Authentiek en gelijkwaardig ondernemen

Geplaatst op 3 november, 2010 

Zaterdag was ik in Deventer en had daar een hele leuke tweetmeet met @Berdtvr .

We spraken onder andere over zakelijke relaties en over communicatie. Er bestaan allerlei modellen over verschillende typen mensen en hoe je die het beste kunt aanspreken op een manier die past bij hun persoonlijkheidstype. Die modellen zijn dankbaar gereedschap voor trainers en adviseurs die er hun boterham mee verdienen.

Op papier kunnen die modellen er veelbelovend uitzien maar om nou iemand aan de hand van een model in te delen in een hokje (bijvoorbeeld type ‘rood’) en dan de communicatie aan te passen aan hoe een type ‘rood’ volgens het model wil communiceren, dat gaat me echt te ver. Dan vermoord je de authenticiteit.

Waar hadden we het nog meer over? Oh ja, voorwaarden. Je kent ze vast wel: de inkoop- en verkoopvoorwaarden. Ik hou daar niet van en experimenteer graag met samenwerkingsvormen waarbij die beruchte kleine lettertjes niet nodig zijn. Soms lukt dat zoals het samenwerken met Theo Buijsrogge aan zijn boek ‘Succeskompas’. Soms lukt het ook niet zoals een uitgeverij die akkoord ging met samenwerken op basis van waardebepaling achteraf en bij nader inzien toch met een contract op de proppen kwam omdat de directeur het allemaal te riskant vond.

In zijn blogpost ‘Acts of Surrender 16: Past the Point of No Return’ zegt de schrijver Mark David Gerson :

‘I’ve let go many of the trappings of the outer world, including many aspects of the codependent, marginally abusive relationship I’ve had with creditors and official agencies. Because they hold the power of consequences over me, I have related to them from a place of fear-based self-preservation. Put another way, as I’ve mentioned here before, I’ve now declared myself sovereign — not above the law, but no longer under it.’

Hoe vaker ik deze woorden lees, hoe meer ze me raken.

Bewaard onder Citaten, Communicatie, Ondernemen | 2 Comments

Tags: , , ,

Prei

Geplaatst op 1 november, 2010 

Ik had nooit gedacht dat ik ooit nog eens een blogje zou schrijven over prei maar dankzij een caissière van de Albert Heijn is het er nu toch van gekomen.

Ik had prei gekocht, een fantastische groente die je overal mee kunt combineren. Het maakt niet uit wat je kookt, bakt, frituurt of stooft, prei past er altijd bij. Prei is een echte allemansvriend. In het dorpje Teteringen is zelfs een restaurant met de naam Prei. Ik heb er nog nooit gegeten maar heb wel zo mijn fantasieën over wat er aan preilekkernij op de menukaart staat.

OK, ik heb dus prei nodig en leg bij de kassa alles op de lopende band. Loop snel door naar het andere het einde van die band om, terwijl de caissière alles scant, de boodschappen snel in mijn tas te stoppen. Terwijl ik geconcentreerd bezig ben mijn inpaktempo te synchroniseren met het scantempo van de caissière, hoor ik opeens: ‘Is dit fruit?’ Ik kijk om en zie de caissière met een prei in haar hand.

Tja, prei is behalve een allemansvriend in de keuken ook een nachtmerrie bij de kassa want er zit geen stickertje op zoals op appels en ook geen barcode.

Alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat ze niet weet wat ze in haar hand heeft, zeg ik haar: ‘Dat is prei’ en ga verder met inpakken.

Bewaard onder Verhaaltjes | 6 Comments

← Vorige pagina