Onzichtbare Barbapapa’s

Geplaatst op 14 januari, 2010 

Wie heeft er als kind niet gedroomd dat je kon vliegen of dat je andere superkrachten had? Mijn droom was dat ik mezelf onzichtbaar kon maken. Er ging dan ook een wereld voor me open toen ik ontdekte dat onzichtbaarheid bestaat en dat je het kunt leren.

Het geheim van jezelf onzichtbaar maken is dat je jezelf zoveel mogelijk aanpast aan anderen: het kameleon effect. Hilarisch dat militairen denken dat ze daar camouflagepakken voor nodig hebben maar je gedrag aanpassen is veel effectiever om jezelf onzichtbaar te maken en je hebt er geen dure pakken voor nodig.

Om jezelf aan te passen aan anderen moet je een soort van Barbapapa of Barbamama worden. Huub Huub Barbatruc en je past jezelf aan: je vormt je naar je ouders, je collega’s, je vrienden en naar wat allerlei instanties zoals onderwijs, kerk, media en politiek je willen doen geloven. Als je op een gegeven moment voor de spiegel staat en jezelf afvraagt ‘wie ben ik nou eigenlijk?’, dan ben je echt een super Barbapapa geworden.

Dat je hiervoor echt geen bijzondere talenten of gaven hoeft te hebben, bewijst onze samenleving: het is één groot Barbapapa-gebeuren geworden, iedereen kan het.

Organizations thrive on their ability to allow individuals to remain faceless. It permits them to act badly, not in the interest of their customers.

Seth Godin in ‘Put a name on it‘.

Zoek je nog een stageplek voor je opleiding tot Barbapapa? Dan weet je nou waar je moet zijn.

Bewaard onder Codependency, Mening | Reageer

Tags: , ,

Vergelijk jezelf (on)gelukkig (2)

Geplaatst op 30 december, 2009 

Als ik e-mail ontvang met Powerpoint bijlagen, dan weet ik al hoe laat het is: dan is het de bedoeling dat ik blij wordt en dat ik de e-mail doorstuur naar minstens tien anderen zodat die ook blij kunnen worden.

Ik word echter zelden blij van die Powerpoints. Ik schreef er al eerder over in ‘Sterk zijn’. Deze week kreeg ik er weer één, dit keer zonder de ondersteunende gevoelige new age muziek maar wel met de oneliners en foto’s. De boodschap was dit keer dankbaarheid.

Ik verklap hier wat van de oneliners uit de Powerpoint presentatie,  moet je zelf even bedenken wat voor foto’s daar bijhoren…

En? Weet je al wat voor soort foto’s hier bij horen?

Jezelf gelukkig prijzen en dankbaar zijn door naar het ongeluk van een ander te kijken is een vorm van  ‘Codependent thinking’. Het werkt niet en het is disfunctioneel.

Spiritueel leraar, codependency therapeut en schrijver Robert Burney vertelt op Blogtalkradio hoe we onze eigenwaarde buiten onszelf zoeken en dat we dat doen door onszelf te vergelijken met anderen:

‘We got taught, we got programmed, to look outside of ourselves to determine our definition of self worth. To people, places and things, to money, property and prestige, accomplishments, popularity, relationships. But also to external manifestations of our own being like looks, talents and intelligence. And all those external or outside things are ultimately temporary. They can all be taken away. They can all change.’

‘Not only were we taught to look outside, we were taught to do it in comparison. You have worth if you have better grades than, if you are better looking than, if you are a better athlete than, if you have a better car than. What we learn growing up in a Codependent culture is that self worth is a competitive issue. Which means in order to feel good about myself, I have to have somebody else to look down on.’

De boodschap van de Powerpoint, wees dankbaar voor alles wat je hebt, onderschrijf ik. Maar de weg naar die dankbaarheid toe, jezelf vergelijken met mensen die het veel slechter hebben, verafschuw ik.

En het werkt niet want wat nou als je iemand tegen komt die het veel beter heeft en je jezelf daarmee vergelijkt? Wat dan?

Lees ook deel 1 van ‘Vergelijk jezelf (on)gelukkig

Bewaard onder Codependency, Mening | 6 Comments

Tags: , ,

Hou maar op met huilen

Geplaatst op 14 december, 2009 

Vorige week zag ik vanachter mijn laptop hoe op tv een arts tegen een huilend kind zei:  ‘Hou maar op met huilen want ik word er zelf zo verdrietig van’.

Een zorgzaam tafereeltje van een arts die een kind wil troosten?

Ik denk dat het eerder een disfunctioneel tafereeltje is, emotioneel disfunctioneel. De arts kan niet met zijn gevoelens overweg en laat dat het kind oplossen: het kind mag niet huilen. Het kind krijgt de verantwoordelijkheid in z’n schoenen geschoven voor de gevoelens van de arts.

Sommige dingen zijn niet wat ze lijken. De moeder van het kind zei trouwens niks.

Bewaard onder Codependency, Mening | Reageer

Tags: ,

Zinloosheid

Geplaatst op 9 december, 2009 

Too many people spend money they haven’t earned, to buy things they don’t want, to impress people they don’t like.

Will Rogers

Credits: ik vond deze quote in het boek ‘Real Success Without a Real Job’ van Ernie Zelinski.

Bewaard onder Boeken, Citaten, Codependency | Reageer

Tags: ,

Codependent relatie met de maatschappij

Geplaatst op 1 december, 2009 

In haar boek ‘The New Codependency‘ gaat Melody Beattie in op de mutatie van codependency, over hoe codependency in onze snel veranderende wereld zelf ook is veranderd.

