De voldoening van samen de straat op

Geplaatst op 28 July, 2018 

Ik zie en hoor ze wel voorbij komen hoor, die meningen over zwerfafval opruimen. Dat je er de industrie mee helpt onder statiegeld uit te komen. Dat je er juist de mensen mee van dienst bent die achteloos verpakkingen op straat gooien. Of dat je de gemeente aanmoedigt minder hun best te doen om de boel schoon te houden.

Dan denk ik aan mijn oma. Elke ochtend ging zij de straat op om haar stoep te vegen zodat voorbijgangers over een schone stoep konden lopen en ook om praatjes aan te knopen. Ze had ook niks kunnen doen en naar de gemeente wijzen of naar die bomen die hun blaadjes op haar stoep lieten vallen. Ze had ook niks kunnen doen maar dan had ze al die leuke stoepgesprekjes gemist en was mijn oma niet de oma geweest die ik me zo graag herinner. Haar stoep was ook echt haar stoep en daar zorg je voor. Punt.

Soms lijkt het wel of al die meningen ons doen vergeten waar het om gaat: dat je zorg draagt. En dat er verschil mag zijn hoe je dat doet. Heb je invloed op de industrie? Heb je invloed op het gedrag van anderen? Heb je invloed op de gemeente? Prima, zet in die krachten!

Ik denk niet dat ik die invloed heb en kies daarom voor de aanpak van mijn oma.

Vanochtend gingen we in onze wijk Oosterheide weer de straat op om zwerfafval op te ruimen. Na alle hitte van de afgelopen tijd was de regen en verkoeling vandaag zeer welkom en staan we toch weer mooi met z’n achten aan de start en zal later ook Rob aansluiten:

Klaar voor mijn oma’s aanpak

Samen de straat op en wat doen, ja dat.

Dankzij Jan, hier in actie met de Litterati app, ben ik Litterati ook gaan gebruiken:

Verwaarlozing is te stoppen door zorg te dragen

Daar, bij het voormalige pand van de wijkbibliotheek Oosterheide ontstaat een stoepgesprek. Een Oosterheidenaar die vertelt dat dit pand gesloopt gaat worden. Dat speeltuintje moet ook maar weg vindt hij, dan verdwijnt hopelijk ook de overlast. Heeft de gemeente Oosterhout enkele jaren geleden besloten de wijkbibliotheek weg te bezuinigen, dan wordt nu de vervolgstap ingezet door te gaan slopen en dit pand te onttrekken aan de samenleving want dat is wat er gebeurt als je maatschappelijk vastgoed sloopt. In september gaan we het er met de gemeente over hebben en als het aan mij ligt gaat het dan niet eens zozeer over dit pand maar over de toekomst van Oosterheide.

Uit de bosjes in de Bloemenbuurt sleuren we grote hoeveelheden blikjes:

Statiegeld please

En dat doen we samen nog een keer en nog een keer en dat 17 vuilniszakken en 40 kilo lang:

Volgende maand weer, zo lang als nodig

En dan is ons stoepje schoon, hebben we onderweg praatjes gehad en drinken we bij Elenoor’s gezellige Huiskamer op Zuiderhout samen een lekker bakkie koffie:

De Huiskamer op Zuiderhout: the place to be

En dat plezier moest mijn oma helaas missen. Zij veegde haar stoepje alleen en wij doen het samen. Die voldoening had ik haar ook graag gegund. Ik hoop dat ze meeleest.

Lees ook: Hoe Litterati het #zwerfie rapen heeft gered

Bewaard onder Onze wijk | 4 Comments

Tags: , , , ,

Hoe Litterati het #zwerfie rapen heeft gered

Geplaatst op 8 July, 2018 

In maart ben ik gestopt met #zwerfie rapen: zwerfafval oprapen, foto van maken en die op social media plaatsen met de hashtag #zwerfie, een creatieve en duurzame vondst van Henk Vrugt. Mijn bijdragen aan #zwerfie bestonden hoofdzakelijk uit plastic flesjes en blikjes, spul waar we dringend statiegeld op moeten heffen om de tsunami aan zwerfafval drastisch in te perken want de plastic soep begint immers op de stoep.

Maar ja, toen kwam begin maart staatssecretaris van Veldhoven met het plan om het verpakkende bedrijfsleven te laten wegkomen: er komt geen statiegeld op blikjes en er komt in 2021 misschien statiegeld op plastic flesjes. De verpakkingsindustrie krijgt tot die tijd namelijk nog een herkansing om er zelf voor te zorgen dat de hoeveelheid plastic flesjes in het zwerfafval met 70 tot 90 procent vermindert.

Een kakplan zonder meer.

