond het idee om samen maar eens een kijkje te gaan nemen op de milieustraat. Vandaag kregen we er een rondleiding met een uitgebreid verhaal. In het Nederlands natuurlijk. Meteen een leuke en praktische les.

Maar behalve dat, is zo’n uitstapje ook een mooie manier om de deelnemers aan de Nederlandse les de stad te leren kennen en te leren over hoe we in Nederland bijvoorbeeld omgaan met afval en recycling. Je zou het een speelse manier van inburgeren kunnen noemen. Meteen kwam één van de deelneemsters met het idee om vaker samen uitstapjes te maken. Bijvoorbeeld naar een museum of naar een Albert Heijn en daar dan meteen alles wat we zien in het Nederlands te benoemen.

Tijdens de Nederlandse les leren we ook over elkaars geboorteland. Mag iedereen om de beurt daar iets over vertellen en mogen de anderen daarna vragen stellen.  Zo werd laatst aan iemand de vraag gesteld: wat mis je aan je geboorteland? Alles, zo was het antwoord. Kijk, dan zijn we met z’n allen even stil.

We hebben natuurlijk ook volop plezier. Vandaag zagen we op de milieustraat een aantal lege blikken knakworst liggen. Dan is het woord ‘knakworst’ ineens het woord van de dag dat naarmate iedereen het vaker uitspreekt, steeds grappiger klinkt.

Het zou best eens heel leuk kunnen worden schreef ik 5 mei over de Nederlandse. Van alle activiteiten waar ik in de wijk bij betrokken ben geraakt, is dit misschien wel de allerleukste geworden.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , , , ,

Het leven is elke dag een stukje naar het zuiden fietsen

Geplaatst op 18 June, 2014 

Morgen komt een delegatie van de gemeente Oosterhout naar Kindcentrum de Ontdekking om naar de buurtmoestuin te kijken en het verhaal daarover te horen om, zo laat de gemeente weten,  te laten zien wat er allemaal kan als je als overheid ‘de touwtjes loslaat’.

Wat ik ze ga vertellen is vrijwel hetzelfde verhaal wat ik groep 5, 6, 7 en 8 van de Ontdekking een paar weken geleden vertelde: het verhaal van de filosofie van de buurtmoestuin. Het is geïnspireerd door het boek ‘De filosofie van de heuvel‘  van Ilja Leonard Pfeiffer.

Samen met zijn Russische vriendin Geyla vertrekt hij op een dag  uit Leiden voor een fietstocht van 41 dagen en 2600 kilometer naar Rome. Elke gedachte aan Rome is dan volslagen belachelijk zegt hij erover, Rome haal je niet als je onderweg bent. En zo wordt het enige doel elke dag, 41 dagen lang, een stukje naar het zuiden fietsen. En wat dat met je doet…..

Een overheid die de touwtjes loslaat is voor mij een overheid die begint met het loslaten van doelstellingen en targets. Elke gedachte aan het bereiken daarvan is (dank je wel Ilja) volslagen belachelijk.  Big reminder to self.

Bewaard onder Boeken, Mening | 2 Comments

Tags: , , , ,

Smaakmakers

Geplaatst op 14 June, 2014 

Vraagje via Twitter op 3 juni:

Telefoontje op 12 juni: Wat is jouw adres Peter, dan beng ik je het boek Smaakmakers vanavond.

En om dit boek gaat het:

Het kwam op een goed getimed moment. Vorige blogpost gelezen over Mensenwerk en Eindresultaat ? Herken je het dipje? Ik wel. Sinds eind vorig jaar ben ik in bijna alle wijkprojecten gesprongen en gedoken en nu hap ik naar lucht. Het is tijd voor bezinning, een tijd om vragen te stellen.

Werkt het om met zoveel verschillende dingen in de wijk tegelijk bezig te zijn? Wat zou een focus op één of twee projecten brengen? Welke projecten zou ik dan kiezen? Hoe komen we aan meer mensen om mee te doen? Hoe zorg ik ervoor dat ik als ik zeg dat een project een uitnodiging is om aan bij te dragen vanuit vrijheid en blijheid, dat ik dat zelf ook doe? Hoe kan ik stoppen, pauzeren of veranderen als bijdragen vanuit vrijheid en blijheid dreigt af te glijden naar sleuren, duwen en trekken? Welke rol wil ik liefst spelen? Waar en hoe kan ik de meeste waarde brengen? Hoe zorg ik voor meer tijd en ruimte om met vrienden af te spreken of om een motortochtje te maken?

Het boek ‘Smaakmakers – boeren in de stad‘ is een welkome steun om de smaak weer te pakken te krijgen en om er  van te genieten. Bedankt Hanneke.

Bewaard onder Boeken, Persoonlijk | 1 Comment

Tags: , ,

Over mensenwerk en eindresultaat

Geplaatst op 12 June, 2014 

Was ik vroeger te gast op een evenement  georganiseerd door vrijwilligers, zag ik alleen het eindresultaat en kon daar dan iets over zeggen in termen van erg leuk – leuk – gaat wel – niet zo best – rotzooi.

Wist ik veel (nou ja, ik had het wel kunnen weten maar stond er onvoldoende bij stil) wat er allemaal aan dat evenement vooraf was gegaan tijdens een heleboel uren vrijwilligerswerk.

Nu ik via de wijkblog Oosterheide zelf aan een aantal evenementen heb mogen meewerken, is mijn focus aan het veranderen. Dan zie ik soms al bij het horen van een idee voor een leuk evenement het mensenwerk voor me.

Ik hoop dat mijn focus niet al te drastisch verandert want dan zie ik alleen heel veel werk voor ons liggen en niet de vreugde van het eindresultaat dat aan het einde van de weg op ons ligt te verwachten en dat zich er zo op verheugt dat we zover geraken.

Bewaard onder Persoonlijk | 3 Comments

Tags: , , , ,

Volgende Pagina →