Peuterpubertijd
Geplaatst op 4 June, 2010
Sinds kort heb ik ervaring met het fenomeen peuterpubertijd. Ik wil hier kort met jullie delen hoe het is om een peuter naar bed te brengen:
…dat lucht op zeg.
Bewaard onder vaderschap
Tags: humor
Reacties
16 Reacties to “Peuterpubertijd”
Laat je reactie achter!
Abonnement
-
-
Creative commons
Zwerven door het alledaagse van Peter de Kock is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Nederland licentie.
Neem voor commercieel gebruik eerst even contact met me op zodat we daar een afspraak over kunnen maken.
Ik ken het fenomeen ook. En dan is het naar bed brengen er nog maar een onderdeel van. Wat dacht je van het douche- cq badritueel? Tandenpoetsen? Of eigenlijk gewoon alles. Meest gebezigde woord van kind in peuterpuberteit is: Nee!
Arme Peter, ik heb met je te doen. En om het allemaal in perspectief te zetten. Het begint met ‘Ik ben twee en ik zeg nee’, eenmaal aangekomen bij de derde verjaardag slaat het radicaal om in ‘Ik ben drie en ik wil het nie’. Sterkte!
Peter, ik heb met je te doen en ben zóoooo blij dat ik geen ouder ben. Moest echter wel ontzettend lachen om deze blogpost. Schreeuw de frustratie maar even van je af. Maar niet te hard natuurlijk anders wordt de kleine wakker
Haha, inderdaad: nee is favoriet. En op een goede tweede plaats: zelf doen. Op de derde plaats: papa tout. Dank Johan.
Ik kijk al uit naar de vierde verjaardag Bert. Wat wordt het dan? Ik ben vier en ik wil bier?
Weet je Michael, het lucht ook echt op het zo via een blog van me af te schreeuwen. Maar ik had gisteravond na het naar bed brengen volop inspiratie. Heb er bijna anderhalf uur over gedaan.
Mijn ervaring is: ‘Ik ben vier en ben een klier’, ‘ Ik ben vijf en ik scheld je stijf’. Kan over een paar dagen melden wat kinderen van zes te melden hebben
Holy shit Bert, ik word er stil van. Ik voorspel je de zes: ik ben zes en lees jou de les
Bekentenis: dat gebeurt nu al!
Dan wordt het deze Bert: ik ben zes en ga niet meer naar de les.
En hier nog 1 vd uitspraken, ondersteund met wijsvinger en schuddend hoofd: “Niet praten mama!”
Blijkbaar heb je mijn goede raad niet opgevolgd….
Slecht nieuws Peter, het wordt steeds erger. Als ervarings deskundige weet ik dat.
Rond de negen krijgen ze een heeeel grote mond.
Rond de 14 worden ze opstandig (en bij meiden kun je dan niet meer boos de kamer binnenstormen, want dan loop je het risico je dochter half bloot te zien. En daar wordt je blind van!) Bovendien laat je daarna geen enkel vriendje meer toe.
Bij 16 gaan ze op de brommer weg, jij weet dat ze niet kan rijden en maakt je heeel veeel zorgen.
Dan gaan ze stappen tot diep in de nacht met jongens die je niet kent (en wij papa’s weten wat jongens willen, want dat wilden we vroeger zelf ook). Dus dat is wakker liggen tot drie uur s’nachts.
En dan op een dag kijk je in de spiegel en heb je grijs haar….
Één troost, wij waren precies hetzelfde. Toch?
Dank je wel Steven voor je blauwdruk voor de komende 16 jaar. Ik had je raad inderdaad niet opgevolgd maar dat is ook lastig zo zonder hond. Maar had jij wel hard genoeg geduimd voor mij
Vanavond heb ik een herkansing.
De raad die ik ooit kreeg: wordt het allemaal teveel en luisteren ze niet (ik had er 5) zet je walkman op (tegenwoordig betere gadgets verkrijgbaar) en het werkte na 3 maanden. zodra ik dat ding pakte wisten ze dat ik op ontploffen stond. Lievelingswoorden: nee, niet, kan ik zelf, waaaaaaaaaaaaaaaaahhhhh, gillen, brullen, bodemoefeningen….bekijk ht maar, ja doei. Wat hielp was de gewenste bedtijd (mijne welteverstaan) aanhouden, voorlezen, zingen instoppen, deur dicht. Wat ze daarna deden in die kamer was hun zaak. Hielp ook mijn zenuwen te ontspannen en de kids blij maar vaak wel moe ‘s morgens – geen medelijden, hup naar school.
PS: heb je 1 uur erovergedaan om AAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGGHHHHHHHH dwars over de pagina te krijgen?
Dank je wel Es, die herkenbare ervaringen van anderen doen me goed. De AAAARGH! stond er vrij snel dankzij WordArt.