Moet je al die mensen voorstellen die regelmatig de straat op gaan om zwerfafval op te ruimen omdat ze graag in een schone straat en wijk wonen en aan hun kinderen een gezonde leefomgeving willen overdragen. Deze lieve en betrokken mensen helpen met elk plastic flesje dat ze opruimen sinds maart ineens mee om statiegeld te voorkomen terwijl statiegeld juist is waar ze zo naar verlangen. Niet in 2021 maar nu. Niet alleen op plastic flesjes maar ook op blikjes.

Ik was er goed klaar mee en stopte met #zwerfie rapen.

En toen was daar ineens op 3 juni in het Floralia park in Oosterheide tijdens een gezellige bijeenkomst met alle Oosterhoutse zwerfafval opruimers die presentatie van Capt.ZAPpoz over de Litterati app. Super interessant want met deze app leg je wereldwijd vast wat voor soort zwerfafval je hebt opgeruimd, wie de fabrikant is en waar het lag: waardevolle data bij de discussie over enkele jaren of de industrie erin is geslaagd om zelf te zorgen voor 70 – 90% minder plastic flesjes op straat.

Litterati dus. Ik installeerde de app en ging ermee aan de gang:

Litterati: een collectie opgeruimd zwerfafval

De teller staat inmiddels op 100 stuks opgeruimd en geregistreerd zwerfafval, vooral plastic flesje en blikjes op en rondom winkelcentrum Zuiderhout in Oosterheide:

Litterati in kaart rondom Zuiderhout

Een bescheiden eerste mijlpaal:

Eerste Litterati mijlpaal

Dankzij Litterati vind ik het weer leuk elke dag de straat op te gaan en mee te helpen de wereldwijde database van Litterati te vullen met belangrijke gegevens. Bedankt Capt.ZAPpoz want je hebt me een hele mooie dienst bewezen en naar ik inschat vele anderen ook.

En dan is er nog iets dat me van het hart moet.

Vraag ondernemers of een schoon winkelcentrum bijdraagt aan een aantrekkelijk winkelcentrum en ze zeggen allemaal ja. Maar als je ballonnen in de buitenruimte hangt, dan krijg je dit:

Ballonnen op straat op Zuiderhout

En behalve schoon aan de voordeur doet ook je achterdeur ertoe zoals de laad/losplaats:

Laad/losplaats afval op Zuiderhout

Weet je wat voor mij bijdraagt een aantrekkelijk winkelcentrum? Ondernemers die niet alleen weten en zeggen hoe belangrijk schoon is maar daar zelf ook naar handelen. Een woest aantrekkelijke gunfactor heb je dan. Voor mij de best denkbare marketing en nog spotgoedkoop ook.

Bewaard onder Mening, Onze wijk | 7 Comments

Tags: , , , , ,

Je hart zit ook altijd op dezelfde plek: de goede plek

Geplaatst op 2 July, 2018 

Het wordt me wel eens gevraagd hoor, of ik met de motor en mijn tentje achterop niet eens naar een andere plek wil. Ja natuurlijk zeg ik dan, maar nog liever ga ik naar dezelfde plek.

Steeds naar dezelfde plek heeft iets waar ik van hou.

Zo werd ik dit jaar uitgenodigd om bij Fred thuis te komen eten. Hij had een heerlijke pasta gemaakt met een rijke pittige saus. Na deze heerlijke maaltijd keken we samen voetbal: Kroatië – Argentinië. Een heerlijke pot voetbal.

Eerder die dag had ik ’s morgens een flinke wandeling gemaakt met Harold. Hij kent de streek als zijn broekzak en had me gevraagd of ik zin had samen met hem te wandelen. Zo kreeg ik in drie uur wandelen door de Zuid-Limburgse en Duitse heuvels en bossen de prachtigste plekken te zien die ik zelf nooit zou hebben ontdekt.

Als je steeds naar dezelfde plek gaat word je deel van een community, je leert mensen kennen en er ontstaat een band, echte vriendschappen zelfs. Dat je merkt blij te zijn als je ze weer ziet en dat dit wederzijds is. Dat over en weer wordt geïnformeerd naar het lief en leed van het vorige jaar omdat je elkaar niet vergeten bent. En dat je ze al mist als je weer vertrekt.

Er zijn plekken waar mijn hart graag is, mensen met wiens hart het mijne graag samen is. Ik kan en wil niet anders dan dit elk jaar weer opnieuw dankbaar te ervaren. Voor mij is dit net zo avontuurlijk als het ene jaar op een kameel dwars door de Sahara trekken, het volgende jaar de Kilimanjaro beklimmen en het jaar daarop op retraite gaan naar Stromboli (ja, ik ben het boek van Saskia Noort aan het lezen).