Als voorbeeld noemt zij een nieuwe categorie mensen die geen codependent relatie hebben met een verslaafde (de klassieke codependent relatie) maar die een codependent relatie hebben met de maatschappij. Ze schrijft dat deze mensen zo hun best doen om alle regels te volgen, dat ze niet weten wie ze zelf zijn. Deze mensen luisteren niet naar zichzelf maar ze doen wat ze denken te moeten doen omdat ze bang zijn om het niet te doen, en omdat ze proberen de maatschappij te pleasen.

In een klassieke codependent relatie is een people pleaser iemand die zo gericht is op de behoeften van een ander, dat hij/zij de eigen behoeften niet herkent en daarom verwaarloost. Door zich op de ander te richten verwacht de people pleaser dat er voor hem/haar wordt gezorgd.

De maatschappij pleasen vanuit de verwachting dat de maatschappij wel voor jou zal zorgen is disfunctioneel zoals alle codependent relaties disfunctioneel zijn. Codependent relaties werken niet. Jezelf focussen op de maatschappij en voorbij gaan aan jezelf, aan wie je bent, aan wat je zelf denkt, voelt en nodig hebt, is een valkuil van jewelste.

In een klassieke codependent relatie accepteert de people pleaser gedrag van de ander dat schadelijk en gewelddadig is. Als het klopt wat Melody Beattie schrijft, dan gebeurt dit op maatschappelijk niveau ook.  Dan veroorzaken  codependent relaties met bijvoorbeeld politiek,  financiële instellingen, bedrijven, gezondheidszorg en onderwijs, dat systemen die zijn gebaseerd op achterhaalde overtuigingen of zelfs op uitbuiting en onderdrukking, geaccepteerd worden. Vanuit de verwachting dat die systemen zorg terug geven.

Het idee van codependent relaties met de maatschappij geeft een hele andere kijk op alle crises en de daaruit voortvloeiende politieke besluiten van de afgelopen jaren.

Bewaard onder Boeken, Codependency, Mening | 1 Comment

Tags: , ,

Vergelijk jezelf (on)gelukkig

Geplaatst op 25 november, 2009 

Op Blogtalkradio vond ik een interview met spiritueel leraar, codependency therapeut en schrijver Robert Burney. Robert’s boek ‘Codependence / The Dance Of  Wouded Souls’ is het eerste spirituele boek dat ik las en als er ooit een boek is geweest dat een drastische verandering teweeg bracht in mijn leven, dan is het dit boek wel.

Tijdens dit interview citeert Kaleah, de interviewster, Ernest Holmes met de woorden:

Comparison is the cause of all unhappiness

Robert Burney zegt daarop:

The only reason we ever need to compare anything is to compare where we are now to where we used to be and on how much progress we made and give ourselves credit for that.

Goed om dat weer even scherp voor ogen te hebben. Dat als je iets nieuws aan het leren bent, je af en toe even achterom kijkt en dan tegen jezelf zegt:  dit kon ik een toen niet en nu lukt het me al vrij aardig, WOW!

De valkuil, en dat is waar de interviewster op wijst, is jezelf vergelijken met anderen.

Bewaard onder Boeken, Codependency | 7 Comments

Tags: , ,

Sterk zijn

Geplaatst op 12 augustus, 2009 

Gisteren kreeg ik per e-mail zo’n tearjerker-Powerpoint toegestuurd. Je kent ze vast wel: ge-photoshopte foto’s, gevoelig new age muziekje erbij en wat oneliners die je een boodschap meegeven.

De tearjerker die ik gisteren kreeg bestond uit foto’s van kinderen die je met grote ge-photoshopte ogen aankijken, begeleid door de volgende serie teksten met als thema ‘Sterk zijn’:

Wat betekent sterk zijn?

Nou, als er iets is dat sterk zijn NIET is, dan is het wel deze emotioneel-gewelddadige codependent bullshit !

Sterk zijn zoals het in die Powerpoint presentatie werd neergezet is het is jezelf niet toestaan te zijn wie je bent, jezelf niet toestaan te voelen wat je voelt, niet toestaan jezelf te geven wat je nodig hebt. En daarin dan ook nog eens volharden. Dat noem ik niet sterk zijn, dat noem ik innerlijk geweld.

Wil je weten wat codependency is? Neem dan de originele teksten van de Powerpoint presentatie en vervang de woorden ‘Sterke zijn is…’ door ‘Codependency is…’ en je komt een heel eind in de buurt.

Wat is eigenlijk een sterk mens? Ik ken wel een krachtig mens: een mens dat van zichzelf houdt, voor zichzelf zorgt, emotioneel eerlijk is tegen zichzelf, authentiek is en leeft vanuit eigen verantwoordelijkheid. Een mens ook dat kwetsbaar durft te zijn. Een mens dat leeft in respect en harmonie met zichzelf en anderen.

Bewaard onder Codependency, Mening | 3 Comments

Tags: ,

Planeet aarde maakt het prima

Geplaatst op 16 juli, 2009 

Deze prachtige afbeelding ontdekte ik op de blog van Hemelwandelaar.  Ik vond het zo raak wat daar staat over de aarde dat ik deze boodschap hier ook graag wil delen.

Bewaard onder Actualiteit, Codependency | Reageer

Tags:

← Vorige paginaVolgende pagina →