En aan het einde van deze blogpost gekomen vraag ik me af of ik de titel nog nader moet verklaren. Mwah, ik denk het niet.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: , ,

Waarom ruimen we in Oosterheide zwerfafval op?

Geplaatst op 1 July, 2018 

Vrijdagavond….. Hey kijk, een artikel over hoe het college in Oosterhout denkt over de samenwerking met Nederland Schoon. Interessant, even lezen want Oosterhout heeft zich aangesloten bij de Statiegeldalliantie en dat betekent hey ho let’s go richting statiegeld op plastic flesjes en blikjes en bye bye zwaai zwaai naar Nederland Schoon.

Ik lees, lees, lees en begin tot tien te tellen……….

Bij de 1 wil ik stoppen met het opruimen van zwerfafval en verwijderd worden uit dat bestand met vrijwillige zwerfafval opruimers waar onze gemeente zo graag mee voor de dag komt. Bij de 2 adem ik in en bij de 3 adem ik uit. Bij de 4 denk ik aan de dag van morgen als we net als elke laatste zaterdag van de maand met team hart-voor-een-schone-wijk weer op pad gaan in Oosterheide om zwerfafval op te ruimen:

Team hart-voor-een-schone-wijk

We vullen zaterdag 12 vuilniszakken met zwerfafval en doen dat niet voor het college in Oosterhout en ook niet voor Nederland Schoon. We doen dat omdat we het zelf graag willen, omdat we om onze wijk geven en voor onze kinderen en hun kinderen een planeet willen achterlaten waar het goed en gezond leven is. Geen collegestandpunt dat ons daar vanaf brengt.

Het echte schoon college zit hier in het altijd gezellige en gastvrije Floralia Park na twee uur zwerfafval opruimen:

.

Een echt schoon college omdat ze een echt resultaat hebben geboekt:

.

En omdat ze dat vanuit hun hart hebben gedaan en niet om stemmen te winnen. Repeat after me: omdat ze dat vanuit hun hart hebben gedaan en niet om stemmen te winnen.

Bewaard onder Mening | 4 Comments

Tags: , , , ,

Pas als het hart er klaar voor is

Geplaatst op 28 June, 2018 

De maand juni herinnert me eraan dat de tijd weer is aangebroken voor de jaarlijkse retraite en begint het volgen van de weersverwachtingen en het zoeken in verschillende agenda’s naar een geschikte week, hoofdwerk om iets gedaan te krijgen.

Maar is dat hoofdwerk genoeg om ook echt weer te gaan, om een zo klein mogelijke kamperuitrusting achterop de motor te sjorren en te vertrekken?

Terwijl het hoofd bezig is met de voorbereidingen bedenkt het tevens redenen om niet te vertrekken of om het uit te stellen. Zo kan een periode van drukte voor het hoofd zowel een reden zijn om actie te ondernemen om te gaan (ga nou maar, dat is lekker ontspannend) als een reden om niet te gaan (blijf nou maar, er is nog zoveel te doen). Tja, en hoe kies je dan?

Vijf dagen voor het geplande vertrek was ik bij Michiel voor een sessie hartademhaling. Ik had om deze sessie gevraagd omdat ik een lastige keuze wilde maken. Nee, niet die tussen wel of niet met de motor vertrekken maar eentje die echt lastig was, zo lastig dat ik wist dat ik deze keuze onmogelijk  met mijn hoofd kon maken.

Na deze sessie liep ik over Winkelcentrum Zuiderhout waar een van de ondernemers jarig was. Ik feliciteerde hem,  of ik binnen in zijn zaak even wilde zien wat zijn collega’s voor hem hadden gedaan? Yeah sure. Sta ik daar in zijn zaak, versierd met een heleboel ballonnen en elke ballon in de hartkleur en hartvorm.

Alsof terwijl je bezig was met je hartademheling (Freudiaanse vergissing, moet natuurlijk hartademhaling zijn maar hartademheling is bij nader beschouwing net zo toepasselijk) je hart hier even een kleine voorbereiding heeft getroffen die je toeval kunt noemen maar die net zo goed een niet te missen hint is om vooral door te gaan met die hartademhaling.

Toen voelde ik het ook: ik ben klaar om te gaan. Dan verandert ook de voorbereiding en maakt alle drukte plaats voor rust, vertrouwen en verlangen om te gaan. Dus helemaal in the mood and go!

Als het hart eenmaal een weg heeft gekozen dan gaat alles zoveel makkelijker, dan rijd je je motor niet door een heerlijke bocht maar rijd je motor jou door die bocht, een verschil dat je het best zelf kunt ervaren.

Bewaard onder Persoonlijk | 6 Comments

Tags: , ,

Een dag om te sterven

Geplaatst op 21 May, 2018 

Je hebt van die momenten dat alles in je leven zo in overvloed vervuld is,dat je denkt: zo’n moment wens ik mezelf ook toe als ik sterf. Rijk sterven noem ik dat.

Vanmiddag was zo’n moment in ons eigen Floralia Park in ons eigen Oosterheide.

Je loopt de straat uit en komt terecht op de meest prachtige plek van Oosterheide. Het terras vol, bekenden, onbekenden, allemaal liefhebbers van having a good time. In het park spelende kinderen, mensen op kleedjes, mensen aan tafeltjes. Op het mooist denkbare podium live muziek met een ziel van Ava Warden en Orit Shimoni. En heb ik het heerlijke weer al genoemd?

Orit Shimoni live in het Floralia park

Dat gevoel van samen rijk en vrij zijn, wow! Anderen blijken dat ook te hebben, zijn ook in een staat van laten we de wereld gaan rondreizen. Maar dit is de wereld, onze wereld en dit is rondreizen, onze reis in gevoelens van diepe vervulling en ontroering. Die betere wereld waar we allemaal zo naar verlangen, die bestaat en we zaten er in het Floralia Park allemaal middenin.

Bewaard onder Onze wijk | 6 Comments

Tags: ,

Ondernemer verras eens

Geplaatst op 10 March, 2018 

Ik had bij RonLeren en presteren’ besteld, het laatste boek van Coert Visser. Een interessant boek en dat bestel ik liefst bij een interessante ondernemer. Geen webshop die perfect geprogrammeerd mijn bestelling in behandeling neemt maar een man of vrouw die ik ken die die mij kent en die verre van perfect geprogrammeerd is maar daarom juist bijzonder leuk en menselijk in de omgang.

Als ik ‘Leren en presteren’ in handen krijg, is het netjes ingepakt. Huh, ingepakt? Jawel, keurig netjes pakpapier eromheen. Niet om gevraagd, wel gekregen. Dus ik pak uit. Mis! Onder het pakpapier zit een ander pakpapier. Ook dat pak ik uit. Mis! Ook onder dat pakpapier zit pakpapier. Na een laag of vijf verschillende pakpapiertjes heb ik eindelijk het boek in handen, alsof ik een matroesjka heb uitgepakt.

Leren en presteren van Coert Visser

Twee dagen ben ik weer bij Ron. Nee, je hoeft dit niet in te pakken, ik heb nog genoeg papier van de vorige keer. Die glimlach… Marketing kan zo simpel zijn. Ron snapt dat en Oosterheide waardeert dat.

Bewaard onder Persoonlijk | Reageer

Tags: ,

Uitvinden sucks

Geplaatst op 28 February, 2018 

Er is een route en die ligt in je hart, daar moet je het mee doen Er is een weg en die heet vertrouwen, daar moet je het mee doen. Meer is er niet maar teveel om alles bij hetzelfde te laten en genoeg jezelf opnieuw uit te vinden.

Dat ding waar ik deze tekst op zit te tikken, dat wereldwijde netwerk dat ervoor zorgt dat iedereen die dat wil dit kan lezen, allemaal het gevolg van uitvindingen. Uitvindingen zijn geweldig, sure. Maar het uitvinden zelf, dat proces, dat is halleluja heel andere spacekoek.

Geen weg, geen routekaart, geen succesgarantie. Er is helemaal niks en van al dat niks iets maken dat is het ware uitvinden. Uitvindingen rule maar uitvinden sucks. Het is onzeker, doet pijn, is beangstigend en verdrietig ook. Je begint eraan omdat je niet anders kan, omdat je niets liever wilt dan naar die uitvinding toe worstelen, dwars door gevoelens en obstakels heen.

En dan ineens zie je het, dat hoewel het proces niet altijd even makkelijk is, het ongelooflijk rijk is aan alles wat je onderweg nodig hebt. Je ontvangt pas als je iets nodig hebt, niet eerder en niet later en dan ook nog in een vorm die je niet verwacht.

Je moet erop vertrouwen, misschien is dat wel wat zo’n proces zo lastig maakt, vertrouwen. Vertrouwen vanuit je hoofd, ja dat is pain in the ass. Maar vertrouwen vanuit je hart, ja ho, dat opent een nieuwe wereld.

Welkom nieuwe wereld.

Bewaard onder Persoonlijk | 4 Comments

Tags: , ,

Volgende Pagina →

Deze blog maakt gebruik van cookies Privacy informatie

